Γιατροί Εξετάσεις Εξειδίκευση
Επίλεξε διαδικασία: ΘΑ ΚΑΛΥΨΩ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΑ

Σύγκρινε τιμές και δες αξιολογήσεις

ΕΧΩ ΠΑΡΑΠΕΜΠΤΙΚΟ ΕΟΠΥΥ

Επίλεξε διαγνωστικό κέντρο

Βρες εξειδικευμένους γιατρούς για

Ατρόμητες στον καρκίνο του μαστού

Ενημερώσου και κάνε κάτι για τον εαυτό σου. Κλείσε άμεσα ραντεβού!

Προσωπικές εμπειρίες από καρκίνο του μαστού

Μην απελπίζεσαι! Δεν έτυχε μόνο σ' εσένα. Διάβασε τις επιβεβαιωμένες εμπειρίες χρηστών του doctoranytime που αντιμετώπισαν τον καρκίνο του μαστού!

Girl

28/09/17

Ανώνυμος χρήστης doctoranytime

Ηλικία: 23 ετών

Καρκίνος μαστού

Δεν είχε περάσει καθόλου από το μυαλό μου πως η μητέρα μου μπορεί να νοσήσει από κάτι τέτοιο

Καλησπέρα! Πριν από εφτά μήνες ακριβώς έμαθα πως η μητέρα μου πάσχει από καρκίνο του μαστού. Όταν το έμαθα ένιωσα πάρα πολύ περίεργα. Απο τη μία αρχισα να σκεφτομαι ολα τα πρακτικα ζητηματα της υποθεσης και ενιωσα τοσο ασχημα γ αυτο. Δεν ηξερα πως να αντιδρασω δεν ενιωθα κατι, δεν ηξερα πως να αισθανθω. Επειτα εκλαψα λιγο και είχα χάσει τη γη κάτω από τα πόδια μου,δεν είχε περάσει καθόλου από το μυαλό μου πως η μητέρα μου μπορεί να νοσήσει από κάτι τέτοιο. Βλέπετε δεν υπήρχε ιστορικό από κάποιο πολύ κοντινό πρόσωπο και η ίδια πάντα έλεγε πως μοιάζει τόσο πολύ στη μαμά της και μεγαλώνει ακριβώς όπως εκείνη που δεν πίστευε πως ποτέ θα της συνέβαινε κάτι τέτοιο.Η ιδια φοβοταν την εξεταση και καθοταν με το ζορι η και πιο συχνα δεν πηγαινε καν να εξετασθεί. Μετα απο παρα πολλα χρονια χωρις μαστογραφιες με τη διαδικασια του αυτοελεγχου καταλαβε πως κατι δεν πηγαινε καλα. Οταν της το ανακοίνωσε η γιατρός της και της έκανε κάποιες ερωτήσεις για το ιστορικό της οικογένειας θυμήθηκε πως μία θεία του πατέρα της είχε νοσήσει. Η ίδια τα έχασε όταν άκουσε τι της συμβαίνει δεν πίστευε στα αυτιά της και μάλιστα το περιέγραψε πολύ παραστατικά λέγοντας: '' Ολα μου φαίνονταν ψεύτικα γύρω μου και δε με χωρούσε ο τόπος. Ηθελα να φύγω και να πάω κάπου μακριά. " Στο όλο σοκ της κατάστασης εμείς παραμείναμε ψύχραιμοι έχοντας αντιμετωπίσει δυστυχώς κι άλλες σοβαρές δυσκολίες σε θέματα υγείας. Η κατάσταση της ευτυχώς ήταν αντιμετωπίσιμη, όμως οριακά αφου ο καρκίνος είχε αρχίσει να κάνει διήθηση σε κάποιους λεμφαδένες κι αυτός ήταν και ο κύριος λόγος της ψυχραιμίας μας απέναντι στο πρόβλημα. Εκείνη αρχικά, δεν ήθελε να χειρουργηθεί δεν ήθελε να κάνει τίποτα λεγοντας είμαι μεγάλη και έχω μεγαλώσει τα παιδιά μου (όντας μονο 60 ετών και κάτι) ήρθε αυτό στη ζωή μου και έτσι θα φύγω. Αυτό με λυπεί βαθύτατα όπως με στεναχώρησε και τότε διότι είμαι κάθετα αντίθετη στο σκεπτικό της γενιάς αυτής και προσπαθώ όπως μπορώ να το αλλάξω διότι η ζωή ειναι πολύτιμη σε όποια ηλικία κι αν είσαι και δεν μπορουμε να αφηνουμε κατι να μας νικήσει έτσι. Ευτυχώς είχε εξαιρετικούς γιατρούς που της μιλησαν και είναι μεγάλη αγωνίστρια στη ζωή της και έτσι άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να το παλέψει. Η θεραπεία της είχε ομως πολλες δυσκολίες παρα το γεγονός οτι το χειρουργείο της φάνηκε πανεύκολο. Για μερικές μέρες μετά απο κάθε χημειοθεραπεία καθόταν σε μια καρέκλα και κοιμόταν,με το ζόρι μιλουσε η κινουνταν και συνήθως κοιμόταν. Δεν είχε ενέργεια αλλά δεν ήθελε να ειναι ξαπλωμένη την επηρέαζε αρνητικά στη ψυχολογία της. Ξάπλωνε μόνο όταν ζοριζόταν πάρα πολυ. Στεναχωριόμασταν να τη βλέπουμε έτσι όμως ξέραμε πως ήταν για το καλό της και σεβόμασταν το οτι ήθελε την ησυχία της. Ηθελε να ξεκουραζεται, δεν ηθελε πολλες ομιλιες και δεν της αρεσε να το συζητά με γνωστούς και φίλους. Δεν της αρεσε να ακουει εμπειριες αυτο την αγχωνε. Ηθελε να το ζησει μονη της και το περασει με το δικό της τροπο. Ο καθένας το αντιμετωπίζει αλλιως και το περιβαλλον πρεπει να δειξει υπομονη και κατανοηση στον ασθενη. Δυστυχως το ανοσοποιητικο της ζορίστηκε πολυ με ολα αυτα και αρπαξε ενα πολυ σοβαρο μικροβιο μεσα στο σπιτι που την οδηγησε στο νοσοκομειο. Πολυ ασχημη εμπειρια με πολυ αγχος και φοβιες μηπως δεν τα καταφερει και φυγει απο καποιο μικροβιο.Οι μερες εκεινες σκετη τρελα. Κλαιγαμε καποιες φορες ομως μπροστα της, ψυχραιμοι. Το ειχε πολυ αναγκη διοτι είχε φοβηθει τοσο πολυ. Ταλαιπωρηθηκε παρα πολυ. Για ενα διαστημα δεν ηθελε να φαει δεν ειχε το κουραγιο να σηκωθει να κανει λιγα βηματα. Ειχε για πολυ καιρο διαρροιες και πυρετο και αυτο ηταν το τελειωτικο χτυπημα. Μετα που της δοκιμασαν δεκαδες φαρμακα βρηκαν επιτελους αυτο που δουλεψε και εκεινη με πολυ κοπο αρχισε να ανακαμπτει. Τελειωσε τις χημειοθεραπειες της λιγο καιρο μετα αποδεικνυοντας μας το ποσο πολλα μπορει να αντεξει ενας ανθρωπος οταν παλευει με ολες του τις δυναμεις. Τώρα ακόμα ζορίζεται αλλά πάει πολυ καλύτερα. Βγαίνει, ενω δεν ηθελε ουτε ενιωθε καλα για να βγαινει εξω για πολλους μηνες, η διαθεση της αλλαξε εντελως, το αγχος της μειωθηκε. Η αλήθεια είναι πως αν η μητέρα δεν είναι καλά σε ένα σπίτι, ακομα κ αν λειπουν τα παιδια, όλο το σπίτι δεν ειναι καλά. Για αυτον ακριβως τον λογο και για τοσους αλλους ειναι που την αγαπαμε και τη χρειαζομαστε τοσο πολυ και για αυτο αξιζει οσο τιποτα να ειναι καλα.Η διαδρομη ειναι δυσκολη σιγουρα: Η αγωνια ειναι μεγαλη σε καθετι: Θα μπορεσει να κανει ολες τις χημειοθεραπειες? Τωρα που εμφανισε αλλεργια και δε θα τις κανει ολες θα καλυφθει? Λες να εμφανισει καρκινο παλι, να μην ειναι αρκετο? Θα καταφερει να βγει ζωντανη απο αυτο? Τι θα κανω χωρις αυτη? Ειναι πολυτιμη ως μητερα και ως τοσα αλλα πραγματα δεν μπορω να διανοηθω το μελλον χωρις αυτη. Πως θα ειναι η ζωη μετα απο αυτο? Ομως αξιζει να περάσεις το καθετι που έχει τοσα να σε μαθει και το κυριοτερο απο ολα να προσεχεις τον εαυτο σου. Να χρησιμοποιεις καθε μεσο για να το επιτυχεις και τι καλυτερο απο την εξεταση που μπορει να σε κανει να νιωσεις σιγουρια και χαρα για την υγεια σου η στη χειροτερη περιπτωση να σε γλιτωσει απο το θανατο με τη μικροτερη δυνατη ταλαιπωρια αφου ο καρκινος στα πρωτα του σταδια δεν χρειαζεται καν ολοκληρη την προαναφερθεισα διαδικασια μονο μερη της.

Girl

28/09/17

Ανώνυμος χρήστης doctoranytime

Ηλικία: Άγνωστο

Καρκίνος μαστού

Προλαμβάνειν καλύτερο του Θεραπεύειν

Ένιωσα ότι ήμουν στους πρόποδες ενος βουνού.. Ένιωσα ότι είχα να ανέβω πολύ ψηλά κι έπρεπε να προσέξω μήπως πέσω. Αυτή ήταν η αρχή. Στην πορεία προσπάθησα να είμαι δυνατή κι ας φοβόμουν πολύ.. Φοβόμουν την πτώση των μαλλιών, την όψη της αρρώστιας, το πως θα έβλεπα τον εαυτό μου στον καθρέπτη, το πως θα με έβλεπαν οι άλλοι, τα χημικά που θα τρέχουν μέσα μου και θα με κάνουν να νιώθω άρρωστη.. Χίλιες φοβίες σε μια. Σε ένα όνομα. Σε μια αρρώστια. Καρκίνος... Η θεραπεία έχει μεγάλη σχέση με την ψυχολογική σου κατάσταση. Όσο πιο καλά το πάρεις μέσα σου τόσο πιο καλά θα ανταπεξέλθεις.. Είχα πάντα κοντά μου τους φίλους μου και αυτό ήταν το πιο σημαντικό πράγμα του κόσμου για μένα. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, σε κάθε μου ανάγκη. Πήγαινα στη δουλειά μου την επομένη της χημειοθεραπείας. Σηκώθηκα άμεσα μετά τις εγχειρήσεις μου. ΈΠΡΕΠΕ να τα καταφέρω. Δεν είχα την πολυτέλεια να νιώσω άρρωστη και άλλωστε δεν το ήθελα και τα κατάφερα... Τώρα πια μετά 3 εγχειρήσεις, έναν κύκλο χημειοθεραπειών και συντήρηση με μηνιαία ένεση μια φορά κάθε 21 μέρες για 2,5 χρόνια νιώθω ακόμη πιο δυνατή. Και πωα τίποτα δε μπορεί να με νικήσει αν εγω δεν το αφήσω.. Το Προλαμβάνειν καλύτερο του Θεραπεύειν κορίτσια (Ιπποκράτης ο Κώος , 460 - 370 π.χ.). Αλλά αν κι αν δε το προλάβεις έχε τη δύναμη και το σθένος να σηκωθείς πάνω και να το νικήσεις. Τρέξε πιο γρήγορα απο αυτό, βάλτου τρικλοποδιά ρίξε το κάτω και πάτα το. Κουράγιο και δύναμη, αυτά είναι όλα όσα χρειάζονται.

Girl

28/09/17

Ανώνυμος χρήστης doctoranytime

Ηλικία: 55

Καρκίνος μαστού

Aναθεωρείς σκέψεις, προτεραιότητες, ανθρώπους, καταστάσεις

Πριν ξεκινήσω να αναφέρομαι στα συναισθήματα που ένοιωσα, θα ήθελα να πω, πως το προαισθάνθηκα! Άρχισα να κάνω εξετάσεις για κάθε είδους πάθηση και φυσικά άφησα στο τέλος την μαστογραφία, παρότι είχα κάνει έξι μήνες πριν. Ήμουν σίγουρη ότι κάτι σοβαρό είχα, και το βρήκα στην αρχή βέβαια, αλλά ωστόσο είχε προλάβει να μεταστάσει στους λεμβαδένες παρότι ήταν το μέγεθός του λιγότερο από ένα εκατοστό (0.92mm). 'Eνοιωσα ότι χάνω τον κόσμο, ότι έφτασε το τέλος μου, ότι δεν πρόλαβα να κάνω όσα ήθελα, να ζήσω όσο θα ήθελα.. αλλά σιωπηλά δέχτηκα αυτό που μου συνέβη, χωρίς φωνές, χωρίς γιατί, χωρίς τίποτε... δεν το μοιράστηκα με κανέναν παρά μόνο με μία φίλη μία μέρα πριν, χωρίς κανείς να ξέρει πως ήταν κακοήθεια εκτός από εμένα στην οικογένεια. Από το γιατρό μετά την επέμβαση το έμαθαν και μάλιστα δεν ξέρανε πως να μου το πουν... δεν ήμουν καλά αρκετό καιρό πριν συμβεί το γεγονός, και όλη αυτή η κατάσταση συνετέλεσε ίσως στο να δημιουργηθεί ο καρκίνος μου. Πόσο λάθος έκανα σκέφτομαι τώρα εκ των υστέρων... εννοείται πως μετά από μία τέτοια δοκιμασία αναθεωρείς σκέψεις, προτεραιότητες, ανθρώπους, καταστάσεις και γίνεσαι πιό σοφή, πιό πρακτική, πιό άμμεση και σίγουρα αγαπάς περισσότερο τον εαυτό σου. Αυτό συνήθως δεν συμβαίνει πιό πριν. Εκείνο που μου έδωσε δύναμη και πίστεψα ότι θα τελειώσει και θα είναι παρελθόν, είναι η πίστη μου! Πίστη στο Θεό και στον εαυτό μου! ΄Ενοιωθα τόσο δυνατή το διάστημα εκείνο και τώρα φυσικά όσο ποτέ άλλοτε... σχεδόν άτρωτη γιατί ούτε μία στιγμή δεν πίστεψα πως θα με νικήσει. Φυσικά και στην αγάπη και στήριξη που είχα από τον γιό μου, που είπα ότι χάρη στο παιδί μου αξίζει να παλέψω και να ζήσω. Μέχρι σήμερα δέκα χρόνια μετά, χαίρω άκρας υγείας, εξακολουθώ να εργάζομαι και μάλιστα φέτος παράλληλα με την δουλειά μου κατάφερα να κάνω το μεταπτυχιακό μου και να πάρω δίπλωμα lower στα αγγλικά. Ο καρκίνος μόλις δημιουργήσουμε τις προυποθέσεις στον εαυτό μας, θα εμφανιστεί... εμείς τον επιτρέπουμε! Ας αλλάξουμε τρόπο σκέψης, ας δεχτούμε τα πράγματα όπως έρχονται, ας έχουμε αγάπη για όλα στη ζωή μας! Ας χαιρόμαστε ότι έχουμε και όσα έχουμε σήμερα, γιατί ακόμη και το αύριο είναι μακρινό...και ας παίρνουμε χαρά από ότι συμβαίνει γύρω μας, ακόμη και από τα ασήμαντα πράγματα γιατί τίποτε δεν είναι δεδομένο! Αγάπη και χαρά αυτά πιστεύω ότι είναι τα βασικά στοιχεία που εφαρμόζω στην καθημερινότητά μου και είμαι πανευτυχής. Ευχαριστώ για την δυνατότητα που μου δώσατε να μοιραστώ την προσωπική μου εμπειρία.

Girl

28/09/17

Ανώνυμος χρήστης doctoranytime

Ηλικία: Άγνωστο

Καρκίνος μαστού

Η πρόληψη σώζει. Ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος!

Γεια σας Παντα μια τετοια εμπειρια ειναι εμπειρια ζωης.. Οταν το εμαθα ετρεξαν δακρυα απο τα ματια μου αβιαστα.Ειχα κανει μια επεμβαση στον αλλο μαστο αλλα χωρις καμμια κακοηθεια. Ολοι αυτοι οι λογοι που συντρεχουν για να παθεις καρκινο στον μαστο για μενα δεν ισχυαν.. Ομως μετα την πρωτη επεμβαση ημουν πολυ τυπικη στον ελεγχο με μαστογραφια κ υπερηχο.. Μια χρονια λοιπον στην μαστογραφια φανηκε κακοηθεια σε 2ο σταδιο.. Μεσα σε ενα χρονο ειχε φτασει σε αυτο το σταδιο. Ο γιατρος μου συνεστησε μαστεκτομη για να ειμαστε σιγουροι οτι δεν θα υπαρχει συνεχεια. Ετσι κ εγινε.. Χειρουργειο για να βγει ο ογκος ,μαστεκτομη κ αποκατασταση.. Μεσα σε λιγο διαστημα 3 χειρουργεια. Αυτο που πιστευω οτι μου εδωσε δυναμη για να το παλεψω ηταν η υποσχεση του γιατρου μου οτι δεν θα χρειαστει ουτε χημειοθεραπεια ουτε ακτινοβολιες.. Διαβασα πολυ για το τι μου συμβαινει κ μπορω να πω οτι δεν φοβηθηκα ουτε μια στιγμη.. Οχι οτι μπαινοντας στο χειρουργειο δεν ενοιωσα καπως αλλα εχοντας εμπιστοσυνη στον γιατρο μου κ σκεφτομενη τα αγορια μου το παλεψα. Δεν ηθελα να με λυπαται κανεις κ δεν ηθελα κ οι δικοι μου ανθρωποι να με βλεπουν σε ασχημη κατασταση. Προσπαθησα να αναρωσω οσο πιο γρηγορα μπορουσα. Δεν ενοιωσα ασχημα να μιλησω για την περιπετεια μου δεν εκρυψα οτι καποια στιγμη ειχα καρκινο αλλα δεν ενοιωσα ποτε οτι θα πεθανω κ οτι ειμαι αρρωστη. Τωρα μετα απο 9 χρονια κανοντας ΠΑΝΤΑ τον απαραιτητο ελεγχο κ τις επισκεψεις μου στο γιατρο εχω ξεχασει τα παντα. Ακομη κ το ψευτικο στηθος δεν με απασχολει καθολου.. Μην το βαζετε κατω . Αν ειστε τυπικες στον ελεγχο σας κ εχετε εμπιστοσυνη στον γιατρο σας δεν εχετε να φοβοσαστε τιποτα. Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΩΖΕΙ..Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ.

Girl

28/09/17

Ανώνυμος χρήστης doctoranytime

Ηλικία: Άγνωστο

Καρκίνος μαστού

Έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος, πρόληψη και όλα θα γίνουν ευκολότερα αν κάτι συμβεί

Το πρόβλημα φάνηκε στον τακτικό έλεγχο. Χειρουργήθηκα ΑΜΕΣΑ. Έχασα τον κόσμο όταν έμαθα τα αποτελέσματα. Το χειρότερο είναι ότι παραιτήθηκα στη μοίρα μου και δεν είχα το κουράγιο να ψάξω τι ήταν το καλύτερο για μένα (γιατρός, νοσοκομείο, εξειδικευμένες εξετάσεις κλπ). Μετά από όλα τα στάδια των θεραπειών (χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες που τις έφερα σε πέρας σχετικά εύκολα ) αντιμετώπισα το μεγαλύτερο πρόβλημα. Φοβίες για το αύριο της ασθένειας και μια μορφής κατάθλιψη. Με πολύ προσπάθεια των γιατρών και δύναμη προσωπική όλα πάνε καλύτερα τώρα μετά από τέσσερα χρόνια. Συμβουλή αν μπορώ να δώσω. Έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος,πρόληψη και όλα θα γίνουν ευκολότερα αν κάτι συμβεί.

Girl

28/09/17

Ανώνυμος χρήστης doctoranytime

Ηλικία: Άγνωστο

Καρκίνος μαστού

Δεν ένιωθα κάτι, δεν ήξερα πώς να αισθανθώ...

Καλησπέρα! Πριν από εφτά μήνες ακριβώς έμαθα πως η μητέρα μου πάσχει από καρκίνο του μαστού. Όταν το έμαθα ένιωσα πάρα πολύ περίεργα. Απο τη μία αρχισα να σκεφτομαι ολα τα πρακτικα ζητηματα της υποθεσης και ενιωσα τοσο ασχημα γ αυτο. Δεν ηξερα πως να αντιδρασω δεν ενιωθα κατι, δεν ηξερα πως να αισθανθω. Επειτα εκλαψα λιγο και είχα χάσει τη γη κάτω από τα πόδια μου,δεν είχε περάσει καθόλου από το μυαλό μου πως η μητέρα μου μπορεί να νοσήσει από κάτι τέτοιο. Βλέπετε δεν υπήρχε ιστορικό από κάποιο πολύ κοντινό πρόσωπο και η ίδια πάντα έλεγε πως μοιάζει τόσο πολύ στη μαμά της και μεγαλώνει ακριβώς όπως εκείνη που δεν πίστευε πως ποτέ θα της συνέβαινε κάτι τέτοιο.Η ιδια φοβοταν την εξεταση και καθοταν με το ζορι η και πιο συχνα δεν πηγαινε καν να εξετασθεί. Μετα απο παρα πολλα χρονια χωρις μαστογραφιες με τη διαδικασια του αυτοελεγχου καταλαβε πως κατι δεν πηγαινε καλα. Οταν της το ανακοίνωσε η γιατρός της και της έκανε κάποιες ερωτήσεις για το ιστορικό της οικογένειας θυμήθηκε πως μία θεία του πατέρα της είχε νοσήσει. Η ίδια τα έχασε όταν άκουσε τι της συμβαίνει δεν πίστευε στα αυτιά της και μάλιστα το περιέγραψε πολύ παραστατικά λέγοντας: '' Ολα μου φαίνονταν ψεύτικα γύρω μου και δε με χωρούσε ο τόπος. Ηθελα να φύγω και να πάω κάπου μακριά. " Στο όλο σοκ της κατάστασης εμείς παραμείναμε ψύχραιμοι έχοντας αντιμετωπίσει δυστυχώς κι άλλες σοβαρές δυσκολίες σε θέματα υγείας. Η κατάσταση της ευτυχώς ήταν αντιμετωπίσιμη, όμως οριακά αφου ο καρκίνος είχε αρχίσει να κάνει διήθηση σε κάποιους λεμφαδένες κι αυτός ήταν και ο κύριος λόγος της ψυχραιμίας μας απέναντι στο πρόβλημα. Εκείνη αρχικά, δεν ήθελε να χειρουργηθεί δεν ήθελε να κάνει τίποτα λεγοντας είμαι μεγάλη και έχω μεγαλώσει τα παιδιά μου (όντας μονο 60 ετών και κάτι) ήρθε αυτό στη ζωή μου και έτσι θα φύγω. Αυτό με λυπεί βαθύτατα όπως με στεναχώρησε και τότε διότι είμαι κάθετα αντίθετη στο σκεπτικό της γενιάς αυτής και προσπαθώ όπως μπορώ να το αλλάξω διότι η ζωή ειναι πολύτιμη σε όποια ηλικία κι αν είσαι και δεν μπορουμε να αφηνουμε κατι να μας νικήσει έτσι. Ευτυχώς είχε εξαιρετικούς γιατρούς που της μιλησαν και είναι μεγάλη αγωνίστρια στη ζωή της και έτσι άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να το παλέψει. Η θεραπεία της είχε ομως πολλες δυσκολίες παρα το γεγονός οτι το χειρουργείο της φάνηκε πανεύκολο. Για μερικές μέρες μετά απο κάθε χημειοθεραπεία καθόταν σε μια καρέκλα και κοιμόταν,με το ζόρι μιλουσε η κινουνταν και συνήθως κοιμόταν. Δεν είχε ενέργεια αλλά δεν ήθελε να ειναι ξαπλωμένη την επηρέαζε αρνητικά στη ψυχολογία της. Ξάπλωνε μόνο όταν ζοριζόταν πάρα πολυ. Στεναχωριόμασταν να τη βλέπουμε έτσι όμως ξέραμε πως ήταν για το καλό της και σεβόμασταν το οτι ήθελε την ησυχία της. Ηθελε να ξεκουραζεται, δεν ηθελε πολλες ομιλιες και δεν της αρεσε να το συζητά με γνωστούς και φίλους. Δεν της αρεσε να ακουει εμπειριες αυτο την αγχωνε. Ηθελε να το ζησει μονη της και το περασει με το δικό της τροπο. Ο καθένας το αντιμετωπίζει αλλιως και το περιβαλλον πρεπει να δειξει υπομονη και κατανοηση στον ασθενη. Δυστυχως το ανοσοποιητικο της ζορίστηκε πολυ με ολα αυτα και αρπαξε ενα πολυ σοβαρο μικροβιο μεσα στο σπιτι που την οδηγησε στο νοσοκομειο. Πολυ ασχημη εμπειρια με πολυ αγχος και φοβιες μηπως δεν τα καταφερει και φυγει απο καποιο μικροβιο.Οι μερες εκεινες σκετη τρελα. Κλαιγαμε καποιες φορες ομως μπροστα της, ψυχραιμοι. Το ειχε πολυ αναγκη διοτι είχε φοβηθει τοσο πολυ. Ταλαιπωρηθηκε παρα πολυ. Για ενα διαστημα δεν ηθελε να φαει δεν ειχε το κουραγιο να σηκωθει να κανει λιγα βηματα. Ειχε για πολυ καιρο διαρροιες και πυρετο και αυτο ηταν το τελειωτικο χτυπημα. Μετα που της δοκιμασαν δεκαδες φαρμακα βρηκαν επιτελους αυτο που δουλεψε και εκεινη με πολυ κοπο αρχισε να ανακαμπτει. Τελειωσε τις χημειοθεραπειες της λιγο καιρο μετα αποδεικνυοντας μας το ποσο πολλα μπορει να αντεξει ενας ανθρωπος οταν παλευει με ολες του τις δυναμεις. Τώρα ακόμα ζορίζεται αλλά πάει πολυ καλύτερα. Βγαίνει, ενω δεν ηθελε ουτε ενιωθε καλα για να βγαινει εξω για πολλους μηνες, η διαθεση της αλλαξε εντελως, το αγχος της μειωθηκε. Η αλήθεια είναι πως αν η μητέρα δεν είναι καλά σε ένα σπίτι, ακομα κ αν λειπουν τα παιδια, όλο το σπίτι δεν ειναι καλά. Για αυτον ακριβως τον λογο και για τοσους αλλους ειναι που την αγαπαμε και τη χρειαζομαστε τοσο πολυ και για αυτο αξιζει οσο τιποτα να ειναι καλα.Η διαδρομη ειναι δυσκολη σιγουρα: Η αγωνια ειναι μεγαλη σε καθετι: Θα μπορεσει να κανει ολες τις χημειοθεραπειες? Τωρα που εμφανισε αλλεργια και δε θα τις κανει ολες θα καλυφθει? Λες να εμφανισει καρκινο παλι, να μην ειναι αρκετο? Θα καταφερει να βγει ζωντανη απο αυτο? Τι θα κανω χωρις αυτη? Ειναι πολυτιμη ως μητερα και ως τοσα αλλα πραγματα δεν μπορω να διανοηθω το μελλον χωρις αυτη. Πως θα ειναι η ζωη μετα απο αυτο? Ομως αξιζει να περάσεις το καθετι που έχει τοσα να σε μαθει και το κυριοτερο απο ολα να προσεχεις τον εαυτο σου. Να χρησιμοποιεις καθε μεσο για να το επιτυχεις και τι καλυτερο απο την εξεταση που μπορει να σε κανει να νιωσεις σιγουρια και χαρα για την υγεια σου η στη χειροτερη περιπτωση να σε γλιτωσει απο το θανατο με τη μικροτερη δυνατη ταλαιπωρια αφου ο καρκινος στα πρωτα του σταδια δεν χρειαζεται καν ολοκληρη την προαναφερθεισα διαδικασια μονο μερη της.

Σημείωση: Η αναφορά "γιατρός" χρησιμοποιείται χάριν συντομίας και μπορεί να περιλαμβάνει και επαγγελματίες υγείας.
Πηγές

1. Επίσημη ιστοσελίδα Mayo Clinic: www.mayoclinic.org/diseases-conditions/breast-cancer/diagnosis-treatment

2. cancer.org/cancer/breast-cancer.html

3. ncbi.nlm.nih.gov/pubmedhealth

4. breastcancer.org

Αυτή η σελίδα δεν παρέχει ιατρικές συμβουλές.
Αυτή η σελίδα δεν περιέχει προωθητικό περιεχόμενο ή διαφημίσεις. Δες την πολιτική διαχείρισης διαφημίσεων.
Αυτό το περιεχόμενο είναι αξιόπιστο και επιστημονικά επιβεβαιωμένο. Βασίζεται σε επίσημες ιατρικές μελέτες, έχει ελεγχθεί και επιμεληθεί από γιατρούς και επαγγελματίες υγείας και παρουσιάζει αντικειμενική πληροφόρηση στη διάγνωση και τη θεραπεία ασθενειών. Περιέχει βιβλιογραφικές πηγές αναφοράς. Αν είστε επιστήμονας υγείας και διαπιστώσατε ότι εμπεριέχονται ανακρίβειες, λάθη ή παραλείψεις, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο [email protected]

Ευχαριστούμε!

Η εμπειρία σου μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τους συνανθρώπους σου.

Γίνε μέλος στο doctoranytime δωρεάν πατώντας εδώ.

Κάτι πήγε στραβά

Προσπάθησε αργότερα.

Η άποψή σου καταχωρήθηκε

Πες μας πώς μπορούμε να το βελτιώσουμε.

Μοιράσου την εμπειρία σου ανώνυμα

Μέσα στην ιστορία σου θα μπορούσες να συμπεριλάβεις πράγματα όπως: τα αποτελέσματα από την θεραπεία/ες που δοκίμασες, αν βίωσες πόνο ή φοβίες και πώς το αντιμετώπισες, τι θα πρότεινες σε κάποιον/α για να τον/την βοηθήσεις.

Τα cookies επιτρέπουν μια προσωποποιημένη εμπειρία χρήσης των λειτουργιών του doctoranytime.gr. Κάνοντας κλικ στο “Εντάξει” ή χρησιμοποιώντας αυτή την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με την πολιτική cookies μας. Εντάξει