Απότσος Παναγιώτης BSc, MSc, ECP, ECPS

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Αυτογνωσία

  Είμαι 20 χρονών, φοιτητής, αγόρι. Αντιμετωπίζω προβλήματα στην κοινωνικοποίησή μου, τα συναισθήματα και στις σχέσεις μου. Έχω κοινωνικό άγχος και δυσκολεύομαι να είμαι διεκδικητικός και να ζητάω αυτό που θέλω. Μαθαίνοντας για Φρόυντ, άρχισα να συνειδητοποιώ πράγματα για τη ζωή μου. Ο πατέρας μου πάντα ήταν απών από τη ζωή μου και η σχέση μου με τη μητέρα μου πιο έντονη. Νιώθω πως οι γονείς μου δεν με καταλάβαιναν από όταν ήμουν μικρός και δεν μου έδιναν αυτοπεποίθηση. Δεν έχω καθόλου αναμνήσεις με τον πατέρα μου, νιώθω σαν να μην υπάρχει στην παιδική μου ηλικία. Όταν ήμουν μικρός δεν είχα καθόλου αυτοπεποίθηση, μπορούσα όμως να κοινωνικοποιηθώ καλύτερα. Τώρα πλέον νιώθω τελείως αποκομμένος, δυσκολεύομαι να γνωρίζω κόσμο. Θέλω να αποκτήσω περισσότερη αυτοπεποίθηση και να μην νιώθω αβοήθητος. Όταν δυσκολεύομαι χρησιμοποιώ έναν ψεύτικο χαρακτήρα ώστε να φαίνομαι «χαζούλης» για να κρύβω τον αληθινό μου εαυτό και τις ανασφάλειές μου, και έτσι ώστε να μην δίνω στον άλλον το δικαίωμα να με δεσμευτεί. Νιώθω αβοήθητος χωρίς άμυνα. Σκέφτομαι αν είχα κάποιο αντρικό πρότυπο στη ζωή μου θα γινόμουν πιο διεκδικητικός και δεν είχα τόσες ανασφάλειες. Τελευταία περνάω πολύ χρόνο μόνος μου και έχω χάσει το ενδιαφέρον μου για ζωή ενώ κάνω συνεχώς αρνητικές σκέψεις. Νιώθω αποκομμένος από την οικογένειά μου, δεν ενδιαφέρονται για εμένα και με μειώνουν για τις αδυναμίες μου. Έχω φιλικές σχέσεις με τα περισσότερα παιδιά στη σχολή, με καλούν σε πάρτυ και στις παρέες τους κλπ. αλλά δεν πηγαίνω. Δύο τρεις φορές που πήγα ένιωθα παγωμένος στον χώρο, ιδρωμένος, αποκομμένος και αβοήθητος. Έχω βελτιωθεί λίγο παραπάνω στο να μην προβάλλω αυτόν τον «ψεύτικο» χαρακτήρα. Υπήρξαν άτομα στη ζωή μου που το κατάλαβαν και ήθελαν να με προσεγγίσουν αλλά δεν μπορούσα να τους δεσμεύσω γιατί ήξερα πως θα τους απογοητεύσω. Πώς μπορώ να ανακτήσω τον εαυτό μου και να αρχίσω να διεκδικώ, να μην φοβάμαι να δείχνω την αγάπη μου και να την ζητάω και εγώ ο ίδιος;

  • Καλησπέρα σας. Είναι πολύ θαρραλέο εκ μέρους σας να μοιράζεστε τόσες πολλές προσωπικές πληροφορίες, φαίνεται να έχετε ανάγκη να μιλήσετε σε κάποιον για όλα αυτά που σας συμβαίνουν. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία και η ζωή σας θα αλλάξει σημαντικά με τρόπο που δεν μπορείτε να τον φανταστείτε τώρα.

    Απότσος Παναγιώτης

• Δίαιτα και διατροφή

  είμαι 17 ετών και είμαι 77 κιλά και θέλω πολύ να χάσω τουλάχιστον 5 κιλά για να νιώθω και ωραία με τον εαυτό μου. Όμως δυστυχώς δεν ξέρω πως να τα χάσω αυτά τα κιλά και δεν κάνω κάποιο άθλημα και δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να υποστηρίξω ούτε διατροφολόγο ούτε και ένα κολυμβητήριο (το μόνο πράγμα που μου αρέσει σε άθλημα).

  • Καλησπέρα σας. Αν δεν μπορείτε να αθληθείτε, φροντίστε την διατροφή σας και τον ύπνο σας. Μην τρώτε junk, αν τυχαίνει να το κάνετε αυτό. Ωστόσο στην ηλικία αυτή το σώμα σας ακόμα αναπτύσσεται και δεν θα πρέπει να του στερήσετε θρεπτικά συστατικά με δίαιτες. Είναι σημαντική η αναλογία ύψους βάρους καθώς και το φύλο (αγόρι ή κορίτσι), και δεν αναφέρετε τίποτα από αυτά για να φαίνεται αν πράγματι έχετε ανάγκη να χάσετε αυτά τα κιλά.

    Απότσος Παναγιώτης

• ΔΕΠΥ

  Εφόσον έχω υποψία ότι ως ενήλικας ίσως είμαι neurodivergent, ποια τα στάδια διάγνωσης και σε τι ειδικότητα απευθύνομαι;

  • Καλησπέρα σας. Η διάγνωση της νευροδιαφορετικότητας (π.χ. ΔΕΠΥ, Αυτισμός) σε ενήλικες γίνεται μέσω εξειδικευμένης κλινικής αξιολόγησης από ψυχίατρο ή νευρολόγο. Δεν υπάρχει μία απλή ιατρική εξέταση (όπως μια εξέταση αίματος). Η διαδικασία βασίζεται σε συζητήσεις, ερωτηματολόγια και ανάλυση του ιστορικού.
    Κύριος αρμόδιος για τη διάγνωση και τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (αν χρειαστεί, ειδικά για τη ΔΕΠΥ) είναι ο ψυχίατρος. Αναζητείστε ψυχίατρο με εξειδίκευση στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές ενηλίκων. Επίσης μπορείτε να απευθυνθείτε σε Νευρολόγο, ο οποίος μπορεί επίσης να κάνει τη διάγνωση ή να αποκλείσει άλλες νευρολογικές παθήσεις..../>Μπορείτε να απευθυνθείτε σε επαγγελματίες του ιδιωτικού τομέα ή να αναζητήσετε δημόσιες δομές όπως σε Κέντρα Ψυχικής Υγείας , σε εξωτερικά ιατρεία δημόσιων νοσοκομείων ή σε πανεπιστημιακές ψυχιατρικές κλινικές. Η διαδικασία είναι δωρεάν, αλλά συχνά υπάρχουν μεγάλες λίστες αναμονής. Διάβασε περισσότερα

    Απότσος Παναγιώτης