Κασιμάτη Κωνσταντίνα MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κρίση πανικού

  Χαίρετε. Είμαι άρρεν, 24 ετών, μη καπνιστής, μη αλκοολικός και δίχως φαρμακευτική αγωγή. Τις τελευταίες μέρες αισθανόμουν άνευ προηγουμένου ένα μη ανώδυνο 'βάρος' στο στήθος (καμία επιρροή στην αναπνοή) και τους καρδιακούς παλμούς μου έντονα αισθητούς (να επισημάνω πως διαθέτω αναπνευστική αρρυθμία) Επισκέφτηκα νοσοκομείο και υπεβλήθη σε μέτρηση αρτηριακής πίεσης, καρδιογράφημα, μέτρηση θερμοκρασίας σώματος, εξετάσεις αίματος και ακτινογραφία θώρακος. Στην αρχή της εξέτασης είχα αυξημένη αρτηριακή πίεση συνοδευόμενη από τρέμουλο και μυϊκούς σπασμούς, τα οποία στη συνέχεια υποχώρησαν. Ενημερώθηκα πως δεν είμαι άρρωστος και οι εξετάσεις ήταν εντάξει, με εξαίρεση μια παρατήρηση στις τιμές της αιμοσφαιρίνης και του αιματοκρίτη (13,6 και 40, σε αντίθεση με προηγούμενες φετινές εξετάσεις την άνοιξη, 15 και 43 αντίστοιχα, μη πάσχων αναιμίας) κι απλά συνεστήθη να αυξήσω το βάρος μου (ύψος 170 εκ, βάρος 58-59 κιλά) αλλά κυρίως να μην σκέφτομαι και να μην αγχώνομαι (!). Η επόμενη μέρα κύλησε ομαλά χωρίς προβλήματα ώσπου κατά την ώρα του ύπνου, όπου στα ξαφνικά άρχισα να αισθάνομαι τα περισσότερα από τα παραπάνω, όπως σταθερή αυξημένη αρτηριακή πίεση (14 μεγάλη/7 μικρή), τρέμουλο, μυϊκούς σπασμούς και έπειτα διάρροια (;) (βραδινό μαγειρευτό, τουλάχιστον 3-4 ώρες πριν). Οφείλεται πράγματι στο άγχος; Ομολογώ πως γενικά υπάρχει μια ανησυχία για κάποια πράγματα, όμως τίποτα το τραγικό. Ευχαριστώ εκ των προτέρων και συγχωρέστε με για τη μακρηγορία.

  • Καλησπέρα σας,
    Αρχικά, είναι πολύ θετικό ότι κάνατε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις και αποκλείστηκαν οργανικά αίτια. Τα συμπτώματα που περιγράφετε —το αίσθημα “βάρους” στο στήθος, οι έντονοι παλμοί, το τρέμουλο, οι μυϊκοί σπασμοί και η παροδική αύξηση της πίεσης— είναι πολύ συχνά σε περιόδους αυξημένου άγχους ή στρες. Το σώμα ενεργοποιεί το “σύστημα συναγερμού”, απελευθερώνει αδρεναλίνη, και μπορεί να προκαλέσει ακριβώς αυτά τα φαινόμενα, ακόμη και χωρίς να το συνειδητοποιούμε ως “έντονο άγχος”.
    Αν τα συμπτώματα επιμένουν ή σας προκαλούν έντονη ανησυχία, θα βοηθούσε να απευθυνθείτε σε ψυχολόγο ή ψυχίατρο· οι κρίσεις άγχους ή πανι...κού αντιμετωπίζονται πολύ αποτελεσματικά με ψυχοθεραπεία (όπως γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία). Πολλές φορές αισθανόμαστε ότι μια ανησυχία δεν είναι κάτι τραγικό αλλά για να δημιουργεί τέτοια συμπτώματα κάτι δείχνει.
    Το γεγονός ότι τα επεισόδια υποχωρούν και οι εξετάσεις σας είναι καθαρές είναι πολύ ενθαρρυντικό — δείχνει πως το σώμα σας αντιδρά στο στρες, αλλά δεν υπάρχει οργανικό πρόβλημα. Με σωστή διαχείριση, αυτά τα συμπτώματα μπορούν να μειωθούν σημαντικά ή και να εξαφανιστούν. Διάβασε περισσότερα

    Κασιμάτη Κωνσταντίνα

• Κρίση πανικού

  Πώς αντιμετωπίζεται η κοινωνική φοβία; Πόσο καιρό διαρκεί η θεραπεία;

  • Καλησπέρα σας! Η κοινωνική φοβία αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με ψυχοθεραπεία, με κύρια και τεκμηριωμένη προσέγγιση τη Γνωσιακή–Συμπεριφοριστική Θεραπεία. Στη θεραπεία δουλεύονται οι αρνητικές σκέψεις γύρω από την έκθεση στους άλλους (π.χ. φόβος κριτικής ή απόρριψης), τα σωματικά συμπτώματα του άγχους, αλλά και η σταδιακή έκθεση σε κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο ασφαλή και ελεγχόμενο. Παράλληλα, το άτομο μαθαίνει πρακτικούς τρόπους διαχείρισης του άγχους και ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης.
    Η διάρκεια της θεραπείας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και εξαρτάται από την ένταση των συμπτωμάτων, τη διάρκεια που υπάρχουν και τους στόχους του α...τόμου. Σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρείται ουσιαστική βελτίωση μέσα σε λίγους μήνες συστηματικής δουλειάς, ενώ σε άλλες χρειάζεται περισσότερος χρόνος για βαθύτερη επεξεργασία. Το σημαντικό είναι ότι η κοινωνική φοβία δεν είναι μόνιμη κατάσταση και με τη σωστή καθοδήγηση μπορεί να μειωθεί σημαντικά και να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Διάβασε περισσότερα

    Κασιμάτη Κωνσταντίνα

• Μαθησιακές δυσκολίες

  Καλησπέρα σας. Είμαι έφηβη και εδώ και 2–3 χρόνια αντιμετωπίζω μία δυσκολία στην έκφραση, τόσο στον προφορικό όσο και στον γραπτό λόγο. Συχνά μπλοκάρω όταν μιλάω, ξεχνάω λέξεις που θέλω να χρησιμοποιήσω, μπερδεύω προτάσεις ή κάνω παύσεις γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ πώς να συνεχίσω. Γενικότερα έχω αδυναμία στην έκφραση και δεν μπορώ να στηρίξω την άποψή μου σχετικά με κάποιο θέμα ή να μιλήσω με φλυαρία. Το ίδιο συμβαίνει και στον γραπτό λόγο: έχω ιδέες αλλά δεν μπορώ να τις αναπτύξω ή να τις τεκμηριώσω όπως θέλω. Πολύ συχνά, μετά από μια συζήτηση, σκέφτομαι τι ήθελα να πω αλλά εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσα να το εκφράσω. Αυτό έχει επηρεάσει την κοινωνική μου ζωή: δυσκολεύομαι να κάνω νέους φίλους, να βρίσκω θέματα συζήτησης ή να συμμετέχω ενεργά σε παρέες και συζητήσεις κάτι που μου δημιουργεί μεγάλο άγχος και με έχει προβληματίσει. Δεν είχα τέτοιο πρόβλημα όταν ήμουν μικρότερη και δεν ξέρω σε τι μπορεί να οφείλεται. Μπορεί να ήμουν ένας πιο ντροπαλός άνθρωπος που δε μίλαγα πολύ αλλά αυτό δεν επηρέασε την αδυναμία μου στην έκφραση δεν είχα τέτοιο πρόβλημα. Συχνά ωστόσο υπήρχαν εντάσεις μέσα στο σπίτι και με επηρέαζαν ψυχολογικά αλλά δεν ξέρω κατά πόσο αυτό σχετίζεται με το θέμα που έχω τώρα. Θα με βοηθούσε πολύ η γνώμη ενός ειδικού σχετικά με το θέμα που βιώνω, Πως μπορώ να το αντιμετωπίσω και σε τι οφείλεται. Ευχαριστώ

  • Καλησπέρα και σε ευχαριστώ που μοιράστηκες με τόση σαφήνεια την εμπειρία σου. Αυτό που περιγράφεις –μπλοκάρισμα όταν μιλάς, δυσκολία να βρεις τις λέξεις, αδυναμία να αναπτύξεις σκέψεις στον λόγο ή στο γράψιμο, μαζί με άγχος στις κοινωνικές καταστάσεις– είναι κάτι που συναντάμε αρκετά συχνά, ειδικά στην εφηβεία. Δεν σημαίνει ότι «κάτι δεν πάει καλά» με σένα. Συνήθως είναι ένας συνδυασμός από άγχος, φόβο ότι «δεν θα τα πω καλά», ντροπή, δυσκολία στην αυτοπεποίθηση, άλλες καταστάσεις (π.χ. ένταση μέσα στο σπίτι, που μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο που νιώθεις και εκφράζεσαι).
    Το άγχος κάνει τον εγκέφαλο να «κολλάει...7; ακριβώς τη στιγμή που θέλουμε να εκφραστούμε. Γι’ αυτό και μετά, όταν είσαι πιο ήρεμη, σκέφτεσαι τι θα ήθελες να είχες πει, αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό. Ο τρόπος που το περιγράφεις δείχνει ότι πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο: άγχος → μπλοκάρισμα → απογοήτευση → περισσότερο άγχος.
    Πολλά παιδιά και έφηβοι με παρόμοιες εμπειρίες βοηθιούνται ουσιαστικά μέσα από ψυχοθεραπεία, ειδικά με προσεγγίσεις όπως η γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία. Εκεί δουλεύονται τεχνικές μείωσης άγχους, έκθεση σε κοινωνικές καταστάσεις με μικρά βήματα, ασκήσεις για προφορική και γραπτή έκφραση, ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και της σταθερής φωνής σου.
    Το σημαντικό είναι ότι αυτό αλλάζει. Με υποστήριξη και άσκηση, η ροή της σκέψης και του λόγου βελτιώνονται πολύ. Το βλέπουμε καθημερινά σε εφήβους που στην αρχή νιώθουν «κολλημένοι» και μετά βρίσκουν τη φωνή και την άνεσή τους. Το ότι το αναγνωρίζεις και ζητάς βοήθεια είναι ήδη ένα μεγάλο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.
    Εύχομαι ειλικρινά να σε βοηθήσει αυτή η απάντηση και αν χρειαστείς επιπλέον στήριξη, μην διστάσεις να απευθυνθείς σε έναν ειδικό! Διάβασε περισσότερα

    Κασιμάτη Κωνσταντίνα