Πράπας Ιωάννης BSc, MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κατάθλιψη

  Καλησπέρα! Χώρισα χθες από τον σύντροφό μου. Τελευταία δε τα πηγαίναμε καλά είχαμε όλο εντάσεις. Οπότε αποφασίσαμε να χωρίσουμε. Στο διάστημα που τα είχαμε μαζί όλο εντάσεις είχαμε πάλι. Αλλά τώρα στεναχωριέμαι. Πώς μπορώ να το διαχειριστώ?

  • Καλημέρα σας. Είναι απολύτως φυσιολογικό να στεναχωριέστε, ακόμη κι αν ο χωρισμός ήταν μια κοινή και, ίσως, αναγκαία απόφαση. Η λύπη που αισθάνεστε δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο χωρισμός ήταν λάθος ή ότι πρέπει να επιστρέψετε στη σχέση. Συχνά πενθούμε όχι μόνο τον άνθρωπο, αλλά και την καθημερινότητα, τη συντροφικότητα, τις καλές στιγμές, τις προσδοκίες και το μέλλον που είχαμε φανταστεί μαζί του.
    Επειδή ο χωρισμός έγινε μόλις χθες, είναι πολύ νωρίς να περιμένετε από τον εαυτό σας να έχει ξεκαθαρίσει τι αισθάνεται και τι θέλει. Προσπαθήστε να μην πάρετε αποφάσεις πάνω στην ένταση της στιγμής και να μην ερμηνεύσετε τη νοσταλγία ως απόδειξη... ότι πρέπει οπωσδήποτε να επιστρέψετε. Μπορεί να σας λείπει ο σύντροφός σας και, ταυτόχρονα, να αναγνωρίζετε ότι η σχέση είχε επαναλαμβανόμενες εντάσεις και δεν σας έκανε καλό. Αυτά τα δύο συναισθήματα μπορούν να συνυπάρχουν.
    Τις επόμενες ημέρες, δώστε χώρο στη στενοχώρια σας, χωρίς όμως να αφήσετε τον εαυτό σας εντελώς μόνο μέσα σε αυτήν. Μιλήστε με ανθρώπους που εμπιστεύεστε, φροντίστε όσο μπορείτε τον ύπνο και τη διατροφή σας, βγείτε λίγο από το σπίτι και διατηρήστε μια απλή καθημερινή ρουτίνα. Ίσως, επίσης, σας βοηθήσει να καταγράψετε όχι μόνο όσα σας λείπουν, αλλά και τι σας δυσκόλευε στη σχέση, ποιες εντάσεις επαναλαμβάνονταν και ποιες ανάγκες σας έμεναν ανικανοποίητες. Έτσι, θα μπορέσετε σταδιακά να δείτε τη σχέση πιο ολοκληρωμένα και όχι μόνο μέσα από τη μοναξιά της απώλειας.
    Αποφύγετε, όσο είναι δυνατόν, τη συνεχή επικοινωνία, την παρακολούθηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ή τις παρορμητικές προσπάθειες επανασύνδεσης, μόνο και μόνο για να σταματήσει προσωρινά ο πόνος. Λίγη απόσταση μπορεί να σας βοηθήσει να ηρεμήσετε και να καταλάβετε αν σας λείπει πραγματικά η συγκεκριμένη σχέση ή αν δυσκολεύεστε κυρίως με την απώλεια και την αλλαγή.
    Μην απαιτείτε από τον εαυτό σας να «το ξεπεράσει» γρήγορα. Η διαχείριση ενός χωρισμού χρειάζεται χρόνο και δεν εξελίσσεται γραμμικά· κάποιες ημέρες θα αισθάνεστε καλύτερα και άλλες δυσκολότερα. Αν, όμως, η θλίψη γίνει πολύ έντονη, δυσκολεύεστε να λειτουργήσετε στην καθημερινότητά σας ή αισθανθείτε ότι δεν μπορείτε να τη διαχειριστείτε μόνη σας, θα ήταν καλό να αναζητήσετε εξατομικευμένη υποστήριξη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Διάβασε περισσότερα

    Πράπας Ιωάννης

• Κατάθλιψη

  Νοιώθω ότι υποκρίνομαι νομίζω ότι δεν μπορώ να επικοινωνήσω με κανέναν ότι δεν ξέρω να μιλάω η γυναίκα μου η Ρούλα δεν αντέχει μετά από δύο χρόνια αισθάνομαι ότι δεν θέλω το καλό κανενός γιατί δεν νιώθω καλά με εμένα. Η Ρούλα μου λέει ότι έχω χάζεψη το παιδί μου λέει ότι δεν επικοινωνώ νομίζω ότι είμαι μαζί τους και τους είμαι βάρος δεν νιώθω να θέλω να προσπαθήσω βλέπω φωτογραφίες από το παρελθόν στεναχωριέμαι γιατί νομίζω ότι τα χάνω όλα δεν θέλω το καλό μου νιώθω τεμπέλης και σαν φυτό η Ρούλα μου είπε να κόψω τα φάρμακα είναι όλα χαοτικά λέω στο παιδί μου ότι δεν μπορώ και με ρωτάει τι είναι αυτό που σε απασχολεί και τι λέω δεν ξέρω είμαι ένα σώμα χωρίς καλές σκέψεις μόνο πονηρά πράγματα και αποφυγή η Ρούλα μου λέει ότι θα καταστραφώ αλλά εκείνη θα κολυμπήσει πλέον νιώθω μόνος αλλά δεν μου βγαίνει τίποτα είναι σαν να θέλω να τους μεταφέρω.αυτό που νιώθω είμαι ψεύτικος. Όλο αυτό μου συμβαίνει 2 χρόνια παίρνω αντικαταθλιπτικά με βλέπει ψυχίατρος του ΕΟΠΥ γιατί δεν μπορώ να ανταποκριθώ στο χρηματικό και μιλάω και με ψυχολόγο δωρεάν από ένα σάιτ για 14 συνεδρίες αισθάνομαι ότι δεν ξέρω να μιλάω και έχω συνηθίσει σαυτά όλα καταστρέφονται γύρω μου και εγώ δεν μπορώ να αντιδράσω ή εσωτερική μου φωνή δεν υπάρχει νιώθω τεμπέλης και σαν φυτό μου λένε ότι θα βρεθώ στον δρόμο χωρίς να έχω κανέναν παίρνω 2 το πρωί Wellbutrin 150 και Ζανάξ 0.5 3 την ημέρα. νιώθω σαν φυτό όλο μου το παρελθόν είναι σαν να μην το πέρασα εγώ δεν το νιώθω απλά λυπάμαι για όλα ναι και νιώθω τύψεις και ανήμπορος να το αλλάξω αυτό σαν να έγινα ένα με αυτό και δεν αντιδρώ ότι και να μου λένε λέω ναι αλλά μέσα μου νιώθω ψεύτικος.... Σαν να μου αρέσει που καταστρέφομαι σαν να έχω ξεχάσει να μιλάω δεν μπορώ να έρθω σε πραγματική επαφή με κανέναν είμαι σιωπηλός σαν να μην ξέρω να μιλάω δεν μου βγαίνει τίποτα μόνο αδράνεια και ζήλεια για τους άλλους. Είναι κάτι που με καταστρέφει αργά και σταθερά και εγώ δεν μπορώ να αντιδράσω το έχω δεχτεί και υποφέρω με το ζόρι πηγαίνω στη δουλειά.

  • Καλησπέρα σας.
    Αυτό που περιγράφετε δεν ακούγεται σαν τεμπελιά, αδιαφορία ή «χαζομάρα». Ακούγεται σαν να βρίσκεστε εδώ και πολύ καιρό σε μια κατάσταση σοβαρής ψυχικής εξάντλησης, με έντονη αδράνεια, απώλεια ενδιαφέροντος και κινήτρου, ενοχή, συναισθηματικό μούδιασμα, δυσκολία σκέψης και επικοινωνίας, απομάκρυνση από τους ανθρώπους σας και πιθανώς ένα αίσθημα αποξένωσης από τον ίδιο σας τον εαυτό και το παρελθόν σας. Δεν μπορώ να σας διαγνώσω και δεν είμαι ο θεραπευτής σας, αλλά αυτά που γράφετε χρειάζονται σοβαρή και σχετικά άμεση επανεκτίμηση από ψυχίατρο.
    Το ότι αισθάνεστε «ψεύτικος» δεν σημαίνει ότι υποκρίνεστε.... Ο άνθρωπος που υποκρίνεται συνήθως γνωρίζει τι αισθάνεται και προσπαθεί συνειδητά να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό. Εσείς περιγράφετε περισσότερο ότι δεν μπορείτε να βρείτε μέσα σας συναίσθημα, λόγια, επιθυμία ή αντίδραση. Σαν να έχει σβήσει ο εσωτερικός σας κόσμος και να έχει απομείνει μόνο η παρατήρηση της καταστροφής. Αυτό μπορεί να δημιουργεί την τρομακτική εντύπωση ότι «δεν αγαπώ κανέναν», «δεν θέλω το καλό κανενός» ή ακόμη και «σαν να μου αρέσει που καταστρέφομαι». Όμως, η αδυναμία να αισθανθείτε και να ενεργήσετε δεν είναι το ίδιο με την επιθυμία να καταστραφείτε. Το γεγονός ότι υποφέρετε, νιώθετε ενοχές και ζητάτε βοήθεια δείχνει ότι ένα κομμάτι σας εξακολουθεί να νοιάζεται και δεν έχει παραιτηθεί ολοκληρωτικά.
    Η ζήλια προς τους άλλους επίσης δεν σας κάνει κακό άνθρωπο. Πολλές φορές, όταν κάποιος έχει χάσει την πρόσβαση στη δική του ζωντάνια, βλέπει στους άλλους όσα πιστεύει ότι έχασε: κίνηση, σχέσεις, αυθορμητισμό, χαρά, μέλλον. Τότε, η ζήλια μπορεί να είναι περισσότερο πόνος και πένθος για τον εαυτό του παρά κακία απέναντι στους άλλους. Αντίστοιχα, οι «πονηρές» ή ανεπιθύμητες σκέψεις δεν αποτελούν απόδειξη χαρακτήρα. Μια σκέψη δεν είναι πρόθεση και δεν είναι πράξη. Χρειάζεται όμως να εξηγήσετε στον ειδικό τι ακριβώς εννοείτε με τη λέξη «πονηρά»: τι σκέφτεστε, πόσο συχνά, αν σας φοβίζει και αν αισθάνεστε ότι υπάρχει κίνδυνος να ενεργήσετε σύμφωνα με αυτές τις σκέψεις.
    Η φράση «δεν ξέρω τι με απασχολεί» μπορεί να είναι απολύτως αληθινή. Μερικές φορές δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα που μπορεί να ειπωθεί με μία πρόταση. Το ίδιο το σύστημα της σκέψης, του συναισθήματος και της κινητοποίησης έχει επιβαρυνθεί τόσο, ώστε ο άνθρωπος δεν μπορεί να οργανώσει όσα συμβαίνουν μέσα του. Δεν χρειάζεται να μιλήσετε «σωστά», για να βοηθηθείτε. Μπορείτε να δείξετε αυτούσιο αυτό το μήνυμα στον ψυχίατρο και στον ψυχολόγο σας. Είναι ήδη μια πολύ καθαρή και σημαντική περιγραφή της κατάστασής σας.
    Οι κουβέντες «έχεις χαζέψει», «θα καταστραφείς» ή «θα βρεθείς στον δρόμο» μπορεί να προέρχονται από φόβο, θυμό και εξάντληση των δικών σας ανθρώπων, αλλά δεν αποτελούν θεραπεία. Συνήθως ενισχύουν την ντροπή και την παράλυση. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ρούλα και το παιδί σας δεν έχουν κουραστεί ή ότι δεν χρειάζονται όρια και στήριξη. Σημαίνει όμως ότι το πρόβλημα δεν θα λυθεί με χαρακτηρισμούς, απειλές ή με την απαίτηση να «συνέλθετε». Χρειάζεται οργανωμένο σχέδιο αντιμετώπισης, ενώ ενδεχομένως θα ήταν χρήσιμη και μία κοινή συνάντηση με επαγγελματία, ώστε η οικογένεια να καταλάβει τι σας συμβαίνει και τι μπορεί πραγματικά να βοηθήσει.
    Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται η φαρμακευτική αγωγή. Μην κόψετε, μην αυξήσετε και μην αλλάξετε μόνος σας ούτε το Wellbutrin ούτε το Xanax επειδή σας το πρότεινε συγγενικό πρόσωπο. Η βουπροπιόνη πρέπει να λαμβάνεται, ακριβώς όπως έχει συνταγογραφηθεί, ενώ η απότομη μείωση ή διακοπή της καθημερινής αλπραζολάμης μπορεί να προκαλέσει σοβαρά συμπτώματα στέρησης. Η υπνηλία, το μούδιασμα, η δυσκολία συγκέντρωσης και η αίσθηση «φυτού» χρειάζεται να συζητηθούν με τον ψυχίατρο, γιατί μπορεί να συνδέονται με την ίδια την ψυχική κατάσταση, με την αγωγή ή και με άλλους παράγοντες. Μόνο ο γιατρός που γνωρίζει το ιστορικό σας μπορεί να εκτιμήσει με ασφάλεια τι χρειάζεται να αλλάξει.
    Επειδή η κατάσταση κρατά δύο χρόνια και επηρεάζει τη δουλειά, την οικογένεια, τη σκέψη και τη βασική σας λειτουργικότητα, μην περιμένετε απλώς το επόμενο προγραμματισμένο ραντεβού. Επικοινωνήστε με τον ψυχίατρο το συντομότερο δυνατόν και πείτε συγκεκριμένα: «Εδώ και δύο χρόνια έχω επιδεινούμενη αδράνεια, συναισθηματικό μούδιασμα, δυσκολία στη σκέψη και στην επικοινωνία, αποξένωση από το παρελθόν μου, έντονες ενοχές και δυσκολεύομαι πλέον να λειτουργήσω στη δουλειά και στην οικογένεια. Παίρνω δύο Wellbutrin των 150 mg το πρωί και συνολικά τρία Xanax των 0,5 mg την ημέρα. Χρειάζομαι σύντομα πλήρη επανεκτίμηση της κατάστασης και της αγωγής μου».
    Ζητήστε να αξιολογηθούν η πορεία των συμπτωμάτων, η ανταπόκριση στην αγωγή, ο ύπνος, η χρήση αλκοόλ ή άλλων ουσιών, η σωματική σας υγεία, η συγκέντρωση και η μνήμη, καθώς και το αν υπάρχουν σκέψεις αυτοκαταστροφής. Αν δεν αισθάνεστε ότι υπάρχει επαρκής παρακολούθηση, δικαιούστε να ζητήσετε δεύτερη ψυχιατρική γνώμη μέσω δημόσιας δομής, Κέντρου Ψυχικής Υγείας ή εξωτερικών ιατρείων νοσοκομείου. Η οικονομική δυσκολία δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνετε μόνος με αυτή την κατάσταση.
    Μέχρι να επανεκτιμηθείτε, ο στόχος δεν είναι να αισθανθείτε ξαφνικά χαρά ή να λύσετε όλη τη ζωή σας. Είναι να διατηρήσετε ένα ελάχιστο καθημερινό πλαίσιο: φαγητό, νερό, βασική υγιεινή, φάρμακα όπως ακριβώς έχουν συνταγογραφηθεί, λίγη κίνηση, μία μικρή πρακτική υποχρέωση και μία σύντομη επαφή με έναν άνθρωπο. Όταν ο ψυχισμός βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση, περιμένουμε συχνά πρώτα να έρθει η θέληση και μετά να κινηθούμε. Στην πράξη, η θέληση μπορεί να εμφανιστεί πολύ αργότερα· γι’ αυτό αρχίζουμε από ελάχιστες, συγκεκριμένες πράξεις, χωρίς να απαιτούμε να τις αισθανόμαστε ως αυθεντικές ή ευχάριστες.
    Θέλω, όμως, να σας ρωτήσω κάτι άμεσα και καθαρά: έχετε αυτή τη στιγμή σκέψεις ότι θέλετε να πεθάνετε, να εξαφανιστείτε ή να κάνετε κακό στον εαυτό σας; Έχετε σκεφτεί συγκεκριμένο τρόπο ή έχετε κάνει κάποια προετοιμασία; Αν η απάντηση είναι «ναι», «ίσως» ή «δεν είμαι βέβαιος ότι θα είμαι ασφαλής», μην παραμείνετε μόνος. Πείτε αμέσως στη Ρούλα ή σε άλλον έμπιστο ενήλικο: «Δεν αισθάνομαι ασφαλής και χρειάζομαι να μείνεις μαζί μου». Απομακρύνετε φάρμακα, όπλα ή άλλα μέσα με τα οποία θα μπορούσατε να βλάψετε τον εαυτό σας και καλέστε το 112 ή το 166, ή πηγαίνετε με συνοδό στο εφημερεύον νοσοκομείο. Για δωρεάν και ανώνυμη ψυχοκοινωνική υποστήριξη όλο το εικοσιτετράωρο λειτουργεί και η γραμμή 10306. Γραμμή 10306 · Εθνικοί αριθμοί έκτακτης ανάγκης.
    Δεν χρειάζεται σήμερα να αποδείξετε ότι είστε καλός σύζυγος, καλός πατέρας ή δυνατός άνθρωπος. Χρειάζεται να αντιμετωπιστείτε ως άνθρωπος που υποφέρει και του οποίου η κατάσταση φαίνεται να έχει επιδεινωθεί. Δεν είστε υποχρεωμένος να βρείτε μόνος σας τα σωστά λόγια ούτε να θεραπεύσετε τον εαυτό σας με τη θέληση. Το πρώτο ουσιαστικό βήμα είναι να δώσετε αυτό ακριβώς το κείμενο στους επαγγελματίες που σας παρακολουθούν και να ζητήσετε άμεση, ολοκληρωμένη επανεκτίμηση. Διάβασε περισσότερα

    Πράπας Ιωάννης

• Σεξουαλικές Διαταραχές

  Είμαι γυναίκα 26 χρονών και δεν έχω διάθεση για σεξ. Στα 19 που το ξεκίνησα με την πρώτη μου σχέση πολύ ερωτευμένη ήθελα συνέχεια και πάρα πολύ. Από τότε βέβαια ξεκίνησα να έχω και πρόβλημα με συχνές ουρολοιμώξεις (κυστίτιδες) οπότε ήμουν ενεργή σεξουαλικά και με όλους τους γιατρούς να μου λένε πως έχω ευαισθησία και να μην βρίσκουν ουσιαστική λύση στο πρόβλημά μου. 2 χρόνια πριν είχα μια κακή σχέση στην οποία σιχαινόμουν το σεξ και το έκανα σαν αγγαρεία. αυτό κράτησε 1 χρόνο και από τότε μέχρι και σήμερα το σεξ το 60% των περιπτώσεων μου προκαλεί ενόχληση μπροστά στην ουρήθρα και αίσθηση σαν να θέλω να κατουρήσω και γενικά δεν είναι ευχάριστο (παρότι οι ουρολογικές μου είναι καθαρές). Πλέον είμαι σε μια πολύ ευτυχισμένη σχέση (και φρέσκια) αλλά η διάθεσή μου για σεξ παραμένει χαμηλή και αντιλαμβάνομαι ότι ίσως να είναι και ψυχολογικό το πρόβλημα αλλά είναι σίγουρα και σωματικό (ουρολογικό ίσως;) Που να απευθυνθώ; Σε τι ιατρό;

  • Καλημέρα σας.
    Αυτό που περιγράφετε θεωρώ ότι αξίζει να διερευνηθεί πρώτα οργανικά και δεν θα το απέδιδα εξαρχής σε ψυχολογικούς παράγοντες. Η ενόχληση στην περιοχή της ουρήθρας, η επιτακτική αίσθηση ούρησης κατά ή μετά την επαφή και ο πόνος, ακόμη και όταν οι καλλιέργειες είναι αρνητικές, μπορούν να σχετίζονται και με καταστάσεις πέρα από μια κλασική ουρολοίμωξη.
    Θα σας πρότεινα ως πρώτο βήμα να απευθυνθείτε σε γυναικολόγο με εμπειρία στον χρόνιο πυελικό πόνο/δυσπαρευνία ή, ακόμη καλύτερα, σε ουρογυναικολόγο. Παράλληλα, λόγω του ιστορικού των υποτροπιαζουσών κυστίτιδων και της ενόχλησης στην ουρήθρα, μπορεί να χρειαστεί αξιολόγηση και... από ουρολόγο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη γυναικεία ουρολογία.
    Θα είχε επίσης νόημα να αξιολογηθεί το πυελικό έδαφος. Υπερτονία ή μυοπεριτονιακός πόνος των μυών του πυελικού εδάφους μπορούν να προκαλέσουν πόνο στη σεξουαλική επαφή, αίσθημα πίεσης, συχνουρία ή επιτακτικότητα ακόμη και χωρίς ενεργό ουρολοίμωξη. Εφόσον διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, μπορεί να βοηθήσει εξειδικευμένος/η φυσικοθεραπευτής/τρια πυελικού εδάφους.
    Ταυτόχρονα, θεωρώ σημαντικό και το ψυχοσεξουαλικό κομμάτι που αναφέρετε. Ένας χρόνος κατά τον οποίο βιώνατε το σεξ με αποστροφή και ως αγγαρεία, πάνω σε ένα ήδη υπάρχον ιστορικό πόνου και ουρολοιμώξεων, είναι πιθανό να έχει δημιουργήσει μια ισχυρή σύνδεση σεξ → προσδοκία ενόχλησης/πόνου → σωματική ένταση → αποφυγή → μειωμένη επιθυμία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι «είναι όλα στο μυαλό σας». Στον σεξουαλικό πόνο οργανικοί, μυϊκοί και ψυχολογικοί παράγοντες συχνά αλληλεπιδρούν.
    Επομένως, θα ξεκινούσα από την οργανική διερεύνηση και, εφόσον αποκλειστούν ή αντιμετωπιστούν οι σωματικοί παράγοντες, θα μπορούσε παράλληλα να βοηθήσει ένας ψυχολόγος/ψυχοθεραπευτής. Μέχρι τότε δεν θεωρώ βοηθητικό να πιέζετε τον εαυτό σας να έχει διεισδυτικό σεξ, όταν πονάτε, γιατί έτσι υπάρχει κίνδυνος να ενισχύεται περισσότερο η σύνδεση της σεξουαλικής επαφής με τον πόνο και την αποφυγή. Διάβασε περισσότερα

    Πράπας Ιωάννης