Σκυλίτση Ιωάννα Mag.Phil., MEd

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

  Από μικρή όταν μπήκα στην εφηβεία άρχισα να έχω διάφορες σκέψεις όπως ανοιγόκλεινα το φως σε κάποιο δωμάτιο μέχρι να νιώσω ‘ηρεμία’ και να νιώσω ‘ασφαλής’ δεν θυμάμαι τι άλλο αλλά ήταν το πιο βασικό που έκανα αργότερα μου είχε φύγει αλλά που και που έκανα κάποια παρόμοια πράγματα αλλά εδώ και καιρό τώρα αρχίζει και γίνεται όλο κ πιο έντονο έχω περισσότερο άγχος και θα κάνω κάποια συγκεκριμένα πράγματα 2 και 3 φορές όσες είναι αλλιώς νιώθω κάτι θα πάθω κάτι κακό ή κάποιος που αγαπώ πιστεύω ότι έχω ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και θέλω να πάω σε ψυχολόγο αλλά δεν έχω την οικονομική δυνατότητα. Τι πιστεύετε ότι μπορώ να κάνω;
  • Καλησπέρα σας.
    
    Αυτό που περιγράφετε μοιάζει πολύ με συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής: επαναλαμβανόμενες σκέψεις που προκαλούν άγχος και τελετουργίες (όπως το να κάνετε κάτι συγκεκριμένες φορές) που στόχο έχουν να μειώσουν προσωρινά αυτό το άγχος ή να νιώσετε ασφάλεια. Το γεγονός ότι τα συμπτώματα αυξάνονται όταν αυξάνεται το άγχος είναι κάτι που βλέπουμε πολύ συχνά.
    
    Δεν μπορώ φυσικά να κάνω διάγνωση από απόσταση, όμως είναι θετικό ότι αναγνωρίζετε τι σας συμβαίνει και σκέφτεστε να ζητήσετε βοήθεια. Η ψυχοθεραπεία, και ιδιαίτερα η γνωσιακή‑συμπεριφορική προσέγγιση με εξειδίκευση στην ΙΨΔ, είναι πολύ αποτελεσματική σε... τέτοια συμπτώματα.
    
    Αν αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα, μπορείτε να εξετάσετε:
    * δημόσιες δομές ψυχικής υγείας ή κέντρα ψυχικής υγείας, όπου η βοήθεια παρέχεται δωρεάν ή με πολύ χαμηλό κόστος,
    * πανεπιστημιακά κέντρα ή εκπαιδευτικές δομές με χαμηλότερες συνεδρίες,
    * διαδικτυακό υλικό αυτοβοήθειας ειδικά για την ΙΨΔ, ως ένα πρώτο υποστηρικτικό βήμα.
    
    Το πιο σημαντικό είναι να μην μείνετε μόνη με αυτό και να μη θεωρήσετε ότι «πρέπει απλώς να το αντέξετε». Υπάρχουν τρόποι και πλαίσια βοήθειας, ακόμη και όταν οι πόροι είναι περιορισμένοι. Διάβασε περισσότερα

    Σκυλίτση Ιωάννα

• Κατάθλιψη

  Γεια σας! Ο αδερφός μου τα τελευταία 9 χρόνια κλείνεται σε ένα δωμάτιο και δεν βγαίνει έξω. Δεν είναι λειτουργικός/παραγωγικός. Κάνει συχνά υπερφαγικά επεισόδια. Περνάει το μεγαλύτερο μέρος της μέρας του μόνος στο κινητό του. Διαρκώς λέει ότι αισθάνεται παγιδευμένος στις συνθήκες ζωής του και ζει απλά γιατί δεν μπορεί να πεθάνει. Συχνά αν τον πιέσεις να μιλήσει κλαίει. Έχει πολύ άγχος όταν βρίσκεται με κόσμο, ακόμη και να βγει για περπάτημα, αισθάνεται λέει σφίξιμο και πως όλοι τον κοιτάνε και τον θεωρούν περίεργο και δεν βγαίνει έξω γιατί νιώθει άσχημα για τον εαυτό του και πως ρεζιλεύεται. Όλα του φαίνονται ανούσια ή ακατόρθωτα για τον ίδιο. Τι του συμβαίνει; Έχει κάνει στο παρελθόν θεραπεία και δεν τον βοήθησε. Αν είναι κατάθλιψη, μπορεί να έχει τόση μεγάλη διάρκεια; Δεν είναι συνήθως επεισοδιακή; Πώς θα βγει από αυτήν την κατάσταση;
  • Καλημέρα σας.
    
    Αυτό που περιγράφετε είναι πολύ σοβαρό και κατανοώ πόσο δύσκολο είναι να βλέπετε έναν άνθρωπο που αγαπάτε να ζει έτσι. Από τη θέση μου ως ψυχολόγος‑ψυχοθεραπεύτρια δεν μπορώ να θέσω διάγνωση, ωστόσο τα στοιχεία που αναφέρετε παραπέμπουν σε βαριά και χρόνια ψυχική δυσφορία, με έντονη κοινωνική απόσυρση, άγχος, καταθλιπτική διάθεση και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ναι, η κατάθλιψη μπορεί να έχει χρόνια μορφή και να μην εμφανίζεται απαραίτητα επεισοδιακά.
    
    Είναι όμως πολύ σημαντικό να τονιστεί κάτι κρίσιμο: η ψυχοθεραπεία μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνο όταν υπάρχει αίτημα και ελάχιστη εσωτερική διάθεση από τον ίδιο το...ν άνθρωπο. Η πίεση, όσο καλοπροαίρετη κι αν είναι, συνήθως ενισχύει την απόσυρση και το αίσθημα αποτυχίας.
    
    Αυτό που μπορείτε να κάνετε εσείς είναι:
    
    * να δείχνετε σταθερή παρουσία χωρίς πίεση ή «λύσεις»,
    * να αναγνωρίζετε τον πόνο του χωρίς να τον ακυρώνετε,
    * και, όταν και αν υπάρξει άνοιγμα από τον ίδιο, να ενθαρρυνθεί να ζητήσει ξανά βοήθεια από ειδικό, ίσως με διαφορετική προσέγγιση από το παρελθόν.
    
    Η αλλαγή σε τέτοιες καταστάσεις είναι συνήθως αργή και σταδιακή, αλλά είναι δυνατή όταν υπάρξει το κατάλληλο πλαίσιο και το προσωπικό αίτημα. Το γεγονός ότι εσείς ανησυχείτε και αναζητάτε βοήθεια είναι ήδη σημαντικό. Διάβασε περισσότερα

    Σκυλίτση Ιωάννα

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα! Εδώ και λίγο καιρό εξαιτίας ενός γεγονότος έχω αρχίσει και αγχώνομαι για το μέλλον... Η κόρη μου 20 ετών είναι πολύ ντροπαλή (δεν κάνει εύκολα φιλίες καθώς δεν ανοίγεται αν δεν νιώσει άνετα με τους άλλους.) Είναι ωραία κοπέλα και το ξέρει, έχει κάνει σχέσεις με αγόρια και τώρα βιώνει μια απόρριψη. Επειδή είναι πολύ δεμένη μαζί μου, (στο δρόμο αν είναι μόνη με παίρνει τηλέφωνο, στο αστικό τα ίδια... Σπουδάζει και μένει μόνη με το ζόρι... μόλις πιεστεί επιστρέφει σπίτι, καθώς δεν την ενδιαφέρει και πολύ το αντικείμενο των σπουδών της. Όπως καταλαβαίνετε, έχω μεγεθύνει αυτή την κατάσταση στο μυαλό μου, αφού τη βλέπω στο σπίτι μόνη, βγαίνει μαζί μου, ή με τις ξαδέρφες της όποτε αυτές μπορούν ή με κάποιους λιγοστούς φίλους κι αυτό σπάνια... Όσο ήταν σε σχέση, ήταν χαρούμενη και δεν με απασχολούσαν τόσο οι φιλικές της συναναστροφές όμως τώρα πιάνω τον εαυτό μου να τη φαντάζεται στο μέλλον μόνη και θλιμμένη στο σπίτι και κοντεύω να τρελαθώ... Δεν με ενδιαφέρει τίποτε άλλο, δεν έχω καθόλου διάθεση και νιώθω ψυχοπλάκωμα. Να σημειωθεί ότι έχω μπει στην κλιμακτήριο και ότι γενικά αγχωνόμουν με το παραμικρό για όλα. Εκτός από τώρα που αγχώνομαι μόνο γι' αυτό! Η γυναικολόγος μου έδωσε κάτι φυτικά χάπια "Livial" και μαγνήσιο και μου είπε ότι θα με βοηθήσουν. Όταν με πιάνει όμως πανικοβάλλομαι και ταράζομαι. Δεν το έχω όλη την ημέρα... Σαν παιδί είναι καλομαθημένη, σαν άνθρωπος όμως είναι ευαίσθητη με ενσυναίσθηση. Όμως αν την ενοχλεί η συμπεριφορά των άλλων δεν θα μιλήσει, θα απομακρυνθεί... Ρωτάω εάν όταν με πιάνουν αυτές οι σκέψεις μπορώ να πάρω lexotanil ή κάτι άλλο, ώστε να ηρεμώ.. Έχω χαμηλή πίεση γενικά αλλά κάπου κάπου έχω ταχυπαλμίες (κυρίως μετά από το φαγητό. Κοιμάμαι εύκολα, αλλά ξυπνάω νωρίς και με κατακλύζουν οι σκέψεις... ευχαριστώ.
  • Καλημέρα σας.
    
    Από όσα περιγράφετε φαίνεται πως αυτή την περίοδο βιώνετε έντονο άγχος, το οποίο έχει επικεντρωθεί στην ανησυχία σας για την κόρη σας. Η κλιμακτήριος μπορεί να ενισχύει τα συμπτώματα (ταραχή, ταχυπαλμίες, πρωινή αφύπνιση με σκέψεις), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι «κάτι πάει στραβά» με εσάς.
    
    Η ανησυχία για το παιδί είναι απολύτως ανθρώπινη, όμως όταν αρχίζει να σας κατακλύζει και να επηρεάζει τη διάθεσή σας, είναι σημαντικό να φροντίσετε και τον εαυτό σας. Η λήψη αγχολυτικών χωρίς καθοδήγηση Ψυχιάτρου δεν αποτελεί λύση για το άγχος που επανέρχεται.
    
    Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοή...σετε τι σας πυροδοτεί, να διαχειριστείτε τις σκέψεις πανικού και να επαναφέρετε το αίσθημα ηρεμίας και εμπιστοσύνης — τόσο προς τον εαυτό σας όσο και προς την κόρη σας. Με την κατάλληλη υποστήριξη, το άγχος αυτό μπορεί να μειωθεί ουσιαστικά.
    
    Σας εύχομαι καλή δύναμη. Διάβασε περισσότερα

    Σκυλίτση Ιωάννα