Μαργαρίτη Ερμιόνη

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κρίση πανικού

  Καλημέρα σας . Πάσχω από γενικευμένη χρόνια αγχώδη διαταραχή εξαιτίας ψυχικών χρόνιων τραυμάτων. Καθημερινά το άγχος με επηρεάζει σε βαθμό που μπλοκάρει η κίνησή μου για δύο τρεις ώρες όταν χαλαρώσω επανέρχεται φυσιολογικά η κίνησή μου θα ήθελα να ρωτήσω αν γνωρίζετε ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο εξαιτίας του άγχους σας ευχαριστώ πολύ

  • Καλημέρα σας,
    
    αυτό που περιγράφετε είναι σίγουρα δύσκολο και ακούγεται αρκετά δύσφορο σαν βίωμα. Το άγχος, ιδιαίτερα όταν είναι χρόνιο και έντονο, μπορεί να εκδηλωθεί όχι μόνο σε ψυχολογικό αλλά και σε σωματικό επίπεδο, τα οποία είναι άμεσα συνδεδεμένα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει έντονη μυϊκή τάση, αίσθημα «παγώματος», δυσκολία στην κίνηση ή ακόμα και επεισόδια όπου το σώμα φαίνεται να μην ανταποκρίνεται όπως συνήθως.
    Αυτό που περιγράφετε, ότι δηλαδή «μπλοκάρει» η κίνησή σας για κάποιες ώρες και στη συνέχεια επανέρχεται, μπορεί να σχετίζεται με την έντονη ενεργοποίηση του οργανισμού λόγω άγ...χους, ιδιαίτερα αν υπάρχει ιστορικό τραυματικών εμπειριών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το νευρικό σύστημα μπορεί να περνά σε καταστάσεις υπερδιέγερσης ή, αντίθετα, σε μια μορφή «παγώματος» (freeze), που επηρεάζει και το σώμα.
    Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι παρόλο που το άγχος μπορεί να προκαλέσει τέτοια συμπτώματα, χρειάζεται οπωσδήποτε να γίνει και ιατρικός έλεγχος (π.χ. από νευρολόγο), ώστε να αποκλειστούν οργανικά αίτια που θα μπορούσαν να εξηγούν αυτή τη δυσκολία στην κίνηση.
    Παράλληλα, σε ψυχολογικό επίπεδο, θα μπορούσε να βοηθήσει η συνεργασία με έναν ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή, ώστε να διερευνηθεί πιο αναλυτικά το σύμπτωμα, να δουλευτούν τα τραυματικά βιώματα που αναφέρετε, και να μάθετε τρόπους ρύθμισης του άγχους και του σώματος (π.χ. τεχνικές χαλάρωσης, γείωσης, αναπνοής). Είναι όλα πιο διαχειρίσιμα και λιγότερο τρομακτικά κι εμείς πιο δυνατοί απέναντί τους, όταν χτίζεται μια ενιαία εξήγηση και συσχέτιση όλων των γεγονότων και των συμπτωμάτων μεταξύ τους, πάνω στην δική μας προσωπική ιστορία.
    Το σώμα και ο συναισθηματικός μας κόσμος είναι στενά συνδεδεμένα, και πολλές φορές το σώμα «εκφράζει» αυτό που είναι δύσκολο να επεξεργαστεί ψυχικά.
    Θα σας πρότεινα να μην το αγνοήσετε, αλλά να το δείτε συνολικά, με φροντίδα και υποστήριξη.
    
    Σας εύχομαι καλή επιτυχία! Διάβασε περισσότερα

    Μαργαρίτη Ερμιόνη

• Κρίση πανικού

  Σε έναν μήνα σχεδόν δίνω πανελλήνιες και γενικά τώρα τελευταία έχω πάρα πολλά νεύρα και καμιά φορά ξεσπάω στα κλάματα έτσι στο άκυρο, και γενικότερα αγχώνομαι πάρα πολύ ενώ δεν το δείχνω αλλά δυσκολεύομαι να πάρω βαθιές ανάσες και σήμερα ειδικά έγραφα στο φροντιστήριο προσομοίωση στα μαθηματικά και έκλαιγα και ένιωθα ότι δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, πάω ψυχολόγο και της έχω μιλήσει για το άγχος μου όμως οι τεχνικές που μου έχει πει να χρησιμοποιώ δεν με βοηθάνε γιατί έχω πείσει τον εαυτό μου πως αν δεν τα πάω τέλεια τότε είμαι άχρηστη και αυτό με κάνει να αγχώνομαι, πιστεύω πως το μόνο πράγμα που θα με βοηθούσε με το άγχος είναι τα φάρμακα γιατί πραγματικά έχω δοκιμάσει τα πάντα για να ελέγξω το άγχος μου και δεν βοηθάει τίποτα, τι να κάνω;

  • Καλησπέρα!


    
    Αυτό που περιγράφεις είναι πολύ έντονο και πιεστικό, και έχει απόλυτα νόημα μέσα στο πλαίσιο των πανελληνίων. Όταν το άγχος φτάνει σε σημείο που επηρεάζει την αναπνοή, φέρνει κλάμα και σε μπλοκάρει, δεν είναι «απλώς άγχος», είναι πια το σώμα και το μυαλό σου που έχουν φτάσει στα όριά τους.
    
    Θέλω όμως να σου πω κάτι με ειλικρίνεια, αυτό που περιγράφεις δείχνει ότι υπάρχει ένας πολύ σκληρός εσωτερικός κανόνας: «αν δεν τα πάω τέλεια, είμαι άχρηστη». Όσο αυτός ο κανόνας μένει ανέγγιχτος, καμία τεχνική χαλάρωσης δεν μπορεί να δουλέψει πραγματικά και ολοκληρωτικά, γιατί το άγχος σου δεν είναι τυχαίο..., αλλά τροφοδοτείται συνεχώς από αυτή τη σκέψη. Όσο αυτό είναι τόσο ενεργό, τόσο κυνηγάς μια άπιαστη απόδοση και όσο αυτή δεν έρχεται (που είναι το φυσικό) τόσο πιο πολύ σε “τιμωρείς” και “σου κόβεις τα πόδια” από το να προσπαθήσεις και κρατάς το άγχος ενεργό. Και έτσι καταλήγεις να δυσκολεύεσαι όχι μόνο από την προετοιμασία, αλλά από το ίδιο το άγχος και την μάχη με τον εαυτό σου. Κι αυτός είναι ένας φαύλος κύκλος. Λείπουν εντελώς η συμπόνια η αποδοχή και η κατανόηση του εαυτού, στοιχεία που θα σε βοηθούσαν πολύ!!
    
    Εκεί χρειάζεται να εστιάσεις με την ψυχολόγο σου: όχι μόνο στο πώς να ηρεμείς το σώμα (το οποίο είναι πολύ σημαντικό), αλλά στο να αρχίσεις να αμφισβητείς αυτό το σκληρό «όλα ή τίποτα». Γιατί αυτή τη στιγμή δεν αγχώνεσαι απλώς για τις εξετάσεις, αγχώνεσαι για την αξία σου ως άνθρωπος.
    
    Σε σχέση με τα φάρμακα, μπορούν σε κάποιες περιπτώσεις να βοηθήσουν, αλλά δεν είναι η μοναδική λύση ούτε αντικαθιστούν αυτή τη δουλειά που χρειάζεται να γίνει. Αν νιώθεις ότι το άγχος είναι τόσο έντονο, μπορείς να το συζητήσεις ανοιχτά με την ψυχολόγο σου και, αν χρειαστεί, να σε κατευθύνει σε έναν ψυχίατρο για αξιολόγηση. Δεν είναι κακό να ζητήσεις αυτή τη βοήθεια, αλλά είναι πολύ σημαντικό να μη δεις τα φάρμακα σαν «τη μόνη διέξοδο».
    
    Και κάτι τελευταίο. Το ότι έκλαψες στο διαγώνισμα δεν σημαίνει ότι δεν αντέχεις, σημαίνει ότι πιέζεσαι πολύ. Η αντοχή δεν φαίνεται στο να μη λυγίζεις ποτέ, αλλά στο να συνεχίζεις παρ’ όλο που λυγίζεις.
    
    Μίλα ξανά με την ψυχολόγο σου, πες της ακριβώς αυτό που μας έγραψες, ειδικά για τη σκέψη «αν δεν τα πάω τέλεια είμαι άχρηστη» και για το ότι σκέφτεσαι τα φάρμακα. Από εκεί μπορεί να γίνει πιο στοχευμένη δουλειά.
    
    Δεν χρειάζεται να τα καταφέρεις τέλεια. Χρειάζεται να τα καταφέρεις αρκετά καλά και ξέρεις τι; Αυτό μπορεί να είναι πολύ πιο εφικτό απ’ όσο σου λέει τώρα το άγχος σου.
    
    Σου εύχομαι καλή επιτυχία! Διάβασε περισσότερα

    Μαργαρίτη Ερμιόνη

• Κατάθλιψη

  Γεια σας πολύ καιρό ασχολούμαι με το άγχος πότε θα γίνω καλά παίρνω εσσιταλοπράμη 20 mg 2 μήνες πάμε στο τρίτο ενδιάμεσα πήρα risperdal 0.5mg μετά το άφησα βεβαίως με γνώμη γιατρού. Τι πρέπει να κάνω να αλλάξω αγωγή

  • Καλησπέρα σας,
    
    Καταλαβαίνω πως όταν το άγχος παραμένει σημαντικά αμείωτο για αρκετό καιρό γίνεται ανυπόφορο και το μόνο που θέλουμε είναι κάπως να φύγει πια από μέσα μας.
    Είναι ήδη ένα καλό βήμα το ότι απευθυνθήκατε σε ειδικό και δοκιμάσατε αγωγή. Απλώς πολλές φορές όσον αφορά το άγχος ή την κατάθλιψη, η αγωγή δεν είναι αρκετή από μόνη της, αλλά χρειάζεται να λαμβάνεται συμπληρωματικά με την ψυχοθεραπεία. Σίγουρα υπάρχει λόγος που το άγχος αυτό έχει εμφανιστεί και δυσκολεύεστε να το διαχειριστείτε. Με την βοήθεια της ψυχοθεραπείας θα μπορέσετε να το «ακούσετε» περισσότερο και να καταλάβετε καλύτερα τι συμβαίνει. Υπάρχ...ουν επίσης αρκετές τεχνικές διαχείρισης των σκέψεων, των σωματικών συμπτωμάτων και της συνεχούς διέγερσης που προκαλεί.
    Η εκπαίδευση σε αυτές, μαζί με την καλύτερη κατανόηση του πώς «λειτουργεί» το δικό σας άγχος και πιθανόν την λήψη φαρμακευτικής αγωγής η οποία θα σας ταιριάζει, συνθέτουν ένα πλάνο το οποίο φαίνεται πως θα μπορούσε να βοηθήσει.
    Να θυμάστε πως δεν είναι ένδειξη ότι «κάτι δεν πάει καλά» με εσάς, αλλά και πως υπάρχουν τρόποι να αρχίσετε να νιώθετε καλύτερα. Διάβασε περισσότερα

    Μαργαρίτη Ερμιόνη