Μπρέζα Νικολέττα

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Δίαιτα και διατροφή

  Καλησπέρα. Πάσχω από αγχώδεις διαταραχή αρκετά χρόνια και σαν αποτέλεσμα έχω φτάσει 120 κιλά. Η διατροφή μου λόγω ψυχολογίας είναι χάλια. Έχω αρκετούς μήνες βουλωμένη μύτη και πόνο στα μέλη. Μπορεί να οφείλεται στα κιλά; Αν χάσω βάρος θα υποχωρήσει;

  • Το σώμα και η ψυχή μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Όταν κουβαλάμε για καιρό άγχος, συχνά αυτό εκφράζεται τόσο στις διατροφικές μας συνήθειες όσο και στο σώμα μας, με πόνους, κόπωση ή άλλα ενοχλήματα. Η απώλεια βάρους μπορεί να βοηθήσει σημαντικά, όμως η ουσιαστική αλλαγή ξεκινά όταν φροντίσουμε τη ρίζα του προβλήματος.
    
    Υπάρχουν θεραπευτικές προσεγγίσεις που δεν βασίζονται μόνο στα λόγια, αλλά αξιοποιούν τη δημιουργική έκφραση, το παιχνίδι, τη φαντασία και τον συμβολισμό, βοηθώντας μας να επεξεργαστούμε βαθύτερα συναισθήματα και να αναπτύξουμε νέους τρόπους διαχείρισης του άγχους.
    
    Και να θυμάστε: η αλλαγή δεν απαιτεί πάντα τερ...άστια βήματα. Μερικές φορές, μια καθημερινή βόλτα, λίγα λεπτά κίνησης ή μια μικρή πράξη φροντίδας μπορούν να γίνουν η αρχή για να αλλάξουν τα πάντα. Διάβασε περισσότερα

    Μπρέζα Νικολέττα

• Κατάθλιψη

  Λόγω κατάθλιψης και άγχους έφτασα 26 χρονών να σπουδάζω ακόμη προπτυχιακά και μάλλον δεν θα τελειώσω μέχρι τα 28 μου. Είμαι πολύ πίσω σε σχέση με τους συνομηλίκους μου. Πώς θα το διαχειριστώ; Με θλίβει. Όταν σκέφτομαι πως έχασα τόσα χρόνια παλεύοντας με μια ασθένεια αντί να ζω, με πιάνει απελπισία.

  • Καταρχάς, δεν είστε πίσω. Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας ούτε υπάρχει ένα κοινό χρονοδιάγραμμα που οφείλουμε όλοι να ακολουθήσουμε. Όταν κάποιος παλεύει με την κατάθλιψη και το άγχος, δεν «χάνει χρόνο» δίνει έναν δύσκολο και συχνά αόρατο αγώνα.
    
    Πολλοί άνθρωποι ολοκληρώνουν τις σπουδές τους αργότερα, αλλά αυτό δεν μειώνει ούτε την αξία τους ούτε τις δυνατότητές τους. Αντίθετα, η διαδρομή αυτή συχνά καλλιεργεί ανθεκτικότητα, αυτογνωσία και δύναμη που θα σας συνοδεύουν σε όλη σας τη ζωή.
    
    Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά, ιδιαίτερα μέσα από προσεγγίσεις που δεν στηρίζονται αποκλειστικά στα λόγια, αλλά αξι...οποιούν τη δημιουργικότητα, τη φαντασία και τη βιωματική εμπειρία. Γιατί η θεραπεία δεν χρειάζεται πάντα χαρτομάντηλα, μερικές φορές χρειάζεται χαρτί, χρώματα, κίνηση ή απλώς έναν ασφαλή χώρο για να ξαναγράψετε την ιστορία σας.
    
    Και να θυμάστε: δεν έχει σημασία πότε θα φτάσετε, αλλά ότι συνεχίζετε να προχωράτε. Το μέλλον δεν καθορίζεται από τον χρόνο που χάθηκε, αλλά από το βήμα που θα επιλέξετε να κάνετε σήμερα. Διάβασε περισσότερα

    Μπρέζα Νικολέττα

• Αυτογνωσία

  Αντιμετωπίζω ένα θέμα αρκετά σύνθετο. Δεν ξέρω τι είδους ειδικό να αναζητήσω Το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής μου φρόντιζα κάποιον, την μητέρα μου like parentified child, τον πατέρα μου σαν φροντίστρια του για 13 χρόνια κ ανέθρεψα κ την ανιψιά μου 10 χρόνια Τώρα δεν ξέρω τι θέλω το δεν θέλω ενώ έχω χάσει ολόκληρα κομμάτια γυναικείας ζωής Μερικές φορές ρωτώ τον εαυτό μου Πως αισθάνεσαι για κάτι; Τι θες; Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι; Δεν έχω απάντηση, μηδέν, σαν ένα κενό. Όταν φρόντιζα τον πατέρα μου ήμουν πλήρης κ δεν το μετανιώνω αλλά … Έχω έρθει σ επαφή με κάποιους όρους από προσωποποίηση, frozen etc Τι είδους ειδικό να διαλέξω; Σκέφτομαι γι αναπτυξιακό ψυχολόγο

  • Αυτό που περιγράφετε είναι βαθιά συνδεδεμένο με μια μακρόχρονη εμπειρία φροντίδας και ευθύνης από πολύ νωρίς στη ζωή. Όταν ένας άνθρωπος λειτουργεί για χρόνια σε ρόλους φροντιστή όπως parentified child, φροντίδα γονέων και ανάληψη ευθύνης για άλλους, συχνά μαθαίνει να οργανώνει την ύπαρξή του γύρω από τις ανάγκες των άλλων. Με τον καιρό αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια αίσθηση εσωτερικού κενού ή δυσκολίας πρόσβασης σε προσωπικές επιθυμίες και προτιμήσεις όχι επειδή δεν υπάρχουν αλλά επειδή για πολύ καιρό δεν είχαν χώρο να ακουστούν.
    
    Σε αυτή τη φάση δεν χρειάζεται πίεση να βρεθούν άμεσες απαντήσεις αλλά ένα ασφαλές πλαίσιο όπου σταδιακά... μπορεί να ξαναχτιστεί η επαφή με τον εαυτό. Από την εμπειρία μου σε κλινικό πλαίσιο και σε συμβουλευτική με ενήλικες που έχουν παρόμοια ιστορία φροντίδας και υπερευθύνης, αυτό που βοηθάει περισσότερο είναι η προσέγγιση που δίνει χώρο στη βιωματική εμπειρία και όχι μόνο στον λόγο.
    
    Μέσα από δημιουργικές και βιωματικές διαδικασίες όπως η δραματοθεραπευτική προσέγγιση, η χρήση ρόλων, η αφήγηση ιστοριών και πιο παιχνιδιώδεις τεχνικές στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία, μπορεί να αρχίσει σταδιακά να επανέρχεται η επαφή με το συναίσθημα και την επιθυμία χωρίς πίεση και χωρίς την ανάγκη να υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις. Εκεί δεν χρειάζεται να ξέρετε από την αρχή τι θέλετε, αλλά να το ανακαλύψετε μέσα από την εμπειρία.
    
    Το δεν ξέρω τι θέλω δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει εαυτός. Σημαίνει ότι για πολύ καιρό ο εαυτός λειτουργούσε μέσα από τους άλλους και τώρα χρειάζεται έναν χώρο για να επιστρέψει προς εσάς με τον δικό του ρυθμό.
    
    Και αυτό που συχνά βλέπω στην πράξη είναι ότι όταν δοθεί αυτός ο χώρος μέσα από μια σταθερή θεραπευτική σχέση, τότε σιγά σιγά αρχίζουν να επανέρχονται όχι μόνο οι απαντήσεις, αλλά και κάτι πιο ουσιαστικό. Η αίσθηση του τι μου αρέσει, τι με εκφράζει και τι θέλω πραγματικά, όχι ως υποχρέωση να το βρω, αλλά ως κάτι που αρχίζει να αναδύεται φυσικά μέσα από την εμπειρία και τη σύνδεση με τον εαυτό. Διάβασε περισσότερα

    Μπρέζα Νικολέττα