Κωνσταντουλάκη Ελένη MSc, MA

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Συμβουλευτική γονέων και παιδιών

  Καλησπέρα ο μικρός μου 2,5 ετών τώρα ξεκίνησε να λέει κάποιες λέξεις..στον βρεφικό σταθμό μου είπαν ότι είναι αρκετά μαζεμένος κ ότι περιμένει να του δώσουν εκείνοι την ‘’ώθηση’’ να παίξει, επίσης ότι δεν εκτελεί όλες τις εντολές που του δίνουν ωστόσο στο σπίτι δείχνει ότι καταλαβαίνει τα πάντα από εντολές κ ούτε είναι τόσο μαζεμένος στο παιχνίδι..να προσθέσω ότι τον είχα κρατήσει για 3 μήνες σπίτι τον χειμώνα οπότε σίγουρα είναι λίγο πιο πίσω απ' τα άλλα παιδιά στο σχολείο..χρειάζεται κάποια παρέμβαση ή να του δώσω λίγο χρόνο στο σχολείο να δούμε πως θα πάει ; Ευχαριστώ εκ των προτέρων

  • Aυτό που περιγράφεις είναι μια πολύ συχνή και φυσιολογική εικόνα για παιδί 2,5 ετών, ειδικά όταν κάνει τα πρώτα του βήματα σε ένα καινούργιο, κοινωνικά απαιτητικό περιβάλλον όπως ο παιδικός σταθμός.
    Είναι απόλυτα φυσιολογικό κάποια παιδιά να είναι πιο παρατηρητικά, διστακτικά ή “μαζεμένα” στην αρχή, ιδιαίτερα όταν έχουν περάσει χρόνο σε πιο ήσυμο, οικείο περιβάλλον (όπως το σπίτι). Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει δυσκολία – συχνά σημαίνει ότι χρειάζονται περισσότερο χρόνο προσαρμογής και ασφάλειας για να ξεδιπλωθούν.
    Το ότι στο σπίτι καταλαβαίνει εντολές, συμμετέχει στο παιχνίδι και εκφράζεται, είναι πολύ ενθαρρυντικό. Η διαφ...ορά ανάμεσα στο πώς λειτουργεί στο σπίτι και στο σχολείο δείχνει περισσότερο θέμα προσαρμογής παρά αναπτυξιακή δυσκολία.
    Τι μπορείς να κάνεις προς το παρόν:
    • Δώσε του λίγο χρόνο στον σταθμό να προσαρμοστεί — συχνά μέσα σε μερικές εβδομάδες ή μήνες τα παιδιά ανοίγονται περισσότερο, αρκεί να υπάρχει σταθερότητα, ενθάρρυνση και εμπιστοσύνη από το περιβάλλον.
    • Μίλησε με τις παιδαγωγούς, όχι με ανησυχία αλλά με διάθεση συνεργασίας: π.χ. «Είναι ντροπαλός στην αρχή, θα βοηθούσε να του δίνετε λίγο παραπάνω χρόνο ή να του δείχνετε πώς να μπει σε δραστηριότητες;»
    • Συνέχισε στο σπίτι να του μιλάς, να παίζετε μαζί, να ενθαρρύνεις τον λόγο χωρίς πίεση.
    Εάν μέσα στους επόμενους 2–3 μήνες δεν δεις εξέλιξη στον λόγο ή στην κοινωνική του αλληλεπίδραση, τότε ίσως είναι χρήσιμο να κάνετε μια αξιολόγηση από λογοθεραπευτή ή αναπτυξιολόγο — όχι γιατί υπάρχει απαραίτητα πρόβλημα, αλλά για να σας καθοδηγήσει προληπτικά.
    Για την ώρα, φαίνεται ότι χρειάζεται περισσότερο στήριξη στο "άνοιγμα" παρά παρέμβαση. Η ήρεμη, σταθερή παρουσία και η εμπιστοσύνη σου είναι η βάση για να νιώσει ασφάλεια και να εξελιχθεί με τον δικό του ρυθμό. Διάβασε περισσότερα

    Κωνσταντουλάκη Ελένη

• Emdr

  Καλησπέρα. Πώς μπορεί να γίνει επανόρθωση από άσχημη συμπεριφορά ψυχοθεραπευτή/τριας; Έχω τραυματιστεί πολύ από όσα συνέβησαν. Θεωρείται αίτημα για θεραπεία η επούλωση αυτών των τραυμάτων; Να αφιερωθεί δηλαδή εκ νέου μία θεραπεία σε αυτό αποκλειστικά; Ευχαριστώ.

  • Καλημέρα σας,
    η εμπειρία τραυματισμού μέσα σε ψυχοθεραπευτική σχέση είναι κάτι που αγγίζει βαθιά τον πυρήνα της εμπιστοσύνης — και το γεγονός ότι το αναγνωρίζετε και το διατυπώνετε τόσο καθαρά, είναι από μόνο του μια γενναία και θεραπευτική πράξη.
    Η θεραπευτική σχέση δεν είναι ποτέ ουδέτερη. Είναι ένα δυναμικό πεδίο συνάντησης, όπου αλληλεπιδρούν ανάγκες, ρόλοι, προσδοκίες και ψυχικά φορτία. Όταν αυτή η σχέση πληγώνει — από συμπεριφορά, στάση ή αστοχία του/της θεραπευτή/τριας — ο πόνος που προκύπτει δεν είναι απλώς "προσωπική ευαισθησία", αλλά απόηχος μιας πραγματικής ρωγμής στην ασφάλεια, στη συναισθηματική προστασία και στ...ην αίσθηση του "είμαι κάπου που με βλέπουν και με σέβονται".
    Μπορεί να γίνει επανόρθωση;
    Ναι — και αυτό μπορεί να συμβεί με διάφορους τρόπους. Μερικές φορές μέσα στην ίδια σχέση, αν υπάρχει διάθεση αναγνώρισης, άλλες φορές σε έναν νέο θεραπευτικό χώρο, όπου το τραύμα αυτό μπορεί να μπει στο κέντρο της επεξεργασίας. Η επούλωση τέτοιου είδους τραυμάτων είναι απόλυτα θεμιτό και επαρκές αίτημα για θεραπεία.
    Δεν είναι «εμπόδιο» για τη θεραπεία — είναι το υλικό της θεραπείας. Το να πει κάποιος/α: «Έχω πληγωθεί εκεί που πήγα να φροντιστώ» δεν είναι αδυναμία, είναι έκκληση για αποκατάσταση εμπιστοσύνης, σχέσης και νοήματος.
    Τι μπορεί να περιλαμβάνει μια τέτοια θεραπεία:
    • Επεξεργασία του τραύματος από τη θεραπευτική σχέση (χωρίς πίεση να «συγχωρεθεί» ή να λειανθεί).
    • Διερεύνηση του πώς ενεργοποιήθηκαν παλαιότερες πληγές ή δυσκολίες στο να πεις «όχι», να βάλεις όρια ή να εμπιστευτείς ξανά.
    • Ανάκτηση της εμπιστοσύνης στον εαυτό και στο δικαίωμα φροντίδας, χωρίς φόβο ότι θα παρεξηγηθείς ή θα απορριφθείς.
    Η σχέση με τον/την θεραπευτή/τρια είναι από τις πιο ευαίσθητες μορφές ανθρώπινης σχέσης. Όταν τραυματίζει, το τραύμα είναι πραγματικό. Και η φροντίδα του δεν είναι πολυτέλεια — είναι ανάγκη.
    Αξίζετε μια θεραπευτική σχέση που να σας βλέπει ολόκληρα/ος — με το τραύμα, την ελπίδα και την ανάγκη να εμπιστευτείτε ξανά, με τους δικούς σας όρους. Διάβασε περισσότερα

    Κωνσταντουλάκη Ελένη

• Συμβουλευτική γονέων και παιδιών

  Καλησπέρα σας, έχω παρατηρήσει ότι τον τελευταίο καιρό το παιδί μου 5,5 χρονών όταν θυμώνει με κάποιο όχι που θα πω κλαίει ασταμάτητα και θέλει να γίνει το δικό του και εάν δεν γίνει θέλει να κάνει κακό στον εαυτό του (δεν κάνει, εκφράζει αυτό το συναίσθημα π.χ. θέλω να πέσω με το κεφάλι να χτυπήσω). Σε γενικές γραμμές είναι ένα παιδί χαρούμενο με πολύ αγάπη για όλους. Μόνο όταν είναι πολύ κουρασμένος και κυρίως το βράδυ εάν έχει αργήσει να κοιμηθεί έχει τόσο έντονο ξέσπασμα. Λέτε να είναι σοβαρό να το κοιτάξω παραπάνω; Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

  • Καλησπέρα σας,
    είναι απολύτως κατανοητό να σας προβληματίζει μια τόσο έντονη αντίδραση από το παιδί σας, ειδικά όταν αυτή περιλαμβάνει λόγια πολύ φορτισμένα συναισθηματικά. Αυτό που περιγράφετε, όμως, είναι συχνά ο τρόπος με τον οποίο ένα παιδί αυτής της ηλικίας προσπαθεί να διαχειριστεί συναισθήματα που δεν μπορεί ακόμα να "κρατήσει" μόνο του: θυμό, απογοήτευση, υπερδιέγερση, ή κούραση.
    Η φράση «θέλω να χτυπήσω το κεφάλι μου» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί έχει πρόθεση να κάνει κακό στον εαυτό του, πολλές φορές τα παιδιά χρησιμοποιούν έντονα λόγια γιατί δεν ξέρουν ακόμα πώς αλλιώς να εκφράσουν το μέγεθος αυτ...ού που νιώθουν. Το ότι αυτά τα ξεσπάσματα συμβαίνουν κυρίως όταν είναι κουρασμένος, μας δείχνει ότι το σώμα και το νευρικό του σύστημα είναι εξαντλημένα, και δεν έχει πια "χώρο" να ρυθμίσει τα συναισθήματα με ήπιο τρόπο. Είναι σαν να λέει: "είναι πολύ για μένα, δεν αντέχω άλλο".
    Αυτό που μπορείτε να κάνετε προς το παρόν είναι να τον βοηθάτε να ονοματίζει αυτό που νιώθει («φαίνεσαι πολύ θυμωμένος/στεναχωρημένος», «νομίζω κουράστηκες και όλα σου φαίνονται δύσκολα») και να του προσφέρετε σταθερότητα και ηρεμία, αντί να του δείξετε φόβο ή αυστηρότητα. Μπορείτε επίσης να παρατηρήσετε αν τον βοηθά να έχει μια πιο σταθερή ώρα ύπνου και έναν πιο "ήσυχο" ρυθμό τις ώρες πριν κοιμηθεί.
    Αν παρόλα αυτά δείτε ότι οι εκφράσεις αυτές επιμένουν ή αυξάνονται σε ένταση, ή αν εσείς νιώσετε ότι σας δυσκολεύει να τον διαχειριστείτε συναισθηματικά, τότε θα μπορούσε να είναι πολύτιμο ένα συμβουλευτικό ραντεβού με παιδοψυχολόγο, όχι απαραίτητα επειδή "κάτι δεν πάει καλά", αλλά για να λάβετε υποστήριξη και εσείς και εκείνος σε αυτό το στάδιο ανάπτυξης.
    Με ευχές για σταθερότητα, κατανόηση και περισσότερη ηρεμία στις νύχτες σας. Διάβασε περισσότερα

    Κωνσταντουλάκη Ελένη