Σφακιανάκης Γεώργιος BSc, MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Θέματα σχέσεων

  Καλησπέρα σας και χρόνια πολλά με υγεία!! Σας γράφω καθώς βιώνω απίστευτη εξάντληση από τις συμπεριφορές των γονιών μου πλέον και ειδικά της μητέρας μου. Είμαι 35 χρονών, έχω κάνει ψυχοθεραπεία από τα 25 και ακόμα ταλαιπωρούμαι. Έχω κρατήσει απόσταση σε γιορτές Χριστουγέννων και Πάσχα χωρίς να επισκεφτώ. Έχω μειώσει σχεδόν όλες τις επισκέψεις. Έχω μειώσει πάρα πολύ τις πληροφορίες που μεταφέρω τηλεφωνικά για μένα γιατί πάντα κάτι θα βρει αρνητικό να πει και δεν αντέχω άλλο την ματαίωση. Αν κάποια στιγμή χρειαστώ βοήθεια ή έχω ανάγκη να ζητήσω κάτι πραγματικά είναι σαν να πέφτει στο κενό. Εκεί ματαιώνομαι απίστευτα πολύ. Σας μιλάω ειλικρινά νοιώθω ότι μιλάω σε τοίχο. Όταν μιλάω μαζί της και είμαι ανοιχτή να συζητήσουμε είναι λες και παίζω τένις και πρέπει να αποκρούσω 10 μπάλες ταυτόχρονα που έρχονται κατά πάνω μου. Μέχρι πρότινος κατηγορούσα τον εαυτό μου ότι εγώ δεν έχω μάθει να οριοθετώ και να συζητώ που εν μέρει ισχύει αλλά αυτή την περίοδο λέω πως πραγματικά; είναι ακατόρθωτο. Νοιώθω ή ότι είμαι χαζή ή ότι η περίπτωση αυτή είναι πολύ δύσκολη. Η απογοήτευση των τόσων χρόνων ψυχοθεραπείας που φυσικά έχω κάνει πρόοδο αλλά παραμένει αυτό το αγκάθι με τη μάνα και που επηρεάζομαι και δεν λέει να δεχτεί τα όρια μου είναι πλέον ανυπόφορο. Όποτε κάνω πίσω για να πάρω τον χρόνο θα συμβεί κάτι που θα παραβιάσουν τα όρια. Ο πατέρας μου είναι παθητικός επιθετικός. Ειλικρινά δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ καθώς μου απορροφά μεγάλο μέρος της ενέργειας μου; Τι κάνω λάθος; Μπορείτε να με βοηθήσετε πως να διαχειριστώ την θέσπιση και τήρηση των ορίων; τι κατεύθυνση θεραπείας θα ήταν προτιμότερη να ακολουθήσω;

  • Καλημέρα σας και χρόνια πολλά. Από αυτά που περιγράφετε φαίνεται πόσο εξαντλητικό είναι για εσάς αυτό το μοτίβο — και πόση προσπάθεια έχετε ήδη κάνει όλα αυτά τα χρόνια για να το διαχειριστείτε. Το ότι έχετε βάλει αποστάσεις, έχετε μειώσει την αλληλεπίδραση που έχετε δει ότι σας φθείρει και προσπαθείτε να οριοθετήσετε δείχνει ότι δεν «κάτι κάνετε λάθος», αλλά ότι έχετε ήδη δουλέψει ενεργά πάνω σε αυτό.
    
    Σε τέτοιες σχέσεις συχνά υπάρχει ένα βασικό σημείο ματαίωσης: η ανάγκη να ακουστείτε, να σας καταλάβουν ή να ανταποκριθούν διαφορετικά — και αυτό να μην συμβαίνει. Όσο φυσική κι αν είναι αυτή η ανάγκη, όταν ο άλλος δεν έχει τ...η δυνατότητα ή τη διάθεση να αλλάξει, η συνεχής προσπάθεια διαλόγου μπορεί να καταλήγει να σας αδειάζει αντί να βοηθά.
    
    Τα όρια δεν είναι μόνο το «τι λέω», αλλά και το «τι κάνω όταν δεν τηρούνται». Δηλαδή, πολλές φορές η ουσία δεν είναι να πείσετε τον άλλον να τα σεβαστεί, αλλά να προστατεύσετε εσείς τον εαυτό σας με συνέπεια (π.χ. περιορίζοντας τη συζήτηση, αλλάζοντας θέμα, απομακρυνόμενη όταν η επικοινωνία γίνεται επιβαρυντική). Αυτό δεν είναι αποτυχία επικοινωνίας — είναι φροντίδα προς εσάς.
    
    Επίσης, είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε ότι ένα κομμάτι της έντασης που νιώθετε πιθανόν σχετίζεται με το «παλιό» βίωμα μέσα στη σχέση, που ενεργοποιείται ξανά, ακόμη κι αν σήμερα προσπαθείτε να σταθείτε διαφορετικά. Εκεί συνήθως χρειάζεται δουλειά όχι μόνο στα όρια, αλλά και στη συναισθηματική αποφόρτιση αυτής της σχέσης.
    
    Θεραπευτικά, θα μπορούσατε να ακολουθήσετε μια ψυχοδυναμική κατεύθυνση, που εστιάζει στα βαθύτερα μοτίβα σχέσεων, στη διαχείριση της ματαίωσης κλπ ή μια γνωσιακή-συμπεριφοριστική προσέγγιση για πιο πρακτικά εργαλεία όπως ο έλεγχος του θυμού και του άγχους. Ή και κάτι συνδυαστικό.
    
    Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σημαντικότερο μάλλον είναι να μετατοπιστεί λίγο το ερώτημα από το «πώς θα αλλάξουν οι γονείς μου» στο «πώς μπορώ να προστατεύω τον εαυτό μου μέσα σε αυτή τη σχέση χωρίς να εξαντλούμαι». Αν το δουλέψετε σε ένα σταθερό θεραπευτικό πλαίσιο, υπάρχει τρόπος να γίνει πιο διαχειρίσιμο — και να πάψει να σας φθείρει & να σας απορροφά τόση ενέργεια. Σας εύχομαι να βρείτε την καλύτερη λύση για σας. Διάβασε περισσότερα

    Σφακιανάκης Γεώργιος

• Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

  Καλησπέρα σας, διαγνωστικά πρόσφατα με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και μου έδωσαν Zoloft 150mg clonazepam/mg και rispelen 1.5 αλλά μου προκαλούσε κάποιο από αυτά έντονη ένταση. Τώρα μου το μείωσε σε 50mg To Zoloft το rispelen σε μισό χάπι των 1mg. Με έχει πιάσει τώρα τελευταία τρέμερες εμμονές τύπου τι και αν είμαι τρελή τι και αν αρχίσω να ακούω πράγματα ή αν αρχίσω να βλέπω πράγματα ; Τι και αν είμαι τρελή και αρχίσω να πιστεύω ότι με παρακολουθούν;; Και αν δεν έχω ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και έχω κάτι άλλο; Θέλω να φύγουν αυτές οι σκέψεις από το κεφάλι μου και δεν μπορώ να τις διώξω με καμία δύναμη. Θέλω να συνεχίσω να ζω την καθημερινότητα μου χωρίς τέτοιου είδους σκέψεις. Παρακαλώ όποιος μπορεί να μου απαντήσει θα ήταν μεγάλη βοήθεια σας ευχαριστώ

  • Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε ταιριάζει πολύ με τον τρόπο που εκδηλώνεται η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή: όχι μόνο με «εμμονές» γύρω από καθαριότητα ή έλεγχο, αλλά και με λεγόμενες υπαρξιακές ή καταστροφικές σκέψεις τύπου «κι αν τρελαθώ;», «κι αν αρχίσω να βλέπω/ακούω πράγματα;», «κι αν δεν είναι ΙΔΨ αλλά κάτι χειρότερο;».
    
    Το βασικό στοιχείο εδώ είναι ότι αυτές οι σκέψεις δεν εμφανίζονται επειδή το πιστεύετε πραγματικά, αλλά επειδή το άγχος “κολλάει” σε ένα τρομακτικό ενδεχόμενο και το επαναλαμβάνει συνεχώς για να βρει βεβαιότητα. Όσο περισσότερο προσπαθείτε να τις διώξετε ή να τις ελέγξε...τε, τόσο περισσότερο επιμένουν — αυτό είναι κλασικός μηχανισμός της ΙΔΨ.
    
    Επίσης, το ότι σας τρομάζουν και τις βιώνετε ως «ξένες» ή ανεπιθύμητες είναι από μόνο του ένδειξη ότι πρόκειται για ιδεοληψίες και όχι για πραγματική απώλεια επαφής με την πραγματικότητα. Στις ψυχωσικές καταστάσεις, συνήθως η αίσθηση αμφιβολίας για το αν είναι πραγματικό είναι πολύ μικρότερη ή διαφορετικής ποιότητας.
    
    Σε σχέση με τη φαρμακευτική αγωγή, οι αλλαγές δόσεων μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να συνοδεύονται προσωρινά από αύξηση άγχους ή “αναζωπύρωση” ιδεοληψιών. Αυτό είναι κάτι που αξίζει να το παρακολουθεί στενά ο ψυχίατρός σας, χωρίς να κάνετε μόνη σας αλλαγές.
    
    Το πιο σημαντικό κομμάτι εδώ είναι να μην προσπαθείτε να «κερδίσετε τη μάχη» με αυτές τις σκέψεις, αλλά να δουλευτεί σταδιακά ο τρόπος που τις αντιμετωπίζετε. Η γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία, ειδικά με τεχνικές για ΙΔΨ, είναι από τις πιο αποτελεσματικές προσεγγίσεις.
    
    Αυτό που σας συμβαίνει είναι σίγουρα πολύ βασανιστικό, αλλά είναι και κάτι που αντιμετωπίζεται — και συνήθως βελτιώνεται σημαντικά με τη σωστή θεραπευτική υποστήριξη. Σας εύχομαι να καταφέρετε να βρείτε την καταλληλότερη λύση, προκειμένου να ανακουφιστείτε. Διάβασε περισσότερα

    Σφακιανάκης Γεώργιος

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα. Είμαι 26 ετών έχω γενικά πολύ έντονο πρόβλημα κοινωνικού άγχους αλλά και γενικότερα άγχος. Δεν κοιμάμαι καλά τα βράδια, τα μεσημέρια δεν μπορώ να κοιμηθώ με τίποτα και έχω έντονες ταχυπαλμίες. Έχω αμηχανία να περπατάω μπροστά σε κόσμο, να μιλάω κλπ. Είχα υψηλή πίεση πάνω από 16 μεγάλη και εδώ και κάτι μήνες έπεσε με κάτι χαπάκια που έδωσε ο παθολόγος. Έχω προβλήματα στύσης είτε μόνος είτε με κοπέλα και σπάνια έχω πρωινές στύσεις. Έκανα εξετάσεις και γενικά δεν έχω κάποιο παθολογικό θέμα κάπου. Φαντάζομαι όλα αυτά πηγάζουν από το άγχος. Επίσης θα ήθελα να αναφέρω ότι γυμνάζομαι, δεν καπνίζω δεν πίνω πολύ και είμαι αδύνατος. Σκέφτομαι να επισκεφτώ ομοιοπαθητικό. Πιστεύετε θα βοηθηθώ πολύ και τι πιστεύετε για αυτήν την κατάσταση που βιώνω και τι μου προτείνετε;

  • Καλημέρα σας. Από αυτά που περιγράφετε φαίνεται πως το άγχος έχει αρχίσει να επηρεάζει αρκετούς τομείς της ζωής σας — και το σώμα (ταχυπαλμίες, ύπνος), αλλά και το πώς νιώθετε ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους, ακόμη και τη σεξουαλική σας λειτουργία. Όταν ο οργανισμός είναι διαρκώς σε ένταση, δυσκολεύεται να «χαλαρώσει», κάτι που επηρεάζει σίγουρα όλα τα παραπάνω.
    
    Η αμηχανία που νιώθετε σε κοινωνικές καταστάσεις συχνά συνδέεται με το ότι στρέφεται πολύ η προσοχή προς τον εαυτό («πώς φαίνομαι; τι σκέφτονται;»), κάτι που τελικά αυξάνει το άγχος και κρατά τον κύκλο αυτό ενεργό.
    
    Για την ομοιοπαθητική, κάποιοι άνθρω...ποι νιώθουν ότι τους βοηθά, αλλά δεν υπάρχει ισχυρή επιστημονική στήριξη για την αποτελεσματικότητά της. Αντίθετα, η ψυχοθεραπεία (γενικά και συγκεκριμένα η γνωσιακή-συμπεριφοριστική που ενδείκνυται για θέματα άγχους) έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στο άγχος και τις δυσλειτουργίες που επιφέρει.
    
    Αν το σκέφτεστε, ίσως θα είχε νόημα να το δουλέψετε με έναν ειδικό — πολλές φορές με τη σωστή κατεύθυνση αυτά τα συμπτώματα μπορούν να βελτιωθούν αρκετά. Διάβασε περισσότερα

    Σφακιανάκης Γεώργιος