Σφακιανάκης Γεώργιος BSc, MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Εγκεφαλογράφημα

  Γεια σας! Είμαι κοπέλα 23 χρονών. Ταλαιπωρούμαι από χρόνιους πονοκεφάλους και ημικρανίες, με διάρκεια τουλάχιστον 3-7 μέρες και πάνω συνεχόμενα. Τον Ιούνιο του 2025, στράβωσε το στόμα μου. Πριν γίνει αυτό, είχα έντονη ζαλάδα, και ήμουν σχεδόν έτοιμη να λιποθυμήσω. Μόλις το στόμα επανήλθε, είχα πολύ αποδιοργανωμένη ομιλία/σκέψη (η οποία κράτησε μέχρι και το πρωί της επόμενης). Πήγα κατευθείαν σε νευρολόγο όπου κάναμε 1) εγκεφαλογράφημα (καθαρό) 2) μαγνητική (καθαρή), παρόλα αυτά χωρίς σκιαγραφικό διότι βρέθηκε χαμηλή πίεση. Το μοναδικό εύρημα ήταν κύρτωση του διαφράγματος. Την Δευτέρα έχω ραντεβού με νευρολόγο πάλι, όπου θα ξανακάνουμε εγκεφαλογράφημα καθώς παρατήρησα πως ξεχνάω πολύ εύκολα και πολύ, είμαι αφηρημένη και αποπροσανατολισμένη. Παρατηρώ επίσης πως τα λιποθυμικά επεισόδια, συμβαίνουν κάτω από καταστάσεις έντονου στρες. Οι ερωτήσεις μου είναι οι εξής: 1) πιστεύετε πως θα έπρεπε να ξανακάνω μια μαγνητική ή εγκεφαλογράφημα παρόλο που πριν κάποιους μήνες βγήκαν καθαρά; 2) τι άλλη ειδική εξέταση θα μπορούσα να κάνω ώστε να αποκλειστεί το ανεύρυσμα ή κάποια άλλη σοβαρή υποκείμενη πάθηση; Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων και καλή χρονιά σας εύχομαι!

  • Καλησπέρα σας και καλή χρονιά! Καταλαβαίνω πόσο αγχωτική και κουραστική μπορεί να είναι όλη αυτή η κατάσταση με τους πονοκεφάλους, τις ζαλάδες και τη δυσκολία συγκέντρωσης. Κάνετε πολύ καλά που ψάχνετε ιατρικά και παρακολουθείτε στενά τα συμπτώματά σας με νευρολόγο — η προσοχή σας στην υγεία σας είναι σημαντική και σωστή.
    
    Αν τελικά οι εξετάσεις σας δεν δείξουν κάποιο οργανικό πρόβλημα, τότε τα συμπτώματα που περιγράφετε — όπως η αφηρημάδα, η αποπροσανατολισμένη σκέψη και η εμφάνιση λιποθυμικών επεισοδίων σε καταστάσεις έντονου στρες — έχουν ξεκάθαρα ψυχολογική βάση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει σημα...ντικά: σας προσφέρει χώρο να κατανοήσετε πώς το άγχος και το στρες επηρεάζουν το σώμα και τη σκέψη σας, και τεχνικές για να διαχειρίζεστε καλύτερα τις δυσάρεστες σωματικές και νοητικές αντιδράσεις.
    
    Δεν πρόκειται για «αδυναμία» ή κάτι που φταίτε εσείς· αντίθετα, το να αναζητάτε στήριξη είναι μια πολύ σημαντική πράξη φροντίδας προς τον εαυτό σας. Με κατάλληλη υποστήριξη, είναι σίγουρο ότι θα νιώσετε πιο ασφαλής, σταθερή και θα μειωθεί σημαντικά η δυσφορία στην καθημερινότητά σας. Κρίνοντας από τη διάθεσή σας να ασχοληθείτε με τον εαυτό σας, είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα βρείτε τη λύση και θα νιώσετε καλύτερα. Διάβασε περισσότερα

    Σφακιανάκης Γεώργιος

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα, έχω σύνδρομο Χασιμότο, εργάζομαι σε δουλειά με κυλιόμενο βάρδια πρόγραμμα, δυσκολεύομαι να τηρήσω διατροφή ή να κάνω έστω basic γυμναστική, παρότι οι τιμές μου είναι εντός φυσιολογίων ορίων, αισθάνομαι κούραση, έλλειψη ενέργειας και έχω βάλει αρκετά κιλά από το κανονικό μου βάρος λόγω μεταβολισμού. Λαμβάνω αγωγή 25mcg και παρακολουθούμαι από ενδοκρινολόγο με ετήσιο υπέρηχο και τις σχετικές εξετάσεις. Η μητέρα μου, μου κάνει bullying για τα κιλά, όταν βάζω κάτι στο πιάτο με παρατηρεί, κοιτάει λοξά, κάνει άσχημη κριτική (χοντρός, πώς έγινες έτσι, κάνε δίαιτα) και προσπαθεί να γίνει χειριστική, δεν έχω καταφέρει να βάλω όρια σε αυτό. Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσω αυτή τη συμπεριφορά, έχω κουραστεί και πιέζομαι. Ευχαριστώ για την ανάγνωση και την κατανόηση.

  • Καλημέρα. Ακούγεται ότι βρίσκεσαι σε μια ήδη απαιτητική συνθήκη — ένα χρόνιο νόσημα, βάρδιες που απορυθμίζουν τον ρυθμό σου, κόπωση — και μέσα σε όλα αυτά δέχεσαι και κριτική από έναν πολύ κοντινό άνθρωπο. Είναι λογικό να νιώθεις πίεση και εξάντληση· δεν είναι «υπερβολική» η αντίδρασή σου.
    
    Η συμπεριφορά που περιγράφεις από τη μητέρα σου δεν είναι απλώς «σχόλια για την υγεία» — είναι επικριτική και παρεμβατική, και σε φέρνει σε δύσκολη θέση. Το ότι δεν έχεις καταφέρει ακόμη να βάλεις όρια δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς· απλώς είναι πιο δύσκολο ακριβώς επειδή πρόκειται για γονεϊκή σχέση.
    
    Ένα πρώτο β...ήμα είναι να αρχίσεις να ορίζεις πιο καθαρά τι σε πληγώνει και τι δεν είσαι διατεθειμένη να δέχεσαι. Αυτό μπορεί να ειπωθεί με έναν απλό, σταθερό τρόπο, π.χ. «δεν θέλω σχόλια για το σώμα ή το φαγητό μου, με στεναχωρούν και δεν με βοηθούν». Δεν χρειάζεται να πείσεις ή να εξηγήσεις υπερβολικά — το σημαντικό είναι η συνέπεια. Αν συνεχίζεται, μπορείς να απομακρύνεσαι από τη συζήτηση εκείνη τη στιγμή.
    
    Παράλληλα, έχει σημασία να θυμάσαι ότι η εικόνα που σου μεταφέρει δεν είναι αντικειμενική αλήθεια για εσένα ή το σώμα σου. Το σώμα σου ήδη διαχειρίζεται αρκετά, και η κούραση ή οι αλλαγές στο βάρος δεν είναι θέμα «θέλησης» μόνο.
    
    Ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι εδώ είναι να αρχίσεις να στέκεσαι λίγο πιο προστατευτικά απέναντι στον εαυτό σου, ειδικά όταν το περιβάλλον δεν το κάνει. Αν δεις ότι αυτό σε φορτίζει πολύ ή σε μπλοκάρει στο να φροντίσεις τον εαυτό σου (διατροφή, κίνηση, διάθεση), η υποστήριξη από έναν ειδικό μπορεί να σε βοηθήσει να δουλέψεις πιο ουσιαστικά τα όρια και τον τρόπο που σε επηρεάζει αυτή η σχέση — με τρόπο που να σε ανακουφίζει, όχι να σε πιέζει περισσότερο. Ελπίζω σύντομα να βρεθεί μία αποτελεσματική λύση στις δυσκολίες σου. Διάβασε περισσότερα

    Σφακιανάκης Γεώργιος

• Κατάθλιψη

  Είμαι κοπέλα 26 ετών. Γενικά από μικρή ήμουν πολύ ευαίσθητη. Δενόμουν ακόμα και με πράγματα που δεν έπρεπε να δεθώ όπως πχ με αντικείμενα τα οποία όταν τα έχανα ή χαλούσαν με έθλιβε υπερβολικά. Μέχρι σήμερα μπορώ να πω ότι στεναχωριέμαι πολύ εύκολα για τα πάντα όπως πχ για χαμένες ευκαιρίες, επιλογές που θεωρώ ότι τελικά δεν ήταν οι σωστές, για ανθρώπους που με άφησαν κλπ. Ακόμη, είμαι υπερβολικά ευαίσθητη με ότι αφορά τα ζώα. Για παράδειγμα εάν μάθω ότι ένα ζώο έπαθε κάτι κλαίω ασταμάτητα και με λυγμούς. Όταν δε σκέφτομαι πως κάποια στιγμή θα χάσω το δικό μου κατοικίδιο μου έρχεται να τρελαθώ, σπαράζω στο κλάμα και δεν μπορώ με τίποτα να σταματήσω. Τέλος, σε ότι αφορά τα δικά μου θέματα είμαι σχεδόν πάντα απαισιόδοξη.. όταν όμως αφορά κάτι κάποιον άλλον είμαι υπερβολικά αισιόδοξη και του δίνω δύναμη. Τον τελευταίο καιρό προετοιμάζομαι για μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου (μετακόμιση σε άλλη πόλη) κάτι για το οποίο ήμουν χαρούμενη μέχρι τη στιγμή που άρχισε να πλησιάζει η ώρα να φύγω. Αισθάνομαι υπερβολική θλίψη και κλαίω. Είναι φυσιολογικά όλα αυτά; Είμαι υπερβολικά ευαίσθητη ή έχω χρόνια κατάθλιψη; Ή κάποια άλλη διαταραχή;…

  • Καλημέρα. Από αυτά που περιγράφεις, φαίνεται πως η ευαισθησία σου είναι κάτι που σε συνοδεύει χρόνια. Από μόνη της δεν είναι πρόβλημα — όμως εδώ η ένταση που παίρνουν τα συναισθήματά σου, σε σημείο να σε κατακλύζουν (όπως τα έντονα ξεσπάσματα, το ότι δυσκολεύεσαι να σταματήσεις να κλαις ή να ηρεμήσεις), δείχνει ότι κάτι σε δυσκολεύει ουσιαστικά στην καθημερινότητά σου.
    
    Με άλλα λόγια, δεν είναι τόσο το «ότι νιώθεις πολύ», αλλά το «πόσο σε επηρεάζει αυτό» και πόσο σε αποσταθεροποιεί. Αυτό αξίζει να το πάρεις σοβαρά υπόψη. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει μία συγκεκριμένη διάγνωση — θα μπορούσε να σχετίζεται με άγ...χος, με καταθλιπτικά στοιχεία ή με έναν πιο γενικό τρόπο που έχεις μάθει να βιώνεις και να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματα.
    
    Η έντονη αντίδραση που έχεις τώρα με τη μετακόμιση είναι κατανοητή ως ένα βαθμό, αλλά η ένταση που περιγράφεις δείχνει ότι δεν πρόκειται μόνο για «φυσιολογικό άγχος αλλαγής», αλλά ότι ενεργοποιείται κάτι βαθύτερο μέσα σου.
    
    Ίσως έχει σημασία να δεις αυτή την εμπειρία όχι σαν «είμαι υπερβολική», αλλά σαν ένα σήμα ότι χρειάζεσαι περισσότερη στήριξη και τρόπους να διαχειρίζεσαι όλο αυτό που νιώθεις. Η δουλειά με έναν ειδικό μπορεί πραγματικά να σε βοηθήσει να καταλάβεις τι συμβαίνει και να αποκτήσεις περισσότερη σταθερότητα — χωρίς να χάσεις την ευαισθησία σου, αλλά χωρίς και να σε κατακλύζει. Ελπίζω να βρεις σύντομα τον τρόπο να το διαχειρίζεσαι όσο πιο αποτελεσματικά. Διάβασε περισσότερα

    Σφακιανάκης Γεώργιος