Σφακιανάκης Γεώργιος BSc, MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κρίση πανικού

  Γεια σας,είμαι 23 ετών,έγκυος 2 μηνών.Θα ήθελα να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία.Πριν 1 χρόνο έπαθα κρίση πανικού για πρώτη φορά δεν ήξερα τι είναι δεν μου είπε κανένας γιατρός το τι είχα πέρα από το ήμουν υγιέστατη.Δεν μου μίλησε κανένας ότι αυτό που έπαθα ήταν μια κρίση πανικού.Αυτο το ξανά έπαθα φέτος με τάση λιποθυμίας όταν δούλευα.Καθως έπερνα παραγγελία κόπηκαν τα πόδια μου και έπεσα αλλά μίλαγα δεν έχασα τις αισθήσεις μου μετά άρχισα να τρέμω έχανα οξυγόνο από τις λάθος ανάσες που επερνα έως που ήρθε το ασθενοφόρο.Μετα από αυτό κλείστηκα στο σπίτι όταν έβγαινα ένιωθα ότι θα πέσω ότι θα χάσω τις αισθήσεις μου,οταν έβλεπα κόσμο πνιγόμουν.Ειχα μουδιάσματα σε όλο το σώμα με αποτέλεσμα κάθε μέρα ήμουν κέντρο υγείας.Αυτο γινόταν κάποιες εβδομάδες ώσπου έχω πάει σε όλους τους γιατρούς καρδιολόγο,ωρλ,αξονική εγκεφάλου.Δεν είχα απολύτως τίποτα.Μετα σκέφτηκα να πάω σε ψυχίατρο να πάρω 2η γνώμη είχα φτάσει σε σημείο δεν μπορούσα να κοιμηθώ ένιωθα ότι θα πεθάνω ότι κάτι θα γίνει ανά πάσα στιγμή.Ο ψυχίατρος μου έδωσε μινιτραν 2-10mg το πήρα για ενάμιση μήνα όταν πέρασε ο ένας μήνας που άρχισε το χάπι να δρα είχε ταχυκαρδίες και έτσι το σταμάτησα και δεν ξανά πήρα τίποτα.Μιλησα μια φορά μόνο με ψυχολόγο η οποία δεν μου κόλλησε και έτσι είπα θα το ξεπεράσω μόνη μου.Πραγμα που είναι πολύ δύσκολο όλα αυτά έγιναν Αύγουστο ώσπου έμεινα έγκυος μετά από ενάμιση μήνα.Τωρα από τις καούρες που έχω βλέπω στο ίντερνετ λένε για έμφραγμα και έτσι έχω γεμίσει φοβίες δεν ξέρω τι να κάνω,μερικές φορές νιώθω ότι πνίγομαι ή ότι κάτι θα πάθω στον ύπνο μου.Κοιμαμαι πολλές ώρες πράγμα που δεν ξέρω αν ωφειλετε στην εγκυμοσύνη.Εχω κάνει πάλι αιματολογικές είναι όλα μια χαρά.Αλλα δεν ξέρω τι πάει λάθος με τις σκέψεις μου δεν ξέρω τι φταίει και τα πέρασα όλα αυτά.Τι να κάνω;Τώρα κυρίως οι φοβίες πιο πολύ είναι το βράδυ

  • Καλησπέρα σας. Δυστυχώς είναι αρκετά δύσκολο να ξεπεράσετε τις δυσκολίες που αναφέρετε μόνη σας. Θα σας πρότεινα να επισκεφθείτε ξανά ψυχίατρο και συνδυαστικά να αρχίσετε ψυχοθεραπεία. Χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια, αλλά μπορείτε να ξεπεράσετε το πρόβλημά σας.

    Σφακιανάκης Γεώργιος

• Κατάθλιψη

  Το ladose από μόνο του αντιμετωπίζει την κατάθλιψη; Ο γιατρός μου έχει δώσει μόνο αυτό εδώ και πολύ καιρό αλλά δεν βλέπω βελτίωση

  • Καλησπέρα. Καταλαβαίνω την απορία και ίσως και την απογοήτευση που μπορεί να νιώθετε όταν παίρνετε μια αγωγή για αρκετό διάστημα χωρίς να βλέπετε τη βελτίωση που θα περιμένατε. Όταν κάποιος παλεύει με συμπτώματα κατάθλιψης, είναι φυσικό να θέλει να αισθανθεί ότι η θεραπεία που ακολουθεί τον βοηθά ουσιαστικά.
    
    Το Ladose είναι αντικαταθλιπτικό φάρμακο και γενικά μπορεί πράγματι να βοηθήσει στη βελτίωση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης. Ωστόσο, δεν ανταποκρίνονται όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο σε ένα συγκεκριμένο φάρμακο. Κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης, περισσότερος χρόνος ή ακόμη και αλλαγή θεραπευτικού σχήματ...ος, κάτι που αξιολογείται πάντα σε συνεργασία με τον ψυχίατρο. Ίσως θα άξιζε να συζητήσετε ξανά ανοιχτά με τον γιατρό σας το πώς αισθάνεστε και το γεγονός ότι δεν βλέπετε τη βελτίωση που θα θέλατε. Μια τέτοια συζήτηση μπορεί να βοηθήσει να επανεκτιμηθεί η θεραπεία και να βρεθεί μια προσέγγιση που να ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες σας. Δεν είναι ασυνήθιστο να χρειάζεται χρόνος και προσαρμογές μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη ισορροπία.
    
    Επίσης, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η αντιμετώπιση της κατάθλιψης συχνά δεν βασίζεται μόνο στη φαρμακευτική αγωγή. Σε πολλούς ανθρώπους ο συνδυασμός φαρμάκου και ψυχοθεραπείας βοηθά περισσότερο, γιατί δίνει χώρο να δουλευτούν και οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι δυσκολίες που συνοδεύουν την κατάθλιψη. Ελπίζω να βρείτε τον τρόπο να νιώσετε σύντομα καλύτερα. Διάβασε περισσότερα

    Σφακιανάκης Γεώργιος

• Emdr

  Καλημέρα, είμαι 52 ετών έχω ένα παιδί και σύντροφο που είμαστε ευτυχισμένοι. Οι γονείς μου μένουν κάτω από εμάς και νιώθω απίστευτο θυμό όταν τους βλέπω γιατί ενώ είναι καλοί άνθρωποι όταν ήμουν παιδί περίπου 4χρονων ο παππούς μου (πατέρας της μαμάς μου) με παρενόχλησε σεξουαλικά.(Έβαλε το χέρι μου στο πέος ώστε να ικανοποιηθεί) Ενώ το είπα στους γονείς μου και τότε και όταν μεγάλωσα το μόνο που έκαναν είναι να του κάνουν φασαρία,και να συνεχίσουμε να πηγαίνουμε 2 φορές το μήνα επίσκεψη για να βλέπουμε τη γιαγιά ενώ ήταν και αυτός εκεί. Όταν ακόμη και σήμερα ρωτάω γιατί δεν έκαναν τίποτα κάποιες φορές λένε μα τι είπες ότι σου έκανε? ή άλλες φορές αν τον βάζαμε φυλακή θα γινόμασταν ρεζίλι. Τώρα δεν μπορώ να συγχωρήσω την πράξη τους και νιώθω τρομερό θυμό απέναντί τους και γίνομαι επιθετική. Τους τη λέω συνέχεια με το παραμικρό. Για παράδειγμα εργάζομαι πολύ σκληρά 12 ώρες την ημέρα και απαιτώ φαγητό γιατί θέλω να νιώσω τη φροντίδα που δεν μου πρόσφεραν. Να σημειωθεί ότι και ένας πρώτος ξάδερφος με παρενόχλησε σεξουαλικά και μικρή και σε μεγάλη ηλικία δεν με άγγιξε αυτός όμως, και όταν είναι κάποια γιορτή πάντα τον καλούνε ενώ έχω πει ότι δεν θέλω για το συγκεκριμένο λόγο. Ενώ όλα αυτά τα έχω πει και στην αδερφή της μητέρας μου ώστε να μην στέλνει τα παιδιά, τα έστελνε και έπαθαν και αυτά τα ίδια. Προσπαθώ να δικαιολογήσω τους γονείς μου γιατί τους αγαπώ αλλά δεν μπορώ και ζορίζομαι πολύ. Να σημειωθεί ότι παίρνω φάρμακα λόγω κατάθλιψης πάνω από 20 χρόνια. Που και εκεί μόνη μου ζήτησα βοήθεια γιατί είχα κρίσεις πανικού. Τώρα ψυχολογικό είμαι πολύ χάλια. Έχω αλλάξει φαρμακευτική αγωγή αλλά κάθε μέρα τους έχω με θυμό στο μυαλό μου. Ευχαριστώ πολύ και συγγνώμη για το κατεβατό αλλά ζορίζομαι.

  • Καλησπέρα σας.
    
    Από όσα περιγράφετε, φαίνεται πως δεν κουβαλάτε μόνο το τραύμα της σεξουαλικής κακοποίησης που βιώσατε ως παιδί, αλλά και τον βαθύ πόνο που προέκυψε από το γεγονός ότι δεν νιώσατε πως προστατευτήκατε ουσιαστικά από τους ανθρώπους που είχατε περισσότερο ανάγκη. Συχνά, όταν ένα παιδί αποκαλύπτει μια τέτοια εμπειρία και η αντίδραση των σημαντικών προσώπων δεν είναι αρκετά προστατευτική ή υποστηρικτική, το τραύμα μπορεί να γίνει ακόμη πιο σύνθετο.
    
    Ο θυμός που νιώθετε σήμερα φαίνεται να σχετίζεται όχι μόνο με όσα συνέβησαν τότε, αλλά και με το ότι η εμπειρία σας εξακολουθεί να αμφισβητείται, να υποβαθμίζεται ή να μ...ην αναγνωρίζεται πλήρως. Είναι πολύ δύσκολο να επουλωθεί ένα τραύμα όταν το περιβάλλον συνεχίζει, έστω και άθελά του, να μην κατανοεί το μέγεθος της πληγής που άφησε. Το γεγονός ότι αναζητάτε φροντίδα, αναγνώριση και ανταπόκριση από τους γονείς σας σήμερα ίσως συνδέεται με ανάγκες που έμειναν ανεκπλήρωτες σε μια ιδιαίτερα ευάλωτη περίοδο της ζωής σας.
    
    Παράλληλα, αναφέρετε ότι εδώ και πολλά χρόνια αντιμετωπίζετε κατάθλιψη και ότι αυτή την περίοδο βρίσκεστε σε έντονη ψυχική επιβάρυνση, παρά την αλλαγή της φαρμακευτικής αγωγής. Αυτό δείχνει ότι ο πόνος που βιώνετε χρειάζεται χώρο για να ακουστεί και να επεξεργαστεί σε βάθος.
    
    Θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό, αν δεν το κάνετε ήδη, να αναζητήσετε ψυχοθεραπευτική υποστήριξη. Μέσα σε ένα ασφαλές θεραπευτικό πλαίσιο μπορείτε να δουλέψετε τόσο τον θυμό όσο και το αίσθημα προδοσίας που φαίνεται να σας συνοδεύει μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσετε να σηκώνετε αυτό το βάρος μόνη σας. Διάβασε περισσότερα

    Σφακιανάκης Γεώργιος