Αλεξάκη Νέλη BSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Συμβουλευτική γονέων και παιδιών

  Γεια σας! Έχω γεννήσει πριν 24 μέρες. Όταν γέννησα την ίδια μέρα το μωρό έπρεπε να μεταφερθεί σε άλλο νοσοκομείο σε ειδική μονάδα για νεογνά και έτσι η πρώτη επαφή με το μωρό ήρθε έπειτα από 5 ημέρες και αυτό για 5 λεπτά με ένα τζάμι ανάμεσα μας. Βγήκε από το νοσοκομείο όλα καλά, αλλά από τότε δυσκολεύομαι πάρα πολύ να δεθώ μαζί του. Η κούραση είναι μεγάλη η αϋπνία είναι ανυπόφορη το μωρό θέλει όλο αγκαλιές με αποτέλεσμα να μην μπορώ να φάω σαν άνθρωπος να μην μπορώ να χαρώ ούτε 5 λεπτά για μένα ακόμα και ένα μπάνιο όταν κάνω είναι με την ψυχή στο στόμα. Όσες φορές έχω παραπονεθεί στον σύζυγο μου και του έχω ζητήσει βοήθεια για ξεκουραστώ ή μέσα στο βράδυ να ξυπνήσει αυτός Έστω μια φορά για να τον ταΐσει πάντα με κρίνει ότι είμαι η μητέρα του και είμαι υποχρεωμένη να τα κάνω όλα αυτά και ότι αυτός είναι δικός μου ρόλος και ότι ο δικός του ρόλος είναι να δουλεύει και να μην λείπει τίποτα από το σπίτι. Εγώ δεν νιώθω πως είναι μόνο δική μου υποχρέωση και του το έχω πει άπειρες φορές και βρίσκω πάντα τοίχο με αποτέλεσμα να μου κάνει επίθεση ότι δεν είμαι καλή μαμά,ότι σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου με κρίνει που δεν μπορώ να δεθώ με το παιδί μου λέει πως θα έπρεπε ήδη να έχω δεθεί μαζί του και θα έπρεπε να νιώθω τύψεις γιατί ήταν στο νοσοκομείο όταν γεννήθηκε και εγώ σκέφτομαι έτσι..Δεν μπορώ να εκφράσω σε κανέναν αυτά που νιώθω γιατί δεν με καταλαβαίνει κανείς και νιώθω πως σε όποιον και αν μιλήσω θα με κρίνουν αρνητικά ότι δεν είμαι καλή μαμά ότι όλες έτσι είναι ότι επειδή είμαι η μητέρα του είμαι υποχρεωμένη να μένω άυπνη συνέχεια και να είμαι στο πόδι όλη μέρα. Δεν ξέρω πως να συμπεριφερθώ και αν αυτό που νιώθω είναι λάθος προς το μωρό.

  • Καλησπέρα σας,
    Αυτό που βιώνετε είναι πολύ πιο συχνό και ανθρώπινο απ’ όσο νομίζετε και δεν σημαίνει ότι είστε κακή μητέρα ή ότι δεν αγαπάτε το παιδί σας. Η πρώτη επαφή με το μωρό σας διακόπηκε απότομα και τραυματικά, αφού χρειάστηκε να νοσηλευτεί αμέσως μετά τη γέννηση. Αυτό από μόνο του μπορεί να επηρεάσει το αρχικό δέσιμο και να δημιουργήσει έντονο άγχος, φόβο, αποσύνδεση ή ενοχές.
    
    Παράλληλα, η σωματική εξάντληση, η αϋπνία, οι ορμονικές αλλαγές και η πλήρης ανατροπή της καθημερινότητας μετά τον τοκετό φέρνουν συχνά ανάμεικτα συναισθήματα. Δεν είναι όλες οι μητέρες σε μια διαρκή κατάσταση ευτυχίας και σύνδεσης από την πρώτη στ...ιγμή, όπως συχνά προβάλλεται κοινωνικά.
    
    Επίσης, η απόφαση να δημιουργηθεί ένα παιδί αφορά δύο ανθρώπους και όχι μόνο τη μητέρα. Και οι δύο γονείς έχουν ανάγκη να δεθούν με το παιδί, αλλά και ευθύνη να το φροντίζουν. Το ότι ζητάτε βοήθεια δεν είναι αδυναμία ούτε εγωισμός· είναι μια φυσιολογική και υγιής ανάγκη. Η φροντίδα και η στήριξη από τον σύντροφο δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να διεκδικούνται ή να αποδεικνύονται ως «άξιες», αλλά να προσφέρονται αυτονόητα μέσα στη σχέση και στη γονεϊκότητα.
    
    Θα ήταν σημαντικό να μπορέσει να γίνει μια πιο ήρεμη και ουσιαστική συζήτηση με τον σύζυγό σας, όπου θα εκφραστούν τα συναισθήματα, οι ανάγκες και η ψυχική σας κόπωση, χωρίς κατηγορίες και κριτική. Η στήριξή του αυτή την περίοδο είναι αναγκαία και όχι κάτι που θα έπρεπε να μπαίνει σε διαπραγμάτευση.
    
    Παράλληλα, ίσως αξίζει να διερευνηθεί και το πώς λειτουργούσε η σχέση σας και πριν τον ερχομό του παιδιού, καθώς φαίνεται να υπάρχουν κάποιες βαθύτερες πεποιθήσεις γύρω από τους ρόλους, την ευθύνη και τη συναισθηματική υποστήριξη μέσα στη σχέση.
    
    Και κάτι πολύ σημαντικό: το δέσιμο με ένα μωρό πολλές φορές χτίζεται σταδιακά, μέσα από τη φροντίδα, την επαφή και τον χρόνο — δεν είναι πάντα ένα άμεσο συναίσθημα που εμφανίζεται αυτόματα από την πρώτη στιγμή.
    Ελπίζω να σας βοήθησα ότι θέλετε στην διάθεση σας. Διάβασε περισσότερα

    Αλεξάκη Νέλη

• Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

  Καλημέρα. Έχω διαγνωστεί με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και αυτισμό, Asperger. Επίσης από τα 20 έως τα 30 μου χρόνια είχα και κατάθλιψη. Τώρα είμαι 47. Κατά καιρούς κατανάλωνα και μεγάλη ποσότητα αλκοόλ. Έχω 8 μήνες να πιώ. Παίρνω φαρμακευτική αγωγή όλα αυτά τα χρόνια. Έχω κάνει ψυχοθεραπεία σε συνδυασμό με την αγωγή, αλλά δεν είδα κάποια ουσιαστική βελτίωση. Έχω προσπαθήσει πάρα πολύ για να βγω από αυτό το τέλμα και συνάμα έχω απογοητευτεί και δεν αντέχω άλλο να παίρνω χάπια, απλώς για να υπάρχω... Το μόνο που πηγαίνει καλά είναι η δουλειά μου, αλλά και πάλι δε το χαίρομαι. Σίγουρα είμαι πολύ καλύτερα από όταν ήμουν 25 χρόνων, αλλά νιώθω πως δεν αντέχω άλλο. Υπάρχουν άλλες επιλογές θεραπείας για την κατάστασή μου; Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

  • Καλησπέρα σας,
    Ακούω ότι υπάρχει μεγάλη ψυχική κόπωση και απογοήτευση από τη μακροχρόνια προσπάθεια… και ταυτόχρονα είναι σημαντικό ότι μπορείτε να αναγνωρίσετε πως στη δουλειά σας λειτουργείτε και ότι είστε καλύτερα σε σχέση με παλαιότερα χρόνια.
    
    Θα ήθελα λίγο να καταλάβω πιο συγκεκριμένα:
    σε ποιο κομμάτι νιώθετε ότι δυσκολεύεστε περισσότερο σήμερα;
    
    Δηλαδή:
    
    είναι περισσότερο η διάθεση;
    η χαρά και το νόημα;
    οι σχέσεις;
    το άγχος και οι ιδεοληψίες;
    η μοναξιά;
    η κούραση;
    η αίσθηση ότι “απλώς υπάρχετε”;
    
    Το ρωτώ γιατί ήδη κάνετε έναν σημαντικό διαχωρισμό, αναγνωρίζοντας ότι στη δο...υλειά σας υπάρχει λειτουργικότητα, άρα ίσως χρειάζεται να δούμε πιο στοχευμένα πού εντοπίζεται σήμερα η μεγαλύτερη επιβάρυνση.
    
    Επίσης, όλα αυτά τα χρόνια η φαρμακευτική αγωγή έχει τροποποιηθεί ή παραμένει περίπου ίδια;
    Έχετε συζητήσει ανοιχτά με τον ψυχίατρό σας το ότι αισθάνεστε πως απλώς “συντηρείστε” χωρίς ουσιαστική ποιότητα ζωής..? Διάβασε περισσότερα

    Αλεξάκη Νέλη

• Ψυχοσωματικά Συμπτώματα

  Τους τελευταίους 6 μήνες έχω συμπτώματα όπως αστάθεια, έντονο βουητό στα αυτιά, σφίξιμο στον θώρακα, σφίξιμο στο στομάχι, πόνους σε πλάτη και αυχένα και γενικότερα νιώθω το σώμα μου σε πολύ μεγάλη ένταση. Επισκέφθηκα παθολόγο, καρδιολόγο, νευρολόγο, ορθοπαιδικό, γαστρεντερολόγο, έκανα όλες τις απαραίτητες αιματολογικές και απεικονιστικές εξετάσεις που με έβαλαν να κάνω και πάλι δεν βρήκαν κάτι ιδιαίτερο που να δικαιολογεί όλα αυτά. Έχω αρχίσει και αγχώνομαι και νομίζω ότι όλα χειροτερεύουν καθημερινά. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;; Σας ευχαριστώ

  • Καλησπέρα σας,
    Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο και κουραστικό είναι να βιώνετε όλα αυτά τα συμπτώματα, ειδικά όταν οι ιατρικές εξετάσεις δεν δείχνουν κάτι συγκεκριμένο.
    
    Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν τα συμπτώματα αυτά ξεκίνησαν ξαφνικά ή αν προηγήθηκε κάποια περίοδος έντονου στρες, αλλαγής ή κάποιο γεγονός που ενδεχομένως λειτούργησε ως έναυσμα;
    
    Από τη στιγμή που έχετε ήδη κάνει έναν εκτενή ιατρικό έλεγχο και δεν έχει βρεθεί οργανική αιτία, είναι αρκετά πιθανό το σώμα να “εκφράζει” μια κατάσταση έντασης ή άγχους. Το άγχος πολλές φορές εκδηλώνεται με έντονα σωματικά συμπτώματα, όπως αυτά που περιγράφετε.
    
    Έχετε σκεφτεί να απ...ευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας, ώστε να το συζητήσετε πιο αναλυτικά; Μέσα από τη σωστή καθοδήγηση, μπορείτε να κατανοήσετε τι συμβαίνει και να μάθετε τρόπους να μειώσετε σταδιακά την ένταση στο σώμα σας.
    
    Αυτό που βιώνετε είναι πραγματικό και αντιμετωπίσιμο — απλώς χρειάζεται να δούμε και την ψυχολογική διάσταση, πέρα από την ιατρική Διάβασε περισσότερα

    Αλεξάκη Νέλη