Κεμάλη Αφροδίτη

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα σας. Είμαι φοιτήτρια και πριν δύο χρόνια χρειάστηκε να κάνω ψυχοθεραπεία με μια ψυχολόγο για να αντιμετωπίσω τις καταθλιπτικές μου φάσεις και να δουλέψουμε στα συναισθήματά μου. Παρόλο που με βοήθησε να νιώσω καλύτερα και να ερμηνεύσω τα συναισθήματά μου δεν με βοήθησε στο να λύσω τα θέματα μου. Τώρα πέρα από τα συνηθισμένα μου θέματα νιώθω ότι η αγχώδης διαταραχή μου έχει επιδεινωθεί σε σημείο που επηρεάζει την καθημερινή μου ζωή και τις εξεταστικές μου. Πώς μπορώ να δουλέψω πάνω στον εαυτό μου και να αντιμετωπίσω τα ψυχολογικά μου θέματα;

  • Καλησπέρα,
    καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να νιώθεις ότι, παρά την προσπάθεια που έχεις ήδη κάνει, κάποια θέματα παραμένουν άλυτα και επιβαρύνουν την καθημερινότητά σου. Είναι σημαντικό που αναγνωρίζεις τι συμβαίνει μέσα σου – αυτό είναι το πρώτο και πιο ουσιαστικό βήμα.
    Η επιδείνωση του άγχους μπορεί να σηματοδοτεί την ανάγκη για μια νέα θεραπευτική προσέγγιση ή διαφορετική εμβάθυνση στη δουλειά με τον εαυτό σου. Η ψυχοθεραπεία δεν είναι πάντα γραμμική πορεία ,μερικές φορές χρειάζεται να επανεξετάσουμε τις ανάγκες μας και να προσαρμόσουμε τη διαδικασία.Μέσα από μια σχέση εμπιστοσύνης με τον/την θεραπευτή/θεραπεύτριά σου, μπορείς να ...χτίσεις ξανά σταθερότητα, να μάθεις τρόπους διαχείρισης του άγχους και να αντιμετωπίσεις ουσιαστικά τις ρίζες των θεμάτων σου. Μην απογοητεύεσαι, η βοήθεια υπάρχει, και η αλλαγή είναι εφικτή. Διάβασε περισσότερα

    Κεμάλη Αφροδίτη

• Κατάθλιψη

  Είμαι κοπέλα 26 ετών. Γενικά από μικρή ήμουν πολύ ευαίσθητη. Δενόμουν ακόμα και με πράγματα που δεν έπρεπε να δεθώ όπως πχ με αντικείμενα τα οποία όταν τα έχανα ή χαλούσαν με έθλιβε υπερβολικά. Μέχρι σήμερα μπορώ να πω ότι στεναχωριέμαι πολύ εύκολα για τα πάντα όπως πχ για χαμένες ευκαιρίες, επιλογές που θεωρώ ότι τελικά δεν ήταν οι σωστές, για ανθρώπους που με άφησαν κλπ. Ακόμη, είμαι υπερβολικά ευαίσθητη με ότι αφορά τα ζώα. Για παράδειγμα εάν μάθω ότι ένα ζώο έπαθε κάτι κλαίω ασταμάτητα και με λυγμούς. Όταν δε σκέφτομαι πως κάποια στιγμή θα χάσω το δικό μου κατοικίδιο μου έρχεται να τρελαθώ, σπαράζω στο κλάμα και δεν μπορώ με τίποτα να σταματήσω. Τέλος, σε ότι αφορά τα δικά μου θέματα είμαι σχεδόν πάντα απαισιόδοξη.. όταν όμως αφορά κάτι κάποιον άλλον είμαι υπερβολικά αισιόδοξη και του δίνω δύναμη. Τον τελευταίο καιρό προετοιμάζομαι για μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου (μετακόμιση σε άλλη πόλη) κάτι για το οποίο ήμουν χαρούμενη μέχρι τη στιγμή που άρχισε να πλησιάζει η ώρα να φύγω. Αισθάνομαι υπερβολική θλίψη και κλαίω. Είναι φυσιολογικά όλα αυτά; Είμαι υπερβολικά ευαίσθητη ή έχω χρόνια κατάθλιψη; Ή κάποια άλλη διαταραχή;…

  • Καλησπέρα σας,
    Αυτό που περιγράφετε δείχνει αυξημένη συναισθηματική ευαισθησία και έντονο δέσιμο, όχι απαραίτητα κάποια διαταραχή. Οι έντονες αντιδράσεις σε απώλειες, αποχωρισμούς ή αλλαγές (όπως η μετακόμιση) είναι αναμενόμενες σε άτομα που βιώνουν τα συναισθήματα βαθιά.
    
    Το ότι είστε υποστηρικτική προς τους άλλους αλλά πιο αυστηρή/απαισιόδοξη με τον εαυτό σας είναι επίσης ένα συχνό μοτίβο.
    Αν όμως η ένταση αυτών των συναισθημάτων σας κατακλύζει ή σας δυσκολεύει στην καθημερινότητα, αξίζει να το δουλέψετε θεραπευτικά ώστε να αποκτήσετε περισσότερη σταθερότητα και διαχείριση. Δεν σημαίνει απαραίτητα κατάθλιψη, αλλά μια ευαισθη...σία που χρειάζεται φροντίδα. Διάβασε περισσότερα

    Κεμάλη Αφροδίτη

• Πονοκέφαλος

  Είμαι γυναίκα 44 ετών και έχω δύο μήνες ένταση στον αυχένα κ την ινιακή περιοχή και πονοκεφάλους πολύ έντονους, η θεραπεία με το ορθοπεδικό δεν είχε αποτέλεσμα και πήγα νευρολόγο. Μου έδωσε dulsevia (δηλ. το αντίστοιχο cymbalta) και δεν ξέρω αν ήταν εξαιτίας αυτού από τη δεύτερη μέρα πέρασε ο πόνος, βέβαια πίεση κ ένταση έχω ακόμη στο ινίο κ στο κεφάλι. Έκανα κ μαγνητική αυχένα και περιμένω τα αποτελέσματα, η αξονική εγκεφάλου ήταν καθαρή. Σήμερα είναι η 4η μέρα που παίρνω το φάρμακο και από χθες έχω που κ που ταχυκαρδία, μεγάλη ατονία, και κόβονται τα πόδια μου με τάση λιποθυμίας κ ζάλης, έχω στείλει μνμ στην νευρολόγο μου απλώς μου έχει απαντήσει κ δεν την βρίσκω στο τηλέφωνο Ήθελα να ρωτήσω αυτά είναι παρενέργειες του φαρμάκου? Είναι ένδειξη ότι πρέπει να το σταματήσω ή θα περάσει μόλις το συνηθίσω? Έχω αγχωθεί Ευχαριστώ πολύ

  • Καλησπέρα,
    Κατανοώ απόλυτα την ανησυχία σου , είναι πολύ στρεσογόνο να αντιμετωπίζεις σωματικά συμπτώματα για μεγάλο διάστημα, να δοκιμάζεις θεραπείες χωρίς αποτέλεσμα και να νιώθεις ότι το σώμα σου δεν "συνεργάζεται".Πράγματι, τα συμπτώματα που περιγράφεις μπορεί να εμφανιστούν ως παρενέργειες κατά τις πρώτες μέρες λήψης τέτοιου είδους φαρμάκων, αλλά μόνο ο/η γιατρός σου μπορεί να αξιολογήσει αν είναι φυσιολογική προσαρμογή ή λόγος για αλλαγή της αγωγής. Αυτό που ίσως βοηθά στο μεταξύ, είναι να αναγνωρίσεις πώς όλη αυτή η εμπειρία έχει φορτίσει το σώμα σου: ο αυχένας, ο ινιακός πόνος, η ατονία, η ταχυκαρδία, δεν είναι μόνο &quo...t;ιατρικά συμπτώματα", αλλά και τρόποι με τους οποίους το σώμα εκφράζει πίεση και ανάγκη για ρύθμιση.
    
    Αν και η φαρμακευτική υποστήριξη είναι σημαντική όταν χρειάζεται, συχνά βοηθά παράλληλα και η ψυχοθεραπεία, ώστε να μπορέσεις να επεξεργαστείς σε βάθος αυτό που περνάς και να επανέλθει σιγά-σιγά η εσωτερική ισορροπία.
    Είσαι σε μια φάση προσαρμογής και είναι λογικό να νιώθεις αβεβαιότητα. Συνέχισε να επικοινωνείς με τη γιατρό σου, και δώσε στον εαυτό σου χώρο και φροντίδα. Δεν είσαι μόνη σε αυτό. Διάβασε περισσότερα

    Κεμάλη Αφροδίτη