Φραγκάτου Μυρτώ

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα σας. Εδώ και χρόνια με ταλαιπωρεί το άγχος. Είμαι 19 ετών. Εδώ και κάτι μήνες παθαίνω <<φτερουγίσματα>> στην καρδιά με αποτέλεσμα να τρομάζω και να ανησυχώ μήπως το ξαναπάθω. Να σημειώσω πως έχω κάνει πρόσφατα triplex και καρδιογράφημα όπου όλα ήταν εξαιρετικά. Το πάθαινε και η μεγαλύτερη αδερφή μου και μου είπε πως είναι αποτέλεσμα του άγχους. Τι μπορώ να κάνω?

  • Πολύ πιθανόν αυτό που περιγράφεις να είναι μία κρίση πανικού, η οποία συνήθως διαρκεί από 20 λεπτά ως μία ώρα, αν και λόγω της δυσφορίας που προκαλεί μπορεί να νιώσει κανείς ότι διαρκεί ώρες, ενώ στην συνέχεια εμφανίζεται ο φόβος για επανάληψη της. Όταν τελειώνει άλλοι μένουν με μία αίσθηση εξάντλησης και κενού, ενώ άλλοι με μία αίσθηση ανακούφισης, εφόσον έχει εκτονωθεί η ένταση. Αν εμφανίζεις τέτοια συμπτώματα αρχικά θα χρειαστεί να αποκλειστούν με την βοήθεια ιατρικών εξετάσεων άλλες βιολογικές παθήσεις, των οποίων τα συμπτώματα προσομοιάζουν με αυτά της κρίσης πανικού, όπως υπερθυρεοειδισμός και καρδιοαναπνευστικές διαταραχές. Οι σωματικέ...ς αντιδράσεις που βιώνουμε κατά την διάρκεια μιας κρίσης πανικού έχουν και βιολογική βάση, ενώ συνδέονται με τον φόβο. Όλα τα ζώα, όταν βρεθούν σε κατάσταση κινδύνου, αντιδρούν με το λεγόμενο fight or flight response, οπότε και προετοιμάζονται είτε να το βάλουν στα πόδια ή να παλέψουν.Με τον ίδιο τρόπο όταν ένας άνθρωπος αντιληφθεί έναν πραγματικό ή φανταστικό κίνδυνο το μέρος του εγκεφάλου, που ονομάζεται θάλαμος, στέλνει σήμα στην αμυγδαλή, το μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει τις ενστικτώδεις λειτουργίες. Η αμυγδαλή παράγει αδρεναλίνη, ώστε να προετοιμάσει το σώμα είτε να “τρέξει” είτε να “παλέψει”. Το σώμα αυξάνει ρυθμούς και η αδρεναλίνη επιταχύνει τους ρυθμούς της καρδιάς, ώστε να μεταφερθεί το απαραίτητο οξυγόνο, όπου είναι απαραίτητο, για να μπορέσουν οι μύες να κινηθούν γρήγορα και το μυαλό να σκεφτεί γρήγορα. Το οξυγόνο χρειάζεται να μεταφερθεί στους μύες και στον εγκέφαλο και όχι στο δέρμα ή στα πεπτικά όργανα, οπότε και τα αιμοφόρα αγγεία των τελευταίων συρρικνώνονται για να απομακρύνουν το οξυγόνο από όπου δεν χρειάζεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χλωμιάζουμε από τον φόβο λόγω της απομάκρυνσης του αίματος από την επιδερμίδα. Με τον ίδιο τρόπο προκαλούνται στομαχικές κράμπες και το αίσθημα πεταρίσματος στο στομάχι. Εφόσον όλα αυτά τα σωματικά συμπτώματα προκαλούνται από την αδρεναλίνη, μπορεί να επιβαρυνθούν και από ουσίες που επίσης επηρεάζουν την έκκριση αδρεναλίνης, όπως είναι η καφεΐνη, η εφεδρίνη, η ψευδοεφεδρίνη, τα διεγερτητικά, η επινεφρίνη και η νορεπινεφρίνη.
    Τι είναι όμως αυτό που προκαλεί αυτά τα δυσάρεστα συμπτώματα; Η αιτία δεν είναι άλλη από την μπλοκαρισμένη ενέργεια που δεν έχει μετατραπεί σε δράση. Και όσο προσπαθούμε να αντισταθούμε σε αυτή και να την σταματήσουμε, το σώμα έχει την ανάγκη να αυτορυθμιστεί αποφορτίζοντας την πίεση από λόγια που δεν ξεστομίσαμε, τα δάκρυα που κρατήσαμε, ή το θυμό που καταπιέσαμε.
    Την στιγμή που συμβαίνει η κρίση είναι σημαντικό να εστιάζουμε την σκέψη ή το βλέμμα μας σε κάτι που δεν βιώνουμε ως απειλητικό (σε ένα σταθερό σημείο) και να υποστηρίξουμε το σώμα μέσω της αναπνοής μας κάνοντας διαφραγματικές αναπνοές (εισπνέοντας από την μύτη μετρώντας ως το 3 και εκπνέοντας από το στόμα μετρώντας ισότιμο χρονικό διάστημα). Εφόσον επίσης έχουν αποκλειστεί ιατρικοί λόγοι, η θεραπεία μπορεί επίσης να βοηθήσει. Διάβασε περισσότερα

    Φραγκάτου Μυρτώ

• Διαχείριση πένθους

  Πως μπορώ να συνεχίσω αφού έχασα την μαμά μου ? Έχουν περάσει 20 μέρες αλλά ο πόνος και το σφίξιμο δεν φεύγει δεν νιώθω καθόλου καλά δεν έχω όρεξη για τίποτα νιώθω κενή και άδεια δεν με γεμίζει τίποτα

  • Η απώλεια που βιώνετε είναι πολύ πρόσφατη και είναι απόλυτα φυσιολογικό ο πόνος να είναι ακόμη έντονος. Το πένθος δεν έχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ούτε βιώνεται με τον ίδιο τρόπο από όλους, ο καθένας το περνά με τον δικό του ρυθμό.
    Τα συμπτώματα που περιγράφετε, όπως το «σφίξιμο», το κενό και η έλλειψη διάθεσης, αποτελούν αναμενόμενες αντιδράσεις μετά από μια τόσο σημαντική απώλεια. Δεν σημαίνει ότι κάτι «δεν πάει καλά», αλλά ότι προσπαθείτε να προσαρμοστείτε σε μια νέα πραγματικότητα.
    Με τον χρόνο, ο πόνος συνήθως αλλάζει μορφή και γίνεται πιο ανεκτός, με τον δικό σας πάντα ρυθμό. Δώστε στον εαυτό σας χώρο και... χρόνο να πενθήσει, χωρίς πίεση να αισθανθεί άμεσα καλύτερα.
    Εάν νιώθετε ότι δυσκολεύεστε να αντέξετε αυτά τα συναισθήματα, η στήριξη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να σας βοηθήσει να τα κατανοήσετε και να τα διαχειριστείτε με μεγαλύτερη φροντίδα προς τον εαυτό σας. Διάβασε περισσότερα

    Φραγκάτου Μυρτώ

• Ψυχοσωματικά Συμπτώματα

  Καλησπέρα σας, Εδώ και πολύ καιρό έχω δυσκολία κατάποσης, κάψιμο ενόχληση στο λαιμό, βραχνάδα και τέτοια πράγματα με αποτέλεσμα να φοβάμαι να φάω. Τρώω λίγο όταν είμαι με ανθρώπους δίπλα μου. Αρχικά σκέφτηκα να το ψάξω μέσω γαστρεντερολόγου διότι έχω καούρες, φούσκωμα, αέρια και τέτοια πράγματα. Η διάγνωση ήταν παλινδρόμηση χολής (με γαστροσκόπηση). Μου είπε ότι μπορώ να τρώω ό,τι θέλω και ότι δεν έχει καμία σχέση αυτό. Πήγα σε ωρλ και μου είπε ότι δεν φαίνεται να έχω κάτι οπότε να επισκεφτώ ψυχίατρο ή ψυχολόγο. Τι μπορεί να συμβαίνει πραγματικά; Υπάρχει λύση; Δεν θυμάμαι να έχω πνιγεί ποτέ ώστε να φοβάμαι τόσο. Είμαι γυναίκα 27 ετών. Ευχαριστώ πολύ

  • Καλησπέρα σας, έχετε ήδη κάνει έναν σημαντικό ιατρικό έλεγχο και είναι θετικό ότι έχουν αποκλειστεί οργανικά αίτια. Από την περιγραφή σας, φαίνεται ότι τα συμπτώματα που βιώνετε (δυσκολία στην κατάποση, φόβος στο φαγητό, ενόχληση στον λαιμό) μπορεί να συνδέονται με το άγχος.
    Συχνά, το άγχος εκφράζεται μέσα από το σώμα μας και μπορεί να επηρεάσει λειτουργίες όπως η κατάποση, δημιουργώντας έναν κύκλο όπου η δυσφορία αυξάνει τον φόβο και ο φόβος με τη σειρά του εντείνει τα συμπτώματα.
    Το γεγονός ότι αισθάνεστε μεγαλύτερη ασφάλεια όταν τρώτε με άλλους είναι επίσης ενδεικτικό του ρόλου που παίζει το άγχος στην εμπειρία σας.
    Υπάρχει δυν...ατότητα υποστήριξης μέσα από μια θεραπευτική διαδικασία με κάποιον/α ειδικό ψυχικής υγείας, ώστε να διερευνηθούν οι παράγοντες που συντηρούν αυτόν τον φόβο και να μειωθεί σταδιακά. Διάβασε περισσότερα

    Φραγκάτου Μυρτώ