Ανανιάδης Μπασιάς Αλέξανδρος

Λυπάμαι πολύ για τις απώλειες που βιώσατε. Δύο διαδοχικές απώλειες μπορούν να κρατήσουν νου και σώμα σε υπερεγρήγορση: ο φόβος του θανάτου γίνεται επίμονη σκέψη και το άγνωστο μοιάζει επικίνδυνο. Δεν είναι αδυναμία, αλλά ο μηχανισμός άγχους που ανεβάζει ένταση για να σας προστατεύσει, ενεργοποιώντας τον φόβο. Είναι πολύ σημαντικό που έχετε εντοπίσει τις καταστάσεις όπου αυτό δυναμώνει (έξοδοι με φίλους, ταξίδια, νέες ευκαιρίες): εκεί ο νους τείνει να σκανάρει για κινδύνους. Να θυμάστε πως αυτή η αντίδραση είναι προστατευτική αλλά και αναστρέψιμη. Με κατανόηση και μικρά, σταθερά βήματα μπορεί να μαλακώσει ώστε η καθημερινότητα σας να ανοίξει ξ...ανά. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στο να βρείτε τα μοτίβα καταστασης-σκέψης-συναισθήματος-συμπεριφορας που ενισχύουν το μηχανισμό άγχους και να σχεδιάσετε τις λύσεις που θα ελαττώσουν την ένταση του. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας. Καταλαβαίνω ότι περνάτε δύσκολα και αυτό που περιγράψατε πράγματι μοιάζει με κρίση πανικού. Είναι μια πολύ τρομακτική εμπειρία και πολλές φορές είναι πολύ λογικό να νομίσουμε ότι σωματικά θα μας συμβεί κάτι πολύ κακό. Τα καλά νέα είναι ότι οι κρίσεις πανικού είναι τελείως ακίνδυνες και όταν συμβαίνουν σημαίνει πως το σώμα μας προσπαθεί να μας προστατεύσει μέσα από το μηχανισμό του άγχους. Σε αυτήν την απάντηση θα προσπαθήσω να μοιραστώ μαζί σας στις επόμενες παραγράφους τι είναι οι κρίσεις πανικού σε περίπτωση που δε γνωρίζετε. Αν γνωρίζετε, τότε μπορείτε να διαβάσετε τις δύο τελευταίες παραγράφους σχετικά με το πως αντιμετωπίζο...νται.

Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού και μας βοηθά να είμαστε σε εγρήγορση ώστε να αντιληφθούμε έγκαιρα πιθανούς κινδύνους και να τους αντιμετωπίσουμε όσο καλύτερα μπορούμε.

Οι κίνδυνοι αυτοί μπορεί να είναι εξωγενείς όπως ένα φίδι ή και ενδογενείς όπως μια δυσάρεστη σκέψη (π.χ. κάτι κακό θα μου συμβεί) ή μια σωματική αίσθηση (π.χ. σφίξιμο στο στομάχι). Για παράδειγμα, έστω ότι βρίσκουμε ένα φίδι στην αποθήκη του σπιτιού μας. Μέσα από το μηχανισμό του άγχους, το σώμα μας εφοδιάζει με ό,τι χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον κίνδυνο είτε μέσω της φυγής, είτε μέσω του παγώματος, είτε μέσω της μάχης. Τα επινεφρίδια που βρίσκονται πάνω από τα νεφρά μας εκκρίνουν μια ουσία στο αίμα που λέγεται αδρεναλίνη και όταν συμβαίνει αυτό αισθανόμαστε ένα σφίξιμο στο στομάχι. Η αδρεναλίνη βοηθά τις κόρες των ματιών μας να διασταλλούν ώστε να βλέπουμε καλύτερα, και την καρδιά μας να χτυπήσει γρήγορα και δυνατά. Αυτό θα βοηθήσει το μυικό μας σύστημα να αιματωθεί άμεσα ώστε να είναι έτοιμο είτε για να τρέξουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε, είτε για να μείνουμε τελείως ακίνητοι και να μη μας εντοπίσει η απειλή, είτε για να μαχηθούμε με όλη μας τη δύναμη. Αυτή η αιμάτωση καταναλώνει πολύ οξυγόνο οπότε η αναπνοή μας θα γίνει πιο έντονη και γρήγορη. Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλός μας θα υπεροξυγονωθεί με αποτέλεσμα να αισθανθούμε ζάλη. Αυτός ο μηχανισμός θα καταναλώσει πολύ ενέργεια και τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μας θα πέσουν. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να νιώθουμε εξαντλημένοι μετά από αυτήν την τόσο έντονη σωματική αντίδραση.

Καμιά φορά, το σώμα μας μπορεί να ξεκινήσει αυτόν τον μηχανισμό σε καταστάσεις που δεν είναι αντικειμενικά επικίνδυνες, και που παλαιότερα αντιμετωπίζαμε με άνεση. Για κάποιους δικούς μας έγκυρους λόγους αυτές οι καταστάσεις μπορεί ξαφνικά να αρχίσουν να φαίνονται απειλητικές κι έτσι το σώμα μας θα θελήσει να μας προστατεύσει με το μόνο μηχανισμό που ξέρει. Όταν συμβαίνει αυτό έχουμε μια κρίση πανικού. Είναι ένα πολύ συχνό και συνηθισμένο φαινόμενο το οποίο πάρα πολλοί και υγιείς άνθρωποι θα βιώσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Πρόκειται για μια ξαφνική στιγμή έντονου φόβου ή δυσφορίας που μπορεί να διαρκέσει από 5 έως και 20 λεπτά φθάνοντας την αποκορύφωσή της μέσα σε αυτό το διάστημα και μετά υποχωρεί. Κάποια βασικά συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν σε μια κρίση πανικού είναι τα εξής:

• Ταχυκαρδία
• Εφίδρωση
• Τρεμούλα
• Δύσπνοια
• Στηθάγχη
• Κόμπος στο λαιμό
• Αίσθημα πνιγμού
• Ζάλη, αίσθημα αστάθειας ή τάση για λιποθυμία
• Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
• Ναυτία
• Ξαφνικά αισθήματα ζέστης ή ρίγη
• Φόβος θανάτου (πχ¨θα πεθάνω¨)
• Φόβος απώλειας ελέγχου (πχ¨θα τρελαθώ¨)

Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης είναι όταν σας ξανασυμβεί μια κρίση πανικού να προσπαθήσετε να μείνετε στον χώρο που βρίσκεστε, και να διατηρήσετε ψυχραιμία και αισιοδοξία ότι όλα θα πάνε καλά εστιάζοντας την προσοχή σας στην αναπνοή. Πάρτε βαθειές και αργές εισπνοές μέχρι να φουσκώσει η κοιλιά σας και εκπνεύστε αργά από το στόμα σχηματίζοντας με τα χείλια ένα μικρό κύκλο. Αυτό θα βοηθήσει να πέσει η ταχυκαρδία και η υπεροξυγόνωση και να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Είναι πολύ φυσιολογικό να νιώσετε την ανάγκη να φύγετε από αυτόν το χώρο ή την κατάσταση, αυτό όμως θα επιβεβαιώσει στο σώμα σας ότι καλά έκανε που σήμανε συναγερμό. Αν επιλέξετε να φύγετε δεν πειράζει. Όσο περισσότερη εξάσκηση κάνουμε σε κάτι μας δυσκολεύει, τόσο μεγαλύτερη θα γίνεται και η αντοχή μας κάθε φορά που εξασκούμαστε σε αυτό.

Συνήθως, η αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού περιλαμβάνει την εκπαίδευση σε νέους και εξατομικευμένους τρόπους αντιμετώπισης των σκέψεων και των καταστάσεων που μας προκαλούν άγχος. Μαθαίνοντας πως σκεπτόμαστε, πως νιώθουμε, και πως πράττουμε όταν αγχωνόμαστε μπορούμε να μειώσουμε την έντασή τους ακόμη περισσότερο και να μάθει το σώμα μας ότι τελικά δεν απειλούμαστε οπότε δε χρειάζεται να ξεκινήσει το μηχανισμό φυγής/μάχης. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας, από την ερώτησή σας φαίνεται ότι είναι κάτι που σας απασχολεί πολύ. Ψυχικό τραύμα είναι κάθε απειλητική εμπειρία που προκαλλεί σημαντικό φόβο σε σημείο που να ξεπερνά την ικανότητα μας να την αντιμετωπίσουμε, και οδηγεί σε μια χρόνια αίσθηση αβοηθητότητας, ή κινδύνου . Δεν αφορά μόνο μεγάλα και σπουδαία γεγονότα, αλλά και καταστάσεις που μας κάνουν να νιώσουμε ανίσχυροι, μόνοι ή εκτεθειμένοι.

Μπορεί να εκδηλωθεί με σκέψεις (γιατί μου συνέβη;, φταίω εγώ;), με συναισθήματα (φόβο, θλίψη, θυμό), με σωματικά συμπτώματα όπως ένταση, ταχυκαρδίες, δυσκολία στον ύπνο, και με συμπεριφορές όπως αποφυγές συγκεκριμένων καταστάσεων.<...br/>
Το να αρχίσουμε να κατανοούμε το πώς και το γιατί του τραύματος είναι ήδη ένα πρώτο βήμα θεραπείας, γιατί φέρνει φως σε κάτι που συχνά μένει στο σκοτάδι. Με την κατάλληλη ψυχοθεραπευτική στήριξη, οι εμπειρίες αυτές μπορούν σταδιακά να επεξεργαστούν και να χάσουν τη δύναμη που έχουν πάνω στη σκέψη, στα συναισθήματα, στο σώμα μας, και στη συμπεριφορά μας. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα