Ανανιάδης Μπασιάς Αλέξανδρος

Καλημέρα σας. Είναι πολύ σημαντικό ότι καταφέρατε να εντοπίσετε πως οι συνθήκες στις οποίες ενεργοποιείται ο εκνευρισμός σας φαίνεται να χαρακτηρίζονται από εξωτερικούς χώρους και πολυκοσμία. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό ότι έχετε εντοπίσει πως αυτές οι συνθήκες φαίνεται να προκαλούν στο σώμα σας μια αίσθηση πνιγμού. Αυτό που περιγράφετε μοιάζει με αγχώδη διαταραχή, και σε αυτήν την απάντηση θα μοιραστώ μαζί σας λίγα λόγια σχετικά με το άγχος, τις διαταραχές του, και τους τρόπους αντιμετώπισής τους.

Τι είναι άγχος;

Το άγχος είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός του οργανισμού απέναντι σε αντικειμενικά απειλητικές καταστάσεις, ...όπως για παράδειγμα ένα άγριο θηρίο στο δάσος. Μας βοηθάει να είμαστε σε εγρήγορση ώστε να αντιληφθούμε έγκαιρα έναν κίνδυνο και να τον αντιμετωπίσουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που αυτός ο μηχανισμός μπορεί να ενεργοποιείται απέναντι σε καταστάσεις οι οποίες δεν είναι αντικειμενικά απειλητικές, αλλά για κάποιους δικούς μας έγκυρους λόγους ερμηνεύονται ως επικίνδυνες. Σε αυτές τις στιγμές το σώμα μας επειδή θέλει να μας προστατεύσει από κάθε κίνδυνο αρχίζει να ενεργοποιεί το μηχανισμό του άγχους με τρόπους που είναι δυσλειτουργικοί για τη ζωή μας. Αυτές οι εσφαλμένες ενεργοποιήσεις του άγχους μπορούν να πάρουν πολλές και διαφορετικές μορφές τις οποίες λέμε διαταραχές άγχους όπως η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, οι φοβίες, οι κρίσεις πανικού, η μετατραυματική διαταραχή, οι επίμονες σκέψεις, η παρορμητικότητα, οι αποφυγές, η έντονη ανησυχία, οι κοινωνικές δυσκολίες.

Τι είναι κρίση πανικού;

Η κρίση πανικού είναι μια ξαφνική στιγμή έντονου φόβου ή δυσφορίας που μπορεί να διαρκέσει από 5 έως και 20 λεπτά φθάνοντας την αποκορύφωσή της μέσα σε αυτό το διάστημα και μετά υποχωρεί. Κάποια βασικά συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν σε μια κρίση πανικού είναι τα εξής:

• Ταχυκαρδία
• Εφίδρωση
• Τρεμούλα
• Δύσπνοια
• Στηθάγχη
• Κόμπος στο λαιμό
• Αίσθημα πνιγμού
• Ζάλη, αίσθημα αστάθειας ή τάση για λιποθυμία
• Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
• Ναυτία
• Ξαφνικά αισθήματα ζέστης ή ρίγη
• Φόβος θανάτου (πχ¨θα πεθάνω¨)
• Φόβος απώλειας ελέγχου (πχ¨θα τρελαθώ¨)

Οι κρίσεις πανικού είναι ένα πολύ συχνό και συνηθισμένο φαινόμενο και μπορεί να συμβούν σε στιγμές που αισθανόμαστε αγχωμένοι ή και σε στιγμές που αισθανόμαστε ήρεμοι. Κάποιες είναι προβλέψιμες και εμφανίζονται έπειτα από ένα αντιληπτό ερέθισμα, ενώ άλλες κάνουν την εμφάνισή τους ξαφνικά και από το πουθενά. Είναι μια πολύ τρομακτική εμπειρία και πολλές φορές είναι πολύ λογικό να νομίσουμε ότι απειλούμαστε από κάποια πολύ σοβαρή σωματική πάθηση όπως μια καρδιακή προσβολή ή ένα εγκεφαλικό. Ωστόσο, οι κρίσεις πανικού δεν είναι επικίνδυνες. Η αλήθεια είναι ότι συμβαίνουν λόγω των φυσιολογικών αντιδράσεων που έχει αναπτύξει το σώμα μας για να αντιμετωπίσουμε κινδύνους.

Τι είναι οι φοβίες;

Οι φοβίες είναι μια διαταραχή άγχους η οποία χαρακτηρίζεται από έναν επίμονο, υπερβολικό, και μη ελεγχόμενο φόβο απέναντι σε ένα συγκεκριμένο ερέθισμα, κατάσταση, ή δραστηριότητα. Μια συνηθισμένη αντίδραση που μπορούν να μας προκαλέσουν είναι οι κρίσεις πανικού και οι αποφυγές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι κρίσεις πανικού είναι προβλέψιμες και καθώς γνωρίζουμε ότι προκαλούνται κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με το συγκεκριμένο ερέθισμα/κατάσταση τι πιο λογικό από το να αποφεύγουμε την επαφή μας με αυτό. Βραχυπρόθεσμα αυτή η επιλογή λειτουργεί διότι πέφτει το άγχος και νιώθουμε καλύτερα. Μακροπρόθεσμα, όμως, η συνέπεια είναι να επιβεβαιωθεί το σώμα μας ότι το συγκεκριμένο ερέθισμα είναι πράγματι επικίνδυνο επομένως καλά έκανε που σήμανε συναγερμό.

Τα ακόλουθα σενάρια είναι πολύ πιθανά:

• Να αναπτυχθεί μια φοβία η οποία να προκαλεί κρίσεις πανικού
• Να αναπτυχθεί μια φοβία η οποία να μην προκαλεί κρίσεις πανικού
• Να προκληθεί μια κρίση πανικού από την οποία να αναπτυχθεί μια φοβία
• Να προκληθεί μια κρίση πανικού από την οποία να μην αναπτυχθεί μια φοβία

Πως αντιμετωπίζονται;

Συνήθως, η αντιμετώπιση κάθε διαταραχής άγχους περιλαμβάνει την εκπαίδευση σε νέους και εξατομικευμένους τρόπους αντιμετώπισης των σκέψεων και των καταστάσεων που μας προκαλούν άγχος. Μαθαίνοντας πως σκεπτόμαστε, πως νιώθουμε, και πως πράττουμε όταν αγχωνόμαστε μπορούμε να μειώσουμε την έντασή τους ακόμη περισσότερο και να μάθει το σώμα μας ότι τελικά δεν απειλούμαστε οπότε δε χρειάζεται να ξεκινήσει το μηχανισμό άγχους. Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης μιας φοβίας είναι η σταδιακή έκθεση στο ερέθισμα ή την κατάσταση που μας φοβίζει. Είναι πολύ φυσιολογικό να νιώθουμε την ανάγκη να αποφύγουμε την επαφή μας με αυτό το ερέθισμα, αυτό όμως θα επιβεβαιώσει στο σώμα μας ότι καλά έκανε που ενεργοποίησε το μηχανισμό άγχους. Αυτό μπορεί να μην είναι όσο εύκολο ακούγεται, αλλά δεν είναι αδύνατο και όσο περισσότερο εξασκούμαστε σε αυτό που μας δυσκολεύει, τόσο μεγαλύτερη θα γίνεται και η αντοχή μας κάθε φορά που εξασκούμαστε σε αυτό. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας. Η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή είναι μια διαταραχή άγχους. Το άγχος είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός του οργανισμού που ενεργοποιείται μόλις αντιληφθούμε απειλητικές καταστάσεις ή ερεθίσματα. Ο σκοπός τους άγχους είναι να μας προστατεύσει βοηθώντας μας να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο αποφάσεις: τη φυγή ή τη μάχη.

Για να γίνει αυτή η επιλογή χωρίς να χάσουμε χρόνο, θα ενεργοποιήσει τα συναισθήματα του φόβου ή και του θυμού. Ο εγκέφαλός μας θα κάνει πολλές, γρήγορες, και αυτόματες σκέψεις σχετικά με το επίπεδο του κινδύνου που διατρέχουμε. Σε κάθε διαταραχή άγχους, ο μηχανισμός αυτός ενεργοποιείται απέναντι σε καταστάσει...ς οι οποίες δεν ειναι αντικειμενικά επικίνδυνες αλλά για κάποιους δικούς μας έγκυρους λόγους φαίνονται απειλητικές.

Το άγχος από μόνο του δε μπορεί να μας βλάψει. Αυτό που μπορεί να συμβεί από μια γενικευμένη αγχώδη διαταραχή σε περίπτωση που δεν αντιμετωπιστεί είναι να αναπτύξουμε αποφυγές και συνήθειες ασφαλείας. Για παράδειγμα να αποφεύγουμε να πάμε στα μέρη που πιστεύουμε ότι θα ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός του άγχους. Όταν πρέπει να πάμε σε αυτά τα μέρη να πηγαίνουμε μόνο αν έχουμε μαζί μας κάποιο δικό μας πρόσωπο να μας συνοδεύσει ή κάποιο αντικείμενο (π.χ. ένα μπουκαλάκι νερό).

Αν συνεχιστεί αυτό, στο βάθος του χρόνου είναι πιθανό να επηρεαστεί αρνητικά η αυτοπεποίθησή μας με αποτέλεσμα αυτό που κάποτε μας έμοιαζε με μια δύσκολη ανηφόρα, να αρχίσει να μοιάζει με ένα δύσβατο βουνό.

Κάθε φορά που επιλέγουμε τη φυγή ή τη μάχη, το σώμα ενημερώνεται ότι πράγματι κινδυνεύαμε. Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπιστεί κάθε διαταραχή άγχους είναι να αντισταθούμε στην κινητοποίηση φυγής ή μάχης και να μείνουμε εκεί που βρισκόμαστε για 20 λεπτά συγκεντρώνοντας την προσοχή στην αναπνοή μας.

Αυτό θα ενημερώσει το σώμα μας ότι αφού δε φύγαμε και δε μαχηθήκαμε, τότε μάλλον δεν κινδυνεύαμε και ο συναγερμός του άγχους ήταν εσφαλμένος. Κάθε φορά που το επαναλαμβάνουμε, η ένταση του άγχους θα μειώνεται.

Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία είναι μια δομημένη προσέγγιση η οποία μπορεί να μας βοηθήσει να εντοπίσουμε τα μοτίβα σκέψης-συναισθήματος-συμπεριφοράς που ενεργοποιούνται από το μηχανισμό άγχους.

Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να σχεδιάσουμε στοχευμένες ασκήσεις έκθεσης και να αντιμετωπίσουμε κάθε διαταραχή άγχους γρήγορα και αποτελεσματικά. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Καταλαβαίνω ότι σας έχει ταλαιπωρήσει πολύ όλο αυτό που περνάτε και αναγνωρίζω πόσο δύσκολο είναι. Θα προσπαθήσω να απαντήσω στην ερώτησή σας, και στη συνέχεια θα μοιραστώ μαζί σας λίγα λόγια για το άγχος και τη ΓΑΔ.

Υπάρχει περίπτωση να είναι κάτι παθολογικό;

Από όσα έχετε γράψει φαίνεται ότι κάνατε όλες τις απαραίτητες ενέργειες που μπορεί να κάνει κανείς για να το απαντήσει. Συγκεκριμένα αναφέρατε τις εξής:

1. Επίσκεψη σε καρδιολόγο
2. Αιματολογικές εξετάσεις
3. Καρδιογράφημα
4. Ακτίνα Θώρακα
5. 10 υπέρηχοι καρδιάς

Συνήθως, οι καρδιολόγοι συνιστούν να γίνει αυτή η εξέταση ...μια φορά ώστε να υπάρχει ένα σημείο αναφοράς. Στους υγιείς ενήλικες άνω των 40 ετών συνιστούν να κάνουν αυτήν την εξέταση μια φορά ανά έτος. Ο καρδιολόγος που σας εξέτασε φαίνεται ότι επιβεβαίωσε πως όλα είναι καλά. Με βάση αυτά τα στοιχεία, η πιθανότητα να είναι κάτι παθολογικό θα είχε φανεί.

Αν κατάλαβα καλά, στη συνέχεια ξεκινήσατε ψυχοθεραπεία κατά τη διάρκεια της οποίας τα συμπτώματα που σας ανησυχούσαν υποχώρησαν, νιώσατε καλύτερα και η ψυχοθεραπεία έφτασε στο τέλος της. Αυτό δείχνει ότι υπήρξε θετική επίδραση της ψυχοθεραπείας στα σωματικά συμπτώματα που αισθανόσασταν για ένα χρονικό διάστημα αρκετών ετών. Με βάση αυτά τα στοιχεία, η πιθανότητα να είναι ψυχολογικό φαίνεται μεγαλύτερη.

Αν κατάλαβα καλά, μετά από σχεδόν πέντε χρόνια φθάνουμε στην παρούσα φάση όπου αισθάνεστε ξανά κάποια από αυτά τα συμπτώματα και πιάνετε τον εαυτό σας να:

• Κάνει επίμονες σκέψεις για την καρδιά του
• Να μετράει τους χτύπους της
• Να αισθάνεται ζαλάδα
• Να νιώθει φόβο μην πάει σε άλλη πόλη
• Να νιώθει φόβο μην πάθει το παραμικρό

Είναι πολύ σημαντικό ότι καταφέρατε να κάνετε τις παραπάνω διαπιστώσεις. Συγκεκριμένα, αναγνωρίσατε ποιες είναι οι σκέψεις που σας αναστατώνουν (π.χ. είναι καλά η καρδιά μου;), ποιο είναι το συναίσθημα που σας προκαλούν (φόβος), ποιες είναι οι σωματικές αισθήσεις που νιώθετε στο σώμα σας (ζαλάδα), και τι κάνετε μόλις εμφανιστούν αυτά (π.χ.μετράω τους παλμούς μου). Προσπαθήστε να θυμηθείτε όσα μάθατε από την ψυχοθεραπεία που κάνατε και σας βοήθησαν στο παρελθόν.

Επίσης να θυμάστε ότι οι σκέψεις, τα συναισθήματα, και οι σωματικές αισθήσεις παράγονται αυτόματα και ΔΕ μπορούμε να τα ελέγξουμε.

Για παράδειγμα δοκιμάστε να ΜΗ σκεφθείτε ένα ροζ ελέφαντα.

Αυτό που μπορούμε να ελέγξουμε είναι το τι κάνουμε μόλις αυτά εμφανιστούν. Αλλάζοντας αυτό που κάνουμε σιγά σιγά ελαττώνεται και η αρνητική επίδραση που έχουν αυτά πάνω μας και μειώνεται η έντασή τους.

Δοκιμάστε λοιπόν την πρόκληση να ΜΗ μετράτε τους παλμούς σας. Αν δεν καταφέρετε να αντισταθείτε στην ανάγκη να τους μετρήσετε δεν πειράζει.

Μπορεί να μην είναι όσο εύκολο ακούγεται αλλά δεν είναι αδύνατο. Όσο περισσότερο εξασκούμαστε σε αυτό που μας δυσκολεύει, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η αντοχή μας απέναντί του, και τόσο ευκολότερο αρχίζει και γίνεται για εμάς στη συνέχεια.

Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση. Ελπίζω να βοήθησα. Παρακάτω ακολουθούν λίγα λόγια για το άγχος και τη ΓΑΔ.

Τι είναι το άγχος;

Το άγχος είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός του οργανισμού και ο ρόλος του είναι να μας προστατεύσει από αντικειμενικά απειλητικές καταστάσεις. Μας βοηθάει να είμαστε σε εγρήγορση ώστε να αντιληφθούμε έγκαιρα κινδύνους και να τους αντιμετωπίσουμε όσο καλύτερα μπορούμε.
Οι κίνδυνοι αυτοί μπορεί να είναι εξωγενείς όπως ένα φίδι ή και ενδογενείς όπως μια δυσάρεστη σκέψη (π.χ. κάτι κακό θα μου συμβεί) ή μια σωματική αίσθηση (π.χ. οι παλμοί της καρδιάς).

Για παράδειγμα, έστω ότι βρίσκουμε ένα φίδι στην αποθήκη του σπιτιού μας. Μέσα από το μηχανισμό του άγχους, το σώμα μας εφοδιάζει με ό,τι χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον κίνδυνο είτε μέσω της φυγής, είτε μέσω του παγώματος, είτε μέσω της μάχης. Τα επινεφρίδια που βρίσκονται πάνω από τα νεφρά μας εκκρίνουν μια ουσία στο αίμα που λέγεται αδρεναλίνη και όταν συμβαίνει αυτό αισθανόμαστε ένα σφίξιμο στο στομάχι. Η αδρεναλίνη βοηθά τις κόρες των ματιών μας να διασταλλούν ώστε να βλέπουμε καλύτερα, και την καρδιά μας να χτυπήσει γρήγορα και δυνατά. Αυτό θα βοηθήσει το μυικό μας σύστημα να αιματωθεί άμεσα ώστε να είναι έτοιμο είτε για να τρέξουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε, είτε για να μείνουμε τελείως ακίνητοι και να μη μας εντοπίσει η απειλή, είτε για να μαχηθούμε με όλη μας τη δύναμη. Αυτή η αιμάτωση καταναλώνει πολύ οξυγόνο οπότε η αναπνοή μας θα γίνει πιο έντονη και γρήγορη. Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλός μας θα υπεροξυγονωθεί με αποτέλεσμα να αισθανθούμε ζάλη. Αυτός ο μηχανισμός θα καταναλώσει πολύ ενέργεια και τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μας θα πέσουν. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να νιώθουμε εξαντλημένοι μετά από αυτήν την τόσο έντονη σωματική αντίδραση.

Καμιά φορά, το σώμα μας μπορεί να ξεκινήσει αυτόν τον μηχανισμό σε καταστάσεις που δεν είναι αντικειμενικά επικίνδυνες, και που παλαιότερα αντιμετωπίζαμε με άνεση. Για κάποιους δικούς μας έγκυρους λόγους αυτές οι καταστάσεις μπορεί ξαφνικά να αρχίσουν να φαίνονται απειλητικές κι έτσι το σώμα μας θα θελήσει να μας προστατεύσει με το μόνο μηχανισμό που ξέρει. Όταν συμβαίνει αυτό έχουμε μια κρίση πανικού. Είναι ένα πολύ συχνό και συνηθισμένο φαινόμενο το οποίο πάρα πολλοί και υγιείς άνθρωποι θα βιώσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Τι είναι η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή (ΓΑΔ);

Ως ΓΑΔ περιγράφεται μια διαταραχή άγχους η οποία χαρακτηρίζεται από έντονη ανησυχία συνήθως για πράγματα που έχουν μικρές πιθανότητες να συμβούν. Όσοι τη βιώνουν αισθάνονται ένα επίμονο, μη ρεαλιστικό ή υπερβολικό άγχος με πολλά σκαμπανεβάσματα το οποίο είναι χρόνιο και έντονο χωρίς να συνδέεται απαραίτητα με κρίσεις πανικού. Συχνά, συνοδεύεται με ήπια μελαγχολία χωρίς να προκαλεί ιδιαίτερες δυσκολίες στην κοινωνική και επαγγελματική μας ζωή. Η διαφορά της ΓΑΔ από άλλες διαταραχές άγχους είναι ότι το άγχος προκαλείται από μια μεγάλη ποικιλία ερεθισμάτων και καταστάσεων της ζωής. Η ΓΑΔ επηρεάζει πολύ τις σκέψεις μας οι οποίες συνήθως αποκτούν καταστροφικό, υπεργενικευμένο και απόλυτο περιεχόμενο σε θέματα που αφορούν το παρελθόν ή και το μέλλον. Επίσης οι προσωπικοί κανόνες που ακολουθούμε στη ζωή γίνονται άκαμπτοι και καμιά φορά ακραίοι. Είναι πολύ συνηθισμένο κατά τη διάρκεια της ΓΑΔ να πιάνουμε τον εαυτό μας να ανησυχεί για θέματα όπως η προσωπική αποτυχία, η τελειότητα, η κριτική, η απορριψη, η αμηχανία, η έλλειψη ελέγχου και άλλα. Διάβασε περισσότερα