Ανανιάδης Μπασιάς Αλέξανδρος

Καλημέρα σας. Είναι πολύ σημαντικό ότι καταφέρατε να εντοπίσετε πως οι συνθήκες στις οποίες ενεργοποιείται ο εκνευρισμός σας φαίνεται να χαρακτηρίζονται από εξωτερικούς χώρους και πολυκοσμία. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό ότι έχετε εντοπίσει πως αυτές οι συνθήκες φαίνεται να προκαλούν στο σώμα σας μια αίσθηση πνιγμού. Αυτό που περιγράφετε μοιάζει με αγχώδη διαταραχή, και σε αυτήν την απάντηση θα μοιραστώ μαζί σας λίγα λόγια σχετικά με το άγχος, τις διαταραχές του, και τους τρόπους αντιμετώπισής τους.

Τι είναι άγχος;

Το άγχος είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός του οργανισμού απέναντι σε αντικειμενικά απειλητικές καταστάσεις, ...όπως για παράδειγμα ένα άγριο θηρίο στο δάσος. Μας βοηθάει να είμαστε σε εγρήγορση ώστε να αντιληφθούμε έγκαιρα έναν κίνδυνο και να τον αντιμετωπίσουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που αυτός ο μηχανισμός μπορεί να ενεργοποιείται απέναντι σε καταστάσεις οι οποίες δεν είναι αντικειμενικά απειλητικές, αλλά για κάποιους δικούς μας έγκυρους λόγους ερμηνεύονται ως επικίνδυνες. Σε αυτές τις στιγμές το σώμα μας επειδή θέλει να μας προστατεύσει από κάθε κίνδυνο αρχίζει να ενεργοποιεί το μηχανισμό του άγχους με τρόπους που είναι δυσλειτουργικοί για τη ζωή μας. Αυτές οι εσφαλμένες ενεργοποιήσεις του άγχους μπορούν να πάρουν πολλές και διαφορετικές μορφές τις οποίες λέμε διαταραχές άγχους όπως η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, οι φοβίες, οι κρίσεις πανικού, η μετατραυματική διαταραχή, οι επίμονες σκέψεις, η παρορμητικότητα, οι αποφυγές, η έντονη ανησυχία, οι κοινωνικές δυσκολίες.

Τι είναι κρίση πανικού;

Η κρίση πανικού είναι μια ξαφνική στιγμή έντονου φόβου ή δυσφορίας που μπορεί να διαρκέσει από 5 έως και 20 λεπτά φθάνοντας την αποκορύφωσή της μέσα σε αυτό το διάστημα και μετά υποχωρεί. Κάποια βασικά συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν σε μια κρίση πανικού είναι τα εξής:

• Ταχυκαρδία
• Εφίδρωση
• Τρεμούλα
• Δύσπνοια
• Στηθάγχη
• Κόμπος στο λαιμό
• Αίσθημα πνιγμού
• Ζάλη, αίσθημα αστάθειας ή τάση για λιποθυμία
• Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
• Ναυτία
• Ξαφνικά αισθήματα ζέστης ή ρίγη
• Φόβος θανάτου (πχ¨θα πεθάνω¨)
• Φόβος απώλειας ελέγχου (πχ¨θα τρελαθώ¨)

Οι κρίσεις πανικού είναι ένα πολύ συχνό και συνηθισμένο φαινόμενο και μπορεί να συμβούν σε στιγμές που αισθανόμαστε αγχωμένοι ή και σε στιγμές που αισθανόμαστε ήρεμοι. Κάποιες είναι προβλέψιμες και εμφανίζονται έπειτα από ένα αντιληπτό ερέθισμα, ενώ άλλες κάνουν την εμφάνισή τους ξαφνικά και από το πουθενά. Είναι μια πολύ τρομακτική εμπειρία και πολλές φορές είναι πολύ λογικό να νομίσουμε ότι απειλούμαστε από κάποια πολύ σοβαρή σωματική πάθηση όπως μια καρδιακή προσβολή ή ένα εγκεφαλικό. Ωστόσο, οι κρίσεις πανικού δεν είναι επικίνδυνες. Η αλήθεια είναι ότι συμβαίνουν λόγω των φυσιολογικών αντιδράσεων που έχει αναπτύξει το σώμα μας για να αντιμετωπίσουμε κινδύνους.

Τι είναι οι φοβίες;

Οι φοβίες είναι μια διαταραχή άγχους η οποία χαρακτηρίζεται από έναν επίμονο, υπερβολικό, και μη ελεγχόμενο φόβο απέναντι σε ένα συγκεκριμένο ερέθισμα, κατάσταση, ή δραστηριότητα. Μια συνηθισμένη αντίδραση που μπορούν να μας προκαλέσουν είναι οι κρίσεις πανικού και οι αποφυγές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι κρίσεις πανικού είναι προβλέψιμες και καθώς γνωρίζουμε ότι προκαλούνται κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με το συγκεκριμένο ερέθισμα/κατάσταση τι πιο λογικό από το να αποφεύγουμε την επαφή μας με αυτό. Βραχυπρόθεσμα αυτή η επιλογή λειτουργεί διότι πέφτει το άγχος και νιώθουμε καλύτερα. Μακροπρόθεσμα, όμως, η συνέπεια είναι να επιβεβαιωθεί το σώμα μας ότι το συγκεκριμένο ερέθισμα είναι πράγματι επικίνδυνο επομένως καλά έκανε που σήμανε συναγερμό.

Τα ακόλουθα σενάρια είναι πολύ πιθανά:

• Να αναπτυχθεί μια φοβία η οποία να προκαλεί κρίσεις πανικού
• Να αναπτυχθεί μια φοβία η οποία να μην προκαλεί κρίσεις πανικού
• Να προκληθεί μια κρίση πανικού από την οποία να αναπτυχθεί μια φοβία
• Να προκληθεί μια κρίση πανικού από την οποία να μην αναπτυχθεί μια φοβία

Πως αντιμετωπίζονται;

Συνήθως, η αντιμετώπιση κάθε διαταραχής άγχους περιλαμβάνει την εκπαίδευση σε νέους και εξατομικευμένους τρόπους αντιμετώπισης των σκέψεων και των καταστάσεων που μας προκαλούν άγχος. Μαθαίνοντας πως σκεπτόμαστε, πως νιώθουμε, και πως πράττουμε όταν αγχωνόμαστε μπορούμε να μειώσουμε την έντασή τους ακόμη περισσότερο και να μάθει το σώμα μας ότι τελικά δεν απειλούμαστε οπότε δε χρειάζεται να ξεκινήσει το μηχανισμό άγχους. Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης μιας φοβίας είναι η σταδιακή έκθεση στο ερέθισμα ή την κατάσταση που μας φοβίζει. Είναι πολύ φυσιολογικό να νιώθουμε την ανάγκη να αποφύγουμε την επαφή μας με αυτό το ερέθισμα, αυτό όμως θα επιβεβαιώσει στο σώμα μας ότι καλά έκανε που ενεργοποίησε το μηχανισμό άγχους. Αυτό μπορεί να μην είναι όσο εύκολο ακούγεται, αλλά δεν είναι αδύνατο και όσο περισσότερο εξασκούμαστε σε αυτό που μας δυσκολεύει, τόσο μεγαλύτερη θα γίνεται και η αντοχή μας κάθε φορά που εξασκούμαστε σε αυτό. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα

Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας. Ο τρόπος που έφυγε ο πατέρας σας τόσο ξαφνικά, μέσα σε λίγες ώρες, είναι πράγματι σοκαριστικός. Το σοκ και η «θολούρα» που περιγράφετε τις πρώτες ημέρες είναι τυπικές αντιδράσεις οξείας θλίψης: ο νους κολλά στις εικόνες και στα ερωτήματα, η προσοχή χάνεται, το σώμα μένει σε υπερένταση και η καθημερινότητα αποσυντονίζεται. Δεν είναι ένδειξη αδυναμίας ούτε απαραίτητα σημάδι κατάθλιψης. Είναι ο οργανισμός που προσπαθεί να καταλάβει την απώλεια και να σας προστατεύσει από έναν πολύ δυνατό πόνο.

Ο φόβος για την υγεία σας μετά από ένα τέτοιο γεγονός είναι επίσης λογικός. Όταν χάνουμε έναν τόσο δι...κό μας άνθρωπο από καρκίνο, ο νους αρχίζει να σκανάρει κινδύνους και να φτιάχνει σενάρια. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάρετε σειρά. Η κληρονομικότητα κάποιων μορφών καρκίνου είναι σύνθετο θέμα και δεν προκύπτει αυτομάτως από ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αυτό που ζείτε τώρα φαίνεται να αφορά κυρίως το πένθος και την υπερεγρήγορση του οργανισμού μετά το σοκ.

Στις πρώτες εβδομάδες βοηθά να δίνετε χώρο στα συναισθήματα και να κρατάτε μικρά, σταθερά στηρίγματα μέσα στη μέρα: λίγο ύπνο, λίγο φαγητό, λίγη κίνηση, λίγη παρέα με ανθρώπους που εμπιστεύεστε και συναισθηματικά αντέχουν να σας ακούσουν.

Το αν μιλάμε για κατάθλιψη ξεκαθαρίζει με τον χρόνο: αν μετά τις πρώτες εβδομάδες η θλίψη δεν κάνει καθόλου κύματα, αν υπάρχει διαρκής απώλεια ενδιαφέροντος σε πράγματα που σας ευχαριστούσαν, και σημαντική δυσκολία στις καθημερινές ασχολίες σας, τότε αξίζει μια πιο στοχευμένη αξιολόγηση με ειδικό. Προς το παρόν, αυτό που περιγράφετε ταιριάζει στις βαριές πρώτες μέρες του πένθους, και είναι μια φυσιολογική, υγιής αντίδραση σε μια μεγάλη απώλεια. Αν η έντονη θλίψη επιμείνει για πολλούς μήνες, να θυμάστε ότι δεν είστε μόνος ή μόνη και δεν χρειάζεται να το περάσετε μόνος ή μόνη. Η θεραπευτική στήριξη για το πένθος βοηθά να μπει νόημα σε ό,τι έγινε. Τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου. Ελπίζω να βοήθησα. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας και ευχαριστώ που το μοιράζεστε. Τα συμπτώματα που περιγράφετε (πίεση στο στέρνο, πιάσιμο σε ωμοπλάτες/αυχένα, πόνοι στα πόδια) είναι συχνές σωματικές εκδηλώσεις έντονου άγχους και κρίσεων πανικού, ειδικά όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε παρατεταμένη εγρήγορση.

Το γεγονός ότι οι πρόσφατες ιατρικές εξετάσεις σας ήταν καθαρές (με εξαίρεση τον σίδηρο) είναι πολύ θετικό διότι δείχνει πως δεν πρόκειται για κάτι οργανικό, και βοηθάει ώστε να δείτε αυτά τα συμπτώματα στο σωστό πλαίσιο.

Είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της σωματοποίησης να υπάρχει έντονη ανησυχία σχετικά με τις σωματικές αισθήσεις που νιώθουμε δημιουργώντ...ας έναν φαύλο κύκλο όπου: σωματική αίσθηση → ανησυχία (σκέψη: ¨κάτι θα μου συμβεί¨) → συναίσθημα: φόβος → εντονότερη σωματική αίσθηση → συμπεριφορά: επανάληψη ιατρικών εξετάσεων.

Δεν είναι όλα στο μυαλό σας. Οι αισθήσεις αυτές είναι πραγματικές, απλώς εντείνονται από τον τρόπο με τον οποίο το άγχος επηρεάζει το νευρικό σύστημα και την προσοχή.

Με την ψυχοθεραπευτική δουλειά που ήδη κάνετε, αυτός ο κύκλος μπορεί σταδιακά να σπάσει, και τα συμπτώματα να αρχίσουν να γίνονται πιο ήπια και λιγότερο τρομακτικά. Η διαδρομή αυτή μοιάζει περισσότερο με μαραθώνιο παρά με αγώνα ταχύτητας. Όσο κι αν νιώθουμε την ανάγκη να τρέξουμε με όλη μας τη δύναμη, είναι σημαντικό να αντισταθούμε και να παραμείνουμε ψύχραιμοι ότι θα φτάσουμε στον τερματισμό της διαδρομής. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα