Κολτσίδα Γεωργία MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Ομαδική ψυχοθεραπεία

  Μπορώ να κάνω ψυχοθεραπεία για όσο διάστημα ή και χρόνια χρειαστώ ή διακόπτεται στα 18;

  • Καλησπέρα σας. Η ψυχοθεραπεία δεν διακόπτεται στα 18 — αντίθετα, μπορεί να συνεχιστεί κανονικά και στην ενήλικη ζωή, για όσο διάστημα υπάρχει ανάγκη.
    Η διάρκεια της θεραπείας δεν καθορίζεται από την ηλικία, αλλά από τους στόχους και τις ανάγκες του κάθε ατόμου. Μπορεί να είναι βραχυχρόνια (λίγοι μήνες) ή και πιο μακροχρόνια, εφόσον αυτό κρίνεται ωφέλιμο. Συνεπώς, μπορείτε να λάβετε ψυχοθεραπευτική υποστήριξη σε οποιαδήποτε ηλικία και για όσο διάστημα σας βοηθά.

    Κολτσίδα Γεωργία

• Κρίση πανικού

  Είμαι 40 χρονών και έχω ιστορικό κρίσεων πανικού με αγοραφοβία εδώ και 10 χρόνια. έχω λάβει αγωγή από ψυχίατρο έχω κάνει και ψυχοθεραπεία και γενικά τα τελευταία 2 χρόνια είμαι καλά σχετικά. Ζω από επιλογή μου σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον με την έννοια ότι τρώω συγκεκριμένα φαγητά για πρωινό (γιαούρτι, φρούτο, τοστ), προσέχω τι τρώω το μεσημέρι και το βράδυ και γενικά περιορίζω τη λήψη κακής τροφής και αλκοόλ με μια μέρα την εβδομάδα πχ το Σάββατο. προσπαθώ γενικά να ζω σε ένα πλαίσιο το οποίο ελέγχω είτε αυτό αφορά τη διατροφή μου είτε τα μέρη που πηγαίνω στον ελεύθερο χρόνο μου. πριν μερικές βδομάδες όμως, πήγαμε οικογενειακώς μια εκδρομή εκτός Αθήνας (περίπου στο 3ωρο μακριά) και όλα τα παραπάνω πήγαν περίπατο. διατροφή ό,τι βρίσκαμε, πολλές ώρες εκτός δωματίου, πολλές επισκέψεις, πολλά πρέπει. το κερασάκι ήταν ένα αγχωγόνο γεγονός που προέκυψε το οποίο ήταν η αφορμή να ξεκινήσει ένα γαϊτανάκι ψυχοσωματικών με αποκορύφωμα πόνους στο στομάχι και στο έντερο, τάσεις φυγής και επιστροφής στο σπίτι, φόβος ότι κάτι πολύ κακό θα συμβεί και γενικά ένα διάχυτο άγχος και δυσφορία. όσο ζω στη ρουτίνα της καθημερινότητάς μου τα βγάζω πέρα, όταν πάω να βγω δεν τα καταφέρνω δυστυχώς... να επιστρέψω λέτε πάλι στην αγωγή μου? να συμβιβαστώ με την κατάσταση μου?? τι να κάνω? σας ευχαριστώ.

  • Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε είναι πολύ συχνό στην αγοραφοβία: όταν υπάρχει ένα «ελεγχόμενο» πλαίσιο, τα συμπτώματα μειώνονται, όμως σε συνθήκες αλλαγής (εκδρομές, απρόβλεπτα γεγονότα) ενεργοποιείται ξανά το άγχος. Αυτό δεν σημαίνει υποτροπή, αλλά ότι το άγχος παραμένει ευαίσθητο εκτός ρουτίνας. Η λύση συνήθως δεν είναι ο συμβιβασμός με την αποφυγή, αλλά η σταδιακή επανέκθεση σε λιγότερο ελεγχόμενες καταστάσεις, με μικρά βήματα (π.χ. σύντομες μετακινήσεις, περιορισμένη διάρκεια, σταδιακή αύξηση). Στόχος είναι να αποκτήσετε αίσθηση ασφάλειας και εκτός «ζώνης ελέγχου», όχι να την περιορίσετε ακόμη περισσότερο. Σε σχέσ...η με τη φαρμακευτική αγωγή, αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να συζητηθεί με τον ψυχίατρό σας — δεν είναι απαραίτητα η πρώτη λύση αν λειτουργούσατε καλά, αλλά μπορεί να αξιολογηθεί αν τα συμπτώματα επιμένουν.
    Η πιο ουσιαστική δουλειά γίνεται συνήθως με στοχευμένη ψυχοθεραπεία (CBT), ώστε να μειωθεί ο φόβος για τα συμπτώματα και η ανάγκη ελέγχου. Με σωστή καθοδήγηση, μπορείτε να διευρύνετε ξανά τη λειτουργικότητά σας χωρίς να περιορίζεστε στη ρουτίνα. Διάβασε περισσότερα

    Κολτσίδα Γεωργία

• Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

  Τι παραπάνω μπορώ να κάνω για την αντιμετώπιση της ΙΨΔ υπό τη μορφή της δερματιλλομανίας; Καλησπέρα σας. Τα τελευταία πέντε χρόνια (έχω διαγνωσθεί) πάσχω από οξεία αγχώδη διαταραχή και από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή υπό τη μορφή δερματιλλομανίας. Την αντιμετωπίζω τόσο φαρμακευτικά όσο και ψυχοθεραπευτικά. Φαρμακευτικά έχω δοκιμάσει ό,τι αντικαταθλιπτικό φάρμακο τύπου SSRI υπάρχει (σερτραλίνη, φλουοξετίνη, παροξετίνη, βορτιοξετίνη) μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με αντιψυχωσικά (τα οποία συνήθως σταματούσα γιατί είχαν ανυπόφορες παρενέργειες, π.χ. ακατάπαυστη ακαθησία) ή με N-ακετυλοκυστεΐνη (NAC). Μέχρι και μεμαντίνη έχω δοκιμάσει καθώς υπήρχε σχετική βιβλιογραφία. Δεν με έχει βοηθήσει τίποτα από αυτά σε ένα σταθερό επίπεδο. Ούτε και η ψυχοθεραπεία με έχει βοηθήσει όσο θα ήθελα, έχω δοκιμάσει διάφορες μεθόδους όπως γνωστική αναλυτική ψυχοθεραπεία, emdr και γενικά συνεχώς δοκιμάζω νέα πράγματα. Για να είμαι ειλικρινής πολλές φορές δεν είμαι συνεπής διότι η απόγνωση μου μετά από μανιακά επεισόδια είναι τόσο μεγάλη που αποτραβιέμαι σε ένα πολύ σκοτεινό μέρος και δυσκολεύομαι και μόνο να υπάρχω. Κοντεύει ένας χρόνος από την τελευταία υποτροπή μου (έξαρση της ασθένειας), κατά τη διάρκεια του οποίου είμαι κατά 90% έγκλειστη στο σπίτι, καθώς η κατάσταση του προσώπου μου με αποτρέπει από το να έχω μια φυσιολογική κοινωνική και επαγγελματική ζωή. Παρακαλώ σας ρωτάω, τι άλλο έμεινε; Τι άλλο μπορώ να κάνω; Γιατί σίγουρα δεν μπορώ να μάθω να ζω με αυτό σε αυτό τον βαθμό, ούτε να το αποδεχτώ.

  • Καλησπέρα σας. Η δερματιλλομανία είναι μια μορφή ιδεοψυχαναγκαστικού/σχετιζόμενου φάσματος και σε ανθεκτικές περιπτώσεις, όπως περιγράφετε, χρειάζεται πιο εξειδικευμένη και στοχευμένη προσέγγιση. Πέρα από όσα έχετε ήδη δοκιμάσει, ιδιαίτερα αποτελεσματική θεωρείται η εξειδικευμένη CBT με Habit Reversal Training (HRT),που εστιάζει στην αναγνώριση των ερεθισμάτων, στην εκπαίδευση σε «ανταγωνιστικές αντιδράσεις» (π.χ. εναλλακτικές κινήσεις αντί του picking) και στη σταδιακή αποδυνάμωση της συνήθειας. Συχνά συνδυάζεται με τεχνικές ρύθμισης συναισθήματος και ανοχής της έντασης, καθώς τα επεισόδια συνδέονται έντονα με συναισθηματική φόρτισ...η. Επίσης, βοηθητική μπορεί να είναι η πρακτική παρέμβαση στο περιβάλλον (π.χ. περιορισμός καθρεφτών, χρήση καλυπτικών μέσων, αλλαγές ρουτίνας), καθώς και η σταθερή δομή στην καθημερινότητα. Η συνέπεια παίζει καθοριστικό ρόλο, ακόμη και όταν υπάρχει απογοήτευση ή υποτροπή. Δεδομένης της βαρύτητας και της επίδρασης που περιγράφετε, θα είχε αξία η επαναξιολόγηση από εξειδικευμένο ψυχίατρο/ψυχολόγο με εμπειρία στις διαταραχές του φάσματος OCD, ώστε να υπάρξει πιο στοχευμένο θεραπευτικό πλάνο. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις, συχνά απαιτείται συνδυαστική και μακροχρόνια προσέγγιση.
    
    Παρότι η εμπειρία σας είναι πολύ δύσκολη, υπάρχουν ακόμη θεραπευτικές επιλογές και η βελτίωση είναι εφικτή με πιο εξειδικευμένη κατεύθυνση. Διάβασε περισσότερα

    Κολτσίδα Γεωργία