Λιάτη Μαρία MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κατάθλιψη

  Η κόρη μου ετών 25 μετά από δύο χρόνια σχέσης χώρισε με δική της πρωτοβουλία Έκτοτε όμως νομίζω ότι είναι διαρκώς θλιμμένη, μένει αρκετές ημέρες στο σπίτι και δεν επιδιώκει να βρεθεί με κάποιες φίλες Αντίθετα προσπαθεί να βρει καινούργιες φιλίες Διαμένει μόνη της στην Αθήνα λόγω δουλειάς και οι συζητήσεις μας στο τηλ έχουν περιοριστεί στα βασικά Είναι γενικά ολιγόλογη και εκνευρίζεται πολλές φορές μαζί μου για απλά πράγματα Να ενημερώσω ότι η εβδομάδα χωρισμού ήταν δύσκολη .έκλαιγε συνεχώς με τη δικαιολογία ότι είχε στενοχωρήσει πολύ τον σύντροφό της Όμως μήπως στην πραγματικότητα είχε πικραθεί η ίδια; Μήπως δεν ήταν έτοιμη για αυτό το χωρισμό; Κινδυνεύει από κατάθλιψη; Να σημειώσω ότι στις δραστηριότητες της είναι συνεπής Στη δουλειά της, στα μαθήματα οδήγησης, στα μαθήματα χορού Όμως εγώ διαισθάνομαι ότι έχει αλλάξει και δεν είναι πλέον χαρούμενη όπως ήταν πριν Κάποιες φορές που έχει βγει με φίλες, νομίζω ότι δεν διασκέδασε όπως θα έπρεπε Πώς να τη βοηθήσω; Έχει κλείσει ραντεβού και με κάποια ψυχολόγο γιατί αισθάνεται μπερδεμένη αν ο χωρισμός ήταν σωστός ή όχι
  • Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται ότι βιώνετε μια έντονη εσωτερική ανησυχία για την κόρη σας. Και αυτό είναι απόλυτα κατανοητό. Όταν βλέπουμε το παιδί μας να αλλάζει, να γίνεται πιο κλειστό, πιο θλιμμένο ή πιο ευερέθιστο, ενεργοποιείται βαθιά ο γονεϊκός μας φόβος. Θέλουμε να το προστατεύσουμε, να προλάβουμε κάτι κακό, να «το επαναφέρουμε» στην προηγούμενη χαρούμενη εκδοχή του.
    Ο χωρισμός, ακόμη κι όταν είναι επιλογή της ίδιας, είναι μια μορφή πένθους. Το ότι εκείνη πήρε την απόφαση δεν σημαίνει ότι δεν πονά. Συχνά συνυπάρχουν ανακούφιση, ενοχή, αμφιβολία και θλίψη. Το ότι συνεχίζει να λειτουργεί στη δουλειά της, στα μαθήματα οδ...ήγησης και στον χορό είναι σημαντικός δείκτης ότι δεν έχει καταρρεύσει λειτουργικά. Η εσωστρέφεια, η σύγχυση και η μειωμένη διάθεση μπορεί να είναι φυσιολογικά στάδια επεξεργασίας.
    Ωστόσο, υπάρχει και ένα δεύτερο επίπεδο εδώ: η δική σας αγωνία. Μερικές φορές ο γονιός «κρατά» περισσότερο άγχος απ’ όσο αντέχει το ίδιο το παιδί. Η διαίσθησή σας ότι «δεν είναι όπως πριν» μπορεί να είναι ακριβής, αλλά μπορεί επίσης να ενισχύεται από τον φόβο απώλειας του ρόλου σας, από το ότι ζει μόνη της στην Αθήνα, από την απόσταση, από το ότι οι τηλεφωνικές σας συνομιλίες έχουν περιοριστεί. Η μετάβαση από το παιδί που μοιραζόταν τα πάντα, στη νεαρή γυναίκα που επεξεργάζεται μόνη της τα βιώματά της, είναι μια δύσκολη φάση και για τη μητέρα.
    Σε αυτό το σημείο, η βοήθεια ειδικού μπορεί να αφορά εσάς. Η δική σας συμβουλευτική υποστήριξη δεν σημαίνει ότι «κάτι δεν πάει καλά» με την κόρη σας. Σημαίνει ότι φροντίζετε τη δική σας ανησυχία, ώστε να μπορείτε να είστε για εκείνη μια σταθερή, ήρεμη παρουσία και όχι ένας καθρέφτης άγχους. Ένας ψυχολόγος μπορεί να σας βοηθήσει να ξεχωρίσετε τι ανήκει στη φυσιολογική διαδικασία πένθους της κόρης σας και τι προέρχεται από τη δική σας αγωνία, καθώς και να σας καθοδηγήσει στο πώς να επικοινωνείτε χωρίς να την πιέζετε ή να την απομακρύνετε άθελά σας.
    Συχνά, όταν ο γονιός ρυθμίζει το δικό του άγχος, αλλάζει και η δυναμική της σχέσης. Η κόρη σας πιθανόν χρειάζεται να νιώθει ότι την εμπιστεύεστε, ότι δεν την «παρακολουθείτε» συναισθηματικά και ότι μπορεί να πονά χωρίς να πρέπει να καθησυχάζει εσάς. Όσο πιο ήρεμη και σταθερή είστε εσείς, τόσο πιο ασφαλής θα νιώθει εκείνη να επιστρέψει στη σύνδεση.
    Η αλλαγή που βλέπετε μπορεί να είναι μέρος ωρίμανσης και εσωτερικής αναδόμησης, όχι απαραίτητα ένδειξη κατάθλιψης. Αν όμως εσείς δυσκολεύεστε να αντέξετε την αβεβαιότητα, είναι απόλυτα θεμιτό να ζητήσετε στήριξη. Η φροντίδα του παιδιού περνά συχνά μέσα από τη φροντίδα του γονέα. Διάβασε περισσότερα

    Λιάτη Μαρία

• Θέματα σχέσεων

  Έχοντας σχέση με έναν άντρα που ενδιαφέρεται υπερβολικά για τη δουλειά του δεν έχει κάνει ποτέ κανένα δώρο και δεν επικοινωνεί πρώτος αφήνοντας μεγάλα διαστήματα νεκρά Παρόλα αυτά όταν βρισκόμαστε μαζί είναι τέλεια όλα Τι γίνεται φοβάται να συνδεθεί; Σας ευχαριστώ πολύ
  • Αυτό που περιγράφετε είναι μια δυναμική που συναντάμε συχνά στις σύγχρονες σχέσεις: ένας άντρας που, όταν είναι παρών, είναι ουσιαστικός, ζεστός και συνδεδεμένος, αλλά ανάμεσα στις συναντήσεις αποσύρεται, δεν παίρνει πρωτοβουλία επικοινωνίας και δεν εκφράζει τη φροντίδα του με συμβολικές κινήσεις, όπως ένα δώρο. Το ερώτημα «φοβάται να συνδεθεί;» είναι εύλογο, αλλά δεν είναι η μοναδική πιθανή εξήγηση.
    
    Σε ψυχολογικό επίπεδο, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μάθει να λειτουργούν με έντονη εστίαση στην απόδοση και στη δουλειά, γιατί εκεί νιώθουν έλεγχο, επάρκεια και αξία. Η συναισθηματική εγγύτητα, αντίθετα, απαιτεί έκθεση, ευαλωτότ...ητα και σταθερή επένδυση. Αν κάποιος έχει έναν πιο αποφευκτικό τρόπο σύνδεσης, μπορεί να νιώθει άνετα όταν είναι μαζί σας – γιατί εκείνη τη στιγμή η σύνδεση είναι συγκεκριμένη και οριοθετημένη – αλλά να δυσκολεύεται στη συνέχεια, όταν η σχέση χρειάζεται συνέπεια, πρωτοβουλία και συναισθηματική διαθεσιμότητα από απόσταση.
    
    Το ότι δεν κάνει δώρα ή δεν επικοινωνεί πρώτος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν ενδιαφέρεται. Σημαίνει όμως ότι ο τρόπος που εκφράζει – ή δεν εκφράζει – το ενδιαφέρον του ίσως δεν συναντά τις δικές σας ανάγκες. Και εδώ βρίσκεται το ουσιαστικό ερώτημα: πώς νιώθετε εσείς μέσα σε αυτή τη δυναμική; Νιώθετε ασφάλεια ή αναμονή; Σταθερότητα ή αβεβαιότητα; Ικανοποίηση ή ένα διαρκές «κάτι λείπει»;
    
    Μερικοί άνθρωποι φοβούνται τη βαθιά σύνδεση, όχι γιατί δεν τη θέλουν, αλλά γιατί ενεργοποιούνται παλιές εμπειρίες απόρριψης, ελέγχου ή απώλειας. Άλλοι απλώς έχουν μάθει να επενδύουν σχεδόν αποκλειστικά στον τομέα που τους δίνει ταυτότητα – συχνά τη δουλειά – και δεν αντιλαμβάνονται ότι ο σύντροφός τους χρειάζεται πιο σταθερά και ορατά σημάδια ενδιαφέροντος.
    
    Σε αυτό το σημείο, η βοήθεια ενός ειδικού μπορεί να είναι πολύτιμη. Η ατομική ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε το δικό σας μοτίβο σύνδεσης: γιατί σας ελκύει ένας άνθρωπος με αυτή τη διαθεσιμότητα; Τι ενεργοποιείται μέσα σας στα «νεκρά διαστήματα»; Άγχος εγκατάλειψης; Ανάγκη επιβεβαίωσης; Υπερπροσπάθεια; Μέσα από αυτή τη διερεύνηση ενισχύεται η συναισθηματική σας σταθερότητα και η ικανότητά σας να θέτετε καθαρά όρια.
    
    Παράλληλα, αν υπάρχει διάθεση και από τις δύο πλευρές, η συμβουλευτική ζεύγους μπορεί να βοηθήσει να γίνουν ορατές οι διαφορές στον τρόπο που ο καθένας αντιλαμβάνεται τη σύνδεση, την πρωτοβουλία και τη φροντίδα. Συχνά, όταν ένας τρίτος ουδέτερος επαγγελματίας δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο, ο άνθρωπος που αποσύρεται μπορεί να εκφράσει φόβους ή πιέσεις που μόνος του δυσκολεύεται να αναγνωρίσει.
    
    Τελικά, το κρίσιμο δεν είναι μόνο αν εκείνος φοβάται να συνδεθεί, αλλά αν εσείς αισθάνεστε ότι αυτή η σχέση σας καλύπτει και σας τιμά. Η συναισθηματική διαθεσιμότητα δεν αφορά μόνο τη χημεία της στιγμής, αλλά τη συνέπεια στον χρόνο. Και αυτό δεν είναι υπερβολική απαίτηση· είναι βασική ανάγκη σε μια υγιή σχέση. Διάβασε περισσότερα

    Λιάτη Μαρία

• Κατάθλιψη

  Τά τελευταία χρόνια είμαι συνέχεια κουρασμένη, θλιμμένη θέλω όλο νά κοιμάμαι καί δεν μπορώ νά κλάψω πλέον μου ενοχλούν σχεδόν τά πάντα. Τί είναι αυτό?
  • Αυτό που περιγράφετε μπορεί να είναι σημάδια κατάθλιψης ή κάποιας άλλης ψυχικής διαταραχής, όπως χρόνια κόπωση ή διαταραχή άγχους. Η συνεχής κούραση, η θλίψη, η επιθυμία για ύπνο, η αίσθηση ότι δεν μπορείτε να κλάψετε, και η γενική ενόχληση με τα πάντα είναι όλα σημάδια που δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά με την ψυχική σας υγεία.
    
    Η πιο σημαντική ενέργεια που μπορείτε να κάνετε είναι να μιλήσετε με έναν ψυχολόγο. Ένας επαγγελματίας μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τι ακριβώς συμβαίνει και να σας καθοδηγήσει στη σωστή θεραπεία.
    
    Τα συμπτώματα που περιγράφετε δεν πρέπει να αγνοηθούν. Είναι σημάδια ότι χρειάζεστε υποστήριξη ...και βοήθεια. Μην διστάσετε να αναζητήσετε τη βοήθεια που χρειάζεστε από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας. Η κατάλληλη θεραπεία μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στην ποιότητα της ζωής σας και να σας βοηθήσει να ανακτήσετε την ευεξία σας. Διάβασε περισσότερα

    Λιάτη Μαρία