Μπίτσι Αγγελική

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Ψυχοσωματικά Συμπτώματα

  Έχω πολύ άγχος γενικά παθαίνω πολλές κρίσεις πανικού την τελευταία εβδομάδα είμαι συνέχεια στο σπίτι ξαπλωμένη μόνο τότε ηρεμώ και είτε κοιμάμαι είτε κάθομαι έχω κλάψει πολύ αυτές τις μέρες είδα σαν δύσπνοια και αίσθηση ότι δεν γεμίζει η ανάσα μου και ότι μου κόβεται η ανάσα πήγα σε παθολόγο δεν βρήκε κάτι οργανικό ήθελα να ρωτήσω αν μπορεί να έχω κάτι σοβαρό και επίσης ήθελα να ρωτήσω κιόλας αν μια αίσθηση που νιώθω στη δεξιά πλευρά του κεφαλιού μου από εχθές στο μάτι στα ζυγωματικά αλλά και ψηλά πίσω στο κεφάλι σαν πίεση και σαν τράβηγμα αν μπορεί να σημαίνει κάτι σοβαρό . Που και που νιώθω και πονοκέφαλο που έρχεται και φεύγει . Είναι από το κλάμα ;

  • Ακούγοντας όσα περιγράφετε, είναι φανερό πόσο πολύ έχει πιεστεί το σώμα και η ψυχολογία σας αυτή την εβδομάδα. Παρόλο που αυτά τα συμπτώματα που σας ξαφνιάζουν και ανησυχούν, στην πραγματικότητα είναι ο τρόπος που το σώμα σας "μιλάει" όταν ξεπερνάει τα όριά του. Είναι πολύ σημαντικό που επισκεφθήκατε ήδη παθολόγο και αποκλείσατε οργανικά αίτια.
    Όταν ο παθολόγος δεν βρίσκει κάτι οργανικό, η προσοχή μας στρέφεται στο πώς το σώμα αντιδρά στο έντονο ψυχικό φορτίο. Ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει:
    Ο Φαύλος Κύκλος του Άγχους: Όταν βιώνουμε συνεχόμενο άγχος και κρίσεις πανικού, ο εγκέφαλος παρερμηνεύει την κατάσταση ως "κίνδυνο...". Ενεργοποιείται το σύστημα άμυνας (πάλη ή φυγή). Η δύσπνοια που νιώθετε (η αίσθηση ότι δεν γεμίζει η ανάσα) οφείλεται συνήθως σε υπεραερισμό (γρήγορη, ρηχή αναπνοή), ο οποίος επιτείνει το αίσθημα πνιγμού και τροφοδοτεί εκ νέου τον πανικό.
    Η πίεση και το "τράβηγμα" στο κεφάλι: Το σώμα σας τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται σε μια διαρκή, ασυνείδητη μυϊκή σύσπαση (άμυνα). Το έντονο κλάμα, το σφίξιμο των μυών του αυχένα, του προσώπου (ζυγωματικά, μάτια) και της γνάθου λόγω του στρες, προκαλούν αυτό που ονομάζουμε πονοκέφαλο τάσης (tension headache) ή νευραλγικές πιέσεις. Είναι η σωματική αποτύπωση της πίεσης που νιώθετε εσωτερικά.
    Η ανάγκη για απόσυρση: Το ότι μένετε στο κρεβάτι είναι η προσπάθεια του οργανισμού σας να προστατευτεί και να "κατεβάσει ταχύτητα" μετά από τόσο έντονες κρίσεις. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα, η πλήρης απομόνωση μπορεί να ενισχύσει το αίσθημα αβοηθησίας.
    Θα μπορούσατε να επικοινωνήσετε με έναν εξειδικευμένο Ψυχολόγο/Ψυχοθεραπευτή, ώστε να σας βοηθήσει να "αποκωδικοποιήσετε" αυτές τις κρίσεις και να "εκπαιδεύσετε" ξανά το νευρικό σας σύστημα ώστε να νιώσει ασφάλεια. Προσωρινά, δοκιμάστε να εστιάσετε σε αργές, βαθιές αναπνοές (εκπνοή μεγαλύτερη σε διάρκεια από την εισπνοή) όταν νιώθετε την πίεση να ανεβαίνει ή να κάνετε κατονομασία αντικειμένων τριγύρω σας με συγκεκριμένο χρώμα. Διάβασε περισσότερα

    Μπίτσι Αγγελική

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα σας. Εγώ έχω κόλλημα να μετράω σφυγμούς! Τις περισσότερες φορές νομίζω έχω ταχυκαρδία....αρρωστοφοβία έχω... φοβάμαι να πάω σε γιατρό....πάω αλλού φοβάμαι. Πώς το διαχειριζόμαστε αυτό?

  • Καλησπέρα σας! Πρώτα απ' όλα χρειάζεται να εξετάσουμε το πότε ξεκίνησε να σας απασχολεί το συγκεκριμένο ζήτημα; Μπορείτε να ανακαλέσετε αν συνέβη κάτι συγκεκριμένο ή αν εκτεθήκατε σε κάποιο ερέθισμα εκείνο το διάστημα;

    Μπίτσι Αγγελική

• Κρίση πανικού

  Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να σας περιγράψω κάποια πράγματα που με απασχολούν και θα ήθελα τη βοήθειά σας. Είμαι 24 ετών και όλα αυτά τα συμπτώματα ξεκίνησαν πριν δύο χρόνια, μετά από ένα περιστατικό στη δουλειά όπου ένιωσα ξαφνική αδυναμία στα πόδια, σαν να μου κόπηκαν, και έπεσα, αλλά παρέμεινα ξύπνια. Η εμπειρία αυτή με φόβισε πολύ. Έκανα εξετάσεις, όπως καρδιολογικό έλεγχο και αξονική εγκεφάλου, και τα αποτελέσματα ήταν καθαρά. Από τότε άρχισα να έχω έντονο φόβο γύρω από την υγεία μου και τον θάνατο. Όταν ακούω ότι κάποιος πέθανε, το σκέφτομαι πάρα πολύ έντονα και βάζω τον εαυτό μου στη θέση του. Φαντάζομαι τη διαδικασία του θανάτου και σκέφτομαι τι συμβαίνει μετά, ακόμα και εικόνες όπως ότι βρίσκομαι μέσα σε έναν τάφο, κάτι που μου προκαλεί πολύ φόβο. Παράλληλα, αν νιώσω κάποιον πόνο στο σώμα μου που επιμένει για μέρες, το μυαλό μου πηγαίνει αμέσως στο χειρότερο σενάριο και φοβάμαι ότι μπορεί να έχω κάτι σοβαρό. Μετά από εκείνο το περιστατικό, κάποιες φορές νιώθω ξανά αδυναμία στο σώμα μου, σαν να μου κόβονται τα χέρια και τα πόδια ή σαν να μην με κρατούν τα πόδια μου. Μερικές φορές ακόμα και όταν είμαι καθιστή, έχω την αίσθηση ότι πέφτω ή ότι χάνω τη σταθερότητά μου, κάτι που με τρομάζει. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω σαν να «φεύγω», σαν να απομακρύνομαι από τον εαυτό μου, μαζί με μια αίσθηση θολούρας. Πριν δύο χρόνια, μετά από αυτό το περιστατικό, είχα φτάσει στο σημείο να φοβάμαι να κοιμηθώ για περίπου 10 μέρες. Επίσης, εδώ και μερικές εβδομάδες έχω παρατηρήσει ότι όταν βρίσκομαι σε πολύ κόσμο ή όταν μιλάνε πολλοί άνθρωποι μαζί, ακούω ένα βουητό στα αυτιά και οι φωνές ακούγονται μπερδεμένες, σαν να μην μπορώ να ξεχωρίσω τι λένε. Εκείνη τη στιγμή νιώθω πάλι σαν να «φεύγω». Όλα αυτά με κουράζουν και με φοβίζουν αρκετά. Θα ήθελα τη βοήθειά σας για να καταλάβω τι μου συμβαίνει, να διαχειριστώ καλύτερα αυτές τις σκέψεις και τις αισθήσεις και να μπορέσω να νιώθω ξανά ασφάλεια με το σώμα μου.

  • Καλησπέρα σας. Διαβάζοντας όσα περιγράφετε με τόση σαφήνεια, το πρώτο πράγμα που θέλω να σας πω είναι ότι το σώμα και το μυαλό σας λειτουργούν με απόλυτη λογική, με βάση αυτό που βιώσατε πριν από δύο χρόνια. Εκείνο το περιστατικό στη δουλειά, όπου νιώσατε τα πόδια σας να κόβονται, ήταν ένα σοκ για τον οργανισμό σας. Παρόλο που οι ιατρικές εξετάσεις (σωστά) βγήκαν καθαρές, ο εγκέφαλός σας κατέγραψε εκείνη τη στιγμή ως μια "απειλή". Από τότε, το νευρικό σας σύστημα έχει μπει σε μια κατάσταση διαρκούς επιφυλακής (σαν ένας συναγερμός που δεν κλείνει ποτέ), προσπαθώντας να σας προστατεύσει από το να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.
    Ας εξηγήσο...υμε επιστημονικά τι είναι αυτά που νιώθετε, για να σταματήσουν να δείχνουν τόσο απειλητικά:
    Η αίσθηση ότι "φεύγετε" ή η θολούρα: Όταν βρίσκεστε σε χώρους με πολύ κόσμο και φωνές, ο εγκέφαλός σας υπερφορτώνεται από ερεθίσματα και νιώθει ανασφάλεια. Για να σας προστατεύσει, ενεργοποιεί έναν μηχανισμό που ονομάζεται αποσύνδεση. Είναι σαν το μυαλό να "χαμηλώνει τα φώτα" για να μην αντέξει όλη την πίεση. Δεν χάνετε τον έλεγχο, απλώς ο οργανισμός σας προσπαθεί να αμυνθεί.
    Το βουητό και οι μπερδεμένες φωνές: Είναι καθαρά σωματική αντίδραση του άγχους. Σε κατάσταση στρες, οι μύες του μέσου αυτιού συσπώνται, αλλάζοντας τον τρόπο που φιλτράρουμε τους ήχους, με αποτέλεσμα οι χαμηλές και μπερδεμένες συχνότητες (όπως οι πολλές φωνές μαζί) να γίνονται ανυπόφορες.
    Οι εικόνες του θανάτου και του τάφου: Επειδή το σώμα σας νιώθει συχνά αυτή την αδυναμία, το μυαλό σας (προσπαθώντας να βρει μια λογική εξήγηση) πηγαίνει αμέσως στο χειρότερο δυνατό σενάριο: τον θάνατο. Οι εικόνες αυτές τροφοδοτούν τον φόβο, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Διάβασε περισσότερα

    Μπίτσι Αγγελική