Χαραλαμποπούλου Ελένη

Γειά σας. Όλοι έχουμε άγχος κάποιες φορές και γι'αυτό υπάρχουν κι αρκετοί τρόποι να το καταπολεμήσουμε. Θα σας αναφέρω κάποιες βασικές ιδέες που λίγο πολύ όλους μας βοηθάει να τις ξέρουμε αλλά αν μας βασανίζει αρκετό άγχος συχνά κι αυτό επηρεάζει αρνητικά τη ζωή μας, θα μας βοηθήσει σίγουρα καλύτερα να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας.

-βασική αρχή για την αντιμετώπιση του άγχους είναι να γνωρίζουμε ότι είναι ένας φυσιολογικός βιολογικός μηχανισμός που υπάρχει για να μας προστατεύει από κινδύνους προς τη ζωή μας. Χωρίς το άγχος, μπορεί να μη μας ένοιαζε να κοιτάξουμε όταν περνάμε το δρόμο ή να προστατευτούμε όταν ακ...ούμε δυνατούς θορύβους κοντά μας. Το άγχος μας βοηθάει και να μην μένουμε στάσημοι, πχ αν δεν έχω καθόλου άγχος, μπορεί να μη με νοιάζει πώς θα γράψω στις εξετάσεις και να μείνω στην ίδια τάξη στο σχολείο. Αυτός ο μηχανισμός κάποιες φορές δυστυχώς μπερδεύεται και νομίζει ότι υπάρχει κίνδυνος όταν δεν υπάρχει πραγματικά και τότε αρχίζουμε να αγχωνόμαστε με πράγματα που άλλοι μπορεί να μην θεωρούν αγχωτικά. Ο τρόπος που απαντάμε στο άγχος, επίσης μπορεί να οδηγήσει στην εδραίωσή του ή να περάσει γρήγορα. Άρα το άγχος δε θέλουμε να μην υπάρχει καθόλου, θέλουμε να μάθουμε να το ελέγχουμε όταν έρθει.

-είναι σημαντικό να προσέχουμε τον εαυτό μας γενικά, ώστε να είμαστε πιο δυνατοί συναισθηματικά όταν πρέπει να αντιμετωπίσουμε στρεσογόννες καταστάσεις. Άρα πρέπει να παίρνουμε συνειδητές αποφάσεις για τη διατροφή και τον ύπνο μας, να ξεκουραζόμαστε, να κάνουμε όποιου είδους άσκηση μας αρέσει, να έχουμε μία κοινωνική ζωή που μας ταιριάζει και μας γεμίζει, να μαθαίνουμε τα όριά μας όσο μεγαλώνουμε.

-τα έντονα συναισθήματα άγχους έρχονται κάπως ξαφνικά και φεύγουν σχετικά γρήγορα. Καλό είναι να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι θα περάσει. Σε αυτό μπορεί να μας βοηθήσουν ασκήσεις αναπνοής, βίντεο mindfulness, να κάνουμε κάτι για να ξεχαστούμε ή να αλλάξουμε απότομα πώς νιώθει το σώμα μας για να 'ξυπνήσουμε' (πχ κρύο νερό στο πρόσωπο).

-κάποιοι από τους πιο βοηθητικούς τρόπους να αντιμετωπίσουμε το άγχος και να μειώσουμε τις πιθανότητες να επανέλθει είναι να προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε και να καταλάβουμε τι μας αγχώνει, τις σκέψεις μας που σχετίζονται με το άγχος και γιατί μπορεί να ξεκίνησε. Αυτά είναι πιο δύσκολο να τα καταφέρουμε μόνοι μας και μπορεί αποδεδειγμένα να βοηθήσει πολύ η ψυχοθεραπεία.

Ελπίζω κάποιο μέρος της απάντησής μου να ήταν έστω και λίγο βοηθητικό. Διάβασε περισσότερα

Γειά σας. Το πρωί είναι πιο δύσκολο για πολλούς ανθρώπους που περνούν μία περίοδο πιο έντονου άγχους καθώς γνωρίζουμε ότι έχουμε μπροστά μας να κάνουμε πράγματα που μας αγχώνουν (πχ δουλειά, δύσκολες συζητήσεις, μέρη με κόσμο και φασαρία). Συνήθως η αναμονή αυτού που μας αγχώνει είναι πιο δύσκολη από την ίδια την κατάσταση, άρα έχουμε άγχος μέχρι να κάνουμε ό,τι μας αγχώνει. Αν ισχύει αυτό σε σας, μπορεί να έχετε παρατηρήσει λιγότερο άγχος το πρωί αν δεν έχετε να κάνετε τίποτα μία μέρα ή αν έχετε προγραμματίσει κάτι που σας αγχώνει κι αυτό ακυρωθεί.

Από την άλλη, άλλοι άνθρωποι μπορεί να δυσκολεύονται πιο πολύ το βράδυ που σκεφτόμαστ...ε τι δεν κάναμε όπως 'θα έπρεπε' μέσα στη μέρα, ή σκεφτόμαστε πράγματα που μας αγχώνουν στο πρόγραμμα της επόμενης μέρας.

Θα σας πρότεινα να προσπαθείτε να συνεχίζετε το πρόγραμμά σας χωρίς να αποφεύγετε αυτό που ξέρετε ότι σας αγχώνει και μετά να σκέφτεστε τι πήγε καλά για να σας βοηθήσει την επόμενη φορά που θα νιώσετε παρόμοιο άγχος. Διάβασε περισσότερα

Γειά σας. Φαίνεται ότι έχετε κάνει μία ενδελεχή έρευνα επί του θέματος. Υποθέτω αναφέρεστε στην περίπτωση high masking γιατί ίσως δεν αναγνωρίζετε σε εσάς στερεοτυπικά χαρακτηριστικά του αυτιστικού φάσματος, το οποίο, όπως μπορεί να έχετε ήδη διαβάσει, μπορεί να ωφείλεται στο ότι κοινωνικά οι γυναίκες/κορίτσια έχουν μία διαφορετική εικόνα από άντρες/αγόρια στο φάσμα. Ο αυτισμός σε γυναίκες αρχίζει σιγά σιγά να διαφοροποιείται ερευνητικά κι υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον να τον καταλάβουμε. Φαίνεται πως από μικρή ηλικία τα κορίτσια μαθαίνουν να μιμούνται κοινωνικές συμπεριφορές για να επιβιώσουν σε κοινωνικές καταστάσεις καθώς κοινωνικά αυτό πε...ριμένουμε από αυτές και αυτός είναι ένας από τους λόγους που γονείς κι εκπαιδευτικοί δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν την ανάγκη υποστήριξης σε αυτά τα παιδιά. Είναι επίσης λίγο δυσκολότερο για κάποιον μη ειδικό να αναγνωρίσει χαρακτηριστικά του φάσματος σε ενήλικες κάποιες φορές. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει ανάγκη εξειδίκευσης σε high masking κλινικές εικόνες και camouflaging για να μπορέσει ένας ειδικός να προβεί σε διάγνωση.

Μία οποιαδήποτε διάγνωση μπορεί να μας δώσει μία απάντηση γιατί δυσκολευόμαστε με συγκεκριμένα πράγματα και να μας κάνει να νιώσουμε ότι και πολλοί άλλοι άνθρωποι έχουν παρόμοιες δυσκολίες. Η διαγνωστική διαδικασία παίρνει κάποιο καιρό καθώς βασίζεται στο αναπτυξιακό μας ιστορικό και υποκειμενικές παρατηρήσεις δικές μας και γνωστών μας. Θα μπορούσατε να σκεφτείτε αν θα θέλατε μία τέτοια απάντηση σε αυτή τη φάση της ζωής σας. Από την άλλη, με ή χωρίς διάγνωση βλεπουμε ότι το πιο σημαντικό είναι να βρίσκουμε τρόπο να διευκολύνουμε τη ζωή μας κι αυτό μπορεί να γίνει αν νιώθουμε έτοιμοι να ξεκινήσουμε ψυχοθεραπεία. Πολλοί από εμάς νιώθουμε δυσλειτουργικοί και διαφορετικοί για διαφορετικούς λόγους και μέσα από την ψυχοθεραπευτική διαδικασία καταλαβαίνουμε καλύτερα τον εαυτό μας, τις σχέσεις και τους στόχους μας. Θα σας συνέστηνα να το σκεφτείτε αν βλέπετε ότι οι προβληματισμοί σας επηρεάζουν αρνητικά κάποιον τομέα της ζωής σας (πχ κοινωνικές σχέσεις, εργασία). Ίσως η θεραπεία να σας βοηθούσε και σε πρώτο στάδιο να αναλύσετε τις σκέψεις σας γύρω από την πιθανότητα διάγνωσης. Ο ψυχοθεραπευτής αν έχει γνώσεις για τον αυτισμό θα αναπτύξει μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα για εσάς κι αν επιθυμείτε μία επίσημη διάγνωση, να ξεκινήσετε τη διαδικασία μαζί ή να σας παραπέμψει σε συνάδελφο.

Ελπίζω να σας βοήθησα λίγο με την απάντησή μου. Διάβασε περισσότερα