Μεταξά Κρυσταλλία

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Ψυχογενής Βουλιμία - Ψυχογενής Ανορεξία

  Χθες έκανα πάλι υπερφαγικό επεισόδιο δεν μπορώ να το ελέγξω ενώ το καταλαβαίνω εκείνη τη στιγμή δεν μπορώ να το σταματήσω. Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό; Σήμερα να φάω κανονικά τα γεύματα που έτρωγα ή να τιμωρήσω τον εαυτό μου και να μη φάω τίποτα;

  • Αυτό που περιγράφεις είναι πολύ συχνό και το σημαντικό είναι ότι έχεις επίγνωση τη στιγμή που συμβαίνει, κάτι που δείχνει ήδη ένα επίπεδο αυτοπαρατήρησης και εσωτερικής δουλειάς.
    Τα υπερφαγικά επεισόδια δεν είναι ζήτημα «πειθαρχίας» ή «θέλησης». Συνήθως είναι αποτέλεσμα έντασης, συναισθηματικής πίεσης, στέρησης ή εσωτερικής ανάγκης για ανακούφιση. Το σώμα και ο νους συνεργάζονται με έναν τρόπο που προσπαθεί , έστω προσωρινά, να σε ηρεμήσει.
    Το να “τιμωρήσεις” τον εαυτό σου σήμερα δεν θα βοηθήσει. Αντίθετα, θα ενισχύσει τον φαύλο κύκλο στέρησης και υπερφαγίας.Φάε κανονικά τα γεύματά σου, με ηρεμία και χωρίς ενοχές.<...br/>Και αν μπορείς, σημείωσε τι προηγήθηκε συναισθηματικά πριν το επεισόδιο / θυμός, μοναξιά, στρες, ανάγκη ελέγχου, κ.λπ. Αυτό θα σου δώσει πολλά στοιχεία. Διάβασε περισσότερα

    Μεταξά Κρυσταλλία

• Κρίση πανικού

  Αντιμετωπίζω τα τελευταία χρόνια κρίση πανικού κ γενικότερα διαταραχή πανικού κατά την οδήγηση, τι έχετε να μου προτείνετε ώστε να το διαχειριστώ;

  • Αυτό που περιγράφεις είναι κάτι που αντιμετωπίζουν αρκετοί άνθρωποι και παρότι είναι πολύ δυσάρεστο, αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με τη σωστή προσέγγιση. Η κρίση πανικού κατά την οδήγηση συνήθως συνδέεται με έναν φαύλο κύκλο:
    Ένα αρχικό αίσθημα φόβου ή δυσφορίας στο αυτοκίνητο →
    Το σώμα αντιδρά με ταχυκαρδία, ζάλη ή δύσπνοια →
    Ο νους ερμηνεύει τα σωματικά συμπτώματα ως «επικίνδυνα» →
    Ενισχύεται ο φόβος και η κρίση εκδηλώνεται πιο έντονα.
    Αυτό που χρειάζεται είναι επαναμάθηση ότι η οδήγηση δεν είναι απειλή. Μερικά πρακτικά βήματα:
    Εξάσκηση σε ασφαλές περιβάλλον: Ξεκίνα με μικρές, ήρεμες διαδρομές (π.χ. σε δρ...όμο χωρίς κίνηση) και σταμάτα όταν αρχίζεις να νιώθεις ένταση, χωρίς να πιέζεις τον εαυτό σου.
    Τεχνικές αναπνοής: Εξάσκησε καθημερινά ρυθμική αναπνοή (4’’ εισπνοή – 6’’ εκπνοή) ώστε να ενεργοποιείται το παρασυμπαθητικό σύστημα και να μειώνεται ο πανικός.
    Εστίαση στο παρόν: Όταν νιώθεις τα πρώτα σημάδια άγχους, κατεύθυνε την προσοχή σου σε εξωτερικά ερεθίσματα οπως ήχους, φώτα, σημάδια στον δρόμο — για να αποσπάσεις τον νου από τις σωματικές αισθήσεις.
    Σταδιακή έκθεση με καθοδήγηση: Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να γίνει με ψυχοθεραπευτική υποστήριξη, ώστε να ανακτηθεί βήμα-βήμα η αίσθηση ελέγχου και ασφάλειας.
    Η ψυχοθεραπεία ειδικά γνωσιακού-συμπεριφορικού τύπου έχει πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας στη διαχείριση των κρίσεων πανικού. Διάβασε περισσότερα

    Μεταξά Κρυσταλλία

• Διαχείριση πένθους

  Γειά σας. Έχασα τον πατέρα μου πριν από τρεις ημέρες από μεταστατικό καρκίνο στα οστά. Γνωρίζω ότι το συγκεκριμένο είδος είναι ανίατο αλλά τα πάντα έγιναν πολύ γρήγορα και απότομα. Κυριολεκτικά τη μια μέρα κανονίζαμε τι ώρα θα ξυπνήσουμε για να πάμε στον προσωπικό του γιατρό για κάτι μικρό ενοχλήσεις στο στομάχι και την επόμενη τον έτρεχα σχεδόν ανήμπορο στα εφημερεύοντα και στη βραδινή ενημέρωση των γιατρών έμαθα ότι πεθαίνει από ώρα σε ώρα. Από εκεί και πέρα και η κλινική του εικόνα ήταν άριστη για την ηλικία του και τίποτα δεν μας έδειχνε ότι είναι άρρωστος και μάλιστα σε τελικό στάδιο. Πριν από έναν μήνα κολυμπούσε στη θάλασσα και δύο μέρες πριν καταρρεύσει, μπήκε στο αμάξι και οδήγησε κανονικά. Από εκείνη την ημέρα πέρα από το σοκ, είμαι εντελώς χαμένος. Κάποιες φορές περπατώ στον δρόμο χωρίς να ξέρω πού πηγαίνω, στο σπίτι ανοίγω την τηλεόραση και μετά από μισή ώρα ακόμα δεν έχω καταλάβει τι παίζει γιατί απλά σκέφτομαι όλα όσα συνέβησαν και άλλα τέτοια παρόμοια φαινόμενα. Εκτός αυτού έχω φοβηθεί πάρα πολύ γιατί είναι η πρώτη φορά που κάποιος νοσεί με καρκίνο στην οικογένειά μας και τρέμω στην ιδέα ότι έχω αυξημένες πιθανότητες να πάρω και εγώ σειρά λόγω της συγγένειας. Μήπως όλα αυτά είναι σημάδια κατάθλιψης ή απλά είναι οι πρώτες μέρες που είναι απλά οι πιο βαριές;

  • Καταλαβαίνω βαθιά πόσο βαρύ είναι αυτό που βιώνεις αυτή τη στιγμή. Η απώλεια του πατέρα σου, και μάλιστα με τόσο απότομο και απροσδόκητο τρόπο, είναι ένα σοκ για το σώμα και την ψυχή. Όταν χάνουμε έναν άνθρωπο που αγαπάμε τόσο, ειδικά όταν η καθημερινότητά του μέχρι πριν λίγες μέρες δεν έδειχνε τίποτα ανησυχητικό, ο νους προσπαθεί μάταια να προλάβει ή να κατανοήσει αυτό που συνέβη. Δεν είναι καθόλου περίεργο που νιώθεις «χαμένος», που περπατάς χωρίς κατεύθυνση, ή που δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς. Αυτές είναι φυσιολογικές αντιδράσεις σε ένα ισχυρό τραύμα και σε μια ξαφνική απώλεια.
    Όχι, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχεις κατάθλιψ...η. Όμως αυτό που περιγράφεις είναι ένα στάδιο πένθους που είναι βαρύ και επηρεάζει έντονα τόσο τη σκέψη όσο και το σώμα. Το πένθος δεν έχει «σωστό» ή «λάθος» τρόπο να βιωθεί — όμως όταν νιώθεις ότι σε παραλύει, όταν οι φόβοι για την υγεία σου γίνονται διαρκείς και αγχώδεις, και όταν η καθημερινότητά σου αρχίζει να χάνει το νόημά της, τότε ίσως είναι η στιγμή να πάρεις μια υποστηρικτική απόφαση για τον εαυτό σου.
    Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σε βοηθήσει να επεξεργαστείς αυτό το σοκ και να δώσεις χώρο σε όλα όσα δεν πρόλαβες να πεις, να νιώσεις, να καταλάβεις. Μαζί μπορούμε να δουλέψουμε όχι μόνο το πένθος, αλλά και τον φόβο, την ενοχή, τη σύγχυση — όλα όσα είναι φυσικά μετά από μια τέτοια απώλεια, αλλά που αν τα αφήσουμε, μπορεί να μείνουν μέσα μας και να μας βαραίνουν πολύ περισσότερο απ’ όσο αντέχουμε. Διάβασε περισσότερα

    Μεταξά Κρυσταλλία