Δημητριάδου Αναστασία BSc, MSc

Η Αναστασία Δημητριάδου είναι Κλινική Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια, απόφοιτη του Τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Κλινική Ψυχολογία, Ψυχοπαθολογία και Ψυχανάλυση ενηλίκων, παιδιών και εφήβων στο Université Paris Cité της Γαλλίας.

Στο ιδιωτικό της γραφείο υποδέχεται παιδιά, εφήβους και ενήλικες, παρέχοντας ατομική συμβουλευτική, ψυχοθεραπεία και συμβουλευτική γονέων.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι, απέκτησε κλινική εμπειρία σε δημόσιες και ιδιωτικές δομές ψυχικής υγείας και ψυχοκοινωνικής φροντίδας. Μεταξύ αυτών, το Centre Médico-Psychologique του Association de Santé Mentale du 13e arrondissement (ASM 13), το Ινστιτούτο Ψυχοσωματικής (ASM 13), δομές ημερήσιας νοσηλείας για παιδιά και εφήβους με συναισθηματικές και νευροαναπτυξιακές διαταραχές, καθώς και φορείς υποστήριξης κακοποιημένων γυναικών και ευάλωτων πληθυσμών. Η επαγγελματική της διαδρομή τής έδωσε τη δυνατότητα να συναντήσει ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών, προσωπικών ιστοριών και ψυχικών δυσκολιών, μέσα από την κλινική αξιολόγηση, την ψυχολογική υποστήριξη και τη διεπιστημονική συνεργασία.

Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το μεταπτυχιακό της, έχει παρακολουθήσει σειρά μετεκπαιδεύσεων σε διάφορες θεματικές, όπως το πένθος, οι διατροφικές διαταραχές και οι νευροαναπτυξιακές διαταραχές, τις οποίες αξιοποιεί ως εργαλεία στην κλινική της πράξη.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, συνέχισε την κλινική της δραστηριότητα με παιδιά, εφήβους, ενήλικες και οικογένειες, τόσο σε πλαίσια ειδικών θεραπειών όσο και στη σχολική κοινότητα, ως ψυχολόγος στα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία. Ιδιαίτερη θέση στη δουλειά της κατέχει ο ψυχικός κόσμος του παιδιού και του εφήβου, καθώς και οι αλλαγές, οι συγκρούσεις και οι αναζητήσεις που συνοδεύουν την πορεία προς την ενηλικίωση. Στη συμβουλευτική γονέων και στην εργασία με την οικογένεια, δίνει έμφαση στη δημιουργία γεφυρών επικοινωνίας, επιχειρώντας μια ουσιαστική «μετάφραση» ανάμεσα στις διαφορετικές γλώσσες με τις οποίες παιδιά και γονείς εκφράζουν τις ανάγκες, τους φόβους και τα συναισθήματά τους. Στόχος είναι να μπορούν να συναντηθούν πέρα από τις παρεξηγήσεις και τις δυσκολίες της καθημερινότητας, αναγνωρίζοντας όσα συχνά παραμένουν ανείπωτα πίσω από μια συμπεριφορά ή μια σύγκρουση.

Η θεραπευτική της προσέγγιση έχει ψυχοδυναμικό και ψυχαναλυτικό προσανατολισμό, με ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον για την Ψυχοσωματική Σχολή του Παρισιού και τη σύνθετη σχέση ανάμεσα στην ψυχική και τη σωματική εμπειρία. Επιπλέον, έχει μετεκπαίδευση στην αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών και συνεργάζεται στενά με κλινική διατροφολόγο για τη διεπιστημονική αντιμετώπισή τους.

Θεωρεί ότι η πιο σημαντική συνάντηση είναι αυτή με τον εαυτό μας, γι’ αυτό βρίσκεται και η ίδια σε προσωπική θεραπεία. Παράλληλα, βρίσκεται σε εβδομαδιαία εποπτεία, η οποία ενισχύει την κλινική κατανόηση και διευρύνει την ικανότητα νοηματοδότησης της θεραπευτικής πραγματικότητας.

Αντιλαμβάνεται την ψυχοθεραπεία πρωτίστως ως μια ανθρώπινη συνάντηση. Έναν χώρο στον οποίο μπορεί κανείς να αισθανθεί ότι ακούγεται και γίνεται κατανοητός, χωρίς να χρειάζεται να απολογηθεί για όσα αισθάνεται, να έχει έτοιμες απαντήσεις ή ακόμη και να γνωρίζει από πού να ξεκινήσει. Έναν χώρο όπου ακόμη και όσα μοιάζουν μπερδεμένα, αντιφατικά ή δύσκολο να ειπωθούν μπορούν σταδιακά να αποκτήσουν νόημα.

Μέσα από μια θεραπευτική σχέση που βασίζεται στην εμπιστοσύνη, τη σταθερότητα και τον σεβασμό στη μοναδικότητα και τον προσωπικό ρυθμό κάθε ανθρώπου, δημιουργείται η δυνατότητα μιας ουσιαστικότερης γνωριμίας με τον εαυτό. Μιας διαδρομής κατά την οποία ο καθένας μπορεί να ανακαλύψει λιγότερο ορατές πλευρές της προσωπικής του ιστορίας, να κατανοήσει συναισθήματα και επαναλαμβανόμενους τρόπους με τους οποίους σχετίζεται, αλλά και να δώσει χώρο σε εμπειρίες που ίσως μέχρι σήμερα δεν είχαν βρει τις λέξεις τους.

Παράλληλα, συνεχίζει την εκπαίδευσή της στην Αναλυτική Ομαδική Ψυχοθεραπεία, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος συναντά και ανακαλύπτει πλευρές του εαυτού του μέσα από τη συνάντηση με τους άλλους. Άλλωστε, πολλές φορές είναι μέσα στις σχέσεις που αναδύονται οι δυσκολίες, αλλά και μέσα από αυτές μπορούν να γεννηθούν νέοι τρόποι κατανόησης, σύνδεσης και αλλαγής.