Ο Γιάννης Πράπας, είναι Ψυχολόγος και Ψυχοθεραπευτής και διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στον Γέρακα Αττικής. Έχει σπουδάσει Ψυχολογία στην Ελλάδα, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.), και στην Ιταλία, στο eCampus University, ενώ η ακαδημαϊκή και επαγγελματική του πορεία περιλαμβάνει σπουδές, εκπαίδευση και κλινική εμπειρία στην Ελλάδα και το εξωτερικό στους τομείς της Ψυχοθεραπείας, της Συμβουλευτικής, της Ψυχογλωσσολογίας και της Εκπαίδευσης Ενηλίκων.
Σημαντικό σταθμό στην επαγγελματική και θεραπευτική του διαδρομή στο εξωτερικό αποτέλεσε η εργασία του στο Royal Infirmary of Edinburgh στη Σκωτία, στον τομέα της Συμβουλευτικής και της Ψυχοθεραπείας. Η εμπειρία του σε ένα μεγάλο νοσοκομειακό και διεπιστημονικό περιβάλλον συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση της θεραπευτικής του ταυτότητας και στην ανάπτυξη μιας περισσότερο ολιστικής αντίληψης για την ψυχική υγεία. Η θεραπευτική επαφή με ανθρώπους που καλούνται να διαχειριστούν ψυχολογική επιβάρυνση, ασθένεια, φόβο, αβεβαιότητα, απώλεια και σημαντικές μεταβάσεις ζωής ενίσχυσε την πεποίθησή του ότι η ψυχοθεραπεία χρειάζεται να προσεγγίζει τον άνθρωπο ως μια σύνθετη βιοψυχοκοινωνική ολότητα και όχι απλώς ως φορέα ενός συμπτώματος ή μιας διάγνωσης.
Είναι κάτοχος διπλωμάτων στη Συνθετική–Απαρτιωτική Ψυχοθεραπεία, στη Συμβουλευτική και στη Θετική Ψυχοθεραπεία, ενώ η θεραπευτική του κατάρτιση περιλαμβάνει διαφορετικά θεωρητικά και κλινικά μοντέλα. Στην πρακτική του αξιοποιεί στοιχεία και τεχνικές από τη Γνωσιακή–Συμπεριφοριστική Θεραπεία (CBT), τη Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία (DBT), τη Συστημική, την Ψυχοδυναμική, τη Σχηματοθεραπεία, την Προσωποκεντρική και άλλες σύγχρονες συνθετικές προσεγγίσεις.
Κεντρικός άξονας της δουλειάς του είναι η ψυχοθεραπεία. Αντιλαμβάνεται κάθε θεραπευόμενο ως μια ξεχωριστή ψυχολογική πραγματικότητα και όχι ως μια διάγνωση, ένα σύμπτωμα ή μια κατηγορία. Για τον λόγο αυτό δεν θεωρεί ότι υπάρχει μία θεραπευτική μέθοδος κατάλληλη για όλους. Η θεραπευτική παρέμβαση χρειάζεται να προσαρμόζεται στον άνθρωπο, στην προσωπικότητά του, στο αναπτυξιακό και οικογενειακό του ιστορικό, στις σχέσεις του, στις άμυνές του, στις ιδιαίτερες δυσκολίες του αλλά και στη συγκεκριμένη φάση της ζωής στην οποία βρίσκεται.
Στο πλαίσιο αυτό, τον ενδιαφέρουν ιδιαίτερα οι σύγχρονες και καινοτόμες κατευθύνσεις της ψυχοθεραπείας και η λογική της εξατομικευμένης και συνθετικής θεραπευτικής παρέμβασης. Παρακολουθεί τη σύγχρονη διεθνή επιστημονική γνώση και προσεγγίσεις που αναπτύσσονται σε πανεπιστημιακά και ερευνητικά περιβάλλοντα, μεταξύ των οποίων και το University of Minnesota, με στόχο η θεραπεία να μην εφαρμόζεται μηχανιστικά, αλλά να οργανώνεται δυναμικά γύρω από τις πραγματικές ανάγκες, τις δυνατότητες και τη λειτουργικότητα του θεραπευόμενου.