Κονταξάκη Μαρία

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Θεραπεία ζεύγους

  Καλημέρα σας αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα…γέννησε η σύζυγος και έχουμε σπίτι ένα υγιέστατο παιδάκι 30 ημερών..τα βράδια ξυπνάει να τραφεί περίπου 2 με τρεις φορές κάθε βράδυ..το πρόβλημα έχει ως εξής..η σύζυγος ζητάει να ξυπνάω τα βράδια να την βοηθάω γιατί νιώθει κουρασμένη αυτό το καταλαβαίνω και θεωρώ πως έχει δίκιο εγώ όμως δουλεύω λείπω στη δουλειά 12 ώρες από το σπίτι και όταν γυρίζει σπίτι μου μένουν 3 ώρες μέχρι να έρθει η ώρα να κοιμηθώ πάλι κουράζομαι πολύ στη δουλειά και θέλω ξεκούραση η σύζυγος δεν εργάζεται και τις έχω προτείνει να μην κάνει τπτ για εμένα πχ μαγείρεμα καθαριότητες και τα σχετικά ώστε να μην κουράζεται να της μένουν δυνάμεις για την φροντίδα του παιδιού..θα ήθελα λοιπόν μερικές συμβουλές για το πώς να το διαχειριστώ όλο αυτό γιατί νιώθω πως έχω δίκιο από τη στιγμή που δουλεύω σκληρά ώστε να μην λείπει τίποτα από το σπίτι να μην ξυπνάω το βράδυ για να ταΐζω τον μπέμπη και να ξυπνάει η σύζυγος από τη στιγμή που δεν δουλεύει

  • Χαιρεται . Ο ερχομός ενός παιδιού δεν αλλάζει μόνο την καθημερινότητα ενός ζευγαριού, αλλά ολόκληρη τη δυναμική της σχέσης και τους ρόλους μέσα στην οικογένεια. Είναι πολύ συχνό στους πρώτους μήνες μετά τη γέννηση να εμφανίζονται εντάσεις γύρω από την κούραση, την ανάγκη για βοήθεια και την αίσθηση ότι “ο άλλος δεν καταλαβαίνει πόσο πιέζομαι”.
    
    Αυτό που φαίνεται να συμβαίνει εδώ δεν αφορά μόνο το ποιος κουράζεται περισσότερο, αλλά και το πώς βιώνει ο καθένας τη θέση του μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Εσείς φαίνεται να εκφράζετε την αγωνία και την ευθύνη της οικονομικής στήριξης της οικογένειας, ενώ η σύζυγός σας πιθανόν βιώνει με...γάλη σωματική και συναισθηματική επιβάρυνση από τη συνεχή φροντίδα ενός νεογέννητου και την έλλειψη ξεκούρασης.
    
    Συχνά σε αυτές τις φάσεις δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: όσο ο ένας νιώθει ότι δεν αναγνωρίζεται η δική του προσπάθεια, τόσο δυσκολεύεται να αναγνωρίσει την κούραση του άλλου. Έτσι, αντί να λειτουργεί το ζευγάρι ως ομάδα απέναντι στη δυσκολία, αρχίζει άθελά του να μπαίνει σε μια θέση αντιπαράθεσης.
    
    Ίσως βοηθήσει να μετακινηθεί λίγο η συζήτηση από το “ποιος έχει δίκιο” στο “τι χρειάζεται ο καθένας για να αντέξει αυτή την περίοδο”. Η φροντίδα ενός βρέφους είναι μια απαιτητική μεταβατική φάση που χρειάζεται ευελιξία, επαναδιαπραγμάτευση ρόλων και μικρές καθημερινές κινήσεις αμοιβαίας στήριξης, ακόμη κι αν δεν μπορούν όλα να μοιραστούν ισότιμα.
    
    Πολλές φορές, όταν το ζευγάρι μπορέσει να δει ότι και οι δύο πλευρές προσπαθούν με διαφορετικό τρόπο για την ίδια οικογένεια, μειώνεται η ένταση και δημιουργείται περισσότερος χώρος για συνεργασία και σύνδεση. Διάβασε περισσότερα

    Κονταξάκη Μαρία

• Συμβουλευτική γονέων και παιδιών

  Καλησπέρα! Έχω δύο παιδιά 3 και 4 χρόνων και τον τελευταίο καιρό έχω κουραστεί πολύ ψυχολογικά. Επίσης δε μπορώ να διαχειριστώ τις φωνές και τα κλάματα και νομίζω πως χάνω το μυαλό μου κάθε φορά. Τι μπορώ να κάνω για να διαχειριστώ καλύτερα την κατάσταση και να μην νιώθω τύψεις για το πόσο καλή μαμά είμαι;

  • Καλησπέρα σας. Η περίοδος με δύο μικρά παιδιά σε αυτές τις ηλικίες είναι συχνά ιδιαίτερα απαιτητική και μπορεί να φέρει έναν γονέα στα όριά του, ακόμη κι όταν αγαπά πολύ τα παιδιά του και προσπαθεί καθημερινά για εκείνα.
    
    Πολλές φορές, οι φωνές, τα κλάματα και η ένταση μέσα στο σπίτι δημιουργούν έναν κύκλο όπου το άγχος των παιδιών επηρεάζει τον γονέα και αντίστροφα. Αυτό δεν σημαίνει ότι είστε “κακή μαμά”, αλλά ότι πιθανόν το σύστημα της οικογένειας αυτή την περίοδο χρειάζεται περισσότερη στήριξη, ξεκούραση και χώρο για αποφόρτιση.
    
    Σημαντικό είναι να μπορέσετε να δείτε με περισσότερη κατανόηση και τον εαυτό σας, γιατί ένας ε...ξαντλημένος γονέας δυσκολεύεται να παραμείνει ήρεμος όσο κι αν το επιθυμεί. Συχνά βοηθά όχι να προσπαθεί κάποιος να γίνει “τέλειος γονιός”, αλλά να αναζητήσει μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα που μπορούν να μειώσουν την ένταση και να ενισχύσουν τη σύνδεση μέσα στην οικογένεια.
    
    Αν νιώθετε ότι η πίεση επιμένει, η υποστήριξη από έναν ειδικό μπορεί να σας προσφέρει έναν ασφαλή χώρο ώστε να επεξεργαστείτε την κούραση, τις ενοχές και τις ανάγκες σας, χωρίς κριτική. Διάβασε περισσότερα

    Κονταξάκη Μαρία

• Κρίση πανικού

  Σε έναν μήνα σχεδόν δίνω πανελλήνιες και γενικά τώρα τελευταία έχω πάρα πολλά νεύρα και καμιά φορά ξεσπάω στα κλάματα έτσι στο άκυρο, και γενικότερα αγχώνομαι πάρα πολύ ενώ δεν το δείχνω αλλά δυσκολεύομαι να πάρω βαθιές ανάσες και σήμερα ειδικά έγραφα στο φροντιστήριο προσομοίωση στα μαθηματικά και έκλαιγα και ένιωθα ότι δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, πάω ψυχολόγο και της έχω μιλήσει για το άγχος μου όμως οι τεχνικές που μου έχει πει να χρησιμοποιώ δεν με βοηθάνε γιατί έχω πείσει τον εαυτό μου πως αν δεν τα πάω τέλεια τότε είμαι άχρηστη και αυτό με κάνει να αγχώνομαι, πιστεύω πως το μόνο πράγμα που θα με βοηθούσε με το άγχος είναι τα φάρμακα γιατί πραγματικά έχω δοκιμάσει τα πάντα για να ελέγξω το άγχος μου και δεν βοηθάει τίποτα, τι να κάνω;

  • Από αυτά που γράφεις φαίνεται ότι δεν είναι απλώς άγχος εξετάσεων — το σώμα σου έχει φτάσει σε σημείο υπερφόρτωσης, γι’ αυτό και δυσκολεύεσαι να αναπνεύσεις και ξεσπάς σε κλάματα.
    Ταυτόχρονα, ακούγεται σαν να έχεις βάλει στον εαυτό σου έναν πολύ αυστηρό όρο: ότι αν δεν τα πας τέλεια, τότε δεν αξίζεις. Με έναν τέτοιο “κανόνα”, είναι σχεδόν αναμενόμενο το άγχος να γίνεται τόσο έντονο.
    Οι πανελλήνιες είναι σημαντικές, αλλά δεν μπορούν να καθορίσουν την αξία σου — όσο κι αν αυτή τη στιγμή μοιάζει έτσι.
    Σε σχέση με τα φάρμακα, είναι λογικό να τα σκέφτεσαι όταν νιώθεις ότι τίποτα δεν σε βοηθά. Αυτό όμως είναι κάτι που χρειάζεται αξιολόγ...ηση από ψυχίατρο, και συνήθως λειτουργεί καλύτερα σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία — ειδικά όταν υπάρχει τόσο έντονη αυτοκριτική.
    Ίσως θα είχε νόημα να μοιραστείς με την ψυχολόγο σου ακριβώς αυτό που περιγράφεις εδώ: ότι οι τεχνικές δεν σου “πιάνουν” και ότι μέσα σου υπάρχει αυτή η πολύ απόλυτη σκέψη.
    Μέχρι τότε, στις στιγμές που ανεβαίνει πολύ το άγχος, δοκίμασε να μη ζορίζεις την αναπνοή σου να γίνει βαθιά — συχνά βοηθά περισσότερο να αφήσεις την αναπνοή όπως έρχεται και απλώς να επιμηκύνεις λίγο την εκπνοή ή να στρέψεις την προσοχή σου σε κάτι σταθερό στο σώμα σου (π.χ. τα πόδια στο έδαφος) Διάβασε περισσότερα

    Κονταξάκη Μαρία