Αβραμίδου Θένια

Καλησπέρα σας!!είμαι κοντά 30 ετών και μητέρα δύο μικρών παιδιών.στα τέλη του Ιανουαρίου ο άντρας μου έπαθε ένα μικρό έμφραγμα με αποτέλεσμα να φοβηθω πολύ και αγχωθω σε σημείο να τσεκαρω κάθε βράδυ αν αναπνέει και με τον φόβο να μην πάθει κάτι γενικώς.εκεινο το διάστημα πιέστηκα πολύ γιατί παράλληλα έπρεπε να ενημερώσω ότι θα φύγω από τη δουλειά μου και έπρεπε να βρω άμεσα άλλη μιας και δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα να καθυστερήσω ούτε μέρα!! Όλα μαζί αυτά με πίεσαν πάρα πολύ με αποτέλεσμα μια μέρα μετά την ανακοίνωση ότι ο άντρας μου έπαθε ελαφρύ έμφραγμα να με πιάνουν απανωτές κρίσεις πανικού κάθε μέρα όλη μέρα χωρίς να σταματά η ταχυπαλμια με τον φόβο ότι θα πάθω κάτι κι εγώ.πριν δύο μήνες πήγα σε καρδιολόγο στο νοσοκομείο γιατί ένιωθα πια ότι θα εκραγεί η καρδιά μου,μου έκανε υπέρηχο καρδιάς, ακτινογραφία θώρακος και εξετάσεις αίματος για τον θυρεοειδή.ολες οι εξετάσεις βγήκαν καλές.μου πρότεινε αν δεν ηρεμήσω να πάω σε ψυχολόγο.ηρεμησα για δύο μέρες και μετά πάλι τα ίδια.σημερα είμαι λίγο καλύτερα,με εξαίρεση κάποιες μέρες που αισθάνομαι πάλι χάλια.νιωθω δύσπνοια,ότι μου κόβεται η ανάσα στιγμιαία κυρίως όταν ηρεμώ και δυσκολεύομαι και στη δουλειά.εχω αίσθημα παλμών(τις περισσότερες μέρες δεν έχω ταχυπαλμια πια πάει μέχρι 88-90 παλμοί)και νιώθω πόνο από την πλευρά της καρδιάς μέχρι το στομάχι.μου λένε ότι είναι στο μυαλό μου και λογω άγχους και φοβίας.με κούρασε πολύ η κατάσταση αυτή εδώ και 4 μήνες και θέλω να περάσει επιτέλους για να μπορέσω και πάλι να χαρώ τα παιδιά μου,τη δουλειά μου και τις εξόδους μου(δε θέλω πια να πηγαίνω εκδρομές γιατί δεν τις χαίρομαι όπως κάποτε και φοβάμαι μη γίνει κάτι και είμαι μακριά από το σπίτι μου).πείτε μου σας παρακαλώ τη γνώμη σας,φοβάμαι ότι στο τέλος όντως θα πάθω κάτι!!

Θα ήθελα να πάω σε ψυχολόγο κάποια στιγμή, κυρίως για θέματα άγχους και αρνητικής διάθεσης, απλά μου είναι πολύ δύσκολο να ανοιχτώ και να μιλήσω σε κάποιον για τα προβλήματά μου, πόσο μάλλον σε κάποιον άγνωστο, έτσι είναι ο χαρακτήρας μου από μικρός, πάντα τα αντιμετώπιζα όλα μόνος μου, μεγάλωσα και χωρίς να έχω τους γονείς μου δίπλα μου σχεδόν ποτέ, οπότε αυτό το κάνει ακόμα πιο δύσκολο να εμπιστευτώ κάποιον, δεν έχω μάθει να το κανω, απλά όσο μεγαλώνω είναι κάποια πράγματα που δεν μπορώ να τα αντιμετωπίσω εύκολα μόνος μου, όπως το stress που συνήθως με κάνει να μην μπορώ να κλείσω μάτι όλο το βράδυ, είμαι 21 χρονών

Καλησπέρα θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση έχω καθημερινά δυσποινια μουδιαζω πονοκέφαλο υποφέρω από κρισης πανικου λέω ότι θα πάω καρδιά και θα μείνω εκεί παίρνω μισό lexotanil πείτε μου τι να κάνω για να γίνω καλά δν βγαίνω έξω από το σπίτι από τον φόβο