Κοντοκώστα Αριστέα BSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Ψυχογενής Βουλιμία - Ψυχογενής Ανορεξία

  Θέλω να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία αλλά δεν ξέρω πως να το προσεγγίσω γιατί έχω πολλά προβλήματα και φοβάμαι ότι ο/η ειδικός θα του φανούν πολλά και θα καταλήξουμε να μην κάνουμε τίποτα τελικά: Έχω πρόβλημα με τη διατροφή (τρώω πολύ ή καθόλου) και πρέπει να χάσω κιλά, δεν αντέχω να βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και θέλω να κάνω πολλές πλαστικές επεμβάσεις, νιώθω τόσο άσχημα με τον εαυτό μου που δεν θέλω να βγαίνω έξω και κάθομαι εβδομάδες μέσα στο σπίτι, όσο και να κοιμηθώ δεν νιώθω ότι ξεκουράστηκα, έχω πολύ άγχος με τις κοινωνικές συναναστροφές και δεν έχω φίλους ή σχέση γιατί διαρκώς απομονώνομαι, αισθάνομαι πολύ άσχημα για τον εαυτό μου, έχω διαρκώς έναν αρνητικό μονόλογο στο κεφάλι μου, μισώ τον εαυτό μου, έχω χαμηλή αυτοπεποίθηση και η ζωή μου μου φαίνεται ανυπόφορη και αξιολύπητη. Καταλαβαίνω ότι δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω έτσι. Είμαι 27 και ντρέπομαι για την κατάσταση μου

  • Αυτό που περιγράφεις δεν είναι “πάρα πολλά” για να τα φέρεις στην ψυχοθεραπεία. Είναι ακριβώς ο λόγος που αξίζει να ξεκινήσεις.
    
    Σε σχέση με το φαγητό, πολλές φορές η δυσκολία δεν αφορά απλώς την πείνα ή την εικόνα σώματος. Συχνά το φαγητό γίνεται ένας μηχανισμός διαχείρισης του στρες και της εσωτερικής μας δυσφορίας. Άλλοτε λειτουργεί σαν παρηγοριά, άλλοτε σαν έλεγχος, και άλλοτε σαν τρόπος να “μουδιάσει” κανείς αυτό που νιώθει.
    
    Γι’ αυτό και η λύση δεν βρίσκεται μόνο σε έναν ακόμη περιορισμό, σε δίαιτες ή σε αριθμούς θερμίδων. Χρειάζεται να χτιστεί σταδιακά μια καθημερινότητα πιο σταθερή και βιώσιμη, όπου η διατροφή σου να ...σε κρατά ενεργειακά σταθερή μέσα στη μέρα, χωρίς ακραίες στερήσεις. Όταν αρχίσει να ρυθμίζεται αυτή η σχέση με το φαγητό, τότε μπορεί να δημιουργηθεί χώρος και για κάτι βαθύτερο: μια ζωή που δεν περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από την αυτοεικόνα, τη σύγκριση και την απόρριψη του εαυτού.
    
    Ο στόχος είναι να χτιστεί μια καθημερινότητα που δεν σε εξαντλεί αλλά σε στηρίζει, να μπορείς να την αντέχεις και να την επαναλαμβάνεις. Και πέρα από το φαγητό, χρειάζονται πρακτικά βήματα που να σε βοηθούν να δημιουργείς, όχι μόνο να αναλώνεσαι από σκέψεις, σύγκριση και αυτοκριτική.
    
    Το σημαντικότερο όμως: δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι που δυσκολεύεσαι. Η ντροπή σε κρατά παγιδευμένη, ενώ το αίτημα για θεραπεία είναι ανάληψη ευθύνης για τη φροντίδα του εαυτού σου. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να γίνει ο χώρος όπου σταδιακά θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις τι σου συμβαίνει, να οργανώνεις το χάος και να χτίζεις περισσότερη αυτονομία και φροντίδα. Διάβασε περισσότερα

    Κοντοκώστα Αριστέα

• Κρίση πανικού

  Χωρισμός με τον σύντροφό μου μέναμε μαζί εννέα χρόνια δεν μπορώ να το ξεπεράσω έχω κρίσεις πανικού φόβος κλαίω συνεχόμενα

  • Μετά από εννέα χρόνια κοινής ζωής, ένας χωρισμός δεν βιώνεται απλώς σαν το τέλος μιας σχέσης. Συχνά αγγίζει και στοιχεία αλληλεξάρτησης, κοινών συνηθειών και βαθιάς συναισθηματικής σύνδεσης, που δεν σβήνουν από τη μια μέρα στην άλλη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να εμφανιστεί και η μαθημένη αβοηθησία, δηλαδή η αίσθηση ότι δεν μπορούμε να σταθούμε μόνοι μας ή να προχωρήσουμε χωρίς τον άλλον. Η ψυχοθεραπεία, με τον κατάλληλο ειδικό, μπορεί να σε βοηθήσει ουσιαστικά να ανακαλύψεις ξανά την ανεξαρτησία, την αυτονομία και τις νέες συνήθειες που σου ταιριάζουν, ώστε σταδιακά να μπορέσεις να προχωρήσεις τη ζωή σου στην κατεύθυνση που θέλεις.

    Κοντοκώστα Αριστέα