Γιατί είμαι τελειομανής και πώς σταματάω το όλο ή τίποτα που με μπλοκάρει;

Η τελειομανια συχνα συνδεεται με τον ελεγχο και το αγχος, μεσω της ψυχοθεραπειας θα μπορεσετε να απαντησετε πιο λειτουργικά στην «τελειομανια» που περιγράφετε.

Η τελειομανία συνήθως δεν εμφανίζεται τυχαία. Συχνά αναπτύσσεται ως ένας τρόπος να νιώθουμε ασφάλεια, αποδοχή ή έλεγχο, για παράδειγμα, μέσα από υψηλές απαιτήσεις από τον εαυτό μας ή την πεποίθηση ότι «αν δεν το κάνω τέλεια, δεν αξίζει». Το παράδοξο είναι ότι αυτή η στάση συχνά οδηγεί ακριβώς σε αυτό που λέτε: αναβλητικότητα ή αποφυγή, γιατί η πίεση για το «τέλειο» γίνεται τελικά μπλοκαριστική.
Κάποια πρώτα βήματα που μπορεί να βοηθήσουν:

Μετατόπιση από το “τέλειο” στο “αρκετά καλό”
Αντί για «πρέπει να είναι άψογο», δοκιμάστε «ας είναι λειτουργικό/επαρκές για τώρα».
Σπάσιμο σε μικρ...ά βήματα
Όταν κάτι φαίνεται τεράστιο, η έναρξη γίνεται πιο εύκολη αν το μειώσετε σε κάτι πολύ μικρό (π.χ. 10 λεπτά ενασχόλησης).
Αμφισβήτηση της σκέψης “όλα ή τίποτα”
«Υπάρχει κάτι ενδιάμεσο; Τι θα έλεγα σε κάποιον άλλο σε αυτή τη θέση;»
Εστίαση στη διαδικασία, όχι μόνο στο αποτέλεσμα
Η πρόοδος δεν χρειάζεται να είναι τέλεια για να είναι ουσιαστική. Διάβασε περισσότερα

Γεια σας! Αυτό που περιγράφετε είναι ένα πολύ συχνό μοτίβο στην τελειομανία, το «όλα ή τίποτα». Δηλαδή αν κάτι δεν μπορεί να γίνει τέλεια, τότε το μυαλό το απορρίπτει συνολικά και έτσι καταλήγετε να μην ξεκινάτε καθόλου. Η τελειομανία συνδέεται με συγκεκριμένες πεποιθήσεις που έχει ένας άνθρωπος για τον εαυτό του , όπως πχ “πρέπει να τα κάνω όλα τέλεια“, “αν κάνω λάθος αυτό σημαίνει κάτι για το ποιος είμαι” ή “η αξία μου εξαρτάται από το πόσο καλά κάνω κάτι”. Αυτές οι σκέψεις αυξάνουν το άγχος και οδηγούν είτε σε υπερπροσπάθεια είτε σε αποφυγή, που είναι και αυτό που βιώνετε.
Η δουλειά σε ψυχοθεραπευτικό επίπεδο μπορεί να σας βο...ηθήσει
-αναγνωρίζοντας και αμφισβητώντας τις τελειομανείς σκέψεις
-θέτοντας πιο ευέλικτα όρια
-εκθέτοντας σταδιακά τον εαυτό σας σε δράση, ακόμη και με πιθανότητα λάθους
-δουλεύοντας την ανοχή στην ατέλεια και την κριτική

Αν θέλετε κρατήστε ότι η αποφυγή δεν είναι έλλειψη θέλησης, στην ουσία είναι στρατηγική μείωσης άγχους. Και αλλάζει όταν αρχίσετε να δοκιμάζετε διαφορετικούς τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς στην πράξη. Η τελειομανία δεν χρειάζεται να «εξαφανιστεί» για να νιώσετε καλύτερα αρκεί να πάψει να καθορίζει τη καθημερινότητα σας :)

Αν θέλετε να το δουλέψουμε μαζί είμαι στη διάθεση σας,

Αναστασία Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα. Ακούγεται ότι η τελειομανία σας λειτουργεί σαν ένα δίκοπο μαχαίρι: από τη μία σας κινητοποιεί να θέλετε να κάνετε τα πράγματα σωστά, από την άλλη σας μπλοκάρει, γιατί το «τέλειο ή τίποτα» σας κρατάει πίσω και συχνά σας αποθαρρύνει να ξεκινήσετε.

Η τελειομανία συνήθως δεν εμφανίζεται τυχαία. Συχνά πηγάζει από εσωτερικά κριτήρια ή πίεση που μάθαμε νωρίς — είτε μέσα από απαιτήσεις γύρω μας, είτε μέσα από την ανάγκη να νιώθουμε αποδεκτοί ή ασφαλείς όταν τα καταφέρνουμε. Είναι μια στρατηγική που κάποτε ίσως «λειτούργησε» για να νιώθετε έλεγχο ή ασφάλεια, αλλά τώρα περιορίζει την ελευθερία και την αυτοπεποίθησ...ή σας.

Το πρώτο βήμα για να το «σταματήσετε» δεν είναι να γίνετε ξαφνικά τελείως χαλαρός/η ή να καταργήσετε την προσπάθεια για ποιότητα, αλλά να μάθετε να βλέπετε τα πράγματα πιο ρεαλιστικά. Μπορείτε να δουλέψετε με μικρά, ρεαλιστικά βήματα, να θέτετε στόχους που είναι «αρκετά καλοί» αντί για τέλειοι, και να αναγνωρίζετε και την προσπάθεια αυτή καθεαυτή, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι απόλυτα όπως φανταζόσασταν.

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε πού πήγαζε αυτή η ανάγκη για τελειότητα, να αλλάξετε τον τρόπο που κρίνετε τον εαυτό σας και να βρείτε τρόπους να προσπαθείτε χωρίς να μπλοκάρεστε. Δεν χρειάζεται να το πετύχετε μόνος/η σας — μπορεί να γίνει σταδιακά, με στήριξη. Εύχομαι να μάθετε σύντομα έναν αποτελεσματικό τρόπο να το διαχειρίζεστε. Διάβασε περισσότερα

Η τελειομανία έχει ως χαρακτηριστικό το όλα ή τίποτα και μπορεί να καταλήξει στο παράδοξο αντί προσπάθειας να μπλοκάρεις. Συνήθως η ρίζα έχει να κάνει με την αξία, τον φόβο κριτικής ή απόρριψης αλλά ίσως και τα υψηλά πρότυπα στο περιβάλλον.

Η τελειομανία συνδέεται συχνά με τον τρόπο που έχουμε μάθει να αξιολογούμε τον εαυτό μας — π.χ. μέσω υψηλών προσδοκιών, φόβου λάθους ή ανάγκης για έλεγχο/αποδοχή. Έτσι δημιουργείται το μοτίβο «όλα ή τίποτα», όπου αν κάτι δεν γίνει τέλεια, βιώνεται σαν αποτυχία και οδηγεί σε αποφυγή.
Στη γνωσιακή–συμπεριφορική προσέγγιση δουλεύουμε κυρίως σε τρία επίπεδα:
αναγνώριση και αμφισβήτηση της σκέψης «πρέπει να γίνει τέλεια», θέσπιση ρεαλιστικών στόχων (π.χ. «αρκετά καλό» αντί για τέλειο) και σταδιακή δράση, ακόμη και με μικρά, ατελή βήματα. Η πράξη, έστω και μη τέλεια, είναι που σπάει τον κύκλο της αναβλητικότητα...ς. Με συστηματική εξάσκηση, το «όλα ή τίποτα» μπορεί να αντικατασταθεί από μια πιο ευέλικτη και λειτουργική στάση απέναντι στις απαιτήσεις και τα λάθη. Διάβασε περισσότερα

Αυτή η τάση συνήθως ανήκει στη συμπτωματολογία της ιδεοψυχαναγκαστικής δομής προσωπικότητας, οδηγώντας πολλές φορές σε αναβλητικότητα. Μπορείτε να το μετριάσετε με ψυχοθεραπεία σε συστηματική βάση.

Η τελειομανία σας μοιάζει με έναν εσωτερικευμένο αυστηρό γονέα που απαιτεί το άψογο για να σας επιτρέψει να νιώσετε ότι αξίζετε. Το «όλα ή τίποτα» είναι άμυνα, αν δεν κάνετε, δεν εκτίθεστε στο βίωμα της αποτυχίας και της ντροπής. Έτσι δημιουργείται το παράδοξο, για να προστατευτείτε, παγώνετε. Η αλλαγή έρχεται όταν αρχίσετε να αναγνωρίζετε αυτή τη φωνή ως κάτι μέσα σας, όχι ως την αλήθεια σας, και επιτρέπετε μικρές, ατελείς πράξεις. Εκεί, σιγά σιγά, ο αυστηρός κριτής χάνει την απόλυτη εξουσία.

Καλησπέρα σας,
Χρειάζεται διερεύνηση σε σχέση με το πως βιώνεται η ¨τελειομανία¨ που αναφέρεται καθώς και κατά πόσο αυτή η συμπεριφορά σας επηρεάζει στην καθημερινή σας λειτουργικότητα και σε ποιες περιστάσεις εμφανίζεται. Η διερεύνηση του πως εμφανίζεται κάτι χρειάζεται επιπλέον διερεύνηση και δεν υπάρχει μία και μοναδική απάντηση. Ίσως αυτό είναι και μια ευκαιρία να γνωρίσετε καλύτερα τον εαυτό σας.

Μια γενική απάντηση είναι ότι η τελειομανια προκύπτει σαν αποτέλεσμα της συμπεριφορας των φροντιστων/γονέων απέναντι μας κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας. Με άλλα λόγια "καταλήξαμε" να γίνουμε τελειομανεις για να αποφύγουμε: να νιώσουμε ένα συναίσθημα, ή να έρθουμε αντιμέτωποι με μια αντίδραση των γονέων. Το πως καταλήξατε εσείς ο ίδιος/η ίδια να γίνεται τελειομανής όμως έχει μια πιο συγκεκριμένη αιτία που για να την βρείτε χρειάζεται να κοιτάξετε προς το παρελθόν. Η ψυχοθεραπεία είναι ένας πολύ απλός και εύκολος τρόπος όπου με την βοήθεια του ειδικού μπορείτε να βρείτε ποια ερεθίσματα στο περιβάλλον σας σας οδήγησ...αν εκεί και πως ανακαλυπτοντας το θα σταματήσετε βήμα βήμα τις τελειοθηρικες συμπεριφορές. Είναι επίσης συχνό λόγω της τελειοθηριας να υπάρχει μεγάλη αναβλητικοτητα και φόβος αποτυχίας που μας αποτρέπει από την προσπάθεια επειδή προσπάθεια =υπάρχει πιθανότητα να αποτυχω ενώ 0 προσπάθεια=δεν ρισκάρω να αποτυχω. Διάβασε περισσότερα

Η τελειομανία συνήθως δεν είναι ότι θέλουμε πάντα το καλύτερο, αλλά ένας τρόπος να αποφύγετε το άγχος, την αποτυχία ή την κριτική.
Προκύπτει από εμπειρίες όπου η αξία σας συνδέθηκε με την επίδοση, ή όπου τα λάθη ήταν επικίνδυνα για την συναισθηματική σας υγεία.. Έτσι διαμορφώνεται το μοτίβο, όλα ή τίποτα, αν δεν είναι τέλειο, δεν αξίζει να γίνει.
Το παράδοξο είναι ότι αυτή η στάση οδηγεί στην αναβολή ή την αποφυγή. Όχι επειδή δεν μπορείτε, αλλά επειδή το νευρικό σας σύστημα προσπαθεί να σας προστατεύσει από την απογοήτευση ή την έκθεση.
Επειδή όλες αυτές η διεργασίες είναι σε ασυνείδητο πλαίσιο η ψυχοθεραπεία θα σας βοηθήσει να κ...ατανοήσετε από πού προέρχεται η τελειομανία σας και τι λειτουργία εξυπηρετεί στη ζωή σας και παράλληλα, δουλεύετε πάνω στη ρύθμιση του άγχους που ενεργοποιεί το όλα ή τίποτα και εκπαιδεύεστε σταδιακά να αντέχετε το «αρκετά καλό χωρίς να θέλετε το τέλειο. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας, η τελειομανία συνδέεται συχνά με πρώιμες εμπειρίες όπου η αξία συνδέθηκε με την επίδοση ή την αποφυγή λάθους. Σε γνωσιακό επίπεδο, συνοδεύεται από διχοτομική σκέψη (όλα ή τίποτα), που αυξάνει το άγχος και οδηγεί σε αναβλητικότητα ή αποφυγή όπως περιγράφετε. Για να την μειώσετε θα βοηθούσε η θέσπιση ρεαλιστικών στόχων και η αμφισβήτηση των απόλυτων σκέψεων για παράδειγμα «αν δεν είναι τέλειο, δεν αξίζει». Επίσης, η καλλιέργεια αυτοσυμπόνιας έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την τελειομανία. Στόχος δεν είναι να «σταματήσει» πλήρως, αλλά να γίνει πιο ευέλικτη και λειτουργική.

Η τελειομανία πολλές φορές έχει ως δίπολο της την αναβλητικότητα, την οποία περιγράφετε στο τέλος. Θα ωφελούσε να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία έτσι ώστε να διερευνηθεί το θέμα που σας απασχολεί. Με εκτίμηση

Καλησπέρα σας μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η έναρξη ψυχοθεραπείας. Ενδεχομένως να υπάρχουν συμπτώματα κατάθλιψης και ψυχαναγκασμων καταναγκασμών χρειάζεται να γίνει αξιολόγηση και εκτίμηση από ψυχοθεραπευτή

Καλησπέρα σας! Είναι αρκετά θεωρητικό αυτό και δεν γνωρίζω την ιστορία σας για να απαντήσω προσαρμοσμένα στα βιώματά σας, όμως θα πούμε κάτι γενικό. Η τελειομανία συνδέεται συχνά με την ανάγκη για έλεγχο, μπορεί να προέκυψε από παιδικές εμπειρίες (π.χ. υψηλές προσδοκίες γονιών, κριτική, ή ανάγκη αποδοχής), όπου μάθαμε ότι η "τέλεια" απόδοση εξασφαλίζει ασφάλεια ή αγάπη. Αυτό δημιουργεί φόβο αποτυχίας, και το "όλα ή τίποτα" είναι μηχανισμός άμυνας για να μην ρισκάρουμε απογοήτευση. Όμως μιλάμε θεωρητικά δεν γνωρίζω τιποτα για εσας και από πού ξεκίνησε συγκεκριμένα. Δεν υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις, τις απαντησεις θα τις βρεί...τε μέσα από εμβάθυνση στην ψυχοθεραπεία, όπου εξερευνάτε τα μοτίβα σας. Θα χρειαστεί χρόνο για να αλλάξτε οπτική. Είμαι στη διάθεση σας για ότι χρειαστείτε.
Με εκτίμηση
Ράπτη Μαρία Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας, η τελειομανία αναπτύσσεται σε περιβάλλον με υψηλές απαιτήσεις ή κριτική. Πολύ συχνά συνδέεται με την αναβλητικότητα. Είναι κατά κάποιο τρόπο οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, όπου ο φόβος του «μη τέλειου» οδηγεί τελικά στην αποφυγή. Θα μπορούσε να σας βοηθήσει μια θεραπευτική διαδικασία, ιδιαίτερα μέσα από τη Γνωστική Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία, που εστιάζει ακριβώς σε αυτά τα μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς.

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε είναι πολύ συχνό και πολύ κουραστικό — το «όλα ή τίποτα» τελικά οδηγεί στο να μην γίνεται τίποτα.

Η τελειομανία συνήθως δεν είναι «απλά χαρακτήρας». Είναι ένας τρόπος να νιώθει κανείς ασφαλής ή αποδεκτός: αν τα κάνω τέλεια, δεν θα αποτύχω, δεν θα κριθώ. Με τα χρόνια αυτό γίνεται εσωτερικός κανόνας και συνοδεύεται από μια αυστηρή φωνή. Όταν όμως ο πήχης είναι τόσο ψηλά, το μυαλό προτιμά να μην ξεκινήσει καθόλου.

Δεν σταματά με το να πιέσετε τον εαυτό να «μην είναι τελειομανής». Δουλεύεται με το να χαλαρώσει αυτός ο κανόνας, να αντέξετε το «αρκετά καλό»...; και να αλλάξει ο τρόπος που μιλάτε στον εαυτό.

Αν βλέπετε ότι αυτό σας μπλοκάρει και σας κρατά πίσω, μπορούμε να το δουλέψουμε μαζί στο γραφείο, ώστε να σπάσει αυτό το μοτίβο και να αρχίσετε να κινείστε χωρίς αυτό το βάρος. Διάβασε περισσότερα