Ραφτοπούλου Λία

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κατάθλιψη

  Πριν από δύο με τρία χρόνια πέρασα μια ήπια κατάθλιψη όπου ακολούθησα μια εξάμηνη αγωγή και ήμουν πάρα πολύ καλά. Τώρα τελευταία ενώ είμαι μια χαρά, ξαφνικά αλλάζει η διάθεσή μου και νιώθω πολύ άσχημα. Περνώ μισό ζάναξ των 0'5 για να ηρεμήσω. Αυτό όμως γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Τι μπορεί να είναι αυτό;

  • Αυτό που περιγράφετε το βιώνουν αρκετοί άνθρωποι και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι «επιστρέφει» η κατάθλιψη. Η ξαφνική αλλαγή διάθεσης μπορεί να σχετίζεται με άγχος που δεν έχει προλάβει να γίνει συνειδητό, με συσσωρευμένη ψυχική κόπωση, ορμονικές διακυμάνσεις ή με ερεθίσματα που ενεργοποιούν παλιές συναισθηματικές μνήμες, χωρίς να το καταλαβαίνουμε εκείνη τη στιγμή.
    
    Το γεγονός ότι συμβαίνει απότομα και υποχωρεί με ένα μικρό αγχολυτικό δείχνει συχνά περισσότερο μια αγχώδη αντίδραση ή ένα εσωτερικό «φόρτωμα», παρά μια καταθλιπτική εικόνα. Η κατάθλιψη συνήθως έχει διάρκεια και σταθερότητα, όχι τόσο αιφνίδιες εναλλαγές....
    
    Παρόλα αυτά, όταν τέτοιες μεταπτώσεις αρχίζουν να επαναλαμβάνονται, είναι καλό να μην μένουν μόνο στη διαχείριση του συμπτώματος. Η συζήτηση με έναν ειδικό μπορεί να βοηθήσει να κατανοηθεί τι είναι αυτό που πυροδοτεί αυτές τις στιγμές και να προληφθεί η ανάγκη συχνής χρήσης αγχολυτικών.
    
    Το σημαντικό είναι ότι το παρατηρείτε , το αναγνωρίζετε και ζητάτε βοήθεια, κάτι που δείχνει φροντίδα προς τον εαυτό σας
    Είμαι στη διάθεση εάν χρειαστεί . Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία

• Σεξουαλικές Διαταραχές

  Καλησπέρα σας Το καλοκαίρι είχα για ένα βράδυ ερωτική επαφή με έναν άνδρα αρκετά μεγαλύτερο μου. Μου είχε πει ότι θα φέρει κάποια ερωτικά βοηθήματα. Εγώ συμφώνησα αλλά η αλήθεια είναι βρέθηκα σε δύσκολη θέση. Εδώ και πέντε μήνες δεν έχουμε βρεθεί ξανά δια ζώσης αλλά μιλάμε μέσω messenger λες και έχουμε πραγματική σχέση. Μου στέλνει κατά καιρούς πρόστυχες φωτογραφίες και αναφέρεται συνέχεια στην συγκεκριμένη βραδιά. Προχθές μου έστειλε πάλι τέτοιες φωτογραφίες και μία προσωπική δική του... Εκνευρίστηκα και του είπα ότι δεν πάει άλλο αυτό το είδος επικοινωνίας..είναι αρρωστημένο. Με ρώτησε γιατί... Και του είπα ότι ζούμε σε μια ψεύτικη πραγματικότητα μέσω κινητού ή με δουλεύει Τι μπορώ να κάνω άλλο? Ήδη έχει περάσει πολύ μεγάλο διάστημα αποδεχόμενη αυτή την κατάσταση. Σας ευχαριστώ πολύ

  • Καλησπέρα σας.
    Από αυτά που περιγράφετε φαίνεται ότι βρίσκεστε σε μια μορφή επικοινωνίας που δεν σας καλύπτει συναισθηματικά και σας δημιουργεί δυσφορία, παρότι συνεχίζεται εδώ και μήνες. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι το γεγονός πως ανεχτήκατε αυτή την κατάσταση για κάποιο διάστημα δεν σημαίνει ότι είστε υποχρεωμένη να τη συνεχίσετε. Οι άνθρωποι συχνά παραμένουμε σε κάτι που δεν μας ταιριάζει είτε από συνήθεια, είτε από ανάγκη σύνδεσης, είτε επειδή δυσκολευόμαστε να θέσουμε όρια.
    
    Το βασικό ζήτημα εδώ δεν είναι η συμπεριφορά του άλλου, αλλά το πώς αισθάνεστε εσείς μέσα σε αυτή την επικοινωνία. Από τη στιγμή που σας προκαλεί ενό...χληση, πίεση ή αίσθηση «ψεύτικης πραγματικότητας», αυτό είναι επαρκής λόγος για να επαναπροσδιορίσετε τη στάση σας.
    
    Η υγιής σχέση … ακόμη και η χαλαρή ή περιστασιακή, βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και στη συναίνεση και των δύο πλευρών σε αυτό που συμβαίνει. Όταν η επικοινωνία συνεχίζεται με τρόπο που σας φέρνει σε δύσκολη θέση, τότε είναι ένδειξη ότι τα προσωπικά σας όρια χρειάζονται ενίσχυση και προστασία.
    
    Έχετε κάθε δικαίωμα:
    ✔️ να αλλάξετε γνώμη
    ✔️ να αποστασιοποιηθείτε
    ✔️ να σταματήσετε την επικοινωνία χωρίς ενοχές
    
    Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι «τι άλλο να κάνω;» αλλά «τι χρειάζομαι εγώ για να νιώθω ασφαλής και ήρεμη;». Η απάντηση σε αυτό συνήθως δείχνει και τον δρόμο. Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία

• Διαχείριση πένθους

  Πως μπορώ να συνεχίσω αφού έχασα την μαμά μου ? Έχουν περάσει 20 μέρες αλλά ο πόνος και το σφίξιμο δεν φεύγει δεν νιώθω καθόλου καλά δεν έχω όρεξη για τίποτα νιώθω κενή και άδεια δεν με γεμίζει τίποτα

  • Καλησπέρα σας.
    
    Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας. Από αυτά που γράφετε, φαίνεται πως βρίσκεστε ακόμη πολύ κοντά στο γεγονός του αποχωρισμού. Είκοσι μέρες είναι ένα πολύ μικρό διάστημα όταν έχει χαθεί ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μας.
    
    Το σφίξιμο, ο πόνος, η αίσθηση κενού, η έλλειψη ενδιαφέροντος για πράγματα που παλιότερα μπορεί να σας έδιναν χαρά, είναι εμπειρίες που συχνά συνοδεύουν το πένθος. Όταν χάνουμε τη μητέρα μας, δεν χάνουμε μόνο ένα πρόσωπο· χάνουμε μια σχέση, μια παρουσία, έναν τρόπο να υπάρχουμε στον κόσμο που ήταν γνωστός και οικείος.
    
    Ίσως αυτή τη στιγμή το ζητούμενο να μην είναι να βρείτε ...πώς θα συνεχίσετε αμέσως ή πώς θα σταματήσετε να πονάτε. Ίσως χρειάζεται πρώτα να δώσετε χώρο στον πόνο σας, χωρίς να απαιτείτε από τον εαυτό σας να είναι καλά τόσο σύντομα. Το πένθος δεν είναι κάτι που ξεπερνιέται γρήγορα ούτε ακολουθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
    
    Μερικές φορές οι άνθρωποι γύρω μας περιμένουν να “δυναμώσουμε” ή να “προχωρήσουμε”, όμως η πραγματική διεργασία του πένθους χρειάζεται χρόνο, υπομονή και πολλή τρυφερότητα προς τον εαυτό μας. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος να πενθείτε.
    
    Αν νιώθετε ότι όλο αυτό σας κατακλύζει, η ψυχοθεραπεία μπορεί να προσφέρει έναν ασφαλή χώρο όπου ο πόνος, η απώλεια, ο θυμός, η θλίψη ή ακόμα και το κενό μπορούν να ακουστούν και να χωρέσουν χωρίς βιασύνη και χωρίς την ανάγκη να “διορθωθούν”. Γιατί πολλές φορές αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι να φύγει ο πόνος, αλλά να μη χρειάζεται να τον κουβαλάμε μόνοι μας.
    
    Και όσο αβάσταχτο κι αν μοιάζει τώρα, δεν θα νιώθετε για πάντα ακριβώς όπως νιώθετε σήμερα. Το πένθος δεν εξαφανίζει την αγάπη που υπήρξε…σταδιακά βρίσκει έναν διαφορετικό τρόπο να τη χωρέσει μέσα μας. Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία