Ραφτοπούλου Λία

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Emdr

  Καλησπέρα είμαι 19 ετών αγόρι και υποφέρω από σχολικό τραύμα. Αναλυτικότερα, πέρυσι που ήμουν Τρίτη Λυκείου δέχτηκα τρομερό λεκτικό και ψυχολογικό bullying από συμμαθητές μου, αλλά και από άλλες τάξεις μόνο και μόνο επειδή είμαι στο αυτιστικό φάσμα. Στη συνέχεια, αφότου τελείωσα σχολείο μέχρι και σήμερα υποφέρω από τραύμα και μοναξιά. Νιώθω πως όποτε βγαίνω έξω άγνωστοι περαστικοί με βρίζουν χυδαία, με υποτιμούν, ακούω ανώμαλους θορύβους και μου κάνουν άσχημες χειρονομίες. Το χειρότερο είναι πως αρχίζω να πιστεύω πως όντως έξω μου τα κάνουν αυτά επειδή μπορεί να καταλαβαίνουν ότι είμαι διαφορετικός. Τέλοσπάντων, αυτό έχει επηρεάσει πολύ αρνητικά την καθημερινότητα μου, έχω να χαμογελάσω στη ζωή μου μήνες επειδή τα σκέφτομαι συνέχεια και συνέχεια, σα να με ελέγχει. Τι είδους θεραπεία πιστεύετε είναι κατάλληλη της περίπτωσης αυτής; Έχω σκεφτεί για EMDR αλλά δεν είμαι σίγουρος. Πάω σε ψυχίατρο και ψυχολόγο για 9 μήνες αλλά δε βλέπω διαφορά. Τι προτείνετε;

  • Καλησπέρα ….
    
    Αρχικά, θέλω να αναγνωρίσω πόσο δύσκολο ακούγεται αυτό που περιγράφεις. Το να δέχεται ένας νέος άνθρωπος συστηματικό χλευασμό, απόρριψη και bullying σε μια τόσο ευαίσθητη περίοδο της ζωής του μπορεί να αφήσει βαθιά σημάδια. Και πολλές φορές το τραύμα δεν τελειώνει όταν τελειώσει το σχολείο. Το σώμα και το μυαλό μπορεί να συνεχίσουν να βρίσκονται σε εγρήγορση, σαν να προσπαθούν συνεχώς να προστατευτούν από μια απειλή που κάποτε ήταν πραγματική.
    
    Από αυτά που γράφεις, μοιάζει σαν ένα κομμάτι σου να περιμένει διαρκώς ότι θα ξαναπληγωθεί, να σκανάρει το περιβάλλον για σημάδια απόρριψης ή κοροϊδίας. Αυτό είναι κάτι πο...υ συναντάμε συχνά σε ανθρώπους που έχουν βιώσει έντονο εκφοβισμό ή τραυματικές εμπειρίες. Ωστόσο, θα σταθώ με ιδιαίτερη προσοχή σε αυτό που αναφέρεις, ότι νιώθεις πως άγνωστοι περαστικοί σε βρίζουν, σε υποτιμούν ή σου κάνουν χειρονομίες και ότι δυσκολεύεσαι πλέον να ξεχωρίσεις τι συμβαίνει πραγματικά και τι μπορεί να σχετίζεται με τον φόβο και την αγωνία που κουβαλάς. Αυτό είναι πολύ σημαντικό να το συζητήσεις ανοιχτά με τον ψυχίατρο και τον ψυχολόγο σου, αν δεν το έχεις ήδη κάνει.
    
    Σε σχέση με το EMDR, πράγματι είναι μια θεραπευτική προσέγγιση που χρησιμοποιείται συχνά για την επεξεργασία τραυματικών εμπειριών και μπορεί να βοηθήσει αρκετούς ανθρώπους. Δεν είναι όμως δυνατόν να γνωρίζει κανείς μέσα από ένα μήνυμα αν είναι η καταλληλότερη επιλογή για εσένα. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να γίνει μια προσεκτική αξιολόγηση του τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα και ποιες είναι οι ανάγκες σου αυτή τη στιγμή.
    
    Επίσης, το γεγονός ότι βρίσκεσαι σε θεραπεία εδώ και 9 μήνες και νιώθεις ότι δεν βλέπεις διαφορά είναι κάτι που αξίζει να συζητηθεί μέσα στη θεραπευτική σχέση. Μερικές φορές χρειάζεται να επαναξιολογηθεί η θεραπευτική προσέγγιση, οι στόχοι ή ακόμη και το κατά πόσο νιώθουμε πραγματικά κατανοητοί και ασφαλείς μέσα στη θεραπεία.
    
    Και κάτι τελευταίο. Μέσα σε όλο το μήνυμά σου δεν βλέπω έναν άνθρωπο «διαφορετικό» με τον τρόπο που ίσως φοβάσαι ότι τον βλέπουν οι άλλοι. Βλέπω έναν άνθρωπο που έχει πληγωθεί βαθιά από την απόρριψη και που προσπαθεί να βρει ξανά έναν τρόπο να νιώσει ασφαλής ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτό είναι κάτι που αξίζει χρόνο, φροντίδα και μια θεραπευτική σχέση μέσα στην οποία δεν θα χρειάζεται να απολογείσαι για το ποιος είσαι. Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία

• Κατάθλιψη

  είμαι 17 ετών και τους τελευταίους μήνες με ταλαιπωρεί πολύ έντονα η σκέψη ότι μεγαλώνω, ότι του χρόνου τελειώνω το σχολείο, εύχομαι να ήμουν τρίτη γυμνασίου, εύχομαι να ήμουν κάποια άλλη φίλη μου που περνάει καλύτερα από εμένα κλπ. Και δυστυχώς δεν ξέρω πώς να σταματήσω να τα σκέφτομαι όλα αυτά και πώς θα καταφέρω να αποβάλω αυτές τις σκέψεις από το μυαλό μου. Πώς θα μπορούσα να το σταματήσω αυτό;

  • Καλησπέρα
    Αυτό που περιγράφεις είναι πολύ πιο ανθρώπινο και συχνό απ’ όσο ίσως νομίζεις, ειδικά σε μια ηλικία όπου πολλά αλλάζουν ταυτόχρονα και αρχίζει σιγά σιγά να κλείνει ένας ολόκληρος κύκλος ζωής.
    
    Μερικές φορές, όταν πλησιάζει το τέλος του σχολείου και η μετάβαση προς την “ενήλικη ζωή”, μπορεί να εμφανίζεται ένας φόβος για το μεγάλωμα, για τον χρόνο που περνά, για το ότι τίποτα δεν μένει ίδιο. Και τότε το μυαλό αρχίζει να γυρίζει πίσω, σε εποχές που ένιωθαν πιο ασφαλείς, πιο ξέγνοιαστες ή πιο απλές.
    
    Το ότι εύχεσαι να ήσουν πάλι τρίτη γυμνασίου ή να ήσουν “κάποια άλλη” δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι λάθος με εσένα. Μ...οιάζει περισσότερο σαν ένα κομμάτι σου να δυσκολεύεται να αποχωριστεί μια περίοδο της ζωής σου και ταυτόχρονα να φοβάται μήπως δεν είναι αρκετό για αυτά που έρχονται μετά.
    
    Και πολλές φορές, όσο περισσότερο προσπαθούμε να “διώξουμε” τέτοιες σκέψεις, τόσο πιο έντονα επιστρέφουν. Ίσως λοιπόν το ζητούμενο δεν είναι να τις εξαφανίσεις με το ζόρι, αλλά να αρχίσεις να τις ακούς λίγο πιο ήπια και με λιγότερο φόβο. Να αναρωτηθείς τι είναι αυτό που πραγματικά σε στεναχωρεί ή σε αγχώνει πίσω από αυτές.
    
    Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις τώρα. Ούτε να νιώθεις συνέχεια καλά για να προχωράς. Και αν δεις ότι αυτές οι σκέψεις σε βαραίνουν πολύ ή σε κάνουν να χάνεις τη χαρά και την επαφή με την καθημερινότητά σου, η συζήτηση με έναν ειδικό μπορεί να σε βοηθήσει να νιώσεις πιο ασφαλής με όσα αλλάζουν μέσα και γύρω σου.
    
    Το μεγάλωμα καμιά φορά φοβίζει… αλλά δεν σημαίνει ότι χάνεις τον εαυτό σου. Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα! Εδώ και καιρό ξυπνάω απ' τις 5 το πρωί και δεν μπορώ να ξανακοιμηθώ. Έχω ζάλη, αδυναμία και μουδιάσματα στα πόδια όσο είμαι ξαπλωμένη. Όταν σηκώνομαι τα συμπτώματα σταδιακά υποχωρούν. Τον τελευταίο καιρό περνάω μια περίοδο πολύ έντονου άγχους. Μπορεί τα συμπτώματα να οφείλονται σ' αυτό ή είναι κάτι νευρολογικό;

  • «Καλησπέρα σας. Ακούγεται πως αυτό που βιώνετε είναι αρκετά δυσάρεστο και ανησυχητικό, ειδικά όταν σας ξυπνά τόσο νωρίς και συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα. Είναι σημαντικό να πω ότι το έντονο και παρατεταμένο άγχος μπορεί πράγματι να εκφραστεί με σωματικούς τρόπους, όπως ζάλη, αδυναμία ή μουδιάσματα, ιδιαίτερα σε περιόδους που το σώμα προσπαθεί να ξεκουραστεί.
    Ταυτόχρονα, επειδή τα συμπτώματα αφορούν το σώμα σας και σας προβληματίζουν, είναι σημαντικό να τα συζητήσετε και με έναν γιατρό, ώστε να αποκλειστεί οποιαδήποτε οργανική αιτία και να νιώσετε περισσότερη ασφάλεια.
    . Από εκεί και πέρα, η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει ...ουσιαστικά στο να κατανοηθεί η σχέση ανάμεσα στο άγχος και τις σωματικές αντιδράσεις και να μειωθεί η ένταση που βιώνεται.» Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία