Ραφτοπούλου Λία

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Αυτογνωσία

  Πρακτικά τι σημαίνει η προσωπική δουλειά στην ψυχοθεραπεία;

  • Πρακτικά, η προσωπική δουλειά στην ψυχοθεραπεία σημαίνει να αρχίζεις να παρατηρείς τον εσωτερικό σου κόσμο και να τον παίρνεις στα σοβαρά.
    
    Σημαίνει:
    • να αναγνωρίζεις τι νιώθεις, ακόμη κι όταν δεν είναι ξεκάθαρο ή «βολικό»
    • να βλέπεις μοτίβα στις σχέσεις σου, στις αντιδράσεις σου, στις επιλογές σου
    • να καταλαβαίνεις από πού έρχονται κάποια συναισθήματα ή φόβοι και πώς συνδέονται με την ιστορία σου
    • να μαθαίνεις να μένεις με αυτό που σε δυσκολεύει, χωρίς να το διώχνεις αμέσως
    • να αποκτάς περισσότερη επίγνωση και, σταδιακά, περισσότερη ελευθερία στις επιλογές σου
    
    Δεν σημαίνει να «φτι...άξεις» τον εαυτό σου ή να γίνεις κάποιος άλλος.
    Σημαίνει να συναντήσεις τον εαυτό σου με ειλικρίνεια, με ασφάλεια και με συνοδεία.
    
    Και αυτό, πρακτικά, αλλάζει τον τρόπο που σχετίζεσαι με τους άλλους και , κυρίως με εσένα. Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία

• Ψυχογενής Βουλιμία - Ψυχογενής Ανορεξία

  Γεια σας! Είμαι μαθήτρια Γ Λυκείου και πλησιάζουν οι πανελλαδικές. Φροντιστήριο δεν πήγα, είμαι από γενικό στην θετική κατεύθυνση (που είναι αρκετά δύσκολη), και τώρα τελευταία τα σκαμπανεβάσματα είναι τρελά. Έχει χαθεί πολύς πολύτιμος χρόνος για επανάληψη, σε ένα μάθημα δεν έχω τελειώσει ακόμα την ύλη, είμαι καλή μαθήτρια και έχω δυνατότητες αλλά με έχει ρίξει πολύ αυτή η περίοδος. Μάλιστα, λόγω ενός μεγάλου διαλείμματος από το σχολείο (είχα μαζέψει απουσίες) φοβάμαι τώρα να ξαναπάω, να δω τα άλλα παιδιά... δεν θέλω να με ρωτήσουν τίποτα. Δεν απαντάω σε μηνύματα και έχω μόνο την διάθεση να μιλήσω με τους καθηγητές του σχολείου μου. Κάνουν προσομοιώσεις και δεν έχω κάνει καμία... λόγω απροετοιμασίας. Και το κερασάκι στην τούρτα; Με έπιασε τέτοιο άγχος αυτή την βδομάδα που είχα δύο μέρες υπερφαγίας ώσπου τα έβγαλα όλα. Τώρα, είμαι σε κατάσταση ανάρρωσης. Το άγχος φυσικά αυτό δεν εκδηλώνεται πρώτη φορά. Εκδηλώθηκε και μέσα από απόπειρα που έκανα μέσω αφαγίας τα Χριστούγεννα... είχα μείνει πίσω στην ύλη σε σχέση με τα φροντιστήρια και είχα χάσει κάθε χαραμάδα ελπίδας. Και τώρα, μια βόμβα να έπεφτε, δεν θα με πείραζε να σας πω την αλήθεια. Έχετε λοιπόν κάποια... συμβουλή; Ξέρω, είμαι δύσκολη περίπτωση. Αλλά, όποιος είναι ψυχολόγος εκεί έξω και αντιλαμβάνεται την κατάσταση μου, και δεν προβαίνει σε λόγια όπως: έχεις όλη την ζωή μπροστά σου, πόσοι άνθρωποι πέτυχαν και χωρίς τις πανελλήνιες, μπορείς να ξαναπροσπαθήσεις, δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι, κλπ, θα ήθελα να απαντήσει. Ο άνθρωπος είναι αδύναμο πλάσμα. Και, αυτή η απάντηση δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Την ήξερα από την αρχή. Το νόημα είναι να δοθεί ένα κίνητρο, να μπει μια "λάμψη" φωτός στο σκοτεινό δωμάτιο που είμαι κλειδωμένη. Οι εξετάσεις πλησιάζουν και αν δεν βελτιώσω την ψυχολογία μου, όπως είναι δεν θα πάω να γράψω, ούτε ενδοσχολικές, γιατί αν πάω θα πάθω κρίση πανικού. Σας ευχαριστώ :)

  • Καλησπέρα
    Διαβάζοντας αυτά που γράφεις, νιώθει κανείς πόσο μόνη, πιεσμένη και εξαντλημένη αισθάνεσαι όλο αυτό το διάστημα. Και μου φαίνεται πολύ σημαντικό το ότι, μέσα σε όλη αυτή τη δυσκολία, εξακολουθείς να προσπαθείς να βρεις έναν τρόπο να μιλήσεις και να ζητήσεις κάτι διαφορετικό από τις κλασικές «παρηγορητικές» απαντήσεις που τελικά δεν σε αγγίζουν.
    
    Δεν μου δίνεις την αίσθηση ενός ανθρώπου «τεμπέλη» ή αδιάφορου. Μου δίνεις την αίσθηση ενός ανθρώπου που έχει πιεστεί τόσο πολύ, που το σύστημά του έχει αρχίσει να καταρρέει από την υπερφόρτωση. Και όταν το άγχος φτάνει σε τέτοιο επίπεδο, πολλές φορές δεν λει...τουργεί σαν “κίνητρο”, αλλά σαν πάγωμα. Σαν να κλείνει ο οργανισμός για να προστατευτεί.
    
    Το ότι απομακρύνθηκες, δεν απαντάς σε μηνύματα, φοβάσαι να επιστρέψεις στο σχολείο, νιώθεις ντροπή, απελπισία, ακόμα και αδιαφορία για το αν “πέσει βόμβα”, δείχνει πως αυτή τη στιγμή δεν χρειάζεσαι πίεση να αποδείξεις κάτι. Χρειάζεσαι στήριξη. Πραγματική. Ανθρώπινη. Χωρίς κριτική.
    
    Και θέλω να σταθώ πολύ σοβαρά σε κάτι: η υπερφαγία με εμετό, η αφαγία, η απόγνωση που περιγράφεις, δεν είναι “υπερβολές”. Είναι σημάδια ότι μέσα σου υπάρχει πολύς πόνος και πολύ μεγάλη ψυχική εξάντληση. Δεν χρειάζεται να το αντέξεις μόνη σου μέχρι να «σπάσεις» τελείως.
    
    Αυτή τη στιγμή ίσως ο στόχος δεν είναι να γίνεις η τέλεια υποψήφια ή να καλύψεις όλη την ύλη. Ίσως ο πρώτος στόχος είναι να μπορέσεις να αναπνεύσεις λίγο ψυχικά, ώστε να μη νιώθεις ότι καταρρέεις. Και αυτό δεν σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει φροντίδα.
    
    Μου φαίνεται πολύ σημαντικό που λες ότι νιώθεις ασφάλεια με κάποιους καθηγητές σου. Ίσως αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν μια πρώτη γέφυρα για να μη μείνεις μόνη σε όλο αυτό. Και παράλληλα, θα ήταν πολύ βοηθητικό να απευθυνθείς και σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας, γιατί όσα περιγράφεις αξίζουν χώρο και υποστήριξη τώρα ,όχι “όταν περάσουν οι εξετάσεις”.
    
    Δεν είσαι δύσκολη περίπτωση. Είσαι ένας άνθρωπος που έχει φτάσει στα όριά του και προσπαθεί, με όση δύναμη του έχει μείνει, να κρατηθεί. Και το ότι ακόμα ψάχνεις αυτή τη “λάμψη” που λες, σημαίνει ότι ένα κομμάτι σου δεν έχει παραιτηθεί. Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία

• Άγχος και Στρες

  Σκέφτομαι συνεχώς ότι θα συμβεί κάτι κακό. Πχ θα με τρακάρουν άσχημα με το αμάξι. Θα περάσω από μια γέφυρα. Θα γκρεμιστεί η πολυκατοικία ενώ είμαι μέσα. Θα πέσει το αεροπλάνο. Θα γίνει ατύχημα στο μετρό και θα με καρφώσει λαμαρίνα. Και άλλα πολλά συνεχώς και τα κάνω και εικόνες. Κυρίως όμως με το αυτοκίνητο πιο πολύ με πιάνει ταχυκαρδία όσο είμαι μέσα. Είναι να πάμε κάπου και αγχώνομαι δύο εβδομάδες πριν. Προσπαθώ να προβλέψω τον θάνατό μου. Με κουράζει. Διώχνω τις σκέψεις αναγκαστικά αλλά με κουράζουν. Θέλω να δω έναν ειδικό αλλά νιώθω ότι δεν διορθώνεται.

  • Αυτό που περιγράφετε ακούγεται πολύ εξουθενωτικό… σαν το μυαλό σας να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση συναγερμού, ψάχνοντας αδιάκοπα τι κακό μπορεί να συμβεί ώστε να σας “προστατεύσει”. Και όταν αυτές οι σκέψεις γίνονται τόσο έντονες και συνοδεύονται από εικόνες, ταχυκαρδία και συνεχή αγωνία, είναι λογικό να κουράζεστε ψυχικά και σωματικά.
    
    Πολλοί άνθρωποι που βιώνουν έντονο άγχος ή αγχώδεις διαταραχές περιγράφουν ακριβώς αυτό: μια διαρκή προσπάθεια να προβλέψουν ή να ελέγξουν τον κίνδυνο και τον θάνατο, σαν αν το σκεφτούν αρκετά ίσως μπορέσουν να τον αποφύγουν. Όμως αυτή η συνεχής επαγρύπνηση συνήθως εγκλωβίζει ακόμα περισσότερο το νε...υρικό σύστημα στον φόβο.
    
    Το σημαντικό είναι ότι αυτό που ζείτε δεν σημαίνει ότι “τρελαίνεστε” ούτε ότι είναι κάτι χωρίς βοήθεια. Και το ότι μέσα σας υπάρχει η σκέψη να απευθυνθείτε σε ειδικό, δείχνει πως ένα κομμάτι σας αναζητά ανακούφιση και στήριξη, ακόμη κι αν ένα άλλο κομμάτι έχει χάσει την ελπίδα ότι μπορεί να αλλάξει κάτι.
    
    Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει πολύ στο να κατανοήσετε τι τροφοδοτεί αυτές τις σκέψεις, πώς λειτουργεί ο κύκλος του φόβου και πώς σιγά σιγά μπορείτε να αποκτήσετε περισσότερη αίσθηση ασφάλειας μέσα σας, χωρίς να χρειάζεται να πολεμάτε συνεχώς με το μυαλό σας.
    
    Δεν χρειάζεται να συνεχίσετε να το κουβαλάτε μόνος/η σας. Και πολλές φορές, αυτό που σήμερα μοιάζει αδύνατο να αλλάξει, αρχίζει να μετακινείται όταν βρεθεί ένας ασφαλής χώρος να ακουστεί πραγματικά. Διάβασε περισσότερα

    Ραφτοπούλου Λία