Πισκοντάκης Νικόλαος

Γειά σας, είμαι 35 απο τα 19 που έγινε μια και μοναδική μεγάλη κρίση πανικού... Υποφέρω από αγοραφοβία συν διαταραχή άγχους, ποιότητα ζωής μηδέν όνειρα κατεστραμένα στην πιο παραγωγική δεκαετία της ζωής μου εναλλαγή πολλών γιατρών, αγωγών κάποιες ψυχοθεραπείες (που δεν με βοήθησαν ουσιαστικά) και ολα αυτα τα γνωστά. Δυστυχώς αυτό που λένε πρέπει να βοηθήσουμε τον εαυτό μας δεν πετυχαίνει όσες και οτι προσπάθεια κι αν έκανα. Πλέον, ή ο χρόνος ή οι αγωγές ή εγώ δρ γνωρίζω ακριβώς. Απο εκει που δε μπορούσα να βγω απ το σπίτι χωρίς να νιώθω πως θα Λιποθυμήσω, εχω κατάφερει να βγαίνω κάποιες φορές δύσκολο κάποιες ποιο εύκολο. Πχ πάω για καφέ μόνος μου η βόλτα με το σκύλο η βόλτα με τ αμάξι... Αλλά δε πάω ταξίδι μόνος μου ή και με παρέα. Θα ήθελα να ρωτήσω λοιπόν γιατί τόσα χρόνια δεν έχω πάρει σαφή απάντηση γενικώς. Όταν είμαι έξω και αισθάνομαι αυτά τα ωραία (ελαφριά ζάλη, κοντανάσεμα, φόβος, πως χάνω το κόσμο απο στιγμή σε στιγμή, αποπροσωποίηση, όλα αυτά τα συμπτώματα που έχει ένας αγοραφοβικός) Αυτα τα συμπτώματα λοιπόν είναι ικανά να φέρουν μια κρίση πανικού; ή απλά είναι σκέτος φόβος που δεν έχει τη δύναμη να Φέρει μια κρίση πανικού; Γιατί όσον γνωστόν δεν μπορούμε να ξέρουμε πότε έρχεται μια κρίση πανικού γιατί έρχεται ξαφνικά. Αυτα τα συμπτώματα;;; τι είναι; και γιατί δεν υποχωρούν μέσα στα χρόνια; Γιατί αν δεν έρθουν αυτά εγω νιώθω καλά. Γιατί αισθάνομαι κάποιες φορές όπως αισθανόμουν πριν 16 χρόνια. Σα να έγινε η κρίση πανικού χθες; Γιατί με το που βγω αυτοματοποιούνται με το που θα έρθει το πρώτο αεράκι στο πρόσωπο μου;; Πως φεύγουν αυτά τα συμπτώματα; Οσο έκθεση κι αν κάνω όσο κι αν πιέζω τον εαυτό μου να κάτσει σε δύσκολες καταστάσεις ,απλά φυσάω ξεφυσάω, δε με χωράει ο τόπος και υποφέρω στη βαθμό όπως και πριν 16 χρόνια. Ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε αυτό το μεγάλο κείμενο.

Πριν από 6 χρόνια που έδινα πανελλήνιες μέχρι σήμερα που έδωσα εξέταση για το δίπλωμα οδήγησης, έχω φτάσει σε σημείο όχι μόνο στην κατάθλιψη, αλλά ότι όλο αυτό το φάσμα των εξετάσεων με κάνει να θεωρώ πως είμαι άχρηστος, ότι μου μεταδίδει η κοινωνία το μήνυμα πως δεν αξίζω στη ζωή, και ότι δεν θα έχω μέλλον. Καταλήγοντας στο σημερινό, έπαθα κρίση πανικού, σε συνδυασμό κατάθλιψης, κατά τη διάρκεια της οδήγησης, που δεν διήρκησε ούτε 5 λεπτά και όταν γύρισα στο σπίτι με έπιασαν οι τάσεις αυτοκτονίας, πράγμα που έχασα πλήρως τον έλεγχο μου και εξακολουθώ να βιώνω αυτό το σοκ. Οι τάσεις αυτοκτονίας προέκυπταν από την καταδίωξη αρνητικών επαναλαμβανόμενων στιγμιότυπων του παρελθόντος, ασχέτως που πηγαίνω πολλά χρόνια σε ψυχολόγο. Έχω σκεφτεί να φύγω από τη χώρα , αλλά στην πράξη δεν μου είναι εύκολο.

Καλημέρα σας παίρνω ζαναχ πολλά χρόνια Τώρα άρχισα να το κόβω με την βοήθεια της ψυχιάτρου αισθάνομαι κόπωση δεν έχω διάθεση και γενικά είναι πολύ δυσκολο