Ο Δαμιανός Γρύλλης είναι ιατρός και ψυχοθεραπευτής με ψυχαναλυτικό προσανατολισμό. Από το 2025 διατηρεί ιδιωτικό ψυχοθεραπευτικό ιατρείο στην Ηλιούπολη, όπου εργάζεται με ενήλικες σε ατομικές συνεδρίες.
Από το 2022 εκπαιδεύεται στην Ψυχαναλυτική/Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία Παιδιών και Ενηλίκων στο ΔΙ.ΚΕ.Ψ.Υ. και κατά το ακαδημαϊκό έτος 2026–2027 βρίσκεται στο τέταρτο έτος του κύριου κύκλου εκπαίδευσης. Το ΔΙ.ΚΕ.Ψ.Υ. είναι τακτικό μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος (ΕΕΨΕ) και της European Association for Psychotherapy (EAP), μέλος της European Confederation of Psychoanalytic Psychotherapies (ECPP) με αναγνώριση ως Accredited Psychoanalytic Training Institute (APTI), καθώς και οργανισμός-μέλος της British Association for Counselling and Psychotherapy (BACP).
Από τον Οκτώβριο του 2026 παρακολουθεί επίσης το Πρόγραμμα Ψυχαναλυτικής Εκπαίδευσης του Κέντρου Ψυχαναλυτικών Ερευνών της Αθήνας (ΚΨΕ), στον λακανικό προσανατολισμό. Το ΚΨΕ αποτελεί affiliated institution του Département d’études lacaniennes του Institut du Champ freudien.
Βρίσκεται σε συνεχιζόμενη προσωπική ανάλυση από το 2022 και σε τακτική ατομική κλινική εποπτεία λακανικού προσανατολισμού από το 2026.
Είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Comenius University της Μπρατισλάβας, από την οποία αποφοίτησε το 2017 με βαθμό 8,9/10. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του πραγματοποίησε ένα έτος κλινικής άσκησης στην Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Mickiewiczova.
Παράλληλα δραστηριοποιείται ως επιμελητής ιατρικών και επιστημονικών κειμένων, έχοντας συμμετάσχει στη γλωσσική και επιστημονική επιμέλεια περισσότερων από 1.300 ιατρικών χειρογράφων για υποβολή σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά.
Τρόπος εργασίας
Η ψυχαναλυτική εργασία ξεκινά από την παραδοχή ότι δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε εκ των προτέρων ποιο είναι το «καλό» για έναν άλλον άνθρωπο. Κάθε άνθρωπος αναγνωρίζεται για την πολυπλοκότητά του και προσεγγίζεται μέσα από τη μοναδικότητα της ιστορίας του και του τρόπου με τον οποίο σχετίζεται με τις δυσκολίες, τα συμπτώματα, τις σχέσεις, τις επιθυμίες και τις επαναλήψεις του.
Στις συνεδρίες καλείται να μιλήσει όσο το δυνατόν πιο ελεύθερα για ό,τι του έρχεται στον νου, ακόμη και όταν αυτό αρχικά του φαίνεται ασήμαντο, άσχετο ή χωρίς ιδιαίτερο νόημα.
Η ψυχαναλυτική εργασία δεν επιχειρεί να περιορίσει την ενικότητα του κάθε ανθρώπου στα όρια ενός κοινωνικά αποδεκτού ιδεώδους περί ευτυχίας, υγείας ή ωριμότητας, αλλά να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε να μπορεί να αλλάξει κάτι στον τρόπο με τον οποίο τοποθετείται απέναντι σε όσα τον αφορούν.