Σκλαβούνου Παρασκευή MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κατάθλιψη

  Είμαι κοπέλα 26 ετών. Γενικά από μικρή ήμουν πολύ ευαίσθητη. Δενόμουν ακόμα και με πράγματα που δεν έπρεπε να δεθώ όπως πχ με αντικείμενα τα οποία όταν τα έχανα ή χαλούσαν με έθλιβε υπερβολικά. Μέχρι σήμερα μπορώ να πω ότι στεναχωριέμαι πολύ εύκολα για τα πάντα όπως πχ για χαμένες ευκαιρίες, επιλογές που θεωρώ ότι τελικά δεν ήταν οι σωστές, για ανθρώπους που με άφησαν κλπ. Ακόμη, είμαι υπερβολικά ευαίσθητη με ότι αφορά τα ζώα. Για παράδειγμα εάν μάθω ότι ένα ζώο έπαθε κάτι κλαίω ασταμάτητα και με λυγμούς. Όταν δε σκέφτομαι πως κάποια στιγμή θα χάσω το δικό μου κατοικίδιο μου έρχεται να τρελαθώ, σπαράζω στο κλάμα και δεν μπορώ με τίποτα να σταματήσω. Τέλος, σε ότι αφορά τα δικά μου θέματα είμαι σχεδόν πάντα απαισιόδοξη.. όταν όμως αφορά κάτι κάποιον άλλον είμαι υπερβολικά αισιόδοξη και του δίνω δύναμη. Τον τελευταίο καιρό προετοιμάζομαι για μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου (μετακόμιση σε άλλη πόλη) κάτι για το οποίο ήμουν χαρούμενη μέχρι τη στιγμή που άρχισε να πλησιάζει η ώρα να φύγω. Αισθάνομαι υπερβολική θλίψη και κλαίω. Είναι φυσιολογικά όλα αυτά; Είμαι υπερβολικά ευαίσθητη ή έχω χρόνια κατάθλιψη; Ή κάποια άλλη διαταραχή;…

  • Απο τις σκέψεις σας κ όσα αναφέρατε για τον εαυτό σας, δείχνουν ενα ενήλικο άτομο που παλεύει να ολοκληρώσει την ενηλικίωσή του. Κι ενώ βρίσκεστε προς τη σωστή κατεύθυνση, μόλις αντιλαμβάνεστε το προχώρημά σας θέλετε να επιστρέψετε στο γνώριμο σας, αυτό που σας δείχνει μια γνωστή κατάσταση... Η ανερχόμενη μετακόμιση είναι ενα από τα γεγονότα που προκαλούν αποσταθεροποίηση. Ίσως δεν χρειάζεται να βιώνετε τα νέα κεφάλαια της ζωής σας με υπερβολή (ισως να μην αντιστοιχεί) γιατί θυμίζει μια πιο παιδική αντίδραση κ σας κλέβει από τον ενήλικο τρόπο ζωής σας.

    Σκλαβούνου Παρασκευή

• Αυτογνωσία

  Καλησπέρα, νιώθω ότι με όποιον ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή είτε κ ψυχίατρο έχω μιλήσει δεν με έχει βοηθήσει. Προφανώς και εγώ είμαι αυτή που θα βοηθήσω τον εαυτό μου στην τελική απλά δεν νιώθω ότι έχω βρει αυτό που ψάχνω και φοβάμαι πως δεν θα το βρω και πως όλους θα τους απορρίπτω. Και δεν το κάνω απευθείας προσπαθώ να το δω αλλιώς, να κάνω κάποιες συνεδρίες για να μπορέσω να βγάλω συμπέρασμα και όλο κάτι δεν θα μου αρέσει. Είναι φυσιολογικό αυτό ;

  • Καλησπέρα σας, απο τις πληροφορίες που δίνετε, φαίνεται πως βρίσκεστε σε παθητική θέση και ψάχνετε μαγικές λύσεις. Ίσως να απορρίπτετε εσείς πρώτα τον εαυτό σας και ως εκ τούτου (ασυνείδητα) να μη μπορείτε να βγείτε από πιθανά αδιέξοδα που νομίζετε ότι είστε. Ίσως, η θέση ή η στάση σας αυτή, να πηγάζει από ρόλους που αναλαμβάνετε γενικότερα στη ζωή σας. Ίσως, πρώτα, είναι σημαντικό να αφουγκραστείτε τις νέες σας ανάγκες κ επιθυμίες. Να χρειάζεται να εμπιστευτείτε τις δικές σας επιλογές -ακόμη κι αν δεν συμπεριλαμβάνουν στο εδώ κ τωρα κάποιον ειδικό- ώστε να μπορέσετε να σας δείτε στο επόμενο βήμα σας, στο επόμενο στάδιο κ να είναι εξ ολοκλήρο...υ δικό σας. Διάβασε περισσότερα

    Σκλαβούνου Παρασκευή

• Συμβουλευτική γονέων και παιδιών

  η κόρη μου 13 ετών, μαθήτρια α γυμνασίου διαμαρτύρεται συχνά για το ότι έχει άγχος με τα μαθήματα. Στο α τετράμηνο πήρε το απουσιολόγιο και έχει ένα συνεχές άγχος για τους βαθμούς και να είναι η καλύτερη.Ενώ προσπαθούμε να της περάσουμε ότι σημαντικό είναι να κάνουμε ό,τι μπορούμε καλύτερο για τον εαυτό μας άσχετα με το τι κάνουν οι τριγύρω μας και ότι μοιραία δε μπορούμε να είμαστε σε όλα άριστοι και πως δεν ήρθε η καταστροφή του κόσμου αν δε πάρει εξαίρετους βαθμούς , εκείνη εξακολουθεί και αγχώνεται(χωρίς ωστόσο να μπορώ να πω ότι ξημεροβραδιάζεται πάνω από ένα βιβλίο. περισσότερο νομίζω ότι φοβάται μήπως της πούμε εμείς τίποτα-αν κ την έχουμε αφήσει εντελώς ελεύθερη κ με τη πρώτη ευκαιρία της λέμε πόσο καλή είναι- κάτι το οποίο στο παρελθόν ίσως πιέζαμε κ εμείς να είναι καλή στα μαθήματα κλπ.)γενικά μου μιλάει και προσπαθώ κ εγω να της λέω τα πράγματα ως έχουν και να της αναλύω όσο μπορώ.χθες πήγα να την καληνυχτίσω και διαισθάνθηκα ότι κάτι δε πήγαινε καλά κ τη ρώτησα τι έχει, εν ολίγοις αν κ φοβόταν οτι θα τη μαλώσω μου ειπε οτι αυτοτραυματίστηκε στο χέρι της γιατί θεωρεί οτι δεν ειναι καλο παιδι και δεν προσπαθει αρκετα για το σχολειο.τι ρωτησα γιατι το εκανε αυτο κ αν αισθανθηκε καλυτερα,μου ανεφερε τους λογους που σας ειπα και οτι θεωρει οτι δεν ειναι ομορφη(αντικειμενικα ειναι κουκλα)οτι δεν ειναι καλο παιδι, οτι δε προσπαθει κλπ δεν την μαλωσα ωστοσο ταραχτηκα κ στεναχωρηθηκα πολυ κ εκλαιγα κ εγω. Δε ξερω τι να κανω κ πως να το χειριστω και η ιδέα ενος ψυχολογου με τρομάζει

  • Στην περίπτωση αυτή ένας ειδικός είναι μόνο φροντίδα! Θα βοηθήσει και την κόρη σας και φυσικά κι εσάς. Μην μπαίνετε με τρόμο στην ιδέα ενός ειδικού. Δε σημαίνει ότι στιγματίζεστε! Θα σας ακούσει, θα αφουγκραστεί τις ανησυχίες σας κ την αγωνία σας για το παιδί σας. Πάντα θα σας ευγνωμονεί η κόρη σας για το καλό που της κάνατε σε μια δύσκολη φάση της. Υπάρχουν κ δωρεάν γραμμές για τους εφήβους που μπορούν να σας κατευθύνουν όπως, το 11525. Σε κάθε περίπτωση όταν φροντίζουμε την ψυχοσυναισθηματικη κατάσταση ενός παιδιού μεριμνούμε κ την συναισθηματική του ισορροπία κ ασφάλεια του αυριανού ενήλικα!

    Σκλαβούνου Παρασκευή