Τσότρα Βασιλεία

Καλησπερα σας εχω ενα γιο 27 ετων υποστηριζει οτι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΑΕΙ πιθανοτατα απο το υπερβολικο αγχος του χαμηλο βαρος τρωει πολυ μικρες ποσοτητες και φουσκωνει αυτο μπορει να χαρακτηριστει ως νευρικη ανορεξια; Σας ευχαριστω πολυ

Είχα αναφερθεί σε ένα οικογενειακό μου πρόβλημα που αφορά τον γιό μου πριν κάποιους μήνες .Εδώ και 9 μήνες που γύρισε από μπαρκο ως δόκιμος καπετάνιος,τον χώρισε η κοπέλα του οσό ήταν εν πλω.Το έχει πάρει πολύ βαριά,τους πρώτους μήνες ήταν χειρότερα έκλαιγε κάθε μέρα και όλο για αυτήν μιλούσε.Ζητησε βοήθεια από συμβούλο ψυχικής υγείας και μέχρι το καλοκαίρι πήγαινε.Δεν παραδέχεται ότι τον βοήθησε.Παρολα αυτά παρατηρω ότι υπάρχει κάποια βελτίωση, προσπαθεί να μπει σε νέες παρέες να γνωρίσει άλλη κοπέλα αλλά αππογοητευτε εύκολα . Το πρωί ξυπνάει και είναι χάλια γιατί την βλέπει καθημερινά στον ύπνο του.Τωρα είναι να πάει φαντάρος.Θα τον βοηθήσει η θα χειροτερέψει την κατάσταση;;Προσπαθω να είμαι υποστηρικτική αλλά φοβάμαι μήπως είναι κατάθλιψη λόγω ότι η μητέρα μου έπασχε από διπολική διαταραχή και δεν ξέρω ότι υπάρχει κληρονομική προδιαθέση και πρέπει να , μιλήσει με ψυχίατρο.Ανησυχώ τι άλλο να κάνω να τον βοηθήσω;

Έχω τύψεις πολλές, για πράγματα που έχω κάνει και τα έχω μετανιώσει. Κάποια είναι βαριά, κάποια όχι . Απαγοητευομαι πολύ εύκολα με το παραμικρό, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αγχώνομαι, να νευριάζω και να μην έχω διάθεση για τίποτα. Ξεσπάω σε άτομα που δεν μου έκαναν κάτι. Αγχώνομαι χωρίς κάποιο λόγο, και νιώθω πως είμαι χαμένη, ζωντανή νεκρή που λέμε. Τι θα με συμβουλεύατε; Πέρα το να επισκεφθώ κάποιον ειδικό που το έχω στο πρόγραμμα .