Τσότρα Βασιλεία

Καλησπέρα σας ήθελα να σας ρωτήσω γιατί ένιωσα έλξη για κάποιον μεγαλύτερο μου?Δεν είχα ξανανιώσει ποτέ έτσι για έναν άντρα ,κάθε φορά που με πλησίαζε ένιωθα καπως ένα μούδιασμα χαμηλά.Είναι περίπου 20 χρόνια μεγαλύτερος μου ,δεν έχω κάνει σεξ ποτέ αλλά τώρα κάθε φορά που βλέπω αυτό το συγκεκριμένο άτομο μου έρχεται αυτόματα να τον αγγίξω.Δεν μπορώ να καταλάβω τι συνέβαινε στον εγκέφαλο μου κάθε φορά που τον είχα κοντά μου ?Γιατί ένιωθα έτσι?ποτέ δεν είχα νιώσει τόσο όμορφα όπως ένιωσα με τον συγκεκριμένο.

Γεια σας είμαι η κοπέλα που έγραψε πριν λίγες μερες ότι ερωτεύτηκε τον ψυχίατρο ψυχοθεραπευτή της μετά απ 3 χρόνια και αν γίνεται να μιλήσει στον ίδιο .έλαβα αρκετές απαντήσεις όποτε είχα το θάρρος και το έκανα και Δυστυχώς για εμένα ευτυχωσ Για εσάς ,έφαγα μεγάλη απόρριψη κάθως και παντρεμένος είναι απλά δεν φοράει βέρα και μου είπε ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι με καμία που θα του πει κάτι τέτοιο γιατί η σχέση είναι καθαρά ψυχιατρική κ ψυχοθεραπευτική & προκύπτει καμία φορά κ τα έχω μπερδέψει κ ακόμα κ αν επέμενα πως μου αρέσει ο ιδιος άσχετα με τη ψυχοθεραπεία πάλι μου έριξε άκυρο και ότι δε θέλει να μου δώσει ψεύτικη ελπίδα αλλά μη το δω ότι απορρίπτει εμένα προσωπικά κ μπλα μπλα κ αλλά που θόλωσα και δεν άκουσα απλά έφυγα κλαίγοντας .φυσικά πήγα για ποτα απευθείας για να ξεπεράσω το ποσό άβολα ένιωσα με τέτοια απόρριψη που δε μου έχει συμβεί ως τώρα τόσο στεγνά χωρίς κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης ακόμα και αν έφευγα από το ιατρείο του κ δεν ήμουν ασθενης .Επομένως του έστειλα μήνυμα μεθυσμένη ότι εξακολουθώ να επιμένω ότι τον βλέπω αλλιώς άσχετα με το Αν γρθαμε πιο κοντά λόγω συνεδρίων και ότι απλά θέλω μια ευκαιρία για μια δοκιμή κ ας μη βγούμε ποτε κ αν δε βγάζει κάπου καλώς κ οτι καταλαβαίνω οτι δεν μπορούμε να έχουμε κάποια σχέση . Το κινητό ήταν 10 η ώρα κλειστό . Το πρωί Απάντηση δε πηρα ποτέ. Από το γραφείο δεν μπορώ να φύγω γιατί δε με δέχονται 2 ψυχίατροι για χάπια ηρεμιστικά που δε μου γράψαν οι ίδιοι να τα βγάλουν και μου είπαν να γυρίσω στον γιατρό που μου τα συνταγογράφησε και έχει αναλάβει την υπόθεση αυτή . Τώρα νιώθω άβολα επι 2 επειδή ανοίχτηκα πρώτη φορά τόσο σ κάποιον που δεν με θέλει καθόλου Τι να κάνω;;

Γειά σας. Έχασα τον πατέρα μου πριν από τρεις ημέρες από μεταστατικό καρκίνο στα οστά. Γνωρίζω ότι το συγκεκριμένο είδος είναι ανίατο αλλά τα πάντα έγιναν πολύ γρήγορα και απότομα. Κυριολεκτικά τη μια μέρα κανονίζαμε τι ώρα θα ξυπνήσουμε για να πάμε στον προσωπικό του γιατρό για κάτι μικρό ενοχλήσεις στο στομάχι και την επόμενη τον έτρεχα σχεδόν ανήμπορο στα εφημερεύοντα και στη βραδινή ενημέρωση των γιατρών έμαθα ότι πεθαίνει από ώρα σε ώρα. Από εκεί και πέρα και η κλινική του εικόνα ήταν άριστη για την ηλικία του και τίποτα δεν μας έδειχνε ότι είναι άρρωστος και μάλιστα σε τελικό στάδιο. Πριν από έναν μήνα κολυμπούσε στη θάλασσα και δύο μέρες πριν καταρρεύσει, μπήκε στο αμάξι και οδήγησε κανονικά. Από εκείνη την ημέρα πέρα από το σοκ, είμαι εντελώς χαμένος. Κάποιες φορές περπατώ στον δρόμο χωρίς να ξέρω πού πηγαίνω, στο σπίτι ανοίγω την τηλεόραση και μετά από μισή ώρα ακόμα δεν έχω καταλάβει τι παίζει γιατί απλά σκέφτομαι όλα όσα συνέβησαν και άλλα τέτοια παρόμοια φαινόμενα. Εκτός αυτού έχω φοβηθεί πάρα πολύ γιατί είναι η πρώτη φορά που κάποιος νοσεί με καρκίνο στην οικογένειά μας και τρέμω στην ιδέα ότι έχω αυξημένες πιθανότητες να πάρω και εγώ σειρά λόγω της συγγένειας. Μήπως όλα αυτά είναι σημάδια κατάθλιψης ή απλά είναι οι πρώτες μέρες που είναι απλά οι πιο βαριές;