Τσότρα Βασιλεία

Γεια σας. Έχω σχέση ένα χρόνο και αισθάνομαι πως είμαι εντέλει η μόνη που προσπαθεί για τη σχέση. Συμβιβάζομαι συνέχεια και ακολουθώ το πρόγραμμα και τα θέλω του φίλου μου. Οι δικές μου ανάγκες δεν ακούγονται, δεν τις εξέφραζα και πολύ αλλά και όταν το κάνω περνάει πάλι το δικό του. Επίσης αγχώνομαι πολύ με τα λεφτά. Εγώ έχω κάποιες οικονομικές δυσκολίες τελευταία και πιεζομαι αρκετά. Δεν του το έχω πει γιατί δεν θέλω να νομίζει ότι το παίζω καημένη και περιμένω από εκείνον να τα πληρώνει όλα. Μέχρι στιγμής δεν έδειχνε να έχει κάποιο θέμα με το οικονομικό. Αλλά αν μου προτείνει να βγούμε δεν θέλω να το πω και να το κάνω θεμα . Και να μου πει ότι θα πληρώσει εκείνος για να πάω. Οπότε αρκετές φορές έχει τύχει να βγω κ να βγω εκτός προϋπολογισμού για να το παίξω κουλ. Δεν ξέρω πως να χειριστώ αυτά τα θέματα

Ψυχολόγο ή ψυχίατρο? Έχω κάνει κακό στον εαυτό μου (self-harming) τελευταία φορά πριν κανα δεκαήμερο και σε επίσκεψη σε δημόσιο ψυχολόγο (δεν έμεινα ευχαριστημένη) έμαθα ότι έχω κρίσεις πανικού κ άγχους και προσωπικά πιστεύω ότι ίσως έχω και κατάθλιψη που θα έπρεπε να απευθυνθώ?

Γίνεται η δυσφορία ή στρες που ένιωθα αρκετό καιρό να φύγει απο μεσα μου και μετα να σωματοποιηθεί και να μην φεύγει η ενόχληση και να επιμένει στο συγκεκριμένο σημειο που χτύπησε? Ειναι λογικο αυτο? Αν ναι, πως γινεται? Επειδη εχω την εντύπωση πως τα ψυχοσωματικά εμφανίζονται μαζι με το αγχος και οχι μετα που «ξεπερνάς» υποτίθεται το αγχος... μηπως θελει κατι να μου πει η ψυχη μου που εγω δεν συνειδητοποιώ? Δεν καταλαβένω... εσεις τι νομίζετε? Μπορει να συμβει κάτι τέτοιο?