Πώς να βοηθήσω την κόρη μου 25 ετών που είναι θλιμμένη μετά από χωρισμό και κλείνει ραντεβού με ψυχο

Ένας χωρισμός, ένα διαζύγιο, φέρνουν αποσταθεροποίηση στο πρόσωπο που το βιώνει. Το χρονικό διάστημα της σχέσης αφορά κατά κύριο λόγο τα πρόσωπα τα οποία είναι στη σχέση και τα οποία αξιολογούν την ποιότητα της σχέσης τους, τη σύνδεση ή τη χημεία που μπορεί να έχουν κ εαν θέλουν κ οι δύο τα ίδια πράγματα απο τη συγκεκριμένη σχέση. Η επιλογή της κόρης σας να διακόψει τη σχέση αυτή σημαίνει οτι αναλαμβάνει και την ευθύνη της απόφασης της. Είναι πολύ σημαντικό που στέκεστε κοντά της με έγνοια κ νοιάξιμο για εκείνη κ είναι βέβαιο πως το προσλαμβάνει. Σε αυτό το σημείο είναι μέρος της νέας συνθήκης να δει κάποια πράγματα για τον εαυτό της, να κατα...νοήσει κ να αντιληφθεί κι εκείνη τα κριτήρια που έχει ή τα όρια της. Πολλές φορές η στάση των αγαπημένων προσώπων (φίλων) είναι εκείνη που δίνει κ μια διαφορετική οπτική για το πως θα συνεχίσουμε. Οι αλλαγές είναι στα συν αρκεί να μπορούμε να μεταβολίσουμε την βιωμένη εμπειρία. Διάβασε περισσότερα

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να ανησυχείτε βλέποντας το παιδί σας σε μια φάση εσωστρέφειας, όμως από όσα περιγράφετε, η κόρη σας φαίνεται να διανύει μια φαση υγιής πλην επίπονης ωρίμανσης. Το ότι παραμένει συνεπής στις δραστηριοτητες ειναι ένδειξη ότι διαθέτει την αντοχη να ειναι λειτουργικη, κάτι που συνήθως απουσιάζει σε κλινικές μορφές κατάθλιψης.
​Η σιωπή της ή ο εκνευρισμός που δείχνει στην επικοινωνία σας ισως ειναι επισης μια πρωιμη φαση αυτονόμησης που συχνά στην αρχή εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο πριν πάρει ποιο σταθερές και ώριμες μορφές επικοινωνίας. Το ότι αναζήτησε βοήθεια από ειδικό, επίσης είναι αρκετά ενθαρρυντικό σημάδι. Η κ...αλύτερη στήριξη που μπορείτε να της προσφέρετε τώρα είναι η διακριτική σας διαθεσιμότητα, δίνοντάς της τον χώρο μέχρι να βρει καινούργιες ισορροπίες.
​ Διάβασε περισσότερα

Ανησυχείτε για την κόρη σας ...σιγουρα το κοριτσι σας ειναι καλα με μια μητερα που ενδιαφερεται πολυ. Εχετε κανει καλη δουλεια...το παιδι σας περναει μια απωλεια. Χωρισε, ειναι νεα, και η εμπειρια την δυσκολεψε...ολο αυτο θα την διευρυνει...αλλωστε ζητησε βοηθεια απο ειδικο. Σημαινει οτι εχει επιγνωση της δυσφοριας της. Να της εχετε εμπιστοσυνη και να της το πειτε...οτι θα τα καταφερει. Ας παρει το χρονο της. Εσεις να ειστε υποστηρικτικη σε οτι αποφασιζει. Μεγαλωνει και ωριμαζει η νεαρή.

Είναι αναμενόμενο μια μητέρα που νοιάζεται για την ενήλικη κόρη της να την σκέφτεται ιδιαίτερα τώρα που πενθεί την σχέση που η ίδια διέλυσε . Από όσα περιγράφετε (παραμένει λειτουργική, πηγαίνει στη δουλειά, συνεχίζει δραστηριότητες, οργανώνει τη ζωή της, ζητά βοήθεια όπως το ραντεβού με ψυχολόγο) βλέπω μια νεαρή γυναίκα που πονά, σκέφτεται, αναζητά και φροντίζει τον εαυτό της. Αυτό είναι σημάδι ψυχικής υγείας, όχι παθολογίας.
Η απομάκρυνση από εσάς είναι και αυτή φυσιολογική γιατί κάθε αλλαγή σε μια σχέση ενηλικίωσης μεταβάλλει και τη σχέση με τους γονείς.
Ο χωρισμός είναι ένα πέρασμα προς περισσότερη αυτονομία. Έχει ανάγκη να προσδι...ορίσει ξανά τον εαυτό της. Ο εκνευρισμός προς εσάς συχνά δεν είναι θυμός προς τη μητέρα, αλλά θυμός προς την κατάσταση, τον εαυτό της, την αβεβαιότητα. Θέλει ίσως να το δουλέψει μόνη της, να μην την λυπούνται, να μην εξηγεί και κυρίως να μην σας ανησυχεί για κάτι τόσο ιδιωτικό. Έχει προσωπική ζωή και θέλει να την διατηρήσει δική της.
Εσείς έχετε να παραμείνετε σταθερή και να αντέξετε την θλίψη της. Να της δείξετε πως την εμπιστεύεστε και πως ξέρει να φροντίζει τον εαυτό της καθώς και εσείς έχετε παράλληλα να φροντίσετε εσάς. Να βρίσκεστε δίπλα της χωρίς κριτική και υπερβολική ανησυχία. Αν έχετε παρόμοια εμπειρία έχετε και εσείς να δείτε τι ξυπνά μέσα σας από συναισθήματα και φόβους του παρελθόντος ή και του σήμερα.
Κάποιες φορές η αλλαγή που βλέπουμε στο παιδί είναι και η δική μας αγωνία για το ότι μεγαλώνει και απομακρύνεται.
Και ναι η ζωή απαιτεί από αυτήν να έρθει αντιμέτωπη με επιλογές, απώλειες, δύσκολες αποφάσεις. Έτσι προχωράμε στην ανάπτυξη. Φτιάχνοντας οι ίδιοι τον δρόμο προς την ευτυχία μας και με στόχο να δυναμώσουμε.
Σας εύχομαι να σταθείτε σταθερά και με αγάπη στις επιλογές της. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας.
Ένας χωρισμός, ακόμη κι όταν γίνεται με δική μας πρωτοβουλία, μπορεί να συνοδεύεται από πένθος, ενοχές και αμφιθυμία. Το ότι έκλαιγε και ένιωθε πως «στενοχώρησε» τον σύντροφό της δεν σημαίνει ότι δεν πόνεσε και η ίδια — συχνά συνυπάρχουν και τα δύο.
Από αυτά που περιγράφετε, παραμένει λειτουργική (δουλειά, δραστηριότητες), κάτι που είναι θετικό. Η θλίψη και η εσωστρέφεια για ένα διάστημα μετά από χωρισμό είναι αναμενόμενες και δεν σημαίνουν απαραίτητα κατάθλιψη. Θα μας ανησυχούσε περισσότερο αν υπήρχε έντονη απόσυρση από όλες τις δραστηριότητες, αδυναμία λειτουργικότητας ή παρατεταμένη επιδείνωση.
Το πιο β...οηθητικό για εσάς είναι να είστε διαθέσιμη χωρίς πίεση: λιγότερες ερωτήσεις, περισσότερη ακρόαση. Μερικές φορές οι νέοι ενήλικες χρειάζονται χώρο για να επεξεργαστούν τα συναισθήματά τους.

Είναι πολύ θετικό ότι έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο — αυτό δείχνει ότι αναζητά ενεργά στήριξη. Η δική σας σταθερή, ήρεμη παρουσία είναι ίσως η μεγαλύτερη βοήθεια αυτή τη στιγμή. Διάβασε περισσότερα

Είστε μια μητέρα που αγαπάει πραγματικά την κόρη σας και αυτό φαίνεται από κάθε σας λέξη. Η ανησυχία σας είναι απόλυτα φυσιολογική, ειδικά όταν βλέπετε αλλαγές σε κάποιον τόσο δικό σας.
Η κόρη σας, από όσα περιγράφετε, είναι μια δυναμική και ανεξάρτητη προσωπικότητα: μένει μόνη της στην Αθήνα, δουλεύει, πηγαίνει μαθήματα οδήγησης και χορού, ψάχνει νέες φιλίες και μάλιστα έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο για να ξεκαθαρίσει τα συναισθήματά της. Αυτό δείχνει ωριμότητα και πρωτοβουλία, όχι σημάδια κατάθλιψης. Ο χωρισμός μετά από δύο χρόνια είναι μεγάλο βήμα, και είναι φυσικό να νιώθει θλίψη, μπέρδεμα ή ενοχές (όπως το κλάμα που ανέφερε).... Μπορεί πράγματι να μην ήταν 100% έτοιμη, αλλά το πήρε απόφαση μόνη της, που είναι σημάδι δύναμης.
Ο χρόνος είναι ο καλύτερος θεραπευτής. Οι αλλαγές που βλέπετε (λιγότερη ομιλία, εκνευρισμός, λιγότερη χαρά στις εξόδους) μπορεί να είναι μέρος της διαδικασίας προσαρμογής. Δεν χρειάζεται να "διορθώσετε" τα πάντα, η αποδοχή σας μπορεί να είναι το μεγαλύτερο δώρο.

Πώς να τη βοηθήσετε πρακτικά
θα σας προέτρεπα να δώστε χώρο, αλλά να μείνετε παρούσα δηλαδή, συνεχίστε τα τηλεφωνήματα στα βασικά, χωρίς πίεση για βαθιές συζητήσεις.
πχ "Είμαι εδώ όποτε θες να μιλήσουμε για οτιδήποτε". Σχολιάστε θετικά τις δραστηριότητές της, π.χ. "Χαίρομαι που συνεχίζεις τα μαθήματα χορού, σε βλέπω δυνατή!". Αποφύγετε φράσεις όπως "Γιατί δεν είσαι χαρούμενη όπως πριν;".
Υποστηρίξτε την απόφαση να πάει σε ψυχολόγο πχ. "Είμαι περήφανη που φρόντισες τον εαυτό σου έτσι". Αν δείτε σημάδια βαριάς κατάθλιψης (π.χ. αδυναμία να σηκωθεί από το κρεβάτι, απώλεια ενδιαφέροντος για τα πάντα), προτρέψτε απαλά για περισσότερη βοήθεια.
Με αγάπη και υπομονή, θα βρει ξανά τον εαυτό της και η δική σας στήριξη θα τη βοηθήσει να λάμψει όπως πριν. Είστε ήδη στο σωστό δρόμο. Για οτιδήποτε χρειαστείτε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε, να κλείσουμε κάποιο ραντεβού.

Με εκτίμηση
Ράπτη Μαρία Διάβασε περισσότερα

Από όσα περιγράφετε, φαίνεται πως η κόρη σας περνά μια φυσιολογική αλλά δύσκολη κατάσταση πένθους μετά τον χωρισμό. Ακόμη κι όταν κάποιος παίρνει ο ίδιος την απόφαση, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πονά ή ότι δεν αμφιβάλλει.
Το έντονο κλάμα, η απόσυρση, η ευερεθιστότητα και η σύγχυση είναι συχνές αντιδράσεις όταν κάτι σημαντικό τελειώνει.
Το γεγονός ότι παραμένει λειτουργική στη δουλειά και στις δραστηριότητές της είναι ενθαρρυντικό και δεν δείχνει, από μόνο του, κατάθλιψη. Περισσότερο μοιάζει να προσπαθεί να επεξεργαστεί συναισθήματα που δεν έχουν ακόμη ξεκαθαρίσει. Η θλίψη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο χωρισμός ήταν λάθος, αλλά ότι ήταν... σημαντικός.
Η βοήθειά σας βρίσκεται κυρίως στη στάση σας. Μείνετε διαθέσιμοι χωρίς να την πιέζετε, ακούστε την χωρίς να την συμβουλεύεται και χωρίς να παίρνετε θέση.
Το ότι έκλεισε ραντεβού με ψυχολόγο δείχνει φροντίδα για τον εαυτό της.
Θέλει τον χρόνο της να διαχειριστεί τα συναισθήματα της και να κλείσει αυτός ο κύκλος. Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας,

είναι συγκινητικό το πόσο προσεκτικά παρατηρείτε την κόρη σας και πόσο σας απασχολεί η συναισθηματική της κατάσταση. Όταν ένα παιδί — ακόμη κι αν είναι πια 25 ετών — δείχνει να αλλάζει, εννοείται ότι ο γονιός το αισθάνεται.

Από την άλλη, ένας χωρισμός, ακόμη κι όταν γίνεται με δική μας πρωτοβουλία, δεν παύει να είναι απώλεια. Είναι απολύτως πιθανό να συνυπάρχουν ανάμεικτα συναισθήματα: ενοχή για τον άλλον, αλλά και προσωπική πίκρα, αμφιβολία ή ματαίωση. Το ότι είναι λειτουργική στις υποχρεώσεις της είναι ένα θετικό στοιχείο· δείχνει ότι, παρότι θλιμμένη, διατηρεί τη δομή και τη συνέπειά της. Η θλίψη μετά α...πό έναν χωρισμό δεν ταυτίζεται απαραίτητα με κατάθλιψη — είναι συχνά μια φυσιολογική διεργασία πένθους.

Η απόσυρση, η εσωστρέφεια ή ο εκνευρισμός μπορεί να είναι τρόποι με τους οποίους προσπαθεί να διαχειριστεί τη σύγχυση που βιώνει. Στην ηλικία της, η ανάγκη για αυτονομία είναι επίσης έντονη· πολλές φορές οι πιο σύντομες ή «τυπικές» τηλεφωνικές επικοινωνίες δεν σημαίνουν απόρριψη, αλλά προσπάθεια να επεξεργαστεί κάτι μόνη της.

Το ότι έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο είναι ένα πολύ ενθαρρυντικό βήμα. Δείχνει ότι αναγνωρίζει τη δυσκολία και ζητά στήριξη.

Ο πιο βοηθητικός ρόλος από τη δική σας πλευρά πιθανώς δεν είναι να «διορθώσετε» τη διάθεσή της, αλλά να παραμείνετε διαθέσιμη, ήρεμη και ανοιχτή — χωρίς πίεση, χωρίς έντονες ερμηνείες. Μερικές φορές, το να ξέρει ένα παιδί ότι ο γονιός του αντέχει τη θλίψη του χωρίς πανικό, είναι από μόνο του βαθιά υποστηρικτικό. Εύχομαι να δείτε την κόρη σας σύντομα καλύτερα. Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας. Είναι πολύ φυσικό μετά από έναν χωρισμό δύο ετών να υπάρχει περίοδος θλίψης, αμφιβολίας και εσωτερικής σύγκρουσης, ακόμη κι όταν η απόφαση πάρθηκε με δική της πρωτοβουλία. Το ότι έκλαιγε επειδή «στενοχώρησε εκείνον» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν ήθελε τον χωρισμό, συχνά συνυπάρχουν και η λύπη για τον άλλον και η δική μας απώλεια. Μπορεί πράγματι να πικράθηκε και η ίδια ή να βιώνει τώρα το βάρος της απόφασης.
Από όσα περιγράφετε, φαίνεται ότι λειτουργικά συνεχίζει τη ζωή της, εργάζεται, πηγαίνει στα μαθήματά της, διατηρεί δραστηριότητες. Αυτό είναι ένα θετικό στοιχείο και δεν παραπέμπει απαραίτητα σε κατάθλιψη. Η... μελαγχολία, η εσωστρέφεια και η ανάγκη για περισσότερο χρόνο μόνη της μπορεί να αποτελούν φυσιολογικό στάδιο πένθους μιας σχέσης. Αν όμως η θλίψη γίνει πιο έντονη, διαρκής, συνοδεύεται από απώλεια ενδιαφέροντος για όλα, έντονη απόσυρση ή αλλαγές σε ύπνο και όρεξη, τότε θα χρειαζόταν πιο στενή παρακολούθηση.
Το ότι έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο είναι πολύ ενθαρρυντικό. Δείχνει ότι αναγνωρίζει τη σύγχυσή της και ζητά βοήθεια για να την επεξεργαστεί. Εσείς μπορείτε να τη στηρίξετε κυρίως με διακριτική παρουσία: να της δείχνετε διαθεσιμότητα χωρίς πίεση, να αποφεύγετε έντονες ερωτήσεις ή συμπεράσματα και να της δίνετε χώρο να μιλήσει όταν εκείνη το επιλέξει. Μερικές φορές, όταν οι γονείς ανησυχούν πολύ, το παιδί απομακρύνεται για να προστατεύσει τον εαυτό του από επιπλέον βάρος.
Η αλλαγή που διαισθάνεστε μπορεί να είναι μέρος μιας μεταβατικής περιόδου ωρίμανσης και επαναπροσδιορισμού. Με χρόνο, υποστήριξη και τη βοήθεια της θεραπείας, είναι πολύ πιθανό να βρει ξανά τη σταθερότητά της και τη χαρά της — ίσως με έναν πιο ώριμο τρόπο από πριν. Διάβασε περισσότερα