Πώς να βοηθήσω την κόρη μου 25 ετών που είναι θλιμμένη μετά από χωρισμό και κλείνει ραντεβού με ψυχο

Καταλαβαίνω την αγωνία σας για το παιδί σας ομωσ Το Να την αφήσετε να διαχειριστεί το πένθος της με τον δικό της ρυθμό είναι το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε ! Ευχαριστώ

Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται ότι βιώνετε μια έντονη εσωτερική ανησυχία για την κόρη σας. Και αυτό είναι απόλυτα κατανοητό. Όταν βλέπουμε το παιδί μας να αλλάζει, να γίνεται πιο κλειστό, πιο θλιμμένο ή πιο ευερέθιστο, ενεργοποιείται βαθιά ο γονεϊκός μας φόβος. Θέλουμε να το προστατεύσουμε, να προλάβουμε κάτι κακό, να «το επαναφέρουμε» στην προηγούμενη χαρούμενη εκδοχή του.
Ο χωρισμός, ακόμη κι όταν είναι επιλογή της ίδιας, είναι μια μορφή πένθους. Το ότι εκείνη πήρε την απόφαση δεν σημαίνει ότι δεν πονά. Συχνά συνυπάρχουν ανακούφιση, ενοχή, αμφιβολία και θλίψη. Το ότι συνεχίζει να λειτουργεί στη δουλειά της, στα μαθήματα οδ...ήγησης και στον χορό είναι σημαντικός δείκτης ότι δεν έχει καταρρεύσει λειτουργικά. Η εσωστρέφεια, η σύγχυση και η μειωμένη διάθεση μπορεί να είναι φυσιολογικά στάδια επεξεργασίας.
Ωστόσο, υπάρχει και ένα δεύτερο επίπεδο εδώ: η δική σας αγωνία. Μερικές φορές ο γονιός «κρατά» περισσότερο άγχος απ’ όσο αντέχει το ίδιο το παιδί. Η διαίσθησή σας ότι «δεν είναι όπως πριν» μπορεί να είναι ακριβής, αλλά μπορεί επίσης να ενισχύεται από τον φόβο απώλειας του ρόλου σας, από το ότι ζει μόνη της στην Αθήνα, από την απόσταση, από το ότι οι τηλεφωνικές σας συνομιλίες έχουν περιοριστεί. Η μετάβαση από το παιδί που μοιραζόταν τα πάντα, στη νεαρή γυναίκα που επεξεργάζεται μόνη της τα βιώματά της, είναι μια δύσκολη φάση και για τη μητέρα.
Σε αυτό το σημείο, η βοήθεια ειδικού μπορεί να αφορά εσάς. Η δική σας συμβουλευτική υποστήριξη δεν σημαίνει ότι «κάτι δεν πάει καλά» με την κόρη σας. Σημαίνει ότι φροντίζετε τη δική σας ανησυχία, ώστε να μπορείτε να είστε για εκείνη μια σταθερή, ήρεμη παρουσία και όχι ένας καθρέφτης άγχους. Ένας ψυχολόγος μπορεί να σας βοηθήσει να ξεχωρίσετε τι ανήκει στη φυσιολογική διαδικασία πένθους της κόρης σας και τι προέρχεται από τη δική σας αγωνία, καθώς και να σας καθοδηγήσει στο πώς να επικοινωνείτε χωρίς να την πιέζετε ή να την απομακρύνετε άθελά σας.
Συχνά, όταν ο γονιός ρυθμίζει το δικό του άγχος, αλλάζει και η δυναμική της σχέσης. Η κόρη σας πιθανόν χρειάζεται να νιώθει ότι την εμπιστεύεστε, ότι δεν την «παρακολουθείτε» συναισθηματικά και ότι μπορεί να πονά χωρίς να πρέπει να καθησυχάζει εσάς. Όσο πιο ήρεμη και σταθερή είστε εσείς, τόσο πιο ασφαλής θα νιώθει εκείνη να επιστρέψει στη σύνδεση.
Η αλλαγή που βλέπετε μπορεί να είναι μέρος ωρίμανσης και εσωτερικής αναδόμησης, όχι απαραίτητα ένδειξη κατάθλιψης. Αν όμως εσείς δυσκολεύεστε να αντέξετε την αβεβαιότητα, είναι απόλυτα θεμιτό να ζητήσετε στήριξη. Η φροντίδα του παιδιού περνά συχνά μέσα από τη φροντίδα του γονέα. Read more

Καλημέρα σας. Είναι καταρχάς θετικό που η κόρη σας απευθύνθηκε σε θεραπεία, οπότε θα μπορούσατε να την στηρίξετε σε αυτήν της την απόφαση, καθώς περιγράφετε πως βιώνει έντονο ψυχικό πόνο. Εάν αναρωτιέστε με ποιον τρόπο θα μπορούσατε να την βοηθήσετε, ένα σημείο εκκίνησης είναι να την ρωτήσετε τι έχει ανάγκη από εσάς. Ενδεχομένως να σας βοηθούσε μια συμβουλευτική γονέων ώστε να εξερευνήσετε με ποιον τρόπο μπορείτε να της σταθείτε σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία.

Καλησπέρα σας,
Μετά από έναν χωρισμό, ακόμη κι αν έγινε με δική της πρωτοβουλία, είναι φυσιολογικό να υπάρχει περίοδος θλίψης και εσωστρέφειας. Ο χωρισμός αποτελεί απώλεια και χρειάζεται χρόνος για να επεξεργαστεί κανείς τα συναισθήματά του.
Το θετικό είναι ότι παραμένει λειτουργική στη δουλειά και στις δραστηριότητές της, ενώ έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο πράγμα που δείχνει ωριμότητα και διάθεση φροντίδας του εαυτού της.
Μπορείτε να τη στηρίξετε ακούγοντάς την χωρίς πίεση ή κριτική και δείχνοντάς της εμπιστοσύνη ότι θα βρει τον δρόμο της. Αν η θλίψη επιμείνει ή επιδεινωθεί, τότε θα χρειαστεί πιο συστηματική αξιολόγηση..../>Προς το παρόν, αυτό που περιγράφετε φαίνεται περισσότερο ως φάση προσαρμογής παρά ως κατάθλιψη. Read more

Καλημέρα σας,

Φαίνεται ότι η κόρη σας είναι λειτουργική, και ότι έχει ήδη κάνει βήματα για να αντιμετωπίσει τα όσα την απασχολούν. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να είστε κοντά της, χωρίς συμβουλές και προσδοκίες να γίνει καλύτερα.

Από αυτά που περιγράφετε, η κόρη σας φαίνεται λειτουργική: δουλεύει, κάνει δραστηριότητες, αναζητά ψυχοθεραπευτική βοήθεια. Αυτό δείχνει δύναμη, όχι απαραίτητα κατάθλιψη. Ένας χωρισμός, ακόμη κι αν τον επιλέγουμε, φέρνει πένθος. Το ότι εκνευρίζεται ή αποσύρεται λίγο, συχνά είναι μέρος αυτής της διεργασίας, όχι ένδειξη ότι καταρρέει. Το πιο βοηθητικό που μπορείτε να κάνετε είναι να μείνετε διαθέσιμη χωρίς πίεση. Λιγότερες ερωτήσεις, περισσότερη ήρεμη παρουσία. Ένα απλό «είμαι εδώ αν θέλεις να μιλήσεις» αρκεί.
Καταλαβαίνω την ανησυχία σας. Δεν μπορείτε να της πάρετε τον πόνο, αλλά μπορείτε να της δώσετε ασφάλεια και αυτό, σε αυτή ...τη φάση, είναι αρκετό. Read more

Καλησπέρα σας,

Καταλαβαίνω διαβάζοντας την κατάσταση πως σαν μαμά ανησυχείτε πολύ για την κόρη σας. Ίσως υπάρχει και η απόσταση μεταξύ σας, πράγμα που το κάνει ακόμα πιο δύσκολο.
Η αλήθεια είναι πως η κόρη σας είναι σε μια ηλικία που τα ερωτικά αποτελούν μεγάλο μέρος της ζωής και οι χωρισμοί και οι σχέσεις είναι συχνές, με τις ανάλογες απογοητεύσεις τους.
Είναι πολύ φυσιολογικό να στεναχωριέται μετά από κάποιον χωρισμό, ειδικά αν αυτός δεν έγινε ομαλά ή αν έχει δεύτερες σκέψεις. Αυτό εξηγεί και πως όταν είμαστε έτσι πολλές φορές δεν έχουμε όρεξη ούτε για απλές συζητήσεις στο τηλέφωνο. Η υπομονή μειώνεται και ακόμα και μικρ...ά πράγματα φέρνουν εκνευρισμό, τον οποίον δείχνουμε πιο άνετα στα κοντινά μας πρόσωπα.
Ίσως σε συνδυασμό με το ότι βρίσκει καινούριες φίλες να δείχνει πως είναι σε περίοδο αλλαγών. Στα αλήθεια ίσως ακόμα δεν ξέρει κι η ίδια ακριβώς τι έχει συμβεί και αν το δούμε από την δική σας σκοπιά, εκεί ξεκινάει η ανησυχία σας όταν την βλέπετε θλιμμένη και μπερδεμένη.
Στην προσπάθεια σας να της σταθείτε, αποφύγετε τις παγίδες του να πάρετε όλο το βάρος πάνω σας, να προσπαθήσετε να το λύσετε για εκείνη ρωτώντας συνεχώς ή δίνοντας πολλές συμβουλές. Μεγαλώνει και είναι αναμενόμενο και υγιές να κάνει τις επιλογές και τα λάθη της και να μάθει από αυτά. Μην προσπαθήσετε να μάθετε αμέσως τι έχει γίνει και με κάθε λεπτομέρεια για να ανακουφιστείτε.
Αντίθετα, τώρα που εκείνη βρίσκεται σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής της, γίνετε για εκείνη το στήριγμά της, στο βαθμό που το θέλει.
-Πείτε της ότι ανησυχείτε και ενδιαφέρεστε για εκείνη και ρωτήστε την ξεκάθαρα πως θα ήθελε να της σταθείτε τον επόμενο καιρό.
-Όταν σας απαντάει ή σας μοιράζεται κάτι να την ακούτε χωρίς να κρίνετε και χωρίς να προτείνετε αμέσως λύσεις.
-Να έχετε σταθερή και ήρεμη φωνή όταν της μιλάτε, ώστε να μην νιώθει πιθανόν ότι την λυπάστε και αγχώνεστε για εκείνη συνεχώς ή πως κάτι δεν πάει καλά με την ίδια.
-Προτείνετε πρακτική βοήθεια αν την χρειάζεται, για να την ανακουφίσετε από την καθημερινότητα και να έχει χρόνο για τον εαυτό της. Είναι και αυτή μια πράξη φροντίδας.
-Σεβαστείτε τον χρόνο που ζητάει και τον τρόπο που θέλει να προχωρήσει.
-Δείξτε της εμπιστοσύνη, πως μπορεί δηλαδή να καταφέρει να πάρει την απόφαση που θα κάνει εκείνη χαρούμενη.
-Δεχθείτε ότι κάνει και θα κάνει αλλαγές στην ζωή της και αυτό είναι υγιές. Γράψατε πως «Δεν διασκέδασε όπως θα έπρεπε». Γενικά, αλλά ακόμα περισσότερο σε τέτοιες περιόδους δεν χρειάζεται να υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος να περνάει καλά, δώστε της ελευθερία και υποστήριξη.
-Μιλήστε με φίλες που έχουν κι εκείνες παιδιά στην ηλικία της κόρης σας για να μοιραστείτε εμπειρίες και να νιώσετε ότι υπάρχουν άτομα που καταλαβαίνουν.
-Ενθαρρύνετέ την να συνεχίσει την ψυχοθεραπεία και να ανακαλύψει η ίδια τι συμβαίνει.

Είναι καλό που είναι συνεπής στις δραστηριότητες της και δεν έχει χάσει την λειτουργικότητά της. Ωστόσο, ακόμα και να περάσει κάποιο επεισόδιο κατάθλιψης, αυτό δεν είναι απόδειξη για κάτι κακό. Μην της δείχνετε ότι είναι τρομακτικό που νιώθει έτσι, αλλά πως είναι μια περίοδος, η ζωή έχει τα πάνω της και τα κάτω της και πως μόλις βγει από αυτό θα έχει πάει εμπειρία.

Συνοψίζοντας, καταλαβαίνω πολύ πως την αγαπάτε και αγχώνεστε για εκείνη. Πως είστε μια μαμά που θέλει να είναι κοντά της και βλέποντας πως εκείνη ταλαιπωρείται, ανησυχείτε και θέλετε να κάνετε κάτι. Προσπαθήστε να διατηρείτε την δική σας ηρεμία για να είστε στήριγμα και για εκείνη, δείχνοντάς της περισσότερο την μεγάλη αγάπη σας παρά το άγχος σας.

Σε κάθε περίπτωση, αν δείτε ότι επιμένει η ανησυχία σας σε βαθμό που επηρεάζει πολύ την διάθεσή σας και σας δυσλειτουργεί, μπορείτε να κάνετε κάποιες συναντήσεις συμβουλευτικής γονέων με κάποιον ειδικό.

Ελπίζω η κατάσταση να βελτιωθεί και να είναι πάλι σύντομα χαρούμενη! Read more

Φαίνεται ότι η κόρη σας περνάει μια πολύ φυσιολογική, αν και δύσκολη, φάση μετά τον χωρισμό της. Ακόμα και όταν η απόφαση για τον χωρισμό προέρχεται από τον ίδιο τον άνθρωπο, δεν σημαίνει ότι η συναισθηματική επεξεργασία είναι εύκολη. Είναι απολύτως πιθανό να νιώθει θλίψη και σύγχυση, να πικράθηκε ή ακόμα και να αμφιβάλλει αν έπραξε σωστά, επειδή η απώλεια αφορά όχι μόνο τον άλλο άνθρωπο αλλά και τα κοινά σχέδια, τις συνήθειες και το κομμάτι της ταυτότητας που είχε στη σχέση. Οι στιγμές που έκλαιγε και η ενοχή που ένιωθε για τον πρώην σύντροφο της δεν αναιρούν τα δικά της συναισθήματα πένθους.

Η συμπεριφορά που περιγράφετε – να μένει... περισσότερες ημέρες στο σπίτι, να μην βλέπει συχνά φίλες είναι ευερέθιστη και λιγότερο ομιλητική – είναι συνηθισμένη σε μια τέτοια περίοδο προσαρμογής. Οργανώνει τον εσωτερικό της κόσμο και τα συναισθήματα της, προσπαθώντας να βρει νέα ισορροπία. Το γεγονός ότι παραμένει συνεπής στη δουλειά, στα μαθήματα χορού και οδήγησης και ότι κάνει προσπάθεια να γνωρίσει νέους ανθρώπους δείχνει ότι δεν έχει χάσει τη λειτουργικότητα της και ότι ψάχνει τρόπους να ξαναβρεί νόημα και χαρά.

Το να έχει κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο είναι επίσης ένα πολύ θετικό σημάδι. Σημαίνει ότι αναγνωρίζει τη σύγχυση και τη δυσκολία της και θέλει να τη δουλέψει με υποστήριξη ειδικού. Σε αυτή τη φάση, η παρουσία σας είναι σημαντική, αλλά όχι με τρόπους που να την πιέζουν ή να αμφισβητούν τις αποφάσεις της. Είναι καλύτερο να είστε διαθέσιμη, να ακούτε αν θέλει να μιλήσει και να δείχνετε κατανόηση, χωρίς να επιχειρείτε να “λύσετε” τα συναισθήματά της ή να την πείσετε ότι έκανε το σωστό.

Αν παρατηρήσετε αλλαγές όπως πλήρη απομόνωση, αδιαφορία για δουλειά ή δραστηριότητες, έντονη αυτομομφή ή εκφράσεις απελπισίας, τότε θα ήταν σημαντικό να μιλήσετε μαζί της άμεσα ή να συμβουλευτείτε τον ειδικό που την παρακολουθεί. Μέχρι στιγμής, από όσα περιγράφετε, φαίνεται ότι απλώς περνά μια δύσκολη μεταβατική φάση, η οποία είναι φυσιολογική μετά από μια σχέση δύο ετών. Η στήριξη σας με κατανόηση, σταθερότητα και υπομονή είναι η πιο αποτελεσματική βοήθεια που μπορείτε να της προσφέρετε. Read more

Η κόρη σας πενθεί μετά από χωρισμό. Ακόμη κι αν τον επέλεξε, μπορεί να πονά και να αμφιβάλλει. Εφόσον λειτουργεί στη δουλειά/δραστηριότητες, δεν μιλάμε απαραίτητα για κατάθλιψη, αλλά χρειάζεται παρακολούθηση. Στηρίξτε τη με ήρεμη παρουσία, χωρίς πίεση ή «ανακρίσεις». Η απόφασή της να δει ψυχολόγο είναι πολύ θετική.

Όπως είναι φυσιολογικό κι αναμενόμενο όταν τελειώνει μια σχέση αποτελεί μια απώλεια για εμάς ακόμα κι αν εμείς το επιδιώξαμε. Επομένως η κόρη σας κατά πάσα πιθανότητα βιώνει μια μορφή πένθους για τη σχέση της. Απ' τη στιγμή που είναι λειτουργική στην καθημερινότητα της δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Μάλιστα αναφέρετε ότι σκοπεύει να ζητήσει και επαγγελματική βοήθεια σχετικά με το χωρισμό. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να είστε δίπλα της, να την αφήσετε να πάρει το χρόνο της και να είναι θλιμμένη για κάποιο διάστημα. Η θλίψη αποτελεί φυσιολογικό συναίσθημα και φυσικά μπορεί να εκφραστεί είτε με εκνευρισμό είτε με προσωρινή απομόνωση... απ' τον κοινωνικό κύκλο. Δεν θα γίνει ξαφνικά καλύτερα αν βγαίνει περισσότερο. Αντιλαμβάνομαι ότι ως μητέρα θέλετε να βλέπετε το παιδί σας ευτυχισμένο. Ωστόσο, τέτοιες συνθήκες στη ζωή είναι αναπόφευκτες. Μπορείτε να τη στηρίζετε χωρίς να της υπενθυμίζετε το χωρισμό ούτε να την πιέζετε για απαντήσεις, λεπτομέρειες ή να βγαίνει περισσότερο. Επιτρέψτε της να νιώσει τα συναισθήματά της και να επανέλθει σταδιακά. Read more

Καλησπέρα σας, ένας χωρισμός, ακόμη κι όταν αποτελεί συνειδητή επιλογή, ενεργοποιεί μηχανισμούς απώλειας παρόμοιους με το πένθος. Μπορεί να συνυπάρχουν συναισθήματα όπως , ενοχή, θλίψη και αμφιθυμία. Δεν θρηνεί μόνο τον σύντροφο, αλλά και τον ρόλο που είχε μέσα στη σχέση, τις συνήθειες, τα κοινά σχέδια. Αυτό συχνά φέρνει εσωστρέφεια, ευερεθιστότητα και ανάγκη για απόσταση ,ακόμη και από τους γονείς. Το ότι παραμένει συνεπής στη δουλειά και στις δραστηριότητές της είναι σημαντικός δείκτης ότι, παρότι στενοχωρημένη, διατηρεί τη λειτουργικότητά της. Η κατάθλιψη συνήθως συνοδεύεται από γενικευμένη απώλεια ενδιαφέροντος και έντονη παραίτηση από τη...ν καθημερινότητα. Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται περισσότερο σαν μια φάση επεξεργασίας και εσωτερικής σύγχυσης. Ο πιο βοηθητικός ρόλος για εσάς είναι να λειτουργείτε ως «ασφαλής βάση». Αυτό σημαίνει να είστε παρούσα και διαθέσιμη, αλλά χωρίς να πιέζετε την κόρη σας με ερωτήσεις ή υποδείξεις ούτε να εστιάζετε στο αν ο χωρισμός ήταν σωστός. Επίσης βοηθητικό θα ήταν σχόλια όπως«Πρέπει να χαμογελάς» να αποφεύγονται γιατί αυξάνουν το άγχος. Με λίγα λόγια, να της δείχνετε ότι μπορεί να σας εμπιστευτεί και να σας μιλήσει όποτε θέλει, χωρίς να νιώθει ότι θα την κρίνετε ή ότι πρέπει να απαντήσει εκείνη αμέσως. Η επιλογή του να απευθυνθεί σε ψυχολόγο θα είναι αρκετά βοηθητική διότι θα μπορέσει να ξεχωρίσει και να κατανοήσει καλύτερα τα διαφορετικά συναισθήματά της, να τα βάλει σε μία σειρά και να δει ποιες σκέψεις ή ενοχές την επηρεάζουν περισσότερο. Ο ψυχολόγος θα τη στηρίξει στο να κατανοήσει ότι η απόφασή της να χωρίσει δεν την καθορίζει ως άτομο, και θα την βοηθήσει να αναπτύξει στρατηγικές για να διαχειρίζεται την θλίψη, την αμφιθυμία και τον εκνευρισμό που νιώθει. Read more

Καλησπέρα σας. Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται ότι η κόρη σας περνά μια περίοδο προσαρμογής μετά από έναν σημαντικό χωρισμό. Ακόμη κι όταν η απόφαση για τον χωρισμό είναι δική μας, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πονάμε ή ότι δεν θα περάσουμε μια φάση θλίψης, αμφιβολίας ή ενοχών. Είναι πολύ συνηθισμένο να συνυπάρχουν ανάμεικτα συναισθήματα, όπως ανακούφιση, λύπη, ενοχή και μοναξιά.
Το γεγονός ότι συνεχίζει να είναι συνεπής στη δουλειά της και στις δραστηριότητές της είναι ένα θετικό σημάδι, γιατί δείχνει ότι, παρά τη συναισθηματική δυσκολία, διατηρεί τη λειτουργικότητά της. Μετά από έναν χωρισμό, είναι φυσιολογικό για ένα διάστημα να υπάρχει... απόσυρση, λιγότερη διάθεση για κοινωνικές επαφές και γενικότερα μια πιο πεσμένη διάθεση. Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οδηγείται σε κατάθλιψη.
Το πιο σημαντικό είναι ότι έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο. Αυτό δείχνει ότι αναγνωρίζει πως χρειάζεται υποστήριξη και είναι πρόθυμη να φροντίσει τον εαυτό της, κάτι που αποτελεί πολύ θετικό βήμα. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να τη βοηθήσει να επεξεργαστεί τα συναισθήματά της, να κατανοήσει καλύτερα την απόφασή της και να βρει ξανά την ισορροπία της.
Όσο για τον δικό σας ρόλο, συχνά η πιο βοηθητική στάση ενός γονιού είναι η ήρεμη παρουσία, χωρίς πίεση ή πολλές ερωτήσεις. Μπορείτε να της δείχνετε ότι είστε διαθέσιμη να την ακούσετε όποτε το θελήσει, χωρίς να την πιέζετε να μιλήσει ή να αλλάξει διάθεση. Μερικές φορές, η αίσθηση ότι υπάρχει ένας σταθερός και υποστηρικτικός άνθρωπος στο περιβάλλον της είναι από μόνη της πολύ ανακουφιστική.
Αν παρατηρήσετε στο μέλλον πιο έντονες αλλαγές, όπως πλήρη απόσυρση, απώλεια ενδιαφέροντος για όλα, έντονη απαισιοδοξία ή δυσκολία να ανταποκριθεί στις καθημερινές της υποχρεώσεις, τότε θα ήταν καλό να το συζητήσετε ξανά μαζί της. Προς το παρόν, φαίνεται ότι βιώνει μια φυσιολογική συναισθηματική αντίδραση σε έναν σημαντικό χωρισμό και ότι ήδη κάνει βήματα για να τη διαχειριστεί. Read more

Ένας χωρισμός, ένα διαζύγιο, φέρνουν αποσταθεροποίηση στο πρόσωπο που το βιώνει. Το χρονικό διάστημα της σχέσης αφορά κατά κύριο λόγο τα πρόσωπα τα οποία είναι στη σχέση και τα οποία αξιολογούν την ποιότητα της σχέσης τους, τη σύνδεση ή τη χημεία που μπορεί να έχουν κ εαν θέλουν κ οι δύο τα ίδια πράγματα απο τη συγκεκριμένη σχέση. Η επιλογή της κόρης σας να διακόψει τη σχέση αυτή σημαίνει οτι αναλαμβάνει και την ευθύνη της απόφασης της. Είναι πολύ σημαντικό που στέκεστε κοντά της με έγνοια κ νοιάξιμο για εκείνη κ είναι βέβαιο πως το προσλαμβάνει. Σε αυτό το σημείο είναι μέρος της νέας συνθήκης να δει κάποια πράγματα για τον εαυτό της, να κατα...νοήσει κ να αντιληφθεί κι εκείνη τα κριτήρια που έχει ή τα όρια της. Πολλές φορές η στάση των αγαπημένων προσώπων (φίλων) είναι εκείνη που δίνει κ μια διαφορετική οπτική για το πως θα συνεχίσουμε. Οι αλλαγές είναι στα συν αρκεί να μπορούμε να μεταβολίσουμε την βιωμένη εμπειρία. Read more

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να ανησυχείτε βλέποντας το παιδί σας σε μια φάση εσωστρέφειας, όμως από όσα περιγράφετε, η κόρη σας φαίνεται να διανύει μια φαση υγιής πλην επίπονης ωρίμανσης. Το ότι παραμένει συνεπής στις δραστηριοτητες ειναι ένδειξη ότι διαθέτει την αντοχη να ειναι λειτουργικη, κάτι που συνήθως απουσιάζει σε κλινικές μορφές κατάθλιψης.
​Η σιωπή της ή ο εκνευρισμός που δείχνει στην επικοινωνία σας ισως ειναι επισης μια πρωιμη φαση αυτονόμησης που συχνά στην αρχή εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο πριν πάρει ποιο σταθερές και ώριμες μορφές επικοινωνίας. Το ότι αναζήτησε βοήθεια από ειδικό, επίσης είναι αρκετά ενθαρρυντικό σημάδι. Η κ...αλύτερη στήριξη που μπορείτε να της προσφέρετε τώρα είναι η διακριτική σας διαθεσιμότητα, δίνοντάς της τον χώρο μέχρι να βρει καινούργιες ισορροπίες.
​ Read more

Ανησυχείτε για την κόρη σας ...σιγουρα το κοριτσι σας ειναι καλα με μια μητερα που ενδιαφερεται πολυ. Εχετε κανει καλη δουλεια...το παιδι σας περναει μια απωλεια. Χωρισε, ειναι νεα, και η εμπειρια την δυσκολεψε...ολο αυτο θα την διευρυνει...αλλωστε ζητησε βοηθεια απο ειδικο. Σημαινει οτι εχει επιγνωση της δυσφοριας της. Να της εχετε εμπιστοσυνη και να της το πειτε...οτι θα τα καταφερει. Ας παρει το χρονο της. Εσεις να ειστε υποστηρικτικη σε οτι αποφασιζει. Μεγαλωνει και ωριμαζει η νεαρή.

Είναι αναμενόμενο μια μητέρα που νοιάζεται για την ενήλικη κόρη της να την σκέφτεται ιδιαίτερα τώρα που πενθεί την σχέση που η ίδια διέλυσε . Από όσα περιγράφετε (παραμένει λειτουργική, πηγαίνει στη δουλειά, συνεχίζει δραστηριότητες, οργανώνει τη ζωή της, ζητά βοήθεια όπως το ραντεβού με ψυχολόγο) βλέπω μια νεαρή γυναίκα που πονά, σκέφτεται, αναζητά και φροντίζει τον εαυτό της. Αυτό είναι σημάδι ψυχικής υγείας, όχι παθολογίας.
Η απομάκρυνση από εσάς είναι και αυτή φυσιολογική γιατί κάθε αλλαγή σε μια σχέση ενηλικίωσης μεταβάλλει και τη σχέση με τους γονείς.
Ο χωρισμός είναι ένα πέρασμα προς περισσότερη αυτονομία. Έχει ανάγκη να προσδι...ορίσει ξανά τον εαυτό της. Ο εκνευρισμός προς εσάς συχνά δεν είναι θυμός προς τη μητέρα, αλλά θυμός προς την κατάσταση, τον εαυτό της, την αβεβαιότητα. Θέλει ίσως να το δουλέψει μόνη της, να μην την λυπούνται, να μην εξηγεί και κυρίως να μην σας ανησυχεί για κάτι τόσο ιδιωτικό. Έχει προσωπική ζωή και θέλει να την διατηρήσει δική της.
Εσείς έχετε να παραμείνετε σταθερή και να αντέξετε την θλίψη της. Να της δείξετε πως την εμπιστεύεστε και πως ξέρει να φροντίζει τον εαυτό της καθώς και εσείς έχετε παράλληλα να φροντίσετε εσάς. Να βρίσκεστε δίπλα της χωρίς κριτική και υπερβολική ανησυχία. Αν έχετε παρόμοια εμπειρία έχετε και εσείς να δείτε τι ξυπνά μέσα σας από συναισθήματα και φόβους του παρελθόντος ή και του σήμερα.
Κάποιες φορές η αλλαγή που βλέπουμε στο παιδί είναι και η δική μας αγωνία για το ότι μεγαλώνει και απομακρύνεται.
Και ναι η ζωή απαιτεί από αυτήν να έρθει αντιμέτωπη με επιλογές, απώλειες, δύσκολες αποφάσεις. Έτσι προχωράμε στην ανάπτυξη. Φτιάχνοντας οι ίδιοι τον δρόμο προς την ευτυχία μας και με στόχο να δυναμώσουμε.
Σας εύχομαι να σταθείτε σταθερά και με αγάπη στις επιλογές της. Read more

Καλησπέρα σας.
Ένας χωρισμός, ακόμη κι όταν γίνεται με δική μας πρωτοβουλία, μπορεί να συνοδεύεται από πένθος, ενοχές και αμφιθυμία. Το ότι έκλαιγε και ένιωθε πως «στενοχώρησε» τον σύντροφό της δεν σημαίνει ότι δεν πόνεσε και η ίδια — συχνά συνυπάρχουν και τα δύο.
Από αυτά που περιγράφετε, παραμένει λειτουργική (δουλειά, δραστηριότητες), κάτι που είναι θετικό. Η θλίψη και η εσωστρέφεια για ένα διάστημα μετά από χωρισμό είναι αναμενόμενες και δεν σημαίνουν απαραίτητα κατάθλιψη. Θα μας ανησυχούσε περισσότερο αν υπήρχε έντονη απόσυρση από όλες τις δραστηριότητες, αδυναμία λειτουργικότητας ή παρατεταμένη επιδείνωση.
Το πιο β...οηθητικό για εσάς είναι να είστε διαθέσιμη χωρίς πίεση: λιγότερες ερωτήσεις, περισσότερη ακρόαση. Μερικές φορές οι νέοι ενήλικες χρειάζονται χώρο για να επεξεργαστούν τα συναισθήματά τους.

Είναι πολύ θετικό ότι έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο — αυτό δείχνει ότι αναζητά ενεργά στήριξη. Η δική σας σταθερή, ήρεμη παρουσία είναι ίσως η μεγαλύτερη βοήθεια αυτή τη στιγμή. Read more

Είστε μια μητέρα που αγαπάει πραγματικά την κόρη σας και αυτό φαίνεται από κάθε σας λέξη. Η ανησυχία σας είναι απόλυτα φυσιολογική, ειδικά όταν βλέπετε αλλαγές σε κάποιον τόσο δικό σας.
Η κόρη σας, από όσα περιγράφετε, είναι μια δυναμική και ανεξάρτητη προσωπικότητα: μένει μόνη της στην Αθήνα, δουλεύει, πηγαίνει μαθήματα οδήγησης και χορού, ψάχνει νέες φιλίες και μάλιστα έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο για να ξεκαθαρίσει τα συναισθήματά της. Αυτό δείχνει ωριμότητα και πρωτοβουλία, όχι σημάδια κατάθλιψης. Ο χωρισμός μετά από δύο χρόνια είναι μεγάλο βήμα, και είναι φυσικό να νιώθει θλίψη, μπέρδεμα ή ενοχές (όπως το κλάμα που ανέφερε).... Μπορεί πράγματι να μην ήταν 100% έτοιμη, αλλά το πήρε απόφαση μόνη της, που είναι σημάδι δύναμης.
Ο χρόνος είναι ο καλύτερος θεραπευτής. Οι αλλαγές που βλέπετε (λιγότερη ομιλία, εκνευρισμός, λιγότερη χαρά στις εξόδους) μπορεί να είναι μέρος της διαδικασίας προσαρμογής. Δεν χρειάζεται να "διορθώσετε" τα πάντα, η αποδοχή σας μπορεί να είναι το μεγαλύτερο δώρο.

Πώς να τη βοηθήσετε πρακτικά
θα σας προέτρεπα να δώστε χώρο, αλλά να μείνετε παρούσα δηλαδή, συνεχίστε τα τηλεφωνήματα στα βασικά, χωρίς πίεση για βαθιές συζητήσεις.
πχ "Είμαι εδώ όποτε θες να μιλήσουμε για οτιδήποτε". Σχολιάστε θετικά τις δραστηριότητές της, π.χ. "Χαίρομαι που συνεχίζεις τα μαθήματα χορού, σε βλέπω δυνατή!". Αποφύγετε φράσεις όπως "Γιατί δεν είσαι χαρούμενη όπως πριν;".
Υποστηρίξτε την απόφαση να πάει σε ψυχολόγο πχ. "Είμαι περήφανη που φρόντισες τον εαυτό σου έτσι". Αν δείτε σημάδια βαριάς κατάθλιψης (π.χ. αδυναμία να σηκωθεί από το κρεβάτι, απώλεια ενδιαφέροντος για τα πάντα), προτρέψτε απαλά για περισσότερη βοήθεια.
Με αγάπη και υπομονή, θα βρει ξανά τον εαυτό της και η δική σας στήριξη θα τη βοηθήσει να λάμψει όπως πριν. Είστε ήδη στο σωστό δρόμο. Για οτιδήποτε χρειαστείτε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε, να κλείσουμε κάποιο ραντεβού.

Με εκτίμηση
Ράπτη Μαρία Read more

Από όσα περιγράφετε, φαίνεται πως η κόρη σας περνά μια φυσιολογική αλλά δύσκολη κατάσταση πένθους μετά τον χωρισμό. Ακόμη κι όταν κάποιος παίρνει ο ίδιος την απόφαση, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πονά ή ότι δεν αμφιβάλλει.
Το έντονο κλάμα, η απόσυρση, η ευερεθιστότητα και η σύγχυση είναι συχνές αντιδράσεις όταν κάτι σημαντικό τελειώνει.
Το γεγονός ότι παραμένει λειτουργική στη δουλειά και στις δραστηριότητές της είναι ενθαρρυντικό και δεν δείχνει, από μόνο του, κατάθλιψη. Περισσότερο μοιάζει να προσπαθεί να επεξεργαστεί συναισθήματα που δεν έχουν ακόμη ξεκαθαρίσει. Η θλίψη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο χωρισμός ήταν λάθος, αλλά ότι ήταν... σημαντικός.
Η βοήθειά σας βρίσκεται κυρίως στη στάση σας. Μείνετε διαθέσιμοι χωρίς να την πιέζετε, ακούστε την χωρίς να την συμβουλεύεται και χωρίς να παίρνετε θέση.
Το ότι έκλεισε ραντεβού με ψυχολόγο δείχνει φροντίδα για τον εαυτό της.
Θέλει τον χρόνο της να διαχειριστεί τα συναισθήματα της και να κλείσει αυτός ο κύκλος. Read more

Καλημέρα σας,

είναι συγκινητικό το πόσο προσεκτικά παρατηρείτε την κόρη σας και πόσο σας απασχολεί η συναισθηματική της κατάσταση. Όταν ένα παιδί — ακόμη κι αν είναι πια 25 ετών — δείχνει να αλλάζει, εννοείται ότι ο γονιός το αισθάνεται.

Από την άλλη, ένας χωρισμός, ακόμη κι όταν γίνεται με δική μας πρωτοβουλία, δεν παύει να είναι απώλεια. Είναι απολύτως πιθανό να συνυπάρχουν ανάμεικτα συναισθήματα: ενοχή για τον άλλον, αλλά και προσωπική πίκρα, αμφιβολία ή ματαίωση. Το ότι είναι λειτουργική στις υποχρεώσεις της είναι ένα θετικό στοιχείο· δείχνει ότι, παρότι θλιμμένη, διατηρεί τη δομή και τη συνέπειά της. Η θλίψη μετά α...πό έναν χωρισμό δεν ταυτίζεται απαραίτητα με κατάθλιψη — είναι συχνά μια φυσιολογική διεργασία πένθους.

Η απόσυρση, η εσωστρέφεια ή ο εκνευρισμός μπορεί να είναι τρόποι με τους οποίους προσπαθεί να διαχειριστεί τη σύγχυση που βιώνει. Στην ηλικία της, η ανάγκη για αυτονομία είναι επίσης έντονη· πολλές φορές οι πιο σύντομες ή «τυπικές» τηλεφωνικές επικοινωνίες δεν σημαίνουν απόρριψη, αλλά προσπάθεια να επεξεργαστεί κάτι μόνη της.

Το ότι έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο είναι ένα πολύ ενθαρρυντικό βήμα. Δείχνει ότι αναγνωρίζει τη δυσκολία και ζητά στήριξη.

Ο πιο βοηθητικός ρόλος από τη δική σας πλευρά πιθανώς δεν είναι να «διορθώσετε» τη διάθεσή της, αλλά να παραμείνετε διαθέσιμη, ήρεμη και ανοιχτή — χωρίς πίεση, χωρίς έντονες ερμηνείες. Μερικές φορές, το να ξέρει ένα παιδί ότι ο γονιός του αντέχει τη θλίψη του χωρίς πανικό, είναι από μόνο του βαθιά υποστηρικτικό. Εύχομαι να δείτε την κόρη σας σύντομα καλύτερα. Read more

Καλημέρα σας. Είναι πολύ φυσικό μετά από έναν χωρισμό δύο ετών να υπάρχει περίοδος θλίψης, αμφιβολίας και εσωτερικής σύγκρουσης, ακόμη κι όταν η απόφαση πάρθηκε με δική της πρωτοβουλία. Το ότι έκλαιγε επειδή «στενοχώρησε εκείνον» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν ήθελε τον χωρισμό, συχνά συνυπάρχουν και η λύπη για τον άλλον και η δική μας απώλεια. Μπορεί πράγματι να πικράθηκε και η ίδια ή να βιώνει τώρα το βάρος της απόφασης.
Από όσα περιγράφετε, φαίνεται ότι λειτουργικά συνεχίζει τη ζωή της, εργάζεται, πηγαίνει στα μαθήματά της, διατηρεί δραστηριότητες. Αυτό είναι ένα θετικό στοιχείο και δεν παραπέμπει απαραίτητα σε κατάθλιψη. Η... μελαγχολία, η εσωστρέφεια και η ανάγκη για περισσότερο χρόνο μόνη της μπορεί να αποτελούν φυσιολογικό στάδιο πένθους μιας σχέσης. Αν όμως η θλίψη γίνει πιο έντονη, διαρκής, συνοδεύεται από απώλεια ενδιαφέροντος για όλα, έντονη απόσυρση ή αλλαγές σε ύπνο και όρεξη, τότε θα χρειαζόταν πιο στενή παρακολούθηση.
Το ότι έχει ήδη κλείσει ραντεβού με ψυχολόγο είναι πολύ ενθαρρυντικό. Δείχνει ότι αναγνωρίζει τη σύγχυσή της και ζητά βοήθεια για να την επεξεργαστεί. Εσείς μπορείτε να τη στηρίξετε κυρίως με διακριτική παρουσία: να της δείχνετε διαθεσιμότητα χωρίς πίεση, να αποφεύγετε έντονες ερωτήσεις ή συμπεράσματα και να της δίνετε χώρο να μιλήσει όταν εκείνη το επιλέξει. Μερικές φορές, όταν οι γονείς ανησυχούν πολύ, το παιδί απομακρύνεται για να προστατεύσει τον εαυτό του από επιπλέον βάρος.
Η αλλαγή που διαισθάνεστε μπορεί να είναι μέρος μιας μεταβατικής περιόδου ωρίμανσης και επαναπροσδιορισμού. Με χρόνο, υποστήριξη και τη βοήθεια της θεραπείας, είναι πολύ πιθανό να βρει ξανά τη σταθερότητά της και τη χαρά της — ίσως με έναν πιο ώριμο τρόπο από πριν. Read more