Η Μαρία Σαββίδου είναι Ψυχολόγος, Κλινικής - Κοινωνικής κατεύθυνσης και κάτοχος Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου. Αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (2009), ενώ έλαβε υποτροφία από το University of Groningen της Ολλανδίας. Από το 2016, διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπου παρέχει υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά.
Εξειδικεύτηκε στην Μουσικοθεραπεία (ΜΑ) στο τμήμα Μουσικής και Κοινωνίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και η θεραπευτική της προσέγγιση βασίζεται στο ανθρωπιστικό μοντέλο, με κεντρικούς άξονες την αποδοχή, την ενσυναίσθηση και την αυθεντική θεραπευτική σχέση. Παράλληλα, αξιοποιεί και στοιχεία από διαφορετικές θεωρητικές προσεγγίσεις, όπως είναι η Ψυχανάλυση, η Γνωστική - συμπεριφορική θεραπεία (CBT) και η Νευροψυχολογία, ανάλογα με το εξατομικευμένο πλάνο και το θεραπευτικό αίτημα. Ακόμη, μέσα από την κλινική της εμπειρία, εξειδικεύτηκε στις μαθησιακές δυσκολίες, την κατάθλιψη και τις διαταραχές άγχους.
Σημαντικό σταθμό στην πορεία της αποτελεί η κλινική της άσκηση στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, όπου εργάστηκε ως Μουσικοθεραπεύτρια και συνέβαλε στη διαμόρφωση και εφαρμογή καινοτόμων θεραπευτικών παρεμβάσεων σε πανελλήνιο επίπεδο.
Επέλεξε επίσης να εξειδικευτεί και στη Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας, καθώς πιστεύει ότι η επαγγελματική ζωή είναι πολύ σημαντική και δύναται να επηρεάσει την ψυχικής μας υγεία. Η δυνατότητα να υποστηρίζει εφήβους και ενήλικες σε κρίσιμες αποφάσεις ζωής και να τους βοηθάει να ενισχύσουν την αυτογνωσία τους, αλλά και να ευθυγραμμίσουν τις επιλογές με τις αξίες τους και τις δυνατότητές τους, αποτέλεσε για εκείνη μια προέκταση του θεραπευτικού της έργου.
Επιπλέον, έχει εργαστεί στο Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν. Κοζάνης, στο Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας (ΑΠΘ), στο Κέντρο Πρόληψης και Συμβουλευτικής Θεσσαλονίκης και σε άλλες εθελοντικές, δημόσιες και ιδιωτικές δομές.
Η επιλογή της επιστήμης της Ψυχολογίας ήταν μια συνειδητή απόφαση από νεαρή ηλικία, καθώς είχε έντονο ενδιαφέρον για την ανθρώπινη επικοινωνία, τη συναισθηματική κατανόηση και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Μέχρι και σήμερα, συνεχίζει να επιμορφώνεται και να είναι ενεργή στο ερευνητικό πεδίο, με σκοπό να κατανοεί σε μεγαλύτερο βάθος τον άνθρωπο - τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις σχέσεις του, αλλά και το πως αυτά επηρεάζονται από το εκάστοτε κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο.
Για εκείνη, η ψυχολογία δεν είναι απλά μια επαγγελματική επιλογή, αλλά μια διαρκής πορεία γνώσης και ουσιαστικής ανθρώπινης σύνδεσης. Αντιλαμβάνεται τη θεραπευτική διαδικασία ως ένα ζωντανό χώρο συνάντησης, όπου η δυσκολία μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια και ο άνθρωπος να ξαναβρεί τη σχέση με τον εαυτό του σε ένα πλαίσιο αποδοχής, σεβασμού και ουσιαστικής παρουσίας.