Πώς να καταλάβω αν έχω κατάθλιψη ή βουλιμία στα 19 μου;

Καλημέρα σας. Δυστυχώς δεν θα ήταν δεοντολογικό να σας πούμε μέσα από το διαδίκτυο πώς μπορεί να ονομάζεται αυτό το οποίο βιώνετε. Ενας πολύ σημαντικός λόγος για αυτό είναι ότι δεν έχουμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, οπότε ότι και να σας έλεγε κάποιος εδώ μέσα θα μπορούσε να είναι λάθος . Καταλαβαίνω πολύ την αγωνία σας αλλά το καλύτερο για εσάς είναι να επισκεφτείτε είτε έναν ψυχίατρο είτε έναν ψυχολόγο

Από όσα περιγράφετε, φαίνεται ότι η διάθεσή σας έχει αλλάξει σημαντικά και ότι οι στιγμές χαράς πλέον είναι λίγες. Η θλίψη, η ευερεθιστότητα, οι δυσκολίες με το φαγητό και οι αλλαγές στον ύπνο δείχνουν ότι το μυαλό και το σώμα σας προσπαθούν να διαχειριστούν έντονο άγχος ή καταθλιπτική διάθεση. Τα υπερφαγικά επεισόδια αξίζει να τα δείτε σοβαρά, γιατί δείχνουν δυσκολία στη ρύθμιση των συναισθημάτων. Ας μη βιαστείτε να δώσετε διάγνωση. Είναι σημαντικό να ζητήσετε βοήθεια από ψυχοθεραπευτή ή ψυχίατρο, ώστε να αξιολογηθεί η κατάσταση και να βρείτε στήριξη. Το ότι ακόμη έχετε στιγμές χαράς δείχνει ότι η δυνατότητα να νιώθετε καλά υπάρχει, απλώς τώ...ρα επισκιάζεται. Το πρώτο βήμα είναι να μιλήσετε σε ειδικό, δεν χρειάζεται να τα περνάτε μόνη σας. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Λυπάμαι πολύ για την κατάσταση που βιώνετε, ιδίως αφού η διάρκεια φαίνεται να είναι μεγάλη (2 χρόνια), κάτι που φαντάζομαι σας έχει εξαντλήσει. Όσον αφορά την αντίδραση σε όμορφες στιγμές, είναι πολύ λογικό να υπάρχει κλάμα και θλίψη στις ευχάριστες στιγμές, αφού η απώλειά τους - ειδικά εφόσον είναι σπάνιες - είναι επίπονη. Αν και η συμπτωματολογία (ευερεθιστότητα, απογοήτευση, κόπωση, πολύς ύπνος) και η διάρκεια παρομοιάζουν με μια καταθλιπτική συμπτωματολογία (χωρίς να σημαίνει ότι πρόκειται για κατάθλιψη), από όσα περιγράφετε δεν πληρούνται τα κριτήρια της βουλιμίας. Βέβαια, τα υπερφαγικά επεισόδια, αν και μπορεί να έρχονται... ακόμη και ως "αποκούμπι", αποτελούν σημείο προς διερεύνηση και θεραπεία. Όσον αφορά το κομμάτι της διάγνωσης, αυτή δεν μπορεί να γίνει μέσω του κειμένου, καθώς η όποια διάγνωση απαιτεί προσεκτική διερεύνηση και κλινική αξιολόγηση από ειδικό ψυχικής υγείας αφού συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες. Αυτό που θα σας πρότεινα θα ήταν να επικοινωνήσετε με έναν ψυχολόγο - ψυχοθεραπευτή Γνωσιακής - Συμπεριφορικής προσέγγισης (χρήσιμη τόσο για καταθλιπτική συμπτωματολογία όσο και για διατροφικές δυσκολίες), προκειμένου να αξιολογήσει την περίπτωσή σας και να δομήσει ένα θεραπευτικό πλάνο εξατομικευμένο και φιλικό προς εσάς. Προσωπικά, θα σας πρότεινα να μην σας απασχολεί η "ταμπέλα" του τι είναι πιθανό να έχετε, καθώς αυτό είναι κάτι που θα εντοπίσει ο ειδικός και θα συμβάλλει στον προσανατολισμό και την κατεύθυνση της θεραπείας. Ούτως ή άλλως, όπως περιγράφετε την περίσταση, δεν φαίνεται να συζητάμε για κάτι που "δεν λύνεται", παρά το γεγονός ότι σας έχει ταλαιπωρήσει με τέτοια διάρκεια, αλλά για κάτι που χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση και βοήθεια/κατεύθυνση από ειδικό, ώστε να ανακουφιστείτε! Να είστε καλά, καλή συνέχεια. Διάβασε περισσότερα

Ορισμένα συμπτώματα που περιγράφετε ακούγονται πράγματι σαν τα συμπτώματα κατάθλιψης. Δεδομένου ότι όλη αυτή η δύσκολη κατάσταση διαρκεί 2 χρόνια χωρίς να έχει αλλάξει, θα πρότεινα σίγουρα να κάνετε κάποια συνεδρία για να γίνει μια αξιολόγηση και να ενημερωθείτε και εσείς. Σχεδόν σίγουρα υπάρχουν κοινωνικοί και ψυχολογικοί παράγοντες που συντηρούν αυτό το πρόβλημα και θα σας βοηθούσε να τους καταλάβετε ώστε να μπορέσετε να τους αλλάξετε.
Τα υπερφαγικά που αναφέρατε μοιάζουν σαν τρόποι ρύθμισης της διάθεσης - νιώθω άσχημα, τρώω για να ανακουφιστώ και μετά νιώθω άσχημα που έφαγα.

Γενικά θα ήταν πάρα πολύ χρήσιμο να δουλέψετε με κάπ...οιον επαγγελματία για να καταλάβετε πώς και γιατί ξεκίνησε όλι αυτό, πώς συντηρείται και πώς μπορεί να αλλάξει. Διάβασε περισσότερα

Τα συμπτώματα παραπέμπουν σε καταθλιπτική διαταραχή με έντονη ευερεθιστότητα και στοιχεία συναισθηματικής δυσρύθμισης, πιθανώς με επεισόδια υπερφαγίας. Δεν είναι υπερβολή να ζητήσεις βοήθεια.Συνιστώ άμεση αξιολόγηση από ψυχίατρο ή ψυχολόγο .