Είμαι 19 ετών με ιστορικό υπερφαγίας και αυξημένης πρόσληψης θερμίδων πώς να ισορροπήσω τη διατροφή

Καλησπέρα σας. Από όσα περιγράφετε, φαίνεται ότι η σχέση σας με το φαγητό εξακολουθεί να σας προκαλεί σημαντική ψυχική επιβάρυνση, ακόμη κι αν σε άλλους τομείς της ζωής σας αισθάνεστε καλά. Η συχνή καταμέτρηση θερμίδων, το ζύγισμα, οι εναλλαγές περιορισμού και υπερφαγίας και η έντονη ενοχή ή θλίψη μετά το φαγητό είναι ενδείξεις που αξίζει να διερευνηθούν από ειδικό σε θέματα διατροφικών διαταραχών.

Δεν μπορούμε να θέσουμε διάγνωση μόνο από μια περιγραφή. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η υπερφαγία δεν συνδέεται απαραίτητα με το άγχος που αναγνωρίζουμε συνειδητά, ενώ η αυξημένη σωματική δραστηριότητα και ο προηγούμενος περιορ...ισμός της τροφής μπορεί επίσης να επηρεάζουν την πείνα σας. Θα σας πρότεινα να απευθυνθείτε σε ψυχολόγο και σε διαιτολόγο με αντίστοιχη εμπειρία, ώστε να διερευνήσετε τι συμβαίνει και να αποκαταστήσετε μια πιο σταθερή και ελεύθερη σχέση με το φαγητό, χωρίς ενοχές και αυστηρούς κανόνες. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας,
Από όσα περιγράφετε, φαίνεται ότι η σχέση σας με το φαγητό σας δυσκολεύει εδώ και αρκετά χρόνια και δεν αφορά απλώς το ότι κάποιες μέρες «τρώτε περισσότερο».

Οι περίοδοι περιορισμού, η συχνή ζύγιση, η καθημερινή καταγραφή θερμίδων, η έντονη ενασχόληση με το βάρος και τα επεισόδια υπερφαγίας είναι στοιχεία που μπορεί να εμφανίζονται σε διατροφικές διαταραχές. Το ότι στο παρελθόν είχε διακοπεί και η περίοδός σας είναι επίσης κάτι που δεν θα αγνοούσα.

Παράλληλα, η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας το καλοκαίρι είναι αναμενόμενο να αυξήσει και τις ενεργειακές ανάγκες και την πείνα σας.

Θα ...σας πρότεινα να μην προσπαθήσετε να το λύσετε μόνη σας με περισσότερο έλεγχο ή αυστηρότερη δίαιτα. Χρειάζεται αξιολόγηση από ψυχοθεραπευτή. Εκεί μπορεί να δουλευτεί όχι μόνο το φαγητό, αλλά και ο φόβος, η ενοχή και η ανάγκη ελέγχου που έχουν συνδεθεί μαζί του.

Οι διατροφικές διαταραχές αντιμετωπίζονται και όσο νωρίτερα δουλευτούν, τόσο καλύτερη είναι συνήθως η πορεία. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα! Από όσα περιγράφετε βάσει του ιστορικού σας φαίνεται να υπάρχει διαταραγμένη σχέση με το φαγητό ήδη από την εφηβική ηλικία, κάτι που είναι αρκετά συνηθισμένο στις διατροφικές διαταραχές. Κάτι επίσης χαρακτηριστικό που αναφέρεται είναι η δυσφορία μετά από ένα επεισόδιο υπερφαγίας. Ωστόσο είναι σημαντικό να διερευνήσουμε περισσότερο τι εννούμε όταν λέμε υπερφαγικά , πότε αυτά γίνονται , τι προηγείται αυτών και τι σκέψεις και συναισθήματα υπάρχουν κατα τη διάρκεια ενός υπερφαγικού επεισοδίου (πχ απώλεια ελέγχου). Για αυτό θα σας παρότρυνα να απευθυνθείτε σε κάποιο ειδικό ψυχικής Υγείας ,που θα σας βοηθήσει να κατανόησετε και να διαχει...ριστείτε το ζήτημα που σας ταλαιπωρεί.
Καθώς είμαι Γνωστική Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια με ειδίκευση στις διατροφικές διαταραχές, θα χαρώ να κάναμε μαζί μια συνάντηση είτε δια ζώσης ή διαδικτυακά. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Από όσα περιγράφετε, φαίνεται ότι η σχέση σας με το φαγητό σάς απασχολεί και σας επιβαρύνει συναισθηματικά εδώ και αρκετά χρόνια. Είναι σημαντικό ότι αναγνωρίζετε αυτή τη δυσκολία και αναζητάτε τρόπους να την κατανοήσετε και να τη διαχειριστείτε.

Τα επεισόδια υπερφαγίας, οι περίοδοι περιορισμού της πρόσληψης τροφής, η συχνή ζύγιση και η καθημερινή καταγραφή θερμίδων είναι στοιχεία που αξίζει να διερευνηθούν, καθώς μπορεί να συνδέονται με μια διαταραγμένη σχέση με το φαγητό ή με κάποια διατροφική διαταραχή. Ωστόσο, δεν είναι δυνατόν να τεθεί συγκεκριμένη διάγνωση μόνο από μια περιγραφή.

Από τη σκοπιά της Γνωσια...κής-Συμπεριφορικής Θεραπείας, θα ήταν σημαντικό να διερευνηθεί τι προηγείται των επεισοδίων υπερφαγίας, ποιες σκέψεις και συναισθήματα τα συνοδεύουν και πώς επηρεάζεστε μετά από αυτά. Συχνά, η αυστηρή παρακολούθηση της τροφής, η ενασχόληση με το βάρος και η προσπάθεια ελέγχου της πρόσληψης τροφής μπορούν να συντηρούν έναν φαύλο κύκλο περιορισμού, έντονης πείνας ή επιθυμίας για φαγητό, υπερφαγίας, ενοχών και άγχους.

Είναι επίσης σημαντικό να θυμάστε ότι οι αυξημένες διατροφικές ανάγκες σας μπορεί να σχετίζονται με τις αλλαγές στη σωματική σας δραστηριότητα, την καθημερινότητά σας και άλλους σωματικούς ή συναισθηματικούς παράγοντες. Το ότι σήμερα τρώτε περισσότερο από ό,τι πέρυσι δεν σημαίνει από μόνο του ότι κάνετε κάτι λάθος ή ότι χρειάζεται να επιστρέψετε στην προηγούμενη ποσότητα τροφής.

Θα σας πρότεινα να απευθυνθείτε σε ψυχολόγο με εξειδίκευση στις διατροφικές διαταραχές και, παράλληλα, σε διαιτολόγο με αντίστοιχη εμπειρία. Επειδή αναφέρετε και προηγούμενη απώλεια περιόδου, καθώς και απώλεια βάρους σε συνδυασμό με γαστρεντερικά προβλήματα, είναι σημαντικό να γίνει και ιατρική αξιολόγηση, εφόσον δεν έχει ήδη πραγματοποιηθεί.

Μέχρι τότε, προσπαθήστε να μην αντισταθμίζετε τα επεισόδια υπερφαγίας με παράλειψη γευμάτων ή αυστηρότερο περιορισμό την επόμενη ημέρα. Η σταθερή και επαρκής διατροφή, χωρίς τιμωρητικές πρακτικές, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό βήμα προς την αποκατάσταση μιας πιο ήρεμης σχέσης με το φαγητό.

Στόχος δεν είναι απλώς να ελέγξετε πόσο τρώτε ή να επιστρέψετε σε ένα συγκεκριμένο βάρος, αλλά να μπορέσετε να τρέφεστε επαρκώς, χωρίς φόβο, ενοχές και συνεχή ενασχόληση με το φαγητό. Το γεγονός ότι αυτή η δυσκολία υπάρχει εδώ και χρόνια δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη υποστήριξη. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σου. Από όσα περιγράφεις, φαίνεται ότι η σχέση σου με το φαγητό σε απασχολεί εδώ και πολλά χρόνια και ότι, παρά τις προσπάθειές σου να την κάνεις πιο φυσιολογική, εξακολουθεί να σου προκαλεί άγχος και στενοχώρια. Θέλω να κρατήσεις κάτι σημαντικό: το ότι πεινάς περισσότερο ή τρως περισσότερο από ό,τι παλαιότερα δεν σημαίνει ότι απέτυχες ή ότι έχασες τον έλεγχο της ζωής σου.

Όταν για χρόνια εναλλάσσονται περίοδοι περιορισμού της τροφής και υπερφαγικών επεισοδίων, μπορεί να δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος. Ο περιορισμός, η συνεχής παρακολούθηση του βάρους και η καταγραφή θερμίδων μπορεί να αυξάνουν την ενασχόληση με το φαγητό ...και να ενισχύουν την έντονη πείνα ή την ανάγκη να φας περισσότερο.

Επιπλέον, όταν εργάζεσαι πολλές ώρες όρθια και κάνεις 20.000 βήματα την ημέρα, οι ενεργειακές σου ανάγκες είναι διαφορετικές από εκείνες μιας πιο καθιστικής περιόδου. Είναι πιθανό το σώμα σου να χρειάζεται περισσότερο φαγητό, ακόμη κι αν η δραστηριότητά σου έχει πλέον μειωθεί.

Αυτό που περιγράφεις θα μπορούσε να σχετίζεται με διαταραγμένη σχέση με το φαγητό ή κάποια διατροφική διαταραχή, αλλά δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί ποια χωρίς αξιολόγηση.

Σημασία έχει επίσης αν στα επεισόδια αισθάνεσαι ότι χάνεις τον έλεγχο, αν τρως πολύ γρήγορα ή χωρίς πείνα και αν ακολουθούν ενοχές, περιορισμός ή προσπάθεια να αντισταθμίσεις όσα έφαγες.

Θα σου πρότεινα τα εξής:
- Μην προσπαθήσεις να αντισταθμίσεις τα υπερφαγικά τρώγοντας λιγότερο την επόμενη ημέρα ή παραλείποντας γεύματα. Αυτό μπορεί να συντηρήσει τον κύκλο.

- Προσπάθησε να έχεις τακτικά, επαρκή γεύματα και ενδιάμεσα σνακ, χωρίς να καθορίζεις την ποσότητα αποκλειστικά από έναν αριθμό θερμίδων. Ένας διαιτολόγος με εξειδίκευση στις διατροφικές διαταραχές μπορεί να σε βοηθήσει να βρεις έναν σταθερό τρόπο διατροφής.

- Δες με προσοχή την καθημερινή καταγραφή θερμίδων και το συχνό ζύγισμα. Αν αυξάνουν το άγχος και τις ενοχές σου, αξίζει να εξετάσεις με τον ειδικό πώς μπορείς σταδιακά να περιορίσεις αυτή την εξάρτηση από τους αριθμούς.

- Αναζήτησε ψυχοθεραπευτική υποστήριξη με εμπειρία στις διατροφικές διαταραχές. Δεν χρειάζεται να περιμένεις να χειροτερέψει η κατάσταση. Στη θεραπεία μπορείς να δουλέψεις τόσο τα επεισόδια υπερφαγίας όσο και τις σκέψεις, τους φόβους και την ανάγκη ελέγχου που συνδέονται με το φαγητό.

Θα ήθελα επίσης να σταθώ σε κάτι που αναφέρεις: η απώλεια βάρους και η αλλαγή του σώματός σου σε χαροποίησαν, ενώ τώρα η αύξηση του βάρους και τα υπερφαγικά σε στενοχωρούν, παρόλο που η υπόλοιπη ζωή σου φαίνεται να πηγαίνει καλά. Αυτό δεν είναι παράξενο. Η σχέση μας με το φαγητό και το σώμα δεν καθορίζεται μόνο από το αν είμαστε ευχαριστημένοι με τις σπουδές, τη δουλειά ή τις σχέσεις μας. Μπορεί να συνδέεται με βαθύτερες πεποιθήσεις γύρω από τον έλεγχο, την ασφάλεια, την αυτοεικόνα και την αξία μας.

Ο στόχος δεν είναι να επιστρέψεις οπωσδήποτε στα 50 ή στα 51 κιλά ούτε να ξανατρώς την ποσότητα που έτρωγες πέρυσι. Είναι να αποκτήσεις μια σταθερή σχέση με το φαγητό, χωρίς συνεχή μέτρηση, φόβο και ενοχές.

Το ότι αναγνωρίζεις το πρόβλημα και ζητάς βοήθεια είναι ένα ουσιαστικό πρώτο βήμα. Διάβασε περισσότερα