Πώς να διαχειριστώ την εξάντληση από γονεϊκές συμπεριφορές και να θέσω όρια στα 35 μου χρόνια;

Δεν κάνετε τίποτα λάθος. Απλώς προσπαθείτε να εφαρμόσετε "υγιείς κανόνες" σε ένα "μη υγιές παιχνίδι". Η λύση δεν είναι να παίξετε καλύτερο τένις, αλλά να βγείτε από το γήπεδο.
Κρατήστε αυτό: Το όριο είναι επιτυχημένο όταν εσείς είστε ήρεμη, ακόμα κι αν η μητέρα σας φωνάζει ότι την "αδικείτε". Η δική της αντίδραση στο όριο δεν είναι δική σας ευθύνη.
Θεραπεία Σχημάτων (Schema Therapy), Συστημική θεραπεία ή EMDR

Καλησπέρα σας και χρόνια πολλα! Λυπάμαι για την κατάσταση που περιγράφετε, οι σχέσεις με τους γονείς μπορεί να είναι αρκετά επίπονες και ψυχοφθόρες. Είναι πάρα πολύ θετικό το ότι εντοπίζετε κι εσείς η ίδια βελτίωση μέσω της ψυχοθεραπείας, παρά το γεγονός ότι ενοχλεί ακόμη το "αγκάθι" των οικογενειακών σχέσεων. Από όσα διαβάζω αντιλαμβάνομαι πως η μητέρα σας προχωρά σε επίκριση, κάτι το οποίο σας οδηγεί συχνά σε ματαίωση. Πολύ συχνά οι επικριτικές γονεϊκές φωνές εσωτερικεύονται, και γίνονται κομμάτι μας, ακόμη κι αν διαφωνούμε με αυτές ή έχουμε ταλαιπωρηθεί από αυτές για χρόνια, επηρεάζοντας ακόμη περισσότερο την καθημερινότητά μας, ...κάτι που θίγω επειδή διάβασα πως αναρωτιέστε τι κάνετε εσείς η ίδια λάθος (επικριτική φωνή, η οποία δεν σημαίνει πως είναι απαραίτητα δική σας!). Συνεπώς, πρώτα από όλα, θα σας πρότεινα να προσπαθήσετε εσείς η ίδια να εντοπίζετε και να αμφισβητείτε την επικριτική αυτή διάθεση απέναντι στον εαυτό. Όσον αφορά τη θεραπεία, η πρόταση μου είναι να έρθετε σε επαφή με έναν ψυχολόγο - ψυχοθεραπευτή Γνωσιακής - Συμπεριφορικής κατεύθυνσης (CBT), καθώς η θεραπεία αυτή θα στοχεύσει στο να εντοπίσει και να αμφισβητήσει τόσο αρνητικές σκέψεις και πεποιθήσεις (πχ εσωτερικευμένες επικριτικές), να τις αναδιαμορφώσει σε πιο προσαρμοστικές και να μειώσει τόσο το αρνητικό συναίσθημα όσο και τις μη προσαρμοστικές συμπεριφορές. Ιδανικά, θα ήταν ενδεχομένως βοηθητική και η ενσωμάτωση της Θεραπείας Σχημάτων, στην περίπτωση που υπάρχουν παρελθοντικές τραυματικές εμπειρίες (πχ. παραμέληση, κακοποίηση) και βαθιά ριζωμένα ζητήματα. Η CBT είναι μια βραχεία θεραπεία, καθώς τα περισσότερα ζητήματα επιλύονται σε ένα εύρος 15-20 συνεδριών, ανάλογα πάντα με τις ειδικές ανάγκες του θεραπευόμενου, καθώς επίσης και το αν ο ίδιος επιθυμεί να "ακουμπήσει" και κάποιο άλλο ζήτημα που τον ταλαιπωρεί (ή εάν εστιάσει η θεραπεία περισσότερο στη Θεραπεία Σχημάτων), κάτι που σας αναφέρω ώστε να μην σας φοβίζει η μακροχρόνια θεραπεία. Τέλος, αντιλαμβάνομαι την ενδεχόμενη απόγνωση που μπορεί να φέρνει η σκέψη πως έχετε ακολουθήσει θεραπεία τόσα χρόνια κι όμως ακόμη σας επηρεάζει η συνθήκη, ωστόσο θα ήθελα να σας πω να μην απογοητεύεστε, καθώς δεν σημαίνει πως η θεραπεία ήταν κακή ή πως εσείς κάνατε κάτι λάθος, αλλά ορισμένες φορές βοηθούν περισσότερο άλλες προσεγγίσεις κι άλλες τεχνικές. Συνεπώς, ο συνάδελφος θα λάβει το ιστορικό σας και θα ορίσει ένα θεραπευτικό πλάνο βασισμένο στις ανάγκες σας, προκειμένου να ανακουφιστείτε από το "αγκάθι" που σας ταλαιπωρεί, ενισχύοντας παράλληλα και όσες δεξιότητες θα μπορούσαν και θα θέλατε να ενισχυθούν (πχ. οριοθέτηση, διαχείριση συγκρούσεων, επικοινωνιακές δεξιότητες κα.) Εύχομαι ψυχική ανακούφιση από ό,τι σας απασχολεί. Να είστε καλά, καλή συνέχεια, και πάλι, χρόνια πολλά. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε είναι πολύ κουραστικό και φαίνεται πόση ενέργεια σας παίρνει. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος εδώ. Υπάρχει ήδη πρόοδος και το ότι τη βλέπετε είναι σημαντικό. Μοιάζει να έχετε προσπαθήσει να βάλετε όρια, αλλά το περιβάλλον δεν μπορεί να τα σεβαστεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα όρια δεν είναι μόνο τι λέμε, αλλά και τι κάνουμε. Δηλαδή πόσο μένουμε, πόσο εκτιθέμεθα, πότε αποχωρούμε. Δεν χρειάζεται να τους πείσετε. Χρειάζεται να προστατεύσετε τον εαυτό σας.
Η ψυχοθεραπεία είναι μια διαδρομή που εξελίσσεται και συχνά δουλεύεται σε κύκλους, όπου κάθε φορά μπορεί κανείς να πηγαίνει και λίγο πιο βαθιά. Όπως εξελίσσεσ...τε εσείς, έτσι μπορεί να εξελίσσεται και η θεραπευτική σας πορεία. Ίσως αυτό το σημείο να είναι μια ευκαιρία για έναν νέο κύκλο, με ένα διαφορετικό βλέμμα πάνω σε αυτή τη σχέση. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα!
Αυτό που περιγράφεις δεν δείχνει ότι κάνεις κάτι “λάθος”. Δείχνει ότι βρίσκεσαι σε μια σχέση όπου τα όρια δεν αναγνωρίζονται εύκολα και αυτό είναι εξαντλητικό.

Έχεις ήδη κάνει σημαντικές κινήσεις: έχεις μειώσει την έκθεση, έχεις περιορίσει την πληροφορία, έχεις πάρει απόσταση. Αυτά δεν είναι μικρά βήματα. Το ότι εξακολουθείς να επηρεάζεσαι δεν σημαίνει αποτυχία· σημαίνει ότι η ανάγκη σου να σε δουν, να σε ακούσουν και να ανταποκριθούν, παραμένει ενεργή και ματαιώνεται ξανά και ξανά.

Χρειάζεται εδώ μια λεπτή αλλά ουσιαστική μετατόπιση: τα όρια δεν τίθενται για να τα “καταλάβει” ή να τα “σεβαστεί” ο άλλος. ...Τίθενται για να καθορίσεις εσύ τι θα κάνεις όταν ο άλλος δεν τα σέβεται.

Με άλλα λόγια, το ερώτημα δεν είναι μόνο “πώς να της βάλω όριο για να αλλάξει”, αλλά “τι κάνω εγώ όταν δεν αλλάζει;”.

Αν κάθε προσπάθεια επικοινωνίας μοιάζει με “αγώνα τένις”, ίσως χρειάζεται να μειωθεί η προσδοκία της ουσιαστικής συναισθηματικής ανταπόκρισης από τη μητέρα σου. Αυτό δεν είναι παραίτηση, είναι προστασία. Και συχνά, είναι ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια της θεραπείας.

Σε πρακτικό επίπεδο:
πιο σαφή, σύντομα όρια, χωρίς εξηγήσεις που ανοίγουν διάλογο
συνέπεια στη συμπεριφορά σου όταν παραβιάζονται (π.χ. διακοπή συζήτησης)
εσωτερική δουλειά στο κομμάτι της ματαίωσης — όχι για να “μην σε νοιάζει”, αλλά για να αντέχεις ότι δεν θα πάρεις αυτό που χρειάζεσαι από εκεί.

Θεραπευτικά, προσεγγίσεις που δουλεύουν με τα όρια, τη ρύθμιση συναισθήματος και τα μοτίβα σχέσεων (όπως, συστημική ψυχοθεραπεία, schema therapy ή trauma-informed προσεγγίσεις) μπορεί να σου είναι ιδιαίτερα βοηθητικές.

Δεν είσαι “χαζή” ούτε “ανεπαρκής”. Είσαι σε μια δυναμική που είναι πράγματι δύσκολη και προσπαθείς ήδη πολύ μέσα σε αυτή. Το ζητούμενο τώρα δεν είναι να προσπαθήσεις περισσότερο, αλλά να προστατεύσεις τον εαυτό σου πιο αποτελεσματικά. Διάβασε περισσότερα

Χρόνια Πολλά με υγεία,
Αυτό που περιγράφετε δεν είναι αποτυχία δική σας. Είναι εξάντληση από χρόνια προσπάθειας απέναντι σε μία κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται.
Η πρόοδος στην θεραπεία που έχετε κάνει είναι σημαντική. Αλλά υπάρχουν σχέσεις όπου τα όρια δεν είναι ότι δεν τα βάζουμε εμείς, απλώς δεν γίνονται δεκτά από την άλλη πλευρά. Αυτό δεν σημαίνει ότι φταίτε εσείς, σημαίνει ότι η δυναμική είναι αντικειμενικά δύσκολη.
Τα όρια δεν χρειάζεται να γίνουν αποδεκτά για να ισχύουν. Ισχύουν μόνο αν εσείς τα τηρείτε, ανεξάρτητα από την αντίδραση της μητέρας σας.
Το ερώτημα δεν είναι τι κάνω λάθος. Είναι, τι χρειάζομαι εγώ τώρα για ν...α ζήσω καλύτερα, ανεξάρτητα από το αν αλλάξουν οι άλλοι.
Αυτό που κάνει τη διαφορά στη θεραπεία είναι κυρίως η σχέση με τον θεραπευτή σας, η αίσθηση ότι σας βλέπει, ότι νιώθετε ασφάλεια, ότι υπάρχει πραγματική σύνδεση και μετά η ψυχοθεραπευτική κατεύθυνση.
Γενικά, οι ψυχοδυναμικές προσεγγίσεις τείνουν να βοηθούν ιδιαίτερα σε αυτού του είδους τις δυσκολίες, γιατί δουλεύουν σε βάθος με τις πρώιμες σχέσεις και τα μοτίβα που φέρνουμε από αυτές.
Αλλά ακόμα και η καλύτερη μέθοδος δεν λειτουργεί αν δεν νιώθετε καλά με τον άνθρωπο απέναντί σας. Διάβασε περισσότερα

Μετά την αφήγηση σου κρατάω έναν άνθρωπο που έχει δυσκολευτεί. Αυτό που βιώνεις είναι αποτέλεσμα μιας σταθερής οικογενειακής δυναμικής που δεν αλλάζει εύκολα, όσο κι αν εσύ προσπαθείς. Εγώ ακούω πως έχεις ήδη κάνει σημαντικά βήματα βάζοντας αποστάσεις και περιορίζοντας την έκθεση σου, αλλά το ότι οι γονείς σου –και ιδιαίτερα η μητέρα σου– δεν σέβονται τα όριά σου δεν σημαίνει ότι δεν τα θέτεις σωστά· σημαίνει ότι το σύστημα αντιστέκεται.
Το βασικό σημείο είναι να μετακινηθείς από το «πώς θα τους κάνω να σεβαστούν τα όριά μου» στο «πώς θα τα τηρώ εγώ, ακόμη κι αν δεν τα σέβονται». Δηλαδή να προστατεύεις τον εαυτό σ...ου στην πράξη: να κλείνεις συζητήσεις που σε εξαντλούν, να μην εξηγείς υπερβολικά, να περιορίζεις επαφή όταν χρειάζεται. Παράλληλα, είναι σημαντικό να αναγνωρίσεις τη βαθιά ματαίωση που νιώθεις όταν δεν παίρνεις τη φροντίδα που χρειάζεσαι και να δουλέψεις θεραπευτικά την αποδοχή ότι ίσως δεν μπορούν να σου τη δώσουν όπως θα ήθελες.
Το ότι αυτό το θέμα παραμένει δεν αναιρεί την πρόοδο που έχεις κάνει· αντίθετα δείχνει ότι πλέον δεν αντέχεις κάτι που σε πληγώνει. Μια θεραπευτική κατεύθυνση που εστιάζει στα όρια και στα σχεσιακά μοτίβα, όπως η συστημική θα μπορούσε να σε βοηθήσει να σταθεροποιήσεις τη θέση σου χωρίς να εξαντλείσαι. Διάβασε περισσότερα

Σε ορισμένες οικογενειακές δυναμικές, ιδιαίτερα όταν οι άλλοι δεν είναι διαθέσιμοι ή πρόθυμοι να αναγνωρίσουν τα όρια, η αλλαγή δεν εξαρτάται μόνο από εμάς.
Αν το επιθυμείτε, θα μπορούσε να είναι βοηθητικό να δουλέψετε πιο στοχευμένα αυτά τα ζητήματα που περιγράφετε μέσα σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο, ώστε να βρείτε πρακτικούς αλλά και συναισθηματικούς τρόπους διαχείρισης που να ταιριάζουν σε εσάς.
Υπάρχουν διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις που μπορούν να βοηθήσουν. Μπορείτε να εστιάσετε στο πώς σχετίζεστε μέσα στο οικογενειακό σύστημα, καθώς και στα διαπροσωπικά σας μοτίβα, ώστε να κατανοήσετε βαθύτερα τη θέση σας μέσα σε αυτές τις... δυναμικές και να ενισχύσετε τη στάση σας απέναντί τους.
Μπορείτε, επίσης, να απευθυνθείτε σε ψυχολόγους,ψυχοθεραπευτές με σχετική εξειδίκευση, να θέσετε τα ερωτήματά σας και να λάβετε τις πληροφορίες που χρειάζεστε, ώστε να επιλέξετε την κατεύθυνση που σας ταιριάζει. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας, από αυτά που περιγράφετε φαίνεται ότι έχετε ήδη κάνει σημαντική δουλεια, έχετε βάλει αποστάσεις, έχετε μειώσει την έκθεση και προσπαθείτε να προστατεύσετε τον εαυτό σας. Αυτό είναι ένδειξη επίγνωσης, όχι αποτυχίας. Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι τα όρια δεν είναι για να αλλάξει ο άλλος, αλλά για να προστατευτείτε εσείς. Το ότι η μητέρα σας δεν τα αποδέχεται δεν σημαίνει ότι δεν τα θέτετε σωστά. Συχνά, σε τέτοιες δυναμικές, όσο πιο ξεκάθαρα γίνονται τα όρια, τόσο περισσότερο ενεργοποιούνται ενοχές, όχι γιατί κάνετε κάτι λάθος, αλλά γιατί αλλάζετε έναν παλιό ρόλο. Ρεαλιστικός στόχος δεν είναι να μην επηρεάζεστε καθόλου, αλλ...ά να επηρεάζεστε λιγότερο και να επανέρχεστε πιο γρήγορα όπως και το να αντέχετε την ενοχή χωρίς να υποχωρείτε κάθε φορά. Θα βοηθούσε μια θεραπευτική προσέγγιση που δουλεύει βαθύτερα τα σχήματα σχέσεων και την εσωτερικευμένη φωνή της μητέρας, ώστε να μειωθεί σταδιακά η επίδρασή της πάνω σας και να νιώθετε περισσότερη σταθερότητα μέσα σας. Διάβασε περισσότερα

Αυτό περιγράφεται όντως ακούγεται πιεστικό και καταλαβαίνω το γιατί έχετε φτάσει σ’ αυτό το σημείο. Αναρωτιέται τι κάνετέ λάθος και εγώ θα ήθελα να σας ρωτήσω Τι είναι αυτό που σας κάνει να πιστεύετε ότι κάνετε κάποιο λάθος. Θα μπορούσε να είναι απλά από την άλλη πλευρά αυτή η συμπεριφορά και να είναι ένα άτομο το οποίο δεν μπορεί να οριοθετηθεί. Το κομμάτι ορίων υπάρχουν τεχνικές που προσπαθούμε να το κρατήσουμε σε ένα λειτουργικό σημείο από τη δική μας πλευρά, μην ξεχνάμε όμως ότι το τανγκό χορεύετε με δύο άτομα. Το ίδιο και οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι όλη η σχέση υπο την δική μας ευθύνη.
Όσο για την προσέγγιση εγώ προσωπικά που δο...υλεύω συστημική και γνωσιακή συμπεριφορική ακούγεται ότι και από τις δύο προσεγγίσεις θα μπορούσε να δοθεί μια βοήθεια, όπως φαντάζομαι κι από τις υπόλοιπες προσεγγίσεις. Το σημαντικό είναι να βρεθεί ένας θεραπευτής η θεραπεύτρια που θα ταιριάξετε εσείς μαζί και θα μπορείτε να συνεργαστείτε όμορφα ώστε να ξεπεράσετε πράγματα που θέλετε εσείς Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε δεν σημαίνει ότι «κάνετε κάτι λάθος» — όταν ο άλλος δεν σέβεται τα όρια, η δυσκολία δεν είναι μόνο στον τρόπο που τα θέτετε, αλλά και στη δυναμική της σχέσης. Η εξάντληση που νιώθετε είναι αναμενόμενη. Τα όρια δεν είναι μόνο το πώς τα εκφράζουμε, αλλά κυρίως το τι κάνουμε όταν δεν τηρούνται. Συνήθως βοηθά μια πιο σταθερή και «σύντομη» στάση: σαφή μηνύματα χωρίς πολλές εξηγήσεις, και συνέπεια στη συμπεριφορά (π.χ. διακοπή συζήτησης όταν γίνεται επικριτική, περιορισμός επαφής όταν παραβιάζονται τα όρια). Στόχος δεν είναι να πειστεί ο γονέας, αλλά να προστατευτείτε εσείς. Παράλληλα, είναι σ...ημαντική η επεξεργασία της ματαίωσης , δηλαδή η αποδοχή ότι ενδεχομένως δεν θα λάβετε την ανταπόκριση που χρειάζεστε από τους γονείς, όσο κι αν προσπαθείτε. Αυτό συχνά μειώνει και την ένταση της απογοήτευσης. Σε θεραπευτικό επίπεδο, προσεγγίσεις που δουλεύουν τα όρια, τη ρύθμιση συναισθήματος και τα διαπροσωπικά μοτίβα (π.χ. γνωσιακή–συμπεριφορική με έμφαση στις διαπροσωπικές δεξιότητες ή και schema therapy) μπορούν να είναι ιδιαίτερα βοηθητικές.
Με συνέπεια και προστασία του εαυτού σας, η επιβάρυνση από αυτή τη σχέση μπορεί να μειωθεί, ακόμη κι αν οι άλλοι δεν αλλάξουν. Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας,
Ακούγεται πόσο εξαντλητικό είναι αυτό που βιώνετε, ειδικά όταν έχετε ήδη προσπαθήσει πολύ και παρ’ όλα αυτά το μοτίβο επανέρχεται. Συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις δεν πρόκειται για «λάθος» δικό μας, αλλά για έναν τρόπο αλληλεπίδρασης που ενεργοποιείται μέσα στη συγκεκριμένη σχέση. Τα όρια δεν είναι κάτι στατικό που απλώς «μαθαίνεται», αλλά μια διαδικασία που διαμορφώνεται μέσα στη σχέση και επηρεάζεται και από τους άλλους. Η διερεύνηση αυτών των μοτίβων μπορεί να βοηθήσει στο να βρείτε τρόπους που να σας προστατεύουν περισσότερο συναισθηματικά. Θεραπευτικές προσεγγίσεις όπως η συστημική (βοηθά να δείτε πιο κ...αθαρά τα μοτίβα επικοινωνίας και τη θέση σας μέσα σε αυτά, ώστε να δοκιμάσετε διαφορετικούς τρόπους σχετίζεσθαι) ή η Γνωστική Αναλυτική ( η οποία εστιάζει στους επαναλαμβανόμενους σχεσιακούς ρόλους και στο πώς μπορείτε σταδιακά να βρείτε πιο προστατευτικούς και λειτουργικούς τρόπους επικοινωνίας) μπορούν να υποστηρίξουν αυτή τη δουλειά. Ωστόσο, πέρα από την προσέγγιση, καθοριστικό ρόλο παίζει η θεραπευτική σχέση και το αίσθημα εμπιστοσύνης στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Δεν κάνετε λάθος, βρίσκεστε σε χρόνια δυναμική όπου τα όρια συστηματικά παραβιάζονται. Η εξάντληση είναι αναμενόμενη. Δουλέψτε προσδοκίες πένθους. Θα πρότεινα συνδυασμό σχηματοθεραπείας και θεραπείας τραύματος.

Καλησπέρα σας ενεδεχομνωα χρειάζεται να εμβαθύνετε στο ζήτημα της σχέσης με τη μαμά στη ψυχοθεραπεία