Είναι φυσιολογικό να διαρκεί τόσο έντονη κρίση πανικού με πόνο στο στήθος και μούδιασμα αριστερού χε

Εφόσον το επεισόδιο κράτησε ώρες και επανερχόταν, θα επικοινωνούσα άμεσα με γιατρό για επανεκτίμηση. Επισης, αφού ο καρδιολογικός έλεγχος μέχρι τώρα είναι καθησυχαστικός, να συνεχίσετε με τον ψυχίατρο και να δουλέψετε τον φόβο των σωματικών αισθήσεων με ψυχοθεραπεία cbt.

Καλησπέρα …
Καταρχάς λυπάμαι πολύ για όλο αυτό που σας συμβαίνει… ακούγεται εξαιρετικά δύσκολο και δυσάρεστο.
Αυτό που εγώ καταλαβαίνω είναι ότι κάτι υπάρχει μέσα σας το οποίο χρειάζεται να αποφορτιστεί.
Τα φάρμακα σίγουρα μας βοηθούν πολύ και είναι σημαντικά αλλά χωρίς ψυχοθεραπεία, όλο αυτό που υπάρχει μέσα μας ψυχικά καταπιεσμένο θα συνεχίσει να καταπιέζεται και απλά με το φάρμακο θα ηρεμεί για λίγο…

Καλησπέρα σας!


Αυτό που περιγράφετε μπορεί πράγματι να συμβαίνει σε μια πολύ έντονη κρίση πανικού. Η κρίση πανικού μπορεί να προκαλέσει πόνο ή σφίξιμο στο στήθος, ζάλη, αίσθημα λιποθυμίας, μούδιασμα/μυρμήγκιασμα και έντονο φόβο. Συνήθως διαρκεί 5–20 λεπτά, αν και σε ορισμένους ανθρώπους μπορεί να διαρκέσει περισσότερο ή να εμφανίζονται επαναλαμβανόμενα κύματα πανικού.

Όμως υπάρχει κάτι στο συγκεκριμένο περιστατικό σας που δεν θα ήταν σωστό να το αποδώσουμε από απόσταση απλώς στο άγχος. Περιγράφετε πόνο/σφίξιμο στο στήθος, ζάλη και μούδιασμα στο αριστερό χέρι, και μάλιστα ενώ πήγατε να σηκώσετε βάρος. Αυτά είναι συμπτώμ...ατα που μπορούν να εμφανιστούν και σε καρδιακά προβλήματα και οι επίσημες οδηγίες συνιστούν άμεση ιατρική αξιολόγηση όταν υπάρχει οξύς πόνος ή πίεση στο στήθος, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από πόνο/μούδιασμα στο χέρι ή ζάλη.

Από την άλλη, το γεγονός ότι τρεις καρδιολόγοι δεν βρήκαν πρόβλημα είναι ασφαλώς καθησυχαστικό και είναι σημαντικό να το κρατήσετε ως δεδομένο. Δεν σημαίνει όμως ότι ένας ψυχολόγος μπορεί να πει «άρα κάθε επόμενο επεισόδιο είναι σίγουρα άγχος». Αυτό θα ήταν υπεύθυνο να το κρίνει ο γιατρός που σας εξετάζει.

Και τώρα, από την πλευρά του άγχους πιο συγκεκριμένα
Αν οι γιατροί έχουν αποκλείσει κάποιο επείγον οργανικό πρόβλημα, υπάρχει κάτι πολύ χαρακτηριστικό που μπορεί να συμβαίνει μετά από μια πρώτη πολύ έντονη κρίση πανικού:
ο φόβος της επόμενης κρίσης.

Έχετε περάσει κάτι τρομακτικό. Ο εγκέφαλός σας τώρα μπορεί να βρίσκεται σε κατάσταση υπερεπαγρύπνησης. Δηλαδή:

«Τι ήταν αυτό; Μήπως ήταν η καρδιά μου; Κι αν ξανασυμβεί;»
Έτσι αρχίζετε να παρατηρείτε περισσότερο την καρδιά, την αναπνοή, το στομάχι, τη ζάλη, το χέρι. Ένα φυσιολογικό σωματικό αίσθημα μπορεί να γίνει αντιληπτό ως απειλή. Ακολουθεί αδρεναλίνη → περισσότερες σωματικές αισθήσεις → περισσότερος φόβος → ακόμη περισσότερη αδρεναλίνη.
Και τότε δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος:

αίσθηση → «κάτι δεν πάει καλά» → φόβος → σωματικά συμπτώματα → «να, το ήξερα!» → ακόμη μεγαλύτερος φόβος.

Αυτός ο κύκλος είναι πραγματικός, όπως και τα συμπτώματα που νιώθετε. Το άγχος μπορεί να προκαλεί πολύ έντονες σωματικές αντιδράσεις κι εκεί είναι που μας μπερδεύει.
Παράλληλα, το ότι πήρατε το Lexotanil και δεν σταμάτησαν αμέσως όλα τα συμπτώματα δεν αποδεικνύει ούτε ότι ήταν κάτι οργανικό ούτε ότι ήταν κάτι ψυχολογικό.

Σαν επόμενα βήματα θα πρότεινα να μην προσπαθήσετε “σήμερα” να λύσετε το μυστήριο του τι συνέβη, χρειάζεται ένα καλό πλάνο και λίγη υπομονή.
Αφού έχετε ήδη ψυχίατρο, περιγράψτε του ακριβώς το χθεσινό επεισόδιο, όπως το περιγράψατε εδώ: ότι ξεκίνησε με προσπάθεια/σήκωμα βάρους, τι ακριβώς νιώσατε στο στήθος, πόσο κράτησε, το μούδιασμα στο αριστερό χέρι, τη ζάλη, πόση δόση Lexotanil πήρατε και σε πόσο χρόνο.

Παράλληλα καλό θα ήταν να μην μπείτε σε έναν ατελείωτο κύκλο: «Να ξαναπάω σε καρδιολόγο; Να μετρήσω τους παλμούς μου; Να ψάξω στο Google; Να ελέγξω το οξυγόνο μου; Μήπως έχω κάτι σπάνιο;», γιατί αν υπάρχει διαταραχή σωματικών συμπωμάτων, η συνεχής αναζήτηση βεβαιότητας μπορεί προσωρινά να ανακουφίζει, αλλά μακροπρόθεσμα να κάνει τον εγκέφαλο ακόμη πιο φοβισμένο.

Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι είστε μόλις μία εβδομάδα μετά από ένα πολύ τρομακτικό πρώτο επεισόδιο. Είναι απολύτως κατανοητό να είστε και φοβισμένος και να παρατηρείτε το σώμα σας περισσότερο αυτή την περίοδο. Δεν σημαίνει ότι θα είναι έτσι για πάντα. Η διαταραχή σωματικών συμπτωμάτων, αλλά και η διαταραχή πανικού αντιμετωπίζονται και η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία είναι μία από τις βασικές θεραπευτικές προσεγγίσεις.


Σας εύχομαι καλή δύναμη! Διάβασε περισσότερα

Για αρχή θα πρότεινα να κάνετε ολοκληρωμένες εξετάσεις και να μην αρκεστειτε στην καρδιολογική αξιολόγηση αποκλειστικά. Επίσης, αν είναι θέμα άγχους, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι παίρνοντας το lexotanil θα σας περάσουν τα οποία συμπτώματα. Θα μπορούσατε να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία ώστε να διαχειριστείτε καλύτερα το άγχος σας και να δείτε εάν υπάρξει βελτίωση και στις κρίσεις που βιώνετε.

Καλησπέρα σας!
Καταλαβαίνω πόσο τρομακτικό και εξαντλητικό πρέπει να ήταν αυτό που βιώσατε, ιδιαίτερα επειδή τα συμπτώματα επέμεναν και επανέρχονταν για αρκετές ώρες. Όταν κάποιος έχει περάσει μία έντονη κρίση πανικού, είναι πολύ συνηθισμένο να παραμένει σε αυξημένη επαγρύπνηση και να φοβάται μήπως το επεισόδιο επαναληφθεί. Τότε, κάθε σωματική αίσθηση μπορεί να γίνεται αντιληπτή ως πιθανός κίνδυνος, με αποτέλεσμα ο φόβος να ενισχύει ακόμη περισσότερο τα συμπτώματα και να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.
Οι κρίσεις πανικού μπορούν πράγματι να εκδηλωθούν με σφίξιμο ή πόνο στο στήθος, καούρα, έντονη ζάλη, μουδιάσματα και διαδοχικά κύμα...τα φόβου. Μπορεί, επομένως, η μεγαλύτερη ένταση να υποχωρεί και στη συνέχεια να επανέρχεται, με αποτέλεσμα ολόκληρο το επεισόδιο να φαίνεται ότι διαρκεί πολλές ώρες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα ήταν σωστό να αποδώσουμε αυτομάτως όλα τα συμπτώματα αποκλειστικά στο άγχος.
Το γεγονός ότι σας έχουν ήδη εξετάσει τρεις καρδιολόγοι και δεν διαπίστωσαν πρόβλημα στη λειτουργία της καρδιάς είναι ασφαλώς σημαντικό και καθησυχαστικό. Παρόλ’ αυτά, επειδή αυτήν τη φορά το σφίξιμο εμφανίστηκε κατά την άρση βάρους και συνοδεύτηκε από έντονη ζάλη και μούδιασμα στο αριστερό χέρι, θεωρώ σημαντικό να ενημερώσετε άμεσα τον γιατρό σας και να ακολουθήσετε τη δική του καθοδήγηση. Αν τα συμπτώματα υπάρχουν τώρα ή επανεμφανιστούν έντονα, χρειάζεται να απευθυνθείτε χωρίς καθυστέρηση σε εφημερεύον νοσοκομείο ή να καλέσετε το 112 ή το 166. Η προτροπή αυτή δεν έχει σκοπό να σας φοβίσει, αλλά να διασφαλίσει ότι οποιοδήποτε πιθανό οργανικό αίτιο θα αποκλειστεί υπεύθυνα.
Παράλληλα, επικοινωνήστε με τον ψυχίατρο που σας χορήγησε το Lexotanil, περιγράψτε του ακριβώς το επεισόδιο και μην αυξάνετε ή τροποποιείτε μόνος σας τη δόση. Το φάρμακο μπορεί να βοηθήσει προσωρινά στη μείωση της έντασης, αλλά δεν αποτελεί από μόνο του τρόπο κατανόησης και ουσιαστικής αντιμετώπισης αυτού που σας συμβαίνει.
Εφόσον αποκλειστεί εκ νέου κάποιο οργανικό πρόβλημα, θα ήταν πραγματικά χρήσιμο να απευθυνθείτε σε ψυχολόγο ή ψυχοθεραπευτή. Όχι επειδή «είναι όλα στο μυαλό σας», αλλά επειδή τα συμπτώματα που αισθάνεστε είναι αληθινά και ο φόβος που τα συνοδεύει χρειάζεται χώρο, κατανόηση και κατάλληλη θεραπευτική επεξεργασία. Με σωστή υποστήριξη μπορείτε να μάθετε να αναγνωρίζετε τι συμβαίνει στο σώμα σας, να μην πανικοβάλλεστε από κάθε αίσθηση και να περιορίσετε σταδιακά τον φόβο μιας νέας κρίσης.
Μην προσπαθήσετε να το αντιμετωπίσετε μόνος σας ούτε να αισθανθείτε ότι πρέπει απλώς να «το ξεπεράσετε». Αυτό που περάσατε ήταν δύσκολο, αλλά μπορεί να διερευνηθεί και να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά, βήμα προς βήμα. Διάβασε περισσότερα