Ξεχνάω πράγματα και δεν συγκεντρώνομαι μετά την απώλεια του άντρα μου, τι να κάνω;

Προσπαθήστε να φροντίσετε τον εαυτό σας με οποιονδήποτε τρόπο (άσκηση, διατροφή, δραστηριότητες, έξοδοι με φίλους, υποστήριξη από ευρύτερη οικογένεια κλπ). Εννοείται ότι θα ήταν βοηθητικό να ξεκινήσετε και ψυχοθεραπεία. Σε κάθε περίπτωση δώστε χρόνο στον εαυτό σας να πενθήσει και να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση.

Από αυτά που περιγράφετε, αυτό που βιώνετε είναι απολύτως κατανοητό. Η απώλεια του συντρόφου σας είναι ένα βαθύ ψυχικό τραύμα και επηρεάζει όχι μόνο τη διάθεση, αλλά και τη μνήμη, τη συγκέντρωση και την ενέργεια. Η δυσκολία στη σκέψη συχνά δεν σημαίνει κάτι παθολογικό, αλλά ότι ο ψυχισμός σας είναι σε πένθος.
Σε αυτή τη φάση είναι σημαντικό να μην πιέζετε τον εαυτό σας να λειτουργήσει κανονικά. Δώστε χώρο στη θλίψη σας. Το πένθος δεν είναι αδυναμία, είναι μια φυσιολογική διαδικασία προσαρμογής σε μια μεγάλη απώλεια και θέλει τον χρόνο του.
Αν η κακή ψυχολογική διάθεση, ή η δυσκολία στη λειτουργικότητα επιμένουν, η ψυχοθεραπεία θα σας ...βοηθήσει να επεξεργαστείτε την απώλεια και να ξαναβρείτε σταδιακά το νόημα στην ζωή σας. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η έναρξη ψυχοθεραπειας

Καλησπέρα σας!
Αυτά που περιγράφετε είναι πολύ συχνά μετά από μια τόσο μεγάλη απώλεια και δεν σημαίνουν ότι «κάτι δεν πάει καλά» με εσάς. Το πένθος και η παρατεταμένη ψυχική επιβάρυνση μπορούν να επηρεάσουν τη μνήμη, τη συγκέντρωση και την απόδοση στη δουλειά, καθώς ο νους παραμένει σε κατάσταση συναισθηματικής κόπωσης. Είναι σημαντικό να δώσετε χώρο στο πένθος σας και να μη πιέζετε τον εαυτό σας να λειτουργεί όπως πριν, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Η υποστήριξη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να σας βοηθήσει να επεξεργαστείτε την απώλεια, να εκφράσετε τα συναισθήματά σας και να βρείτε τρόπους σταδιακής επαναφοράς της δι...άθεσης και της συγκέντρωσης. Παράλληλα, μικρά σταθερά βήματα στην καθημερινότητα, ήπια φροντίδα του εαυτού και επαφή με ανθρώπους που εμπιστεύεστε μπορούν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά. Η ψυχολογία δεν ανεβαίνει απότομα μετά από τέτοιες εμπειρίες, αλλά με χρόνο, κατανόηση και σωστή βοήθεια μπορεί σταδιακά να βελτιωθεί. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε είναι βαθιά ανθρώπινο και πολύ βαρύ. Η απώλεια του συντρόφου σας είναι ένα ισχυρό σοκ και το πένθος επηρεάζει συχνά τη μνήμη, τη συγκέντρωση και τη διάθεση. Δεν σημαίνει ότι «κάτι δεν πάει καλά» με εσάς· σημαίνει ότι ο ψυχισμός σας πονά και προσπαθεί να αντέξει.

Δεν χρειάζεται να πιέζετε τον εαυτό σας να «ανέβει» μόνος του. Αυτό που βοηθά είναι να δοθεί χώρος στο πένθος και να έχετε στήριξη για να μην μένετε μόνη με αυτό το βάρος. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να επεξεργαστείτε την απώλεια, να μειωθεί η θολούρα και να ξαναβρείτε σταδιακά σταθερότητα στην καθημερινότ...ητα.

Αν το θελήσετε, μπορείτε να έρθετε στο γραφείο μας να το δουλέψουμε μαζί, με ηρεμία, σεβασμό και φροντίδα. Δεν χρειάζεται να το περνάτε μόνη σας. Διάβασε περισσότερα

Το πένθος επηρεάζει τη μνήμη, τη συγκέντρωση και τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Δεν είναι αδυναμία. Είναι αναμενόμενο μετά από μία τόσο μεγάλη απώλεια. Χρειάζεται χρόνο, στήριξη και χώρο για να ειπωθεί ο πόνος. Η επαφή με ανθρώπους που εμπιστεύεστε, ένα υποστηρικτικό περιβάλλον και η ψυχολογική βοήθεια μπορούν να σας βοηθήσουν σταδιακά να σηκώσετε ξανά το βάρος. Δεν χρειάζεται να βιαστείτε, αυτό που περνάτε είναι ανθρώπινο. Αν θέλετε, έχει σημασία να γνωρίζουμε και πόσος χρόνος έχει περάσει από την απώλεια, γιατί το πένθος έχει διαφορετικές ανάγκες σε κάθε φάση του.

Χαίρετε! Λυπάμαι πολυ για την απώλεια σας! Ειναι πολυ φυσιολογικό να προκαλεί μια τοσο μεγάλη απώλεια, συναισθηματική σύγχυση και δυσκολία σε πολλούς τομείς. Θα σας πρότεινα κάποιες συναντήσεις με κάποιον ψυχολογο/ ψυχοθεραπευτη. Ωστόσο, η επαφή με φίλους και πρόσωπα αγαπημένα της οικογένειας ειναι μια καλη αρχη σταδιακά να σας δώσουν ενα κίνητρο...
Ελπίζω να σας βοηθησα.

Αυτό που περιγράφετε είναι απολύτως κατανοητό με βάση όσα έχετε περάσει. Η απώλεια του συντρόφου είναι ένα από τα πιο τραυματικά γεγονότα που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και επηρεάζει όχι μόνο τη διάθεση, αλλά και τη μνήμη, τη συγκέντρωση, την ενέργεια και τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Το ότι ξεχνάτε πράγματα και δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε δεν σημαίνει ότι «κάτι δεν πάει καλά με το μυαλό σας». Είναι συχνά έκφραση πένθους, θλίψης και ψυχικής εξάντλησης.

Όταν κάποιος πενθεί, ο νους βρίσκεται διαρκώς απασχολημένος με την απώλεια, τον πόνο, τις σκέψεις «πριν και μετά», τις ανησυχίες για το μέλλον. Αυτό αφήν...ει λιγότερο ψυχικό χώρο για συγκέντρωση και μνήμη. Παράλληλα, η χαμηλή ψυχολογία κάνει τον κόσμο να φαίνεται «σκοτεινός», χωρίς νόημα ή ελπίδα, κάτι που περιγράφετε πολύ καθαρά όταν λέτε ότι τα βλέπετε όλα χάλια. Αυτό δεν είναι αδυναμία χαρακτήρα· είναι ανθρώπινη αντίδραση σε ένα πολύ βαρύ βίωμα.

Το πρώτο και πιο σημαντικό είναι να αναγνωρίσετε ότι αυτό που περνάτε είναι πένθος και όχι κάτι που «πρέπει απλώς να ξεπεράσετε». Δεν ανεβαίνει η ψυχολογία με το ζόρι ούτε με συμβουλές τύπου «σκέψου θετικά». Χρειάζεται χρόνος, φροντίδα και χώρος για να εκφραστεί ο πόνος. Αν τον πιέζετε ή τον αγνοείτε, συχνά εμφανίζεται μέσα από συμπτώματα όπως αυτά που περιγράφετε.

Αυτό που μπορεί να βοηθήσει είναι να δώσετε στον εαυτό σας άδεια να μην είναι καλά για ένα διάστημα, χωρίς ενοχές. Παράλληλα, μικρές σταθερές κινήσεις στην καθημερινότητα μπορούν να στηρίξουν τον ψυχισμό σας: βασικός ύπνος, φαγητό, λίγο περπάτημα ή ήπια δραστηριότητα, ακόμα κι αν δεν έχετε όρεξη. Δεν το κάνετε για να «χαρείτε», αλλά για να κρατήσετε τον εαυτό σας όρθιο.

Η ψυχοθεραπεία σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ουσιαστική στήριξη. Σας βοηθά να επεξεργαστείτε την απώλεια, να μιλήσετε για τον πόνο χωρίς να νιώθετε ότι κουράζετε τους άλλους, και να καταλάβετε πώς αυτή η απώλεια έχει επηρεάσει την εικόνα που έχετε για τη ζωή και τον εαυτό σας. Αν η θλίψη είναι έντονη και επίμονη, μια αξιολόγηση από ψυχίατρο μπορεί επίσης να βοηθήσει, όχι απαραίτητα για φάρμακα, αλλά για να εκτιμηθεί συνολικά η κατάστασή σας.

Το σημαντικότερο μήνυμα είναι ότι αυτό που ζείτε δεν είναι μόνιμο, ακόμα κι αν τώρα μοιάζει έτσι. Δεν χρειάζεται να «ανέβει» άμεσα η ψυχολογία σας. Χρειάζεται πρώτα να στηριχτεί, να ακουστεί και να φροντιστεί. Από εκεί, σταδιακά και όχι απότομα, μπορεί να αρχίσει να επιστρέφει λίγη σταθερότητα, λίγη ανάσα, και με τον χρόνο περισσότερη δύναμη. Διάβασε περισσότερα