Λιάκου Κατερίνα

Καλησπερα σας,πριν λιγο καιρο ειχα βιωσει μια εντονη περιοδος στρες με εξετασεις και γιατρους,επισης εχουμε ενα μωρο 17 μηνων που για ολο αυτο τι διαστειμα ξυπναμε αρκετες φορες καθε βραδυ με αποτελεσμα πολυ κακο υπνο.εχω συνδρομο ευαιρεσθητου εντερου.πριν 4 μερες ξαφνικα ενα βραδυ αρχησα να νιωθω δυσφορια,εντονα τους καρδιακους μου ρυθμους,ανησυχια και φοβο οτι θα τρελαθω,φυσικα αρνητικες σκεψεις τι μπορει να παθω.τελικα πηγα στις 7 το πρωι στο νοσοκομειο οπου μετα απο εξετασεις δεν βρηκαν κατι και απλα εφυγα χωρις να μου δωσουν κατι.απευθυνθηκα σε νευρολογο και μου εδω xanax 0,50 για να ηρεμισω.επικοινωνησα με ενα κεντρο ψυχικης υγειας εδω και απλα μου ειπαν οτι θα επικοινωνησουν μαζι μου.το xanax μετα την δευτερα δεν το ξαναπηρα.νιωθω μια κοπωση και κατι σαν ζαλαδα και σημερα ενιωσα παλι μια δυσφορια και το μυαλο να τρεχει παλι αρνητικα.η αληθεια ειναι οτι εχω τρομαξει μηπωα χανω τα λογικα μου.τι μου συμβανει?τι πρεπει να κανω?

Ο γιός μου(22ετών) έχει έναν τοξικό/χειριστικό φίλο που εδώ και 4 χρόνια μας κάνει ζημιά. Δυστυχώς το κατάλαβα πριν από 5 μέρες. Κοντεύω να πεθάνω ψυχικά. Χρειάζομαι βοήθεια.

Καλησπέρα σας ! Είμαι 24 χρόνων.. Εδώ και 20 μέρες παίρνω cipralex των 10 mg και remeron 30 mg το βράδυ πριν τον ύπνο Εδώ και 4 μήνες είχα πολύ έντονο αγχος καθώς ήρθαν τεράστιες αλλαγές στην ζωή μου Είχα έντονα καψίματα στο στήθος.. ένιωθα ασφυξία .. κόμπο στον λαιμό .. έντονες εναλλαγές διάθεσης .. γενικά είχα ταρακουνηθεί ολόκληρη είχα φτάσει στο σημείο να μου φαίνεται περίεργο το οτιδήποτε και έτσι είχα σκέψεις αυτοκτονικές Μετά από 20 μέρες αγωγής νιώθω κάπως καλύτερα, έκοψα και το κάπνισμα Απλά αυτοί οι 4 μήνες ήταν τόσο έντονοι για την ψυχολογία μου που κάθε μέρα ήμουν στρεσαρισμένη, με κλάματα , ντρεπόμουν από όλους , είχα ενοχές για τα πάντα , δεν εμπιστευόμουν κανέναν εύκολα, όλα με φόβιζαν , μου βγήκαν και καινούριες φοβίες, δεν μπορούσα να πάρω καμια απόφαση , είχα αμφιβολίες για τα πάντα , έφυγα από την δουλεια, παράτησα τελείως τον εαυτό μου, έχασα 10 κιλά, έπαθα κρίση πανικού και αυτό που μου έκανε περισσότερη εντύπωση από όλα είναι ότι δεν με αναγνώριζα πλεον και θυμάμαι να λέω συνέχεια τις φράσεις «δεν ξέρω ποια είμαι πια» και «είμαι τρελη» Το πρόβλημα μου τωρα είναι ότι αρκετές φορές μέσα στην μέρα νιώθω αισθήματα κενού και όποτε νιώθω ο παλιός καλός εαυτός μου με το που το αντιληφθώ πανικοβάλλομαι και μου ξανά έρχονται όλα τα γεγονότα που ειχαν συμβεί Δεν ξέρω πως να το εξηγήσω είναι σαν το μέσα μου να θέλει να συνεχίσει σαν να μην έχει συμβεί τίποτα και ο εγκέφαλος να αντιστέκεται και να λέει όχι αφού έχουν συμβεί Έχω ξεχάσει πλέον τι είναι λογικό και τι παράλογο