Στυλιανίδου Βασιλική

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα σε όλους! Έχω διαγνωσθεί με αγχώδη διαταραχή από ψυχίατρο και ακολουθώ αγωγή εδώ και έναν μήνα! Έχω δει ΕΛΑΧΙΣΤΗ βελτίωση! Αλλά έχω ένα σφίξιμο στην γνάθο μια εξαντληση μυικους σπασμους στα πόδια ειδικά συνέχεια και έχω απίστευτα καταθλιπτική διάθεση και όρεξη για τίποτα. Επίσης, έχω συνεχώς αυτό το αίσθημα της τρέλας και με φοβίζει πολύ είναι λογικό αυτό; Υπάρχει κάποια περίπτωση να τρελαθώ; Δεν αντέχω άλλο. Επίσης, έχω να βγω από το σπίτι για έξοδο 4 μήνες διότι με πιάνει έντονη ζαλη σε καφετέριες κτλπ. Να περιμένω κι άλλο με την αγωγή;; Θα καταλάβω τίποτα;; Δεν ξέρω πια με αυτήν την κατάσταση που θα βγει …

  • Το άγχος σας οφείλεται σε κατάθλιψη, οπότε πρέπει να συμπληρώσετε την αγωγή σας για να δείτε αποτέλεσμα.

    Στυλιανίδου Βασιλική

• Σχιζοφρένεια

  Γεια σας, είμαι 19 χρόνων και χτες, όπως και άλλες φορές, άκουσα το όνομα μου ενώ κανείς δεν ήταν εκεί και κάποιος να νου λέει στη δουλειά : «Ναταλία δούλεψε περισσότερο» ενώ κανείς δε μου μίλησε. Έχω βιώσει στο παρελθόν επεισόδια καταθλιπτικά ή έντονης χαράς. Έχει τύχει να δω φιγούρες και 2 άτομα χωρίς πρόσωπο. Θα μπορούσε να είναι σχιζοφρένεια; Παίρνω φάρμακο για διπολική διαταραχή και χωρίς αυτό έχω αυτά τα συμπτώματα

  • Διαβάστε το άρθρο της Βάλιας Δημητρακοπούλου στην Καθημερινή της 10/10/2023, ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΔΙΠΟΛΙΚΉ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
    ΤΟ βρίσκω πολύ διαφωτιστικό

    Στυλιανίδου Βασιλική

• Άγχος και Στρες

  Είμαι 29 ετών.Λόγω κάποιων προβλημάτων που υπήρχαν παλιότερα(έχουν να κάνουν με οικονομικά και θέματα υγείας των γονιών μου),τα οποία σε κάποιο βαθμό έχουν εξαλειφθεί πια,δεν έχω κάνει (ακόμα) κάποια πράγματα που έκαναν οι περισσότεροι νέοι από τα 18 έως τα 29.Πχ δεν έβγαινα έξω κάθε Σάββατο ή δεν πήγαινα συνέχεια διακοπές σε νησιά,εξωτερικό,κοσμικά μέρη πως είναι η Αράχωβα ή το Πήλιο.Άπό φιλίες και σχέσεις λίγα πράγματα,το ίδιο και από δουλειές.Νομίζω πως έχασα την ωραιότερη δεκαετία της ζωής μου,αν ισχύει αυτό που λένε ότι η ωραιότερη δεκαετία ενός ανθρώπου είναι από τα 20 έως τα 29.Έχω και μια φοβία,το πως θα το πάρουν κάποιοι άνθρωποι το ότι σε αυτή την ηλικία δεν έβγαινα συνέχεια έξω ή δεν πήγαινα σε άλλα μέρη.Θα πουν εντάξει δεν πειράζει ή θα φύγουν?Και αν θέλω να πάω μαζί με έναν από αυτούς σε ένα μέρος που μπορεί να έχει πάει ήδη,θα καταδεχτεί να ξαναπάει ειδικά για εμένα,?Μου κακοφαίνεται ότι σε κάποια πράγματα καθυστέρησα σε σχέση με άλλους.Πχ από τα 18 μου ήθελα να πάρω ένα συγκεκριμένο αμάξι.Κατάφερα και το πήρα στα 28 μου,μεταχειρισμένο.Ενώ είμαι ΟΚ,στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπάρχει η σκέψη ότι γιατί κάποιοι άλλοι το είχαν από τα 20 ή τα 22,ενώ εγώ έφτασα σχεδόν 30 για να το πάρω?Αν πάω σε ένα νησί που δεν έχω πάει ακόμα,αφενός μεν θα μου φανεί καλό,αφετέρου στο πίσω μέρος του μυαλού μου θα υπάρχει και πάλι η σκέψη ότι γιατί εγώ έφτασα σχεδόν 30 να πάω εκεί όταν οι πιο πολλοί είχαν πάει από τα 22 ή τα 25?Αυτό,πως το εξηγείτε?Δεν σκέφτομαι καν το ενδεχόμενο να κάνω οικογένεια.Κατά την άποψη μου(μπορεί να είναι και λάθος),αν φτάσω σε αυτό το σημείο,όλα αυτά που δεν έχω κάνει ακόμα,δεν θα γίνουν ποτέ.Πραγματικά τον τελευταίο καιρό δυσκολεύομαι να κοιμηθώ και τρώω ελάχιστα.Όταν νυχτώνει,ακόμα χειρότερα.Μπορεί να φαίνονται αστεία όλα αυτά που γράφω και σίγουρα εκεί έξω υπάρχουν πιο σοβαρά προβλήματα.Κάθε γνώμη και βοήθεια είναι καλοδεχούμενη.Ευχαριστώ και συγγνώμη για το μεγάλο κείμενο!

  • Όπως τα μήλα της μηλιάς δεν είναι ίδια μεταξύ τους, έτσι και οι άνθρωποι. Μη χάνετε το χρόνο και την ενέργειά σας κάνοντας συνεχώς αυτές τις συγκρίσεις που περιγράφετε. Η ζήλεια και η υπερηφάνεια είναι κακοί σύμβουλοι, μας αφαιρούν τη χαρά. Φροντίστε την κατάθλιψη, μη πολυσκέφτεστε, πάρτε κάτι , πάτε στο ψυχίατρο να τα πείτε.

    Στυλιανίδου Βασιλική