Πέτσας Δημήτρης MD, MSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κρίση πανικού

  Καλησπερα είναι 27 χρονον πάσχω από κρίσης πανικού εδώ και 5 χρόνια κάνω συνέχεια εξετάσεις για την καρδιά το οποίον είναι όλες μια χαρα φοβάμαι το έμφραγμα και καθημερινά πονάω στο στήθος και το στομάχι εννοώ δεν έχω κάτι έχω κάνει τα πάντα υπερήχους άνω κοιλιάς τριπλές εξετάσεις όλα μια χαρα….περνω αγωγή από ψυχίατρο το οποίο με έχει βοηθήσει αλλά ο πόνος παραμένει και με φωβιζει και βάζω διαφορά στο κεφάλι μου
  • Καλησπέρα σας ! Ευχαριστούμε για το ότι μοιράζεστε τη δυσκολία σας μαζί μας ! Είναι, όμως, ακόμη πιο σημαντικό να θέσετε τους προβληματισμούς σας στον ψυχίατρο, που σας παρακολουθεί. Αυτό θα πρέπει να μη γίνει μηχανικά ή επειδή εμείς σας το προτείνουμε, αλλά να αποτελέσει έκφραση μιας σχέσης αμοιβαίας εμπιστοσύνης, που πρέπει να έχει καλλιεργηθεί με το θεράποντα. Πλησιάστε, επικοινωνήστε και εμπιστευθείτε τον επιστήμονα, αλλά και τον άνθρωπο, που μπορεί να σας υποστηρίξει στην προσπάθειά σας. Αν το κάνετε με αυτό τον τρόπο, τα οφέλη για εσάς θα είναι πολύ σημαντικά.

    Πέτσας Δημήτρης

• Κατάθλιψη

  Νομίζω ότι ο γιος μου έχει κατάθλιψη Θα τον βοηθήσει η στρατιωτική θητεία η όχι; Σημειωτέον είναι υπόχρεος μόνο για 3 μήνες λόγω του ότι γεννήθηκε στο εξωτερικό
  • Καλησπέρα σας ! Αν έχει κατάθλιψη, κάτι που, όμως, πρέπει να επιβεβαιωθεί από ειδικό, όχι μόνο δε θα τον βοηθήσει η στρατιωτική θητεία, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, αλλά μπορεί να αποδειχθεί και επικίνδυνη. Απαιτείται μεγάλη προσοχή και εξέταση από επαγγελματία ψυχικής υγείας.

    Πέτσας Δημήτρης

• Άγχος και Στρες

  Γειά σας. Είμαι άνω των 40 ετών. Πρόσφατα διέκοψα επαφές με τη μητέρα μου. Μία γυναίκα άλλης νοοτροπίας. Δεν με σέβεται, δεν με αποδέχεται, γιατί δεν ακολουθώ κοινωνικές νόρμες (γάμο, παιδιά, σύντροφο, επαφές με συγγενείς που την προσβάλλουν και με υποτιμούν). Προσπάθησα επί 20 χρόνια να της εξηγήσω πως δεν την αφορά, πως δεν είναι γονεϊκή μητέρα, πως είμαι χαρούμενη με την ήρεμη-μοναχική ζωή μου. Και ενώ είμαι καλά με την ησυχία που βρήκα, πιάνω τον εαυτό μου να τη λυπάται. Επί 60+ χρόνια ανέχεται λεκτική και ψυχολογική κακοποίηση από τους συγγενείς της, ποτέ δεν ξεπέρασε τον χωρισμό από τον ανώριμο και βίαιο πατέρα μου, από τα 30+ είναι ολομόναχη, δεν έχει παρέες/εξόδους. Εγώ της τακτοποιούσα όλα τα έγγραφα με τη Δημόσια Διοίκηση ή τους λογαριασμούς, κλπ. και τώρα πρέπει να ζοριστεί μόνη της. Κάνει μία δύσκολη εργασία μέσα στο κρύο. Συχνά τελευταία έχω έντονη την εικόνα που είναι σκυφτή, της προσβάλλουν οι δικοί της και σκύβει το κεφάλι χωρίς να αντιδρά. Μετά σκέφτομαι ότι αυτούς τους ίδιους ανθρώπους τους βάζει πάνω από εμένα, με το να ζητάει να τους βλέπω ή να τους τηλεφωνώ, ενώ μπορεί λίγο πριν να μου αναφέρει ότι της είπαν για εμένα κάτι αρνητικό. Θέλει ν'αλλάξω για να τους είμαι αρεστή και να τους μιλάω σα να μη με έβρισαν ποτέ. Όλη αυτή η κατάσταση είναι παράλογη και επί χρόνια έχανα τον ύπνο μου. Ειδικά με την επικριτικότητά της. Τώρα είμαι καλά, τη λυπάμαι που δεν είναι δυναμική, που ανέχεται, που δεν κάνει κάτι να έχει κοντά το παιδί της. Η τελευταία τηλεφωνική μας επαφή μου προκάλεσε ταχυπαλμίες και φωνές. Ήθελα να ρωτήσω αν αυτή η απόφαση είναι ένδειξη προβληματικού ατόμου, όπως λέει εκείνη (έζησα δύσκολα παιδικά, εφηβικά και μετέπειτα χρόνια, αφού για τους γονείς μου δεν υπήρξα ποτέ προτεραιότητα, είχαν γάμο και διαζύγιο με κακοποίηση, αλλά και όσες σχέσεις έχω κάνει ήταν ταλαιπωρητικές) ή είναι ώριμη απόφαση για την αυτοπροστασία μου. Πώς φεύγουν οι συνειρμοί και πώς σβήνω τις εικόνες; Ευχαριστώ
  • Καλησπέρα σας ! Περιγράφετε με πολύ ωραίο και αυθεντικό τρόπο αυτό που βιώνετε και αυτό που αισθάνεστε. Ευτυχώς, τα ερωτήματα που θέσατε αλλά και πολλά άλλα, που σίγουρα συνυπάρχουν, έχουν τις απαντήσεις τους. Δυστυχώς, αυτές οι απαντήσεις δε δίνονται μέσα από λίγες λέξεις σε ένα διαδικτυακό κείμενο, αλλά απαιτούν προσωπική δουλειά μέσα από την ψυχοθεραπεία, η οποία δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση ψυχιατρικών διαταραχών, αλλά έχει και ως βασικό στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, η οποία, πράγματι, δοκιμάζεται από θέματα σαν αυτό στο οποίο αναφερθήκατε.

    Πέτσας Δημήτρης