Μωραΐτης Νικόλαος Dr, MD, DAS, MAS

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• ΔΕΠΥ

  Γεια σας! Ο γιος μου είναι εννέα ετών έχει συνέχεια νεύρα αρνείται να διαβάσει, δεν θέλει να πάει αγγλικά, μιλάει άσχημα είναι υπερκινητικός. Χρειάζεται να πάω σε κάποιον ειδικό?

  • Ναι, χρειάζεται οπωσδήποτε αξιολόγηση από παιδοψυχίατρο. Η περιγραφή σας παραπέμπει σε συμπεριφορικό και συναισθηματικό πρόβλημα που μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους: υπερκινητικότητα και διαταραχή ελλειμματικής προσοχής (ΔΕΠΥ), δυσκολίες μάθησης που τον απογοητεύουν και προκαλούν εκνευρισμό, ή δευτερογενές άγχος και θυμό από ψυχοπιεστικές συνθήκες στο σπίτι ή στο σχολείο.
    
    Η εξέταση από παιδοψυχίατρο είναι η καταλληλότερη αφετηρία γιατί θα γίνει συνολική εκτίμηση της ψυχικής, γνωστικής και οικογενειακής του κατάστασης. Αν χρειαστεί, ο γιατρός θα παραπέμψει και σε παιδοψυχολόγο για περαιτέρω ψυχοθεραπευτική ή συμβουλευτική υποσ...τήριξη.
    
    Σε κάθε περίπτωση, αποφύγετε τις συγκρούσεις και τις φωνές. Τα παιδιά με τέτοιες δυσκολίες δεν λειτουργούν από κακία ή αδιαφορία, αλλά επειδή πραγματικά δυσκολεύονται να αυτορρυθμιστούν. Η σωστή διάγνωση είναι το πρώτο και ουσιαστικό βήμα για να ξαναβρεί η οικογένεια την ισορροπία της. Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα, έχω μήνες που πάσχω από ζαλάδες, δεν μπορώ καθόλου, εξετάσεις βγήκαν καλές και μου είπαν ότι είναι από άγχος, τι να κάνω;

  • Οι χρόνιες ζαλάδες με φυσιολογικό εργαστηριακό και νευρολογικό έλεγχο συχνά συνδέονται με το άγχος και εκδηλώνονται ως «σωματοποίηση». Είναι μια συχνή κλινική εικόνα, ιδίως όταν υπάρχει γενικευμένο άγχος ή κρίσεις πανικού. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το νευρικό σύστημα βρίσκεται σε μόνιμη υπερεγρήγορση και μικρά ερεθίσματα της ισορροπίας γίνονται δυσανάλογα έντονα.
    
    Η αντιμετώπιση στηρίζεται σε δύο άξονες: αφενός στη ρύθμιση του άγχους (φαρμακευτικά ή ψυχοθεραπευτικά) και αφετέρου σε ασκήσεις σταθεροποίησης/ισορροπίας που «εκπαιδεύουν» το αιθουσαίο σύστημα να μην υπεραντιδρά. Συχνά παρατηρείται βελτίωση όταν ρυθμίζετ...αι σωστά το άγχος, αν και χρειάζεται επιμονή γιατί η ζάλη είναι από τα πιο ανθεκτικά σωματικά συμπτώματα.
    
    Νικόλαος Μωραΐτης Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος

• Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

  Καλησπέρα σας, το αγόρι μου είναι ενήλικας 29 χρονών και αυτό που μου τράβηξε την προσοχή είναι ότι πλένει συνέχεια τα χέρια του π.χ. μπορεί να πλύνει τα πιάτα και μετά το ίδιο λεπτό να πάει στο μπάνιο να τα ξαναπλύνει μπορεί να πιάσει σκούπα σφουγγαρίστρα το κοντάρι πάλι το ίδιο και δεν θέλει να τον ακουμπάνε πράγματα π.χ. πλέναμε κάποια ρούχα στο χέρι μετά έπλυνε ξανά τα χέρια γιατί λέει δεν θέλει το φάρμακο να μπει στα μάτια του φοβάται εντωμεταξύ ήταν απλά σαπουνάδα. Επίσης τρώει τα νύχια του βγάζει φωτογραφίες το σπίτι πριν φύγει για να ξέρει ότι τα έκλεισε όλα και όταν κλειδώνει σπρώχνει την πόρτα να δει αν ανοίγει κ.α. δεν παραδέχεται ότι τα κάνει με βγάζει τρελή και αν του πω κάτι μειώνει τον εαυτό του. Τι μπορώ να κάνω στην περίπτωση αυτή που δεν το δέχεται και το θεωρεί φυσιολογικό;.

  • Καλησπέρα σας,
    
    Από όσα περιγράφετε, ο σύντροφός σας παρουσιάζει χαρακτηριστικά ιδεοψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς (OCD). Συγκεκριμένα:
    
    Επαναλαμβανόμενες πράξεις καθαριότητας ή πλύσης (π.χ. πλύσιμο χεριών μετά από κάθε επαφή με αντικείμενα, υπερβολική προσοχή σε σαπούνια ή καθαριστικά).
    
    Τελετουργικά ασφαλείας (π.χ. έλεγχος κλειδιών, σπρώξιμο της πόρτας για να σιγουρευτεί ότι κλείνει).
    
    Συμπεριφορές ελέγχου ή καταγραφής (π.χ. φωτογραφίες του σπιτιού πριν φύγει).
    
    Άρνηση ή μη αναγνώριση της συμπεριφοράς ως προβληματικής, με αποτέλεσμα να μειώνει την αυτοεκτίμησή σας όταν θίγετε το θέμα.
    
    Αυτός ο μ...ηχανισμός λειτουργεί αυτόνομα και αυτοενισχυόμενα: οι τελετουργίες φαίνονται στον ίδιο αναγκαίες για την ανακούφιση από κάποιον «κίνδυνο», ακόμα κι αν δεν υπάρχει εμφανές στρες. Η άρνηση και η δυσκολία αναγνώρισης είναι τυπικά χαρακτηριστικά.
    
    Τι μπορείτε να κάνετε:
    
    Αποδοχή της κατάστασης:
    
    Δεν μπορείτε να τον «αναγκάσετε» να δει τη συμπεριφορά του ως προβληματική. Η προσέγγιση πρέπει να είναι ήπια, υποστηρικτική και μη επικριτική.
    
    Συζήτηση με ειδικό:
    
    Η διαγνωστική εκτίμηση από ψυχίατρο ή ψυχολόγο είναι κρίσιμη για να εκτιμηθεί αν πρόκειται για OCD και να σχεδιαστεί εξατομικευμένη θεραπεία.
    
    Η γνωσιακή–συμπεριφορική θεραπεία (CBT) με τεχνικές έκθεσης και πρόληψης αντίδρασης (ERP) έχει πολύ καλά αποτελέσματα.
    
    Στήριξη από εσάς:
    
    Μην συμμετέχετε ή ενισχύετε τις τελετουργίες. Θέστε όρια με σεβασμό, π.χ.: «Σε καταλαβαίνω ότι νιώθεις ότι πρέπει να το κάνεις, αλλά εμένα με δυσκολεύει».
    
    Μην αγνοείτε τη δική σας ψυχολογική κατάσταση:
    
    Η συνεχής μείωση της αυτοεκτίμησής σας δεν είναι φυσιολογική και πρέπει να αναγνωριστεί ως μέρος της σχέσης.
    
    Με υπομονή και συστηματική προσέγγιση, η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί. Η αλλαγή δεν έρχεται με πίεση ή κριτική, αλλά με αξιολόγηση από ειδικό, θεραπευτική παρέμβαση και σταδιακή δουλειά στις τελετουργίες και τις σκέψεις. Η σωστή καθοδήγηση μπορεί να μειώσει ή να εξαλείψει τις παθολογικές συμπεριφορές και να σας επιτρέψει να ζείτε πιο ήρεμα μέσα στη σχέση σας. Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος