Μωραΐτης Νικόλαος Dr, MD, DAS, MAS

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα σας, Είμαι γυναίκα 32 ετών και έχω διαγνωστεί με Hashimoto από τα 25. Τους τελευταίους 6 μήνες βίωσα έντονο άγχος λόγω στρεσογόνων καταστάσεων στο εξωτερικό, ανεργίας και αποκοπή από τον κοινωνικό κύκλο. Εκεί που είχα μια πιο ενεργή ζωή ξαφνικά άλλαξε με αποτέλεσμα να με επηρεάσει και να διαταράξει τη ρουτίνα μου. Εκτός όμως από αυτό παρατήρησα από τις εξετάσεις στη Tsh μου από 2.2 που ήταν το Γενάρη του 2025 έφτασε να είναι 1.8. Παίρνω tirosint των 100 και είχα πάρει και 112 και η ενδοκρινολόγος μου είπε να πάω στο 100 όπως πάντα έπαιρνα. Τα συμπτώματα που είχα αυτό το διάστημα ήταν πανικός, φόβος, θλίψη, στηθάγχη, κόπωση, μυϊκή ατονία, άγχος με το παραμικρό αρνητικό, αναποφασιστικότητα, μη αναζωογονητικός ύπνος και κάποιες μέρες που έλεγα όλα ήταν καλά μετά την άλλη μέρα κάτι γινόταν μικρό αρνητικό και η διάθεση μου και τα συμπτώματα εντείνονταν και πάλι από την αρχή ο κύκλος. Συνεργάστηκα με ψυχολόγο και θα συνεχίσω οι οποίοι υποπτεύονται και κινούνται θεραπευτικά προς το OCD (Pure) αλλά δεν είμαι σίγουρη εάν αυτό οφείλεται μόνο στο παρατεταμένο άγχος 6 μήνου και θέλει καιρό για να φτιάξει και εάν ναι τι μπορώ να κάνω σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία ή εάν οφείλεται σε υψηλή δόση Tirosint και πρέπει να χαμηλώσω λίγο τη δόση. Γενικά υπάρχει και φόβος του φόβου παράλληλα γιατί δε ξέρω τι ακριβώς μπορεί να μου συμβαίνει. Ξυπνάω κάθε μέρα 5-6 η ώρα και κοιμάμαι ελαφριά μετά και ξυπνάω κουρασμένη. Αντισώματα είχα κάνει τον Ιούλιο 2025 και ήταν οκ. Δεν γυμνάζομαι συστηματικά τώρα με αντιστάσεις μόνο εξωτερικά ποδήλατο να πάω σε δουλειές. Θα εκτιμούσα την άποψη σας. Ευχαριστώ

  • Καλησπέρα σας,
    
    Αυτό που περιγράφετε φαίνεται να είναι αποτέλεσμα συνδυασμού παραγόντων. Από τη μία πλευρά, οι τιμές του θυρεοειδούς που αναφέρετε (TSH 1.8–2.2) βρίσκονται σε φυσιολογικά όρια και δεν δικαιολογούν μόνες τους τη βαρύτητα των συμπτωμάτων σας. Η προσαρμογή της δόσης που σας συνέστησε η ενδοκρινολόγος είναι ορθή και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η φαρμακευτική αγωγή ευθύνεται για τις κρίσεις άγχους και τις διακυμάνσεις της διάθεσης.
    
    Από την άλλη πλευρά, η παρατεταμένη περίοδος έντονου στρες φαίνεται να λειτούργησε αποσταθεροποιητικά στην ψυχική σας ισορροπία. Τα συμπτώματα που αναφέρετε –φόβος, πανικός, εξάντληση, αϋ...πνία, αναποφασιστικότητα, ο «φόβος του φόβου»– εντάσσονται περισσότερο στο πλαίσιο μίας αγχώδους διαταραχής με ιδεοψυχαναγκαστικά στοιχεία. Η επιμονή τους δείχνει πως δεν είναι απλώς «παρενέργεια» του θυρεοειδούς, αλλά βαθύτερη ψυχική διεργασία, η οποία ενεργοποιείται όταν αυξάνονται οι πιέσεις.
    
    Η ψυχοθεραπευτική πορεία που ήδη ακολουθείτε είναι σωστή κατεύθυνση και χρειάζεται υπομονή, καθώς τέτοια συμπτώματα βελτιώνονται σταδιακά. Η συστηματική σωματική άσκηση, ο σταθερός ρυθμός ύπνου και οι τεχνικές χαλάρωσης μπορούν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά. Εφόσον όμως το άγχος παραμένει έντονο και επηρεάζει τη λειτουργικότητά σας, είναι σκόπιμο να εκτιμηθείτε και ψυχιατρικά, ώστε να διερευνηθεί αν χρειάζεται προσωρινή φαρμακευτική ενίσχυση για να σταθεροποιηθεί η εικόνα.
    
    Συνολικά, τα συμπτώματα που περιγράφετε δεν αποδίδονται πρωτίστως στον θυρεοειδή, αλλά στη δυσκολία του ψυχισμού να επεξεργαστεί και να αντέξει μια περίοδο παρατεταμένου στρες. Με τη σωστή θεραπευτική στήριξη, μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά. Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος

• Διπολική διαταραχή

  Μπορούν τα άτομα με διπολική να εργαστούν και πρέπει να έχουν κάποιον που να τους επιβλέπει;

  • 1. Κλινική–ψυχιατρική διάσταση
    
    Ναι, τα άτομα με διπολική διαταραχή μπορούν να εργαστούν κανονικά, εφόσον η νόσος είναι σταθεροποιημένη με την κατάλληλη αγωγή (συνήθως σταθεροποιητές διάθεσης ± αντιψυχωσικά).
    
    Η λειτουργικότητα εξαρτάται πολύ από τη συχνότητα και ένταση των επεισοδίων (μανιακών, υπομανιακών, καταθλιπτικών). Υπάρχουν άνθρωποι που λειτουργούν σε υψηλό επαγγελματικό επίπεδο χωρίς κανείς να γνωρίζει τη διάγνωση, και άλλοι που χρειάζονται πιο προστατευμένο πλαίσιο.
    
    Επιτήρηση ή επίβλεψη δεν είναι απαραίτητη αν ο ασθενής είναι σταθερός. Αυτό που χρειάζεται είναι τακτική παρακολούθηση από ψυχίατρο και κα...λό θεραπευτικό alliance, ώστε να προλαμβάνονται οι υποτροπές.
    
    2. Ψυχοδυναμική–λειτουργική διάσταση
    
    Η εργασία είναι συχνά θεραπευτικός παράγοντας: δίνει δομή, νόημα, ρόλο και ταυτότητα.
    
    Σε ορισμένες περιόδους (π.χ. στην αποδρομή μιας μανίας), μπορεί να χρειάζεται περιορισμός ευθυνών ή πιο προστατευμένο πλαίσιο μέχρι να αποκατασταθεί η ισορροπία.
    
    Η υπερπροστασία ("πρέπει να έχει πάντα κάποιον από πάνω") μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά και να τροφοδοτήσει το αίσθημα ανικανότητας. Στόχος είναι η μέγιστη αυτονομία, με ρεαλιστική όμως αξιολόγηση των ορίων.
    
    Συμπέρασμα: Τα άτομα με διπολική μπορούν να εργαστούν και να είναι πλήρως λειτουργικά. Δεν χρειάζονται «επιτήρηση», αλλά συνεχή ψυχιατρική φροντίδα, υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον και αυτοπαρατήρηση για έγκαιρη αναγνώριση σημείων υποτροπής. Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα σας. Τις τελευταίες 3 εβδομάδες περνάω μια αρκετά στρεσογόνα φάση με πολλά ψυχοσωματικά. Το θετικό είναι ότι έχω τσεκάρει τα πάντα, ο καρδιολόγος μετά από τρίπλεξ μου είπε πως όλα είναι τέλεια. Ο νευρολόγος μετά από ασκήσεις μου είπε ότι ο εγκέφαλος μου λειτουργεί κανονικότατα. Οι αιματολογικές μου βγήκαν άψογες εκτός από τις ελλείψεις βιταμινών D3 B12. Ο παθολόγος βρήκε τα ζωτικά μου όργανα να λειτουργούν μια χαρά. Όλοι όσοι με κοίταξαν είπαν το ίδιο πράγμα. Είναι ψυχολογικό το θέμα. Οπότε και εγώ σας ζητάω τη βοήθειά σας σαν άτομο που έχει αρρωστοφοβία και έντονο στρες τι μπορώ να κάνω για να μου επανέλθει η όρεξη για φαγητό; Έχω χάσει 8 κιλά μέσα σε 3 εβδομάδες. Είμαι 26 χρονών 1.75 και πλέον 57 κιλά.

  • Η απώλεια όρεξης και βάρους σε συνθήκες στρες, όταν έχουν αποκλειστεί οργανικά αίτια, συνδέεται με τον τρόπο που η ψυχή μεταφράζει το άγχος στο σώμα. Στην αρρωστοφοβία, το σώμα γίνεται το «πεδίο μάχης» όπου εκφράζονται οι φόβοι και οι εσωτερικές συγκρούσεις. Η όρεξη καταστέλλεται γιατί ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση διαρκούς συναγερμού. Η θεραπεία δεν περιορίζεται σε συμπτωματική ανακούφιση: χρειάζεται ψυχοθεραπευτική διερεύνηση, ώστε να κατανοηθεί τι κρύβεται πίσω από την υπερβολική ενασχόληση με την υγεία, και ψυχιατρική στήριξη όταν απαιτείται. Με αυτό τον τρόπο η όρεξη και το βάρος επανέρχονται, γιατί το άγχος βρίσκει πιο υ...γιείς δρόμους έκφρασης. Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος