Μωραΐτης Νικόλαος Dr, MD, DAS, MAS

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Σεξουαλικές Διαταραχές

  Όταν έρχομαι σε επαφή με τη σύντροφό μου, δεν μπορώ να ολοκληρώσω 2η φορά. Είναι λογικό αυτό; είμαι 51 ετών. Μπορεί να υπάρχει κάποιο πρόβλημα και που να απευθυνθώ για επίλυση;
  • Αυτό που περιγράφετε είναι απολύτως αναμενόμενο στη δική σας ηλικία και δεν υποδηλώνει απαραίτητα κάποιο παθολογικό πρόβλημα. Η φυσιολογία της σεξουαλικής λειτουργίας αλλάζει με τα χρόνια: μετά την πρώτη εκσπερμάτιση, η ικανότητα για δεύτερη επαφή απαιτεί μεγαλύτερο χρόνο αποκατάστασης (περίοδος ανερέθιστου), ο οποίος αυξάνεται με την ηλικία. Στα 20 μπορεί να είναι λεπτά, ενώ στα 50 και μετά μπορεί να είναι ώρες ή και μέρες.
    
    Εάν δεν υπάρχουν άλλα συμπτώματα (π.χ. δυσκολία επίτευξης στύσης, σημαντική μείωση της επιθυμίας, πόνος ή αιφνίδιες αλλαγές), τότε δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Σε περίπτωση που προκύψουν τέτοια προβλήματα, η σωστ...ή ειδικότητα για να απευθυνθείτε είναι ο ουρολόγος με εξειδίκευση στη σεξουαλική ιατρική.
    
    Με άλλα λόγια, αυτό που βιώνετε τώρα είναι φυσιολογικό μέρος της ανδρικής σεξουαλικότητας μετά τα 50 και δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη παθολογίας.
    
    Νικόλαος Μωραΐτης Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος

• Σχιζοφρένεια

  Τι πυροδοτεί τη σχιζοφρένεια σε μια μητέρα μικρού παιδιού?
  • Κατάλαβα ακριβώς τι θέλετε
    
    Η σχιζοφρένεια σε μια μητέρα μικρού παιδιού μπορεί να εκδηλωθεί όταν υπάρχει ήδη βιολογική και γενετική προδιάθεση και αυτή συναντήσει έντονους στρεσογόνους παράγοντες Η κληρονομικότητα και οι δυσλειτουργίες στα ντοπαμινεργικά και γλουταμινεργικά κυκλώματα του εγκεφάλου αποτελούν τη βάση Οι ορμονικές μεταβολές της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου λειτουργούν αποσταθεροποιητικά Ο κατακερματισμένος ύπνος και η διατάραξη του κιρκάδιου ρυθμού που είναι αναπόφευκτα με τη φροντίδα ενός βρέφους μπορούν να ενισχύσουν την ευαλωτότητα Επιπλέον η μητρότητα ενεργοποιεί βαθιές ασυνείδητες συγκρούσεις γύρω από την... εξάρτηση την ταύτιση με τη δική της μητέρα και τον φόβο απώλειας ελέγχου Αν αυτά συνδυαστούν με κοινωνική απομόνωση έλλειψη υποστήριξης και ψυχική εξάντληση τότε η ψύχωση μπορεί να εκδηλωθεί πιο εύκολα Δεν είναι η μητρότητα που προκαλεί τη σχιζοφρένεια αλλά η μετάβαση σε αυτόν τον ρόλο συχνά λειτουργεί σαν καταλύτης για την εμφάνιση μιας ήδη υποβόσκουσας διαταραχής Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος

• Άγχος και Στρες

  Καλησπέρα γνωρίζω μια έφηβη δεκαπέντε ετών η οποία από μικρή ηλικία είναι αγχώδης τύπος και τα τελευταία χρόνια έχει άγχος και φόβο από εμετό και κυρίως γαστρεντερίτιδα. Και καθώς μεγάλωνε η κατάσταση του άγχους γινόταν χειρότερη και εδώ και ένα χρόνο έχει συχνά διαταραχές ύπνου δηλαδή ξυπνάει εξαιτίας του έντονου στρες κατά τη διάρκεια της νύχτας. Επίσης παθαίνει κρίσεις πανικού και καθημερινά είναι αγχωμένη όχι μόνο για τη φοβία από τη γαστρεντερίτιδα αλλά και άγχος επειδή πιέζεται η ίδια στο διάβασμα και φοβάται για τους κοντινούς της. Θα ήθελα να μου προτείνετε τι θα μπορούσε να κάνει η ίδια στο σπίτι ή αν πρέπει έγκαιρα να λάβει βοήθεια από ψυχολόγο (ώστε να της μεταφέρω αυτό το μήνυμα). Επίσης αν μπορείτε να μου πείτε πώς θα μπορούσε να το μοιραστεί με τους γονείς της ώστε να την πάρουν στα σοβαρά. Υ.Γ. Επίσης τον τελευταίο καιρό παρατηρώ ότι έχει γίνει πολύ υποχόνδρια με τα αντισηπτικά και το πλύσιμο των χεριών κλπ. Πράγμα που βλέπω ότι της «κλέβει» τον ποιοτικό χρόνο.
  • Αυτό που περιγράφετε δείχνει μια έντονη αγχώδη διαταραχή που έχει πια σταθεροποιηθεί, με στοιχεία φοβίας (φόβος εμετού), κρίσεων πανικού και εμμονικής συμπεριφοράς γύρω από την καθαριότητα. Αυτού του τύπου το άγχος δεν είναι απλή "ανησυχία", αλλά μια κατάσταση υπερδιέγερσης του νευρικού συστήματος, που ξεκινά νωρίς και συχνά εντείνεται στην εφηβεία, αν δεν υπάρξει βοήθεια.
    
    Η ίδια η κοπέλα χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να καταλάβει πως δεν φταίει και πως αυτό που βιώνει δεν ελέγχεται με τη θέληση. Όσο περισσότερο προσπαθεί να "μην αγχώνεται", τόσο το άγχος δυναμώνει. Το σώμα και ο εγκέφαλος έχουν μπει σε έναν φαύλο κύκλ...ο φόβου και αποφυγής, που συντηρεί τη φοβία και προκαλεί εξάντληση.
    
    Μπορεί να βοηθηθεί στο σπίτι αν κρατά ένα σταθερό πρόγραμμα ύπνου, περιορίσει την υπερβολική χρήση κινητού ή οθονών το βράδυ, κάνει καθημερινά απλές ασκήσεις αναπνοής και προσπαθεί να μην αποφεύγει υπερβολικά ό,τι τη φοβίζει. Η αποφυγή κάνει το άγχος να φαίνεται πιο απειλητικό απ’ όσο είναι.
    
    Παρόλα αυτά, επειδή έχουν ήδη εμφανιστεί κρίσεις πανικού, έντονος φόβος και διαταραχές ύπνου, η αυτοβοήθεια από μόνη της δεν αρκεί. Χρειάζεται να τη δει ειδικός — κατά προτίμηση παιδοψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος με εμπειρία σε αγχώδεις διαταραχές εφήβων. Η γνωσιακή-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία είναι η πιο κατάλληλη προσέγγιση. Αν το άγχος είναι ιδιαίτερα έντονο, ο παιδοψυχίατρος μπορεί να κρίνει αν χρειάζεται και φαρμακευτική υποστήριξη για ένα διάστημα.
    
    Όσο για το πώς να το πει στους γονείς της, θα ήταν καλό να τους μιλήσει ήρεμα και συγκεκριμένα, χωρίς συναισθηματική ένταση. Μπορεί να πει κάτι όπως: «Τον τελευταίο καιρό το άγχος μου είναι τόσο έντονο που δεν μπορώ να το ελέγξω και νιώθω ότι χρειάζομαι βοήθεια για να το διαχειριστώ». Αν το πει έτσι, οι γονείς συνήθως το καταλαβαίνουν και κινητοποιούνται.
    
    Με την κατάλληλη καθοδήγηση και ψυχοθεραπεία, τέτοιες καταστάσεις βελτιώνονται πλήρως. Το βασικό είναι να μην παραμείνει μόνη της με αυτό το βάρος. Διάβασε περισσότερα

    Μωραΐτης Νικόλαος