Γιατί νιώθω ανασφάλεια ως μαμά 8 μηνών μωρού μετά από baby blues;

Καλησπέρα σας.
Από όσα περιγράφετε φαίνεται πόσο έντονη αγωνία, ενοχή και αυτοαμφισβήτηση βιώνετε, κάτι που είναι πολύ πιο συχνό στη μητρότητα απ’ όσο συνήθως λέγεται. Οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις για το αν είστε «αρκετή», αν αγαπάτε σωστά το παιδί σας ή αν «θα έπρεπε να νιώθετε αλλιώς», συνήθως συνδέονται με άγχος και όχι με έλλειψη αγάπης ή ικανότητας ως μητέρα. Όταν το μυαλό βρίσκεται συνεχώς σε έλεγχο και αξιολόγηση, δυσκολεύεται να αφεθεί και να βιώσει αυθόρμητα το συναίσθημα.

Το γεγονός ότι παρατηρείτε τόσο προσεκτικά τη σχέση σας με το μωρό σας δείχνει φροντίδα και ενδιαφέρον, όχι αδιαφορία. Η μητρότητα... δεν βιώνεται από όλους με τον ίδιο τρόπο ούτε με τον «ιδανικό» τρόπο που συχνά περιμένουμε ή μας έχει παρουσιαστεί. Για πολλές γυναίκες, το δέσιμο και η χαρά έρχονται σταδιακά και επηρεάζονται σημαντικά από την ψυχική κόπωση, το άγχος και τις απαιτήσεις της καθημερινότητας.

Αν αυτή η δυσφορία επιμένει και σας ταλαιπωρεί, η ψυχοθεραπευτική υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στο να κατανοήσετε τι συμβαίνει και να ανακουφιστείτε από τον φόβο και τις πιεστικές σκέψεις. Δεν σημαίνει ότι «κάτι δεν πάει καλά» με εσάς ή με τη σχέση σας με το παιδί σας· σημαίνει ότι χρειάζεστε φροντίδα κι εσείς σε αυτή τη φάση. Διάβασε περισσότερα

Καλημερα σας. Θα ηταν βοηθητικο να απευθυνθειτε σε εναν επαγγελματια ειδικο ωστε να λαβετε την καταλληλη υποστηριξη και να αντιμετωπιστουν αυτες οι ανησυχιες που αναφερετε.

Καλησπέρα και Χρόνια Πολλά με υγεία,

Θέλω πρώτα απ’ όλα να σας πω κάτι πολύ σημαντικό: αυτό που ζείτε είναι πολύ πιο συχνό απ’ όσο νομίζετε και δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάτε το παιδί σας ή ότι δεν είστε καλή μητέρα. Αντιθέτως, το γεγονός ότι βασανίζεστε τόσο πολύ με το «αν είμαι καλή μαμά», δείχνει πόσο σας νοιάζει.

Από την περιγραφή σας φαίνεται ότι δεν πρόκειται για έλλειψη αγάπης, αλλά για έντονο άγχος και εμμονική αυτοαμφισβήτηση γύρω από τον ρόλο της μητέρας. Οι σκέψεις που επαναλαμβάνονται συνεχώς («αν αγαπάω αρκετά», «αν χαίρομαι», «αν κάνω σωστά») λειτουργούν σαν φαύλος κύκλος: ...όσο περισσότερο τις ελέγχετε, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να νιώσετε αυθόρμητα. Έτσι, η μητρότητα αντί να βιώνεται, παρακολουθείται και αξιολογείται διαρκώς μέσα στο μυαλό σας.

Πολλές γυναίκες έχουν μια εξιδανικευμένη εικόνα της μητρότητας: ότι η αγάπη θα έρθει σαν κεραυνοβόλος έρωτας, ότι θα υπάρχει συνεχής χαρά και πληρότητα. Όταν αυτό δεν συμβαίνει έτσι, γεννιέται φόβος και ενοχή: «κάτι δεν πάει καλά με εμένα». Στην πραγματικότητα όμως, για πολλές μητέρες η σύνδεση με το μωρό χτίζεται σταδιακά, μέσα από την καθημερινή φροντίδα, και όχι μέσα από έντονα συναισθήματα από την πρώτη στιγμή.

Το ότι το baby blues υποχώρησε δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να έχει παραμείνει ένα αγχώδες ή καταθλιπτικό υπόστρωμα μετά τον τοκετό, το οποίο εκδηλώνεται κυρίως με σκέψεις, φόβο και συναισθηματικό «μπλοκάρισμα». Αυτό εξηγεί γιατί, παρότι πέρασαν 8 μήνες, νιώθετε ακόμα εγκλωβισμένη και φοβισμένη. Δεν «δεν σας περνάει» επειδή δεν είστε καλή μαμά, αλλά επειδή το άγχος σάς στερεί τη δυνατότητα να νιώσετε ελεύθερα.

Θέλω να σας καθησυχάσω:
– Το παιδί σας δεν χρειάζεται μια τέλεια, πάντα χαρούμενη μαμά.
– Χρειάζεται μια αρκετά καλή μαμά, που φροντίζει, ανταποκρίνεται και είναι παρούσα, ακόμα κι αν μέσα της δυσκολεύεται.
– Και αυτό ήδη το κάνετε.

Αυτό που θα σας βοηθούσε ουσιαστικά είναι να ζητήσετε επαγγελματική υποστήριξη από ψυχολόγο ή ψυχίατρο με εμπειρία στην περιγεννητική ψυχική υγεία. Όχι γιατί «έχετε κάποιο σοβαρό πρόβλημα», αλλά γιατί αυτό που περνάτε δεν χρειάζεται να το αντέχετε μόνη. Με την κατάλληλη βοήθεια, οι σκέψεις αυτές μπορούν να μειωθούν και να ξαναβρείτε τη φυσικότητα και τη χαρά στη σχέση με το μωρό σας.

Δεν είστε χαλασμένη.
Δεν χάσατε τη μητρότητα.
Είστε μια μητέρα που κουράστηκε ψυχικά και χρειάζεται φροντίδα.

Και αυτό είναι απολύτως ανθρώπινο. Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας,
μέσα από τα λόγια σας διαφαίνεται μια ευαίσθητη ψυχή που παλεύει σιωπηλά με κάτι πολύ βαθύ και ανθρώπινο: την απορία «γιατί δεν νιώθω όπως περίμενα;». Δεν λείπει η αγάπη, φαίνεται σε κάθε σας λέξη. Μα η αγάπη δεν έρχεται πάντα με τον τρόπο που την περιμέναμε· καμιά φορά ανθίζει αργά, σαν να δοκιμάζει το φως, παλεύει να χωρέσει μέσα στην κούραση, στην ευθύνη, στους φόβους που δεν προλάβαμε να πούμε.
Αρκετές νέες μητέρες νιώθουν σαν κι εσάς, αλλά σπάνια μιλούν γι’ αυτό: ότι η μητρότητα δεν έφερε μόνο πληρότητα, αλλά και ερωτήματα, μοναξιά, αμφιβολία. Κι όμως, όλα αυτά δεν είναι απόδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά, ε...ίναι σημάδι ότι ο εαυτός σας προσπαθεί να βρει έναν καινούργιο ρυθμό, να ξαναγνωριστεί με το ποια είστε τώρα που έχετε γίνει μητέρα.
Το να σκέφτεστε διαρκώς αν είστε "αρκετή", αν νιώθετε «σωστά», αν τον αγαπάτε όσο «πρέπει», δεν σημαίνει ότι απέχετε από τη μητρική αγάπη, ίσα ίσα, είναι το νοιάξιμο μιας αγάπης που θέλει τόσο πολύ να είναι παρούσα, που καμιά φορά ξεχνά να είναι τρυφερή και με εσάς.
Αν σας είναι εφικτό, ένας χώρος ψυχοθεραπευτικός, ή ακόμα και μια ομάδα στήριξης για νέες μητέρες, θα μπορούσε να σας κρατήσει όπως θα θέλατε κι εσείς να κρατάτε το παιδί σας: με κατανόηση, χωρίς προσδοκίες, με χώρο για να υπάρχετε όπως είστε. Δεν χρειάζεται να προσπαθείτε μόνη σας να τα εξηγήσετε όλα. Και δεν είναι αργά να νιώσετε κοντά στο παιδί σας, όχι όπως «θα έπρεπε», αλλά όπως μπορεί να ανθίσει σιγά σιγά, με αλήθεια και φροντίδα.
Σας εύχομαι να βρίσκετε μικρές ανάσες τρυφερότητας και φροντίδας για εσάς την ίδια, μέσα σε αυτή τη μεταβατική και τόσο καθοριστική περίοδο της ζωής σας. Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας. Όταν φέρνει μία γυναίκα ένα παιδάκι στον κόσμο, οι ορμόνες της αλλάζουν. Όλο το σύστημα της γυναικάς γίνεται τελείως διαφορετικό απ'ότι ήταν πριν και πολλές φορές αντί να είναι χαρούμενη είναι λυπημένη. Όχι επειδή δεν αγαπάει το παιδί της, αλλά επειδή έρχονται τα πάνω κάτω στη ζωή της και λόγω των ορμονικών διαταραχών που συμβαίνουν στο σώμα της. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα πολλές μητέρες να μην έχουν καλή διάθεση και αυτο να τις κάνει ενοχικές και να βιώνουν κατάθλιψη. Πολλές φορές περνούν και επιλοχειο κατάθλιψη, κάτι όμως που είναι φυσιολογικό. Δεν χρειάζεται να βιάζεστε να νιώσετε καλά. Δώστε λίγο χρόνο στον εαυτό σας. Είνα...ι φυσιολογικό να νιώθετε έτσι. Ούτε χρειάζεται να προσπαθείτε να είστε καλή μητέρα. "Καλή μητέρα" είναι εκείνη που παρά τις δυσκολίες που έχει καταφέρνει να τις ξεπερνάει μέσα στη μέρα, ακόμη και δεν νιώθει καλά. Είναι εκείνη που δίνει χρόνο στον εαυτό της και κατανοεί τις αδυναμίες της. Δεν χρειάζεται να είστε πάντα χαρούμενη για να είστε καλή μητέρα. Χρειάζεται να αποδεχεστε τις αδυναμίες σας και όταν εξαντλειστε να δίνετε χρόνο στον εαυτό σας και να ζητάτε βοήθεια. Και να μην ξεχνάτε ότι αυτό που περνάτε είναι φυσιολογικό! Να σας ζήσει το μωράκι σας! Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας, καταρχήν να χαίρεστε το μωράκι σας. Στα ερωτήματα σας διακρίνεται ένα έντονο άγχος γύρω από την μητρότητα. Πίσω από τις σκέψεις σας φαίνεται να υπάρχουν συναισθήματα ενοχής και αμφισβήτησης, καθώς και εσωτερικευμένες προσδοκίες τελειότητας.
Η συνεχής υπερανάλυση δεν σας βοηθάει να ανακουφιστείτε. Το άγχος αν τα κάνετε όλα “σωστά”, μπλοκάρει την απόλαυση στη σχέση με το μωράκι σας. Εκτιμώ ότι θα σας βοηθούσε να μιλήσετε με έναν ειδικό ψυχικής υγείας, ώστε να ενδυναμωθείτε ψυχικά και να αναπλαισιώσετε τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεστε και βιώνετε τον ρόλο της μητρότητας.

Αγαπητή καλησπέρα. Αυτό που περιγράφετε είναι πολύ κοινό και δεν είναι μία προσωπική αποτυχία. Ο τρόπος που νιώθετε δείχνει ότι το νευρικό σας σύστημα έχει υπάρξει σε συνεχόμενο στρες χωρίς την απαραίτητη βοήθεια ή ανακούφιση για καιρό, και ακόμα και 8 μήνες μετά, δεν είναι καθόλου απίθανο να μην έχετε μπορέσει να ορθοποδίσετε. Όμως, η φροντίδα του εαυτού σας είναι απαραίτητη ώστε να φροντίσετε το μωράκι σας. Η επιλόχειος κατάθλιψη δεν είναι μία ένδειξη για το πόσο αγαπάτε το μωρό σας, αλλά για το ότι χρειάζεστε περισσότερη υποστήριξη, συναισθηματική και πρακτική. Περισσότερη απ'ό,τι λαμβάνετε τώρα. Επικεντρωθείτε στις δικές σας ανάγκες, ...κοιμηθείτε όποτε μπορείτε, κινητοποιηθείτε επικοινωνώντας με άλλους ανθρώπους, κάντε ήπια κίνηση, πχ περπάτημα. Ακόμα και η παρουσία άλλων κοντά σας μπορεί να βοηθήσει το νευρικό σας σύστημα να ξαναβρεί την ισορροπία του. Επιδιώξτε στιγμές σύνδεσης με το μωρό σας χωρίς καθόλου προσδοκίες. Αναπνεύστε μαζί. Και λάβετε όλη την επαγγελματική και προσωπική βοήθεια που χρειάζεστε. Μην περιμένετε. Μπορούμε να πούμε μαζί περισσότερα σε μία δωρεάν 20λεπτη συνάντηση που μπορείτε να κλείσετε μέσα από το DoctorAnytime. Καλή δύναμη! Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας ενδεχομένως να υπάρχουν συμπτώματα γενιεκυνου άγχους χρειάζεται να γίνει αξιολόγηση και εκτίμηση από ψυχοθεραπευτη

Αρχικά, αυτά που αισθάνεσθε και σκέφτεστε είναι απολύτως φυσιολογικά και μάλιστα δείχνουν ότι πραγματικά νοιάζεστε και προσπαθείτε να κάνετε το καλύτερο για το παιδί σας. Συνήθως υπάρχει μια κοινωνική φαντασίωση ότι η μητρότητα είναι ρόδινη, η μαμά πανευτυχής κι ερωτευμένη με το μωρό της, πάντα έτοιμη να ανταποκριθεί στις ανάγκες του με χαμόγελο κι εννοείται πάντα ακούραστη. Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οι νέες μαμάδες βιώνουν πολλές ορμονικές αλλαγές αμέσως μετά τον τοκετό, οι οποίες ισορροπούν περίπου 2 έτη μετά. Η κούραση, η προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα με ένα μωρό στο σπίτι, οι νέοι ρόλοι του ζεύγους, τα ξενύχτια..., το κλάμα, η συνεχής ενασχόληση με ένα μωρό που δεν επικοινωνεί με λόγια, η αποκοπή από τον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο, ο εγκλεισμός στο σπίτι, η αλλαγή όλου του καθημερινού προγράμματος, οι σωματικές αλλαγές και ο πόνος από τον τοκετό ή και το θηλασμό, συνιστούν την πραγματικότητα της μητρότητας και του να είσαι νέος γονιός. Το μωρό σας δεν θέλει να είστε τέλεια ούτε πανευτυχής 24 ώρες το 24ωρο, σας θέλει αυθεντική. Προσπαθήστε να φροντίσετε τον εαυτό σας κι όχι μόνο το παιδί. Επιστρατεύστε όση βοήθεια μπορείτε από τον σύζυγο, γονείς, πεθερικά, αδέρφια και φίλες. Δεν πρέπει να είστε μόνη σας σε αυτή την τόσο απαιτητική περίοδο και σε καμιά περίπτωση δεν χρειάζεται να είστε η μόνη που αναλαμβάνει να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού. Εξάλλου τα παιδιά έχουν ανάγκη από διαφορετικά ερεθίσματα και κοινωνική συναναστροφή. Δεν λέμε φυσικά ότι πρέπει συνέχεια ν' αλλάζει χέρια, αλλά ορίστε κάποιες ώρες μέσα στην εβδομάδα που θα είναι μόνο δικές σας χωρίς το παιδί (ιδανικά όχι μαζεμένες λόγω αναπτυξιακού σταδίου). Εάν παρ' όλα αυτά νιώθετε ότι χρειάζεστε περαιτέρω καθοδήγηση μπορείτε να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας, ακόμα και διαδικτυακά εάν η πρόσβαση δεν είναι εύκολη. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας και χρόνια πολλά. Έχουμε γαλουχηθεί με εξιδανικευμένες εικόνες της μητρότητας που τις περισσότερες φορές δεν συνάδουν με την πραγματικότητα. Θεωρούμε ότι είναι κάτι που πρέπει να το ξέρουμε από ένστικτο αλλά ούτε αυτό ισχύει. Χρειάζεται χρόνος να νιώσετε άνετα με αυτή την τόσο μεγάλη αλλαγή στην ζωή σας. Οι παρεμβάσεις στον τοκετό αλλά και το αν θηλάζετε ή όχι μπορεί να επηρεάσει τον δεσμό προσκόλλησης μεταξύ εσάς και του παιδιού σας χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα γίνει, απλά μπορεί να είναι πιο δύσκολο σε κάποιες περιπτώσεις. Τα παιδιά χρειάζονται διαρκή ρύθμιση του νευρικού τους συστήματος από τους φροντιστές τους κάτι που μπορε...ί να είναι πολύ απαιτητικό ειδικά αν δεν έχετε πολλή υποστήριξη η ίδια αλλά και ιστορικό ψυχικού τραύματος. Μαζί με την μητρότητα ξυπνάει και το παιδί που έχουμε μέσα μας και ζητάει και αυτό αυτά που δεν πήρε. Αγκαλιαστε τον εαυτό σας, πείτε του ότι κάνετε ότι καλύτερο μπορείτε, ένα βήμα κάθε μέρα και να θυμάστε ότι μόνο οι καλοί γονείς αναρωτιούνται αν είναι όντως καλοί. Ζητήστε βοήθεια από το περιβάλλον σας και ξεκουραστητε οσο περισσότερο μπορείτε, τα πιάτα μπορούν να περιμένουν, το παιδάκι σας ποτέ ξανά δεν θα είναι τόσο μικρό όσο αυτή την στιγμή ❤️ Διάβασε περισσότερα