Πώς να διαχειριστώ ψυχοσωματικά συμπτώματα και άγχος μετά από εκδρομή με κρίσεις πανικού και αγοραφο

Η μητέρα μου είναι 82 χρονών κάποια στιγμή έπαθε κρίση πανικού και της βγήκε άγχος. Πήγα στον ψυχίατρο και μου σύστησε το chipralex 10 mg, το πρωί και 10 mg το βράδυ μαζί με rameron 30mg Όμως η μητέρα μου πήρε κιλά και κάποια στιγμή μετά από κάποιο χρονικό διάστημα είπαμε να τα ελαττώσουμε τα βραδινά και μείναμε στα 10 mg μόνο το πρωί. Για να τη βοηθήσουμε με τα κιλά. Ξαναβγήκε το πρόβλημα του άγχους και αυτή τη στιγμή έχουμε μείνει στα ίδια όπως στην αρχή. Όμως επειδή υπάρχει το πρόβλημα της οστεοπόρωσης μέσης και ισχίου τα κιλά που πήρε δεν την βοηθάνε στο πρόβλημα. Μόνο κινείται μέσα στο σπίτι Θα εκτιμούσα την άποψή σας.

Γειά σας. Το 2025 ήταν ένα έτος ισοπεδωτικό. Ξεκίνησαν ζαλάδες, θάμβος όρασης, αστάθεια κάτι που συνεχίστηκε για οχτώ μήνες. Διαγνώσθηκα με ενδοκρανιακή υπέρταση. Τράβηξα πολλά, πολλές εισαγωγές, φάρμακα που μόνο χειρότερα με έκαναν, πολλές οσφυονωτιαίες παρακεντήσεις. Κόλλησα ενδονοσοκομειακό μικρόβιο κ έμεινα 3 μήνες μέσα στο νοσοκομείο. Κόντεψα να πεθάνω. Όλα αυτά με έχουν κάνει να φοβάμαι να μην μπορώ να διαχειριστώ την καθημερινότητα χωρίς άγχος. Όλη μέρα το μυαλό μου αναπαράγει σαν τραύμα όλα αυτά που πέρασα. Από το 24 ξεκίνησαν προλιποθυμικά επεισόδια καθημερινά χωρίς να έχω λιποθυμήσει ποτέ ως τώρα. Δεν ξέρω αν πρόκειται για κρίσεις πανικού, είχα τρέμουλο ένιωθα ότι χάνομαι κ άνοιγα ανεμιστήρα να φυσήξει αέρας.. Ήταν καθημερινά κ πολλές φορές απανωτά. Τι να κάνω; Έχω το φόβο λιποθυμίας συνεχώς. Νιώθω ότι θα ζήσω για πάντα έτσι. Πιστεύω ότι υπάρχει κ κάτι άλλο που δεν έχουν διαγνώσει.; Αν κ έχω κάνει πολλές εξετάσεις. Φοβάμαι, στην πραγματικότητα τρέμω. Το μυαλό μου ψάχνει εγγυήσεις ασφαλείας που κανείς δεν θα δώσει.

Γεια σας. Δεν ξέρω πραγματικά τι μου συμβαίνει και δεν μπορώ να ξεχωρίσω την παθολογία από το ψυχολογικό πρόβλημα. Ξυπνάω κάθε μέρα με ταχυκαρδία, η καρδιά μου χτυπάει σαν να γίνεται σεισμός. Έχω αστάθεια, ζάλη, ναυτία, βάρος στο κεφάλι κ προλιποθυμικά. Δεν ηρεμώ καμμία μέρα. Έχω έντονο στρες κ δεν ξέρω πως να το αποβάλλω. Έχω διάγνωση ενδοκρανιας υπέρτασης. Μου ξεκίνησε ο ψυχίατρος Cipralex, όταν αύξησα τη δόση έγινα χειρότερα. Δεν θέλω να το πιω γιατί φοβάμαι ότι δεν μου ταιριάζει κ επειδή διάβασα ότι επηρεάζουν αρνητικά το αυτόνομο νευρικό σύστημα και δημιουργούν πολλά προβλήματα κ όταν τα κόψεις δυσκολεύεσαι. Τι να κάνω; Δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου πλέον. Φοβάμαι μην αρρωστήσω χειρότερα γιατί το άγχος μου είναι αφόρητο. Στο μυαλό μου συνέχεια υπάρχει ότι έχω κάτι κ δεν το έχουν διαγνώσει, αν κ έχω κάνει πολλές εξετάσεις. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι το άγχος μου προκαλεί όλα αυτά τα συμπτώματα. Δεν το πιστεύω. Νιώθω ότι μου έχει καταστρέψει τη ζωή. Μαζί μου ταλαιπωρείται κ η οικογένειά μου. Δεν μπορώ να βγω από όλο αυτό. Φοβάμαι διαρκώς ότι κάτι θα πάθω. Έχω κάνει πολλές εισαγωγές σε νοσοκομεία το 2025. Ήταν ένα έτος που νιώθω ότι μου έχει αφήσει τραύμα. Πάντα ήμουν αγχώδης αλλά τώρα ξέφυγε το πράγμα. Τι να κάνω;

Περνάει η αγχώδεις διαταραχή ;

Καλησπέρα. Είχα κάποιες κρίσεις πανικού. Μετά από αυτό νιώθω βελονιές σε διάφορα σημεία στο σώμα, έχω εμβοες κ στομαχικά προβλήματα. Έκανα γενική ούρων κ καλλιέργεια, γενικές αίματος, αντιπυρηνικά και μαγνητικές για εγκέφαλο κ αυχένα… Όλα καθαρά. Είναι όλα λόγο κακής ψυχικής υγείας ή υπάρχει κάτι άλλο; Ευχαριστώ

Καλησπέρα, είμαι γυναίκα 20 ετών και έχω παρατηρήσει κάποιες ήπιες κρίσεις πανικού με έντονο άγχος και κλαμα, κάτι το οποίο εντοπίζω κατά 99% μόνο το βράδυ και λίγο πριν την περίοδο και την ωορρηξία,ενώ για το υπόλοιπο διάστημα είμαι ήρεμη. Μπορεί το άγχος αυτό να συσχετίζεται μόνο με γυναικολογικους παράγοντες ή είναι αδύνατο και οφείλεται σε κάτι άλλο και τα παραπάνω είναι συμπτώσεις;

Γεια σας, είμαι 21 ετών. Τον Μάιο πέρασα για πρώτη φορά κάτι που πιστεύω πως ήταν κρίση πανικού. Εκείνη την περίοδο κοιμόμουν πολύ λίγο, δούλευα σε ένα πιεστικό περιβάλλον όπου ένιωθα πολύ άσχημα ψυχολογικά και παράλληλα είχα και εξεταστική. Μια μέρα ένιωσα ξαφνικά σαν κάτι να με ενοχλεί στον λαιμό, δεν μπορούσα να πάρω ανάσα και με έπιασε έντονος τρόμος. Πήγα στα επείγοντα με τους γονείς μου, αλλά δεν βρέθηκε κάτι σοβαρό. Την επόμενη μέρα πήγα στη δουλειά και το βράδυ πήρα μελατονίνη για να κοιμηθώ, όμως με έπιασε ξανά φόβος και άγχος. Έκανα εξετάσεις και βρέθηκαν πολύ χαμηλά επίπεδα σιδήρου και βιταμίνης D. Μετά από αυτό, στην αρχή μπορούσα να βγαίνω μόνη μου κανονικά και να κοινωνικοποιούμαι χωρίς πρόβλημα. Όμως εδώ και κάποιες εβδομάδες ξαναέχω έντονο φόβο και αποφεύγω να απομακρύνομαι από τη γειτονιά μου. Πηγαίνω σε ψυχολόγο, αλλά δεν νιώθω ιδιαίτερη πρόοδο και σκέφτομαι να απευθυνθώ αλλού. Η ερώτησή μου είναι: Θα μπορούσαν αυτά τα συμπτώματα να σχετίζονται με κρίσεις πανικού και γενικευμένο άγχος, ή είναι απαραίτητο να διερευνήσω και άλλα οργανικά αίτια; Πιστεύετε πως θα βοηθούσε να με δει και ψυχίατρος;