Γιαννόπουλος Ιωάννης

Στην περιγραφή σας διακρίνω δύο διαφορετικά ζητήματα: την απόφασή σας να ολοκληρώσετε τη σχέση και τη δυσκολία του πρώην συντρόφου σας να αποδεχθεί αυτή την απόφαση.

Είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε αυτά τα δύο.

Ο άλλος άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται λύπη, απογοήτευση ή να ελπίζει σε επανασύνδεση. Τα συναισθήματά του, όμως, δεν δημιουργούν υποχρέωση να διατηρείτε επικοινωνία που δεν επιθυμείτε.

Από την άλλη πλευρά, η δική σας ανησυχία για την αντίδρασή του χρειάζεται να ληφθεί σοβαρά, χωρίς να προεξοφλήσουμε τις προθέσεις του.

Εάν αισθάνεστε ασφαλής, μπορείτε να διατυπώσετε μία τελευταία φορά, με σαφήνεια και... χωρίς διαπραγμάτευση, ότι η απόφασή σας είναι οριστική και δεν επιθυμείτε περαιτέρω επικοινωνία. Δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνετε συνεχώς τις εξηγήσεις σας.

Επειδή αναφέρετε φόβο για την αντίδρασή του, προτού προχωρήσετε σε αποκλεισμό επικοινωνίας, αξιολογήστε την ασφάλειά σας, ενημερώστε ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης και διατηρήστε τυχόν επίμονα ή απειλητικά μηνύματα. Αν υπάρξουν απειλές ή αισθανθείτε ότι κινδυνεύετε, αναζητήστε άμεσα κατάλληλη υποστήριξη.

Το να αναγνωρίζετε τα συναισθήματα του άλλου δεν σημαίνει ότι πρέπει να αναλάβετε την ευθύνη να τα διαχειριστείτε για λογαριασμό του.

Ένα προσωπικό όριο δεν απαιτεί τη συμφωνία του άλλου ανθρώπου για να είναι έγκυρο. Διάβασε περισσότερα

Η συμπεριφορά που περιγράφετε χρειάζεται προσοχή, αλλά όχι βιαστικά συμπεράσματα.

Στην ηλικία των τριών ετών, το παιδί βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία ανάπτυξης της συναισθηματικής αυτορρύθμισης. Ο θυμός, η έντονη σωματική έκφραση και η δυσκολία αποδοχής ορίων μπορεί να εμφανίζονται σε αυτή την αναπτυξιακή περίοδο.

Ο χωρισμός των γονέων αποτελεί μια σημαντική αλλαγή στο οικογενειακό περιβάλλον, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι απαραίτητα η αιτία της συμπεριφοράς.

Θα πρότεινα να διερευνηθούν οι συνθήκες στις οποίες εμφανίζεται ο θυμός, οι αντιδράσεις των ενηλίκων και ο βαθμός σταθερότητας και προβλεψιμότητας στην καθη...μερινότητα του παιδιού.

Είναι σημαντικό οι δύο γονείς, εφόσον αυτό είναι ασφαλές και εφικτό, να προσφέρουν ένα συνεπές πλαίσιο: ήρεμα και σαφή όρια, αναγνώριση του συναισθήματος και σταθερή παρουσία, χωρίς σωματική τιμωρία ή αντιπαράθεση.

Επειδή αναφέρετε πιθανή επιθετικότητα και προς άλλα παιδιά, θα ήταν χρήσιμη η επικοινωνία με τον παιδίατρο και, εφόσον χρειάζεται, η αξιολόγηση από ειδικό ψυχικής υγείας παιδιών.

Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι μόνο πώς θα σταματήσει η συμπεριφορά, αλλά τι χρειάζεται το παιδί για να αισθάνεται ασφαλές και να μάθει να διαχειρίζεται όσα βιώνει. Διάβασε περισσότερα

Από την περιγραφή σας φαίνεται ότι το παιδί δυσκολεύεται εδώ και αρκετό καιρό στη διαχείριση του θυμού και στις κοινωνικές του αλληλεπιδράσεις.

Θα απέφευγα να αποδώσω τη συμπεριφορά αποκλειστικά στην απουσία ή στην επιστροφή του πατέρα. Οι αλλαγές στην παρουσία ενός σημαντικού προσώπου μπορεί να επηρεάζουν ένα μικρό παιδί, αλλά χρειάζεται να εξετάσουμε συνολικά το αναπτυξιακό και οικογενειακό του περιβάλλον.

Έχει σημασία να παρατηρήσουμε πότε εμφανίζεται η επιθετικότητα, τι προηγείται, πώς αντιδρούν οι ενήλικες και τι φαίνεται να βοηθά το παιδί να ηρεμήσει.

Στην ηλικία αυτή χρειάζονται σαφή όρια, συνέπεια και συναισ...θηματική καθοδήγηση. Για παράδειγμα, μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον θυμό του παιδιού, διατηρώντας παράλληλα ένα ξεκάθαρο όριο: «Καταλαβαίνω ότι θύμωσες, αλλά δεν χτυπάμε».

Εξίσου σημαντικό είναι οι ενήλικες που το φροντίζουν να αποφεύγουν αντιφατικές αντιδράσεις και να συνεργάζονται σε ένα σταθερό πλαίσιο.

Επειδή η συμπεριφορά διαρκεί αρκετό καιρό και εμφανίζεται σε περισσότερα από ένα περιβάλλοντα, θα πρότεινα συζήτηση με τον παιδίατρο και αξιολόγηση από κατάλληλο ειδικό παιδικής ψυχικής υγείας.

Η συμπεριφορά ενός παιδιού δεν χρειάζεται μόνο διόρθωση. Χρειάζεται κατανόηση των αναγκών, των δυσκολιών και των σχέσεων μέσα στις οποίες εκδηλώνεται. Διάβασε περισσότερα