Τσορώνη Αγάθη

Καλησπέρα σας! Από τότε που έχασα τη γιαγιά μου, η οποία ήταν σαν μητέρα και πατέρας για μένα, δεν έχω όρεξη για τίποτα.. Νιώθω ότι τα πάντα γύρω μου γκρεμίστηκαν.. Πρέπει να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία;

Παίρνω αγωγή εδώ και καιρό 1 λαπένζα το βράδυ και ένα ζελοτρίν το πρωί εκεί που όλα είχαν ηρεμήσει ξαφνικά οι σκέψεις θανάτου ότι κάτι θα πάθω ξανά γύρισαν γτ??τ μπορώ να κάνω??

Καλησπέρα σας πριν μερικούς μήνες πέρασα για πρώτη φορά στη ζωή μου κρίση πανικού (είμαι 33 ετών αθλητικός τύπος χωρίς κάποια πάθηση εν γένει) ο καρδιολόγος συνταγογράφησε το Xanax σε περίπτωση που μου συμβεί εκ νέου. Σήμερα καθώς ήμουν σε θερινό κινηματογράφο ένιωθα ξαφνικά μια ταχυπαλμία και το σώμα μου να πάλλεται, δηλαδή λόγω της ταχυπαλμίας ένιωθα σαν να με βαράει κάποιος ελαφρά. Πήγα στη τουαλέτα να χαλαρώσω λίγο καθώς ακόμα και τα πόδια μου ήταν λίγο αδύναμα αλλά όταν ξαναγύρισα η ταχυπαλμία επέμενε (γύρω στους 110 παλμούς). Αναγκάστηκα να πάρω Xanax μιας και φοβήθηκα μήπως καταρρεύσω ενώ παράλληλα για μια στιγμή ένιωσα τη πλάτη μου να ζεσταίνεται (ίσως λόγω εφίδρωσης). Ευτυχώς με το Xanax χαλάρωσα και έφτασα στο σπίτι μου κανονικά. Το ερώτημά μου είναι, θα μπορούσε αυτό το αίσθημα ταχυπαλμίας να οφείλεται σε νευρικότητα και όχι σε κρίση άγχους πανικού? Ρωτάω διότι χθες κατανάλωσα αρκετά γλυκά ενώ τελευταία έχω τη τάση να πίνω καφέ (lungo ελαφρύ) μετά τις 8 το βράδυ. Σκέφτομαι να αναζητήσω βοήθεια σε σύμβουλο ψυχικής υγείας καθώς βιώνω μια περίοδος επαγγελματικής αναμονής οπότε ενδεχομένως να βιώνω και στρες αλλά ν μη το καταλαβαίνω.