Μανουσάκης Βασίλης

Καλημερα σας. Ειμαι 38 ετων κ συνηδειτοποιω οτι εδω κ καιρο εχω καποια συπτωματα καταθλιψης. Επαψα να ασχολουμε με πραγματα που αγαπω οπως το διαβασμα κ τι σχεδιο,δεν κοιμαμαι καλα,δεν τρωω σωστα κ θελω να απομονωθω ν να κλαιω. Αυτο εχει ως αποτελεσμα να μην θελω να πηγαινω στη δουλεια κ να δημιουργω προβληματα στθς διαπροσωπικες μου σχεσεις. Τι πρεπει να κανω ωστε να μην χασω κτον ευατο μου αλλα κ τους γυρω μου. Ευχαριστω

Κάνω ψυχοθεραπεία αρκετό καιρό κ μέσω της διαδικασίας διαπίστωσα αρκετα πράγματα για μένα καθώς κ μια δύναμη κ ικανότητα που δε ηξερα συνειδητά ότι υπήρχε..βέβαια ανά περιόδους κάτι μπορεί να συμβεί πολύ μικρό κ ανούσιο αν το δεις εξωτερικά κ να με ταράξει τόσο σε βαθμό να χάσω ότι αποτελεί τη ταυτότητα κ τη δύναμη μου..ξέρω από τι προκαλείται αυτό κ τις ρίζες του αλλά πολλές φορές δυσκολευομαι να βγω απ αυτό κ να με επαναφέρω στο πιο λειτουργικό κ διαυγή εαυτό μου..τελευταία φορά με επανέφερα μέσω μιας ιστορίας που τη είχα χρησιμοποιήσει ως εργαλείο για να κρίνω τη λειτουργικότητα μου πιο πριν είχα τη ψυχοθεραπεύτρια ως μέσω εκλογικεύσεις τώρα πλέον έχοντας χρησιμοποιήσει αυτα που πρωτίστως με βοηθούσαν νιώθω λες κ έχω κλεισει το λειτουργικό μου εγώ σε ένα σύννεφο κ δεν ξέρω πως να επαναφέρω το φως..έχετε να μου προτείνετε κάποιο εργαλείο ή μέσο /άσκηση που πιθανολογικά με βοηθήσει..δεν αντεχω άλλο να λειτουργώ ως ικογνιτο κ να σέρνομαι από κει που θα ήμουν μια λαμπάδα με άμεση επικοινωνία παντού κ 15παραλληλες σκέψεις να τρέχουν..τώρα η μόνη σκέψη είναι που με φάτσα πάλι γιατί αυτό έχει συμβεί αρκετες φορές..από κει που διαμορφώνω τη ζωή μου σε ένα πρότυπο να με φέρνω στο μηδέν κ να νιώθω ως το παιδί που υπήρξα κάποτε κ αφού μπω στο παθητικό πλαίσιο το χτίζω μέχρι αηδίας..αυτα

Τις περισσότερες φορές, όπως κάθε μέρα, δεν αισθάνομαι τίποτα και αισθάνομαι λυπημένος, ουρλιάζω πολύ δυνατά, αλλά δεν λέω τα συναισθήματά μου ποτέ ,μερικές φορές βλάπτω τον εαυτό μου λίγο και απλα περναει απο το μυαλο μου η σκεψη αν δεν ζουσα τωρα ολα θα ητανε καλυτερα χωρις φυσικα να θελω να πεθανω και έκανα ένα τεστ κατάθλιψης και φανηκε οτι εχω και Νιώθω πραγματικά σαν να είμαι, αλλά δεν μπορώ να είμαι γιατί μερικές φορές 2-3 την εβδομάδα νιώθω πολύ χαρούμενος και γελάω, οπότε δεν μπορώ να έχω κατάθλιψη. Έχω πολλά θεματακια ως ανθρωπος και τραύματα ,χώρισαν οι γονείς μου πρόσφατα, νιώθω ότι είμαι ο πιο χαλια εσωτερικα κι εξωτερικα άνθρωπος στη γη, ενω ξερω τοι δεν είμαι, σκέφτομαι συναιχια όλη την ώρα (overthinking)και σκέφτομαι πολύ για τον αυτοτραυματισμό ενω ξερω πόσο χαζό είναι δεν ξέρω τι άλλο να σου πω για να μπορέσεις να απαντήσεις στην ερώτηση μου :Έχω κατάθλιψη ή κάτι άλλο ή είμαι απλώς ένα άτομο που φτιάχνει τα προβλήματά της σε ικετευω απαντα μου με ναι ή οχι γτ νιωθω χαλια καθε μερα και πρεπει παντα να ξερω τι εχω αλλιως δεν μπορω να λειτουργησω