Μανουσάκης Βασίλης

Γειά σας εχω χάσει τη μητέρα μου προσφατα ειμασταν πολυ δεμενες μεσα προσπαθώ συνέχεια να απασχολουμε με κατι ωστε να μην σκέφτομαι υπαρχουν στιγμές που δεν μπορω να ελέξω τον εαυτο μου και γινομαι πολυ οξύθυμη αποτι είμαι ακόμα υπαρχουν στιγμες που θελω να κλειστο στο δωμάτιο μου και να μην μου μιλαει κανενας. Ξερω οτι η μητέρα μου θα ηθελε να προχωρησω τη ζωη μου, αλλα νιωθω οτι δεν εχω κουραγιο και δύναμη να ζησω και να παλέψω για τα ονειρα μου. Τι πρεπει να κανω πως μπορώ να το διαχειριστω. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

Καλησπέρα σας , από το προηγούμενο καλοκαίρι έχω παρατηρήσει μια δραματική αλλαγή στο πως λειτουργώ πως νιώθω γενικά μια μεγάλη αλλαγη.Απο τότε έως σήμερα έχει αλλάξει πολυ το πρόγραμμα ύπνου μου κοιμάμαι συνεχεία κι άπλα κάθομαι στο κρεβάτι και κλαίω δεν έχω όρεξη να βγω από το σπίτι ,δεν έχω όρεξη να κάνω κάτι ούτε τις παλιές συνήθειες που είχα ,δεν μου προσφέρουν χαρά πλέον ,ακυρώνω συνεχεία πράγματα που έχω να κάνω δεν βγαίνω πλέον με τους φιλους μου ,το αναβάλω συνεχεία δεν παίρνω χαρά πλέον από αυτό ούτε έχω την δύναμη να βγω από το σπίτι. Υπάρχει μια συνεχείς στεναχώρια κλαίω για διάφορα πράγματα(μου περνούν κι συχνά σκέψης αν πέθαινα τι θα γινόταν μήπως θα ήμουν καλύτερα πάντα σταματάω να σκέφτομαι για τέτοια ενδεχόμενα γιατί τρομάζω με τον εαυτό μου σε τι επίπεδο μπορεί να φτάσω )νιώθω κόπωση πολύ συχνά και ένα πόνο στο στήθος μες την ήμερα και για κάποια λεπτά αγχώνομαι σε σημείο να μην μπορώ να ανασάνω κι προσπαθώ να συγκρατηθώ ο καλύτερος σύμμαχος σε όλο αυτό πιστεύω είναι ύπνος με κάνει να ξεχνιέμαι για λίγο . Το έχω συζήτηση με δυο φίλους με παρέπεμψαν σε ψυχίατρο ένας από τους δυο έχει κατάθλιψη κι είναι σε φαρμακευτική αγωγή μου είπε ότι κάλο θα ήταν να πάω σε ψυχίατρο μου είπε ότι συνήθως σε τέτοιες κατάστασης κάνεις κάποιο τεστ κι από εκεί συμπεραίνουν τι είδους αντιμετώπιση χρειάζεσαι.Φοβαμαι να πάω και συνέχεια το αναβάλω πιστεύετε ότι όντως αυτό μπορεί να είναι κατάθλιψη ή κάτι ποιο σοβαρό

Κρίση πανικου εινε θεραπευσημη πως να την αντιμετοπιαω