Κόλλιας Γεώργιος

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Αυτισμός

  Καλησπέρα σας. Είμαι 52 ετών και πρόσφατα έπεσα πάνω σε κάποια τεστ ενός οργανισμού από το εξωτερικό που μελετούν την πιθανότητα να βρίσκεσαι σε κάποιο φάσμα αυτισμού ή άσπεργκερ και σε κάποια ήμουν στο όριο έως ότου σήμερα σε ένα άσπεργκερ τεστ που έκανα έβγαζε 98% πιθανότητες για σύνδρομο. Θα ήθελα να ρωτήσω πώς γίνεται να μάθω εάν όντως έχω αυτισμό; Αν υπάρχουν κάποιες κλινικές εξετάσεις ή κάποιος τρόπος διάγνωσης. Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντησή σας.

  • Καλησπέρα σας,
    Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αυξημένο ενδιαφέρον και μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση γύρω από τις νευροαναπτυξιακές διαταραχές στην ενήλικη ζωή. Πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα μετά τη μέση ηλικία, αναγνωρίζουν χαρακτηριστικά στον εαυτό τους που δεν είχαν αξιολογηθεί στο παρελθόν.
    Σε σχέση με τα διαδικτυακά τεστ, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι δεν αποτελούν διαγνωστικά εργαλεία. Πρόκειται για ερωτηματολόγια αυτοαξιολόγησης/ανίχνευσης (screening), τα οποία μπορούν μόνο να υποδείξουν ότι κάποια χαρακτηριστικά σας μοιάζουν με εκείνα που σχετίζονται με το αυτιστικό φάσμα. Το ποσοστό που αναφέρετε (π.χ. 98%) δεν σημαίνει ότι ...1;έχετε 98% αυτισμό», αλλά ότι οι απαντήσεις σας ταυτίζονται σε μεγάλο βαθμό με το προφίλ που αξιολογεί το συγκεκριμένο τεστ.
    Μετά την τελευταία αναθεώρηση του Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5-TR), δηλαδή του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (που αποτελεί το βασικό ταξινομητικό σύστημα στην ψυχιατρική), δεν χρησιμοποιούμε πλέον τον όρο «Σύνδρομο Άσπεργκερ» ως ξεχωριστή διάγνωση. Όλες οι σχετικές κλινικές εικόνες εντάσσονται πλέον στη Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), η οποία περιγράφεται ως φάσμα, επειδή τα χαρακτηριστικά και ο βαθμός λειτουργικότητας διαφέρουν σημαντικά από άτομο σε άτομο.
    Η διάγνωση είναι κατά βάση κλινική και πραγματοποιείται από ψυχίατρο ή κλινικό ψυχολόγο με εμπειρία στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές ενηλίκων. Βασίζεται σε:
    
    -Αναλυτική κλινική συνέντευξη
    -Λεπτομερές αναπτυξιακό ιστορικό (ιδιαίτερα από την παιδική ηλικία)
    -Χρήση εξειδικευμένων διαγνωστικών εργαλείων και δομημένων κλιμάκων
    -Εκτίμηση της κοινωνικής, επαγγελματικής και καθημερινής λειτουργικότητας
    -Διαφορική διάγνωση από άλλες καταστάσεις (π.χ. αγχώδεις διαταραχές, ιδεοψυχαναγκαστικά χαρακτηριστικά κ.ά.)
    
    Δεν υπάρχουν αιματολογικές ή απεικονιστικές εξετάσεις που να μπορούν να επιβεβαιώσουν ή να αποκλείσουν τον αυτισμό.
    Στην ηλικία των 52 ετών είναι απολύτως πιθανό κάποιος να μην έχει διαγνωστεί νωρίτερα, ιδίως εάν έχει αναπτύξει αποτελεσματικούς μηχανισμούς προσαρμογής και έχει καταφέρει να λειτουργεί ικανοποιητικά στην καθημερινότητά του.
    Ωστόσο, πέρα από το ζήτημα της ίδιας της διάγνωσης, το πιο σημαντικό είναι να διερευνηθεί τι ακριβώς σας απασχολεί αυτή τη στιγμή και εάν υπάρχουν δυσκολίες που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής σας. Η ουσιαστική στόχευση δεν είναι απλώς μια «ταμπέλα», αλλά η κατανόηση του τρόπου λειτουργίας σας και η παροχή της κατάλληλης υποστήριξης όπου χρειάζεται.
    
    Εύχομαι να απευθυνθείτε στον κατάλληλο ειδικό που θα σας ακούσει προσεκτικά και θα σας καθοδηγήσει με επιστημονική επάρκεια και σεβασμό. Διάβασε περισσότερα

    Κόλλιας Γεώργιος

• Κατάθλιψη

  Καλησπέρα! Έχω πάρει citalopram 20 mg για πολύ χρόνο. Το έχω σταματήσει εδώ και 2 χρόνια όμως καταλαβαίνω ότι το έχω ανάγκη. Μπορώ να το ξεκινήσω πάλι;;; Την ίδια δοσολογία όπως έπαιρνα 10mg το πρωί και 10mg το βράδυ. Θα έχει κάποια επίπτωση στην υγεία μου να το ξεκινήσω μετά από 2 χρόνια. Ευχαριστώ πάρα πολύ και περιμένω την απάντησή σας.

  • Καλησπέρα σας και ευχαριστώ πολύ για την ερώτησή σας.
    
    Το γεγονός ότι στο παρελθόν λάβατε citalopram και σας είχε βοηθήσει είναι ένα θετικό στοιχείο. Ωστόσο, από τη στιγμή που έχει μεσολαβήσει διάστημα δύο ετών χωρίς αγωγή, είναι σημαντικό πριν από οποιαδήποτε επανέναρξη να γίνει μια εκ νέου αξιολόγηση της παρούσας κλινικής εικόνας.
    
    Η επανεμφάνιση ή επιδείνωση συμπτωμάτων μπορεί να σχετίζεται με την αρχική διαταραχή, όμως είναι απαραίτητο να διερευνηθεί συνολικά η τρέχουσα κατάσταση. Μέσα από μια οργανωμένη ψυχιατρική εκτίμηση μπορούν να αξιολογηθούν τα συμπτώματα, οι πιθανοί επιβαρυντικοί παράγοντες και να καθοριστεί το κατά...λληλο δοσολογικό σχήμα, σε περίπτωση που κριθεί ενδεδειγμένη η επανεκκίνηση της αγωγής.
    
    Γενικά, δεν συνιστάται η αυτόνομη επανέναρξη φαρμακευτικής θεραπείας χωρίς ιατρική καθοδήγηση, ακόμη κι αν πρόκειται για φάρμακο που έχει ληφθεί στο παρελθόν. Συχνά, μετά από μεγάλο διάστημα διακοπής, η αγωγή αντιμετωπίζεται ουσιαστικά ως νέα έναρξη και προσαρμόζεται ανάλογα.
    
    Η φαρμακοθεραπεία αποτελεί σημαντικό θεραπευτικό εργαλείο, ωστόσο εντάσσεται πάντα σε μια συνολική και εξατομικευμένη προσέγγιση.
    
    Σας εύχομαι να βρείτε σύντομα τη στήριξη και την καθοδήγηση που χρειάζεστε. Διάβασε περισσότερα

    Κόλλιας Γεώργιος

• Σχιζοφρένεια

  Γειά σας. Μετά από έντονο άγχος, κατά τη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου στο Πολυτεχνείο ο γιος μου (22 ετών) άρχισε να έχει κάποιες ηχητικές παραισθήσεις. Να ακούει ψιθύρους και άλλους ήχους, ειδικά το βράδυ. Επισκέφτηκε ψυχίατρο, η διάγνωση ήταν έντονο στρες και αϋπνία. Ξεκίνησε αγωγή με ολανζαπίνη. Υπάρχει περίπτωση αυτό να σχετίζεται με σχιζοφρένεια??

  • Καλησπέρα σας και ευχαριστούμε για το ερώτημά σας.
    
    Στην Ψυχιατρική, ένα σύμπτωμα -όπως οι ακουστικές ψευδαισθήσεις- δεν αντιστοιχεί αυτόματα σε μία συγκεκριμένη διάγνωση. Μπορεί να σχετίζεται με διαφορετικές καταστάσεις, όπως έντονο στρες, σοβαρή αϋπνία, αγχώδεις διαταραχές, καταθλιπτικά επεισόδια, παροδικά ψυχωτικά επεισόδια, αλλά και άλλες ψυχικές ή σπανιότερα οργανικές αιτίες.
    
    Ιδιαίτερα σε περιόδους έντονης πίεσης (όπως η εξεταστική), σε συνδυασμό με σημαντική στέρηση ύπνου, είναι δυνατόν να εμφανιστούν παροδικά ψυχωτικού τύπου συμπτώματα, τα οποία συχνά υποχωρούν με την αποκατάσταση του ύπνου και τη μείωση του στρες.
    ...>
    Η διάγνωση απαιτεί:
    -Αναλυτικό ψυχιατρικό ιστορικό
    -Εκτίμηση της διάρκειας και της έντασης των συμπτωμάτων
    -Αξιολόγηση τυχόν συνοδών συμπτωμάτων (αποδιοργάνωση σκέψης, κοινωνική απόσυρση, μεταβολές στη λειτουργικότητα κ.λπ.)
    -Παρακολούθηση της πορείας στον χρόνο
    
    Η χορήγηση ολανζαπίνης σε τέτοιες περιπτώσεις συχνά στοχεύει στη σταθεροποίηση του ύπνου και στη γρήγορη ύφεση των συμπτωμάτων.
    
    Πριν τεθεί διάγνωση σχιζοφρένειας ή άλλης ψυχωτικής διαταραχής, είναι απαραίτητο να υπάρχει σαφής και επίμονη συμπτωματολογία με συγκεκριμένα διαγνωστικά κριτήρια και διάρκεια. Ένα μεμονωμένο επεισόδιο σε συνθήκες έντονου στρες και αϋπνίας δεν αρκεί από μόνο του για μια τέτοια διάγνωση.
    
    Το σημαντικότερο αυτή τη στιγμή είναι η στενή παρακολούθηση από ψυχίατρο που εμπνέει εμπιστοσύνη και η σταδιακή αξιολόγηση της πορείας. Σε αρκετές περιπτώσεις, όταν το στρες και ο ύπνος ρυθμιστούν, τα συμπτώματα υποχωρούν πλήρως.
    
    Εφόσον υπάρξει επιμονή ή επιδείνωση, τότε μπορεί να χρειαστεί περαιτέρω διερεύνηση.
    
    Εύχομαι καλή δύναμη σε εσάς και τον γιο σας. Διάβασε περισσότερα

    Κόλλιας Γεώργιος